Categorie: Food

Vakantie en lekker eten/drinken zijn wat mij betreft onlosmakelijk met elkaar verbonden. En tijdens een skivakantie geldt dat helemaal : ik verbrand al die calorieën wel weer tijdens het sporten, toch ?!

Waar ik thuis toch wel behoorlijk gezond eet, wil ik op de piste nogal eens een niet-zo-gezonde keuze maken. Ook omdat die dingen op wintersport ineens superlekker zijn, waar ze thuis eigenlijk niet eens smaken. Hoe zou dat eigenlijk komen ? Komt dat door de combinatie van sneeuw, kou, zon en inspanning ? Of door de ambiance die in die knusse berghutten hangt ? Ik weet het niet, maar hieronder volgt mijn lijstje van dingen die alleen tijdens de wintersport bij mij op het menu staan :

Wodka Feige

 Eerst de vijg, en dan in één shot de wodka erachteraan. Zum wohl ! Mijn dagrecord staat op 10 Wodka Feiges, en dat terwijl ik in het dagelijks leven helemaal niet zo’n drinkeboer ben, en al helemaal geen pure wodka drink …

Lumumba

Heerlijk, die lekkere zoete chocolademelk inclusief zo’n grote dot slagroom waarvan, als je een slok neemt, een deel op je neus gaat zitten. Het liefst heb ik de warme chocolademelk aangevuld met een flinke scheut rum. Hips !

Wiener Schnitzel mit Pommes

Het ziet er niet uit, zo’n schoenzool uit de frituur, maar lékker dat ik ‘m vind. Hij moet uiteraard vergezeld gaan van hele dunne frietjes waarover een lading zout zit. Het spreekt voor zich dat ik de sla laat staan : veels te gezond 😉

Ritter Sport witte chocolade met hele hazelnoten

Delen doe ik ‘m liever niet; zo’n vierkant tablet gaat er bij mij in één keer in.

Pretzel

Een zachte Pretzel, met liefst veel grove zoutkorrels erop, ik eet er regelmatig een bij de lunch.

Kaiserschmarrn

Deze pannekoekstukjes eet ik graag inclusief poedersuiker en ook de appelmoes mag niet ontbreken.

Kaiserbroodjes

Het lekkerste is dat bolletje brood dat gevormd wordt zodra je het broodje open snijdt. Kaiserbroodjes eet ik graag met smeerleverworst bij het ontbijt, en dan het liefst alleen de bovenkant (die ik dan in losse partjes scheur).

Haribo Beertjes

Tijdens de eerste skilessen van Dochter kocht de skileraar haar regelmatig om met deze snoepjes. Sindsdien zitten ze ook in mijn ski-jas. Inmiddels niet meer als “lokaas” voor haar, maar wel om lekker van te snoepen.

Curry worst

Ik ben dol op deze gegrilde worst met kerriepoeder en -saus. Ik eet ‘m graag met frietjes maar ook met een broodje (die ik dan lekker in de saus “doop”) vind ik ‘m heerlijk.

Almdudler

Inmiddels is deze kruidige alpenlimonade ook bij de plaatselijke Appie te verkrijgen, maar ik drink ‘m alleen op wintersport. Grappig weetje : de naam is afgeleid is van Alm Dudeln, wat jodelen op de berg betekent.

Door deze opsomming heb ik alweer behoorlijk zin in mijn aanstaande skivakantie gekregen. Natuurlijk draait wintersport om bewegen en lekker buiten zijn, maar heerlijk eten, het liefst buiten op het terras, of in een knusse berghut hoort er echt wel bij voor mij. Herken jij dit ? En wat eet/drink jij graag tijdens de wintersport ? Ik lees het graag in de comments !

 Wist je trouwens dat ik ook via Bloglovin te volgen ben ?

 

 

Bubbels, ik ben er gék op ! Champagne zou ik eigenlijk altijd wel willen (of kunnen) drinken, maar omdat ik deze drank toch echt associeer met feest, Oud&Nieuw, en decadentie, houd ik het bij vrij exclusieve gelegenheden. Een proseccootje bestel ik al wat makkelijker, en een cava vind ik “net zo gewoon” als een rode wijn. Maar is dat eigenlijk wel terecht ? En wat is, behalve het land van oorsprong, nog meer een verschil tussen deze drankjes ?

Champagne is mousserende wijn, maar niet elke mousserende wijn is champagne.

Mousserende wijn is pas champagne als deze :
* afkomstig is uit de Franse Champagnestreek.
* bereid is volgens de méthode traditionnelle (méthode champenoise). Anders dan bij “gewone wijn” vindt er bij champagne een tweede gisting plaats zodat er bubbels ontstaan. De bubbels ontstaan in de fles, door deze minimaal 15 maanden ongeopend in de kelder te laten liggen.
* uitsluitend gemaakt is van minimaal 3 van de druivenrassen : Chardonnay, Pinot noir, Pinot meunier, Pinot blanc, arbane of Petit meslier.

Zowel het productieproces, als de productietijd, en het gebruik van de duurdere druivenrassen zorgen ervoor dat champagne de duurste bubbels zijn.

Cava is dus geen Spaanse champagne, maar wel een Spaanse mousserende wijn.

*Cava komt vaak (maar niet uitsluitend) uit de regio Catalonië.
*Net als champagne wordt bij het productieproces van Cava gebruik gemaakt van de méthode traditionelle. Het rijpingsproces is wel korter, namelijk 9 maanden. Een goede cava kan zich dan ook prima meten aan een champagne.
*Een mix van de druivensoorten Macabeo, Parellada, en Xarel-lo wordt meestal gebruikt.
*Een echte Cava is aan de vierpuntige ster onder op de kurk te herkennen.

Prosecco is dus geen Italiaanse champagne, maar wel een Italiaanse mousserende wijn.

*Prosecco komt uit Italië, uit de provincie Veneto.
*Prosecco wordt gemaakt van de Glera-druif (die ook wel Prosecco genoemd wordt).
*In tegenstelling tot champagne en Cava fermenteert prosecco niet in de fles, maar in een tank. Dit is een sneller proces en dat zorgt ervoor dat prosecco de goedkoopste bubbels zijn.

Drie suggesties om je bubbels nóg iets specialer te maken 

*Meng Cava met verse jus d’orange (verhouding 1:1) als je een feestelijk ontbijt/brunch serveert.
*Mix 2 bolletjes citroenijs, 30 ml. wodka en 60 ml. prosecco voor een heerlijke spoon tijdens een feestelijk diner.
*Maak een mooi suikerrandje op de glazen door het glas in een schoteltje gevuld met citroen- of sinaasappelsap te dopen, en daarna in een kom met fijne suiker te dippen. Een leuk effect krijg je als je de suiker mengt met een beetje likeur of siroop. Grenadine bijvoorbeeld maakt een mooie roze kleur.

Ben jij ook zo gek op bubbels ? En welke mousserende wijn is jouw favoriet ?

 

 

Het is volop Herfst momenteel en dit seizoen staat voor mij ook voor : lekker thuis, kaarsjes aan, open haard aan, en dan met een mok warme chocolademelk heerlijk met een dekentje op de bank. En daarbij horen voor mij ook koekjes. Want als ik ergens gek op ben, zijn het wel koekjes. Hieronder mijn top 5 van lekkerste koekjes ooit !

Choco Prince
Maar dan wel de originele van LU. Dit koekje is jeugdsentiment ten top; een weetje uit de oude doos : “vroeger” waren de Choco Princen individueel verpakt in een glimmend papiertje dat je op kon rollen tot een mooi balletje. Ik heb dan ook heel wat balletjes gemaakt (en denk daar altijd nog aan als ik een Choco Prince eet) .

 

Weespermop
Een Weespermop is een koekje van amandelspijs, amandelen en suiker. Een mierzoet koekje dus ! Volgens sommigen is het niet meer dan een opgewarmde plak spijs met suiker bestrooid, maar ik vind ze goddelijk.

Bitterkoekje
Een bitterkoekje is een koekje dat bestaat uit een mengsel van gemalen bittere amandelen, kristalsuiker en eiwit. In Italië bestaat een soortgelijk koekje, de Amaretti, die meestal harder is dan de variant dan wij kennen, maar die zeker niet minder smakelijk is !

Stroopwafel
Een traditionele Hollandse koek, rijk gevuld met zachte stroop. Ik ben gek op de roombotervariant, en eet ze zowel warm als koud erg graag. Met de snippers (de kruimels van de afgesneden randen en mislukte koeken) kun je me trouwens ook erg blij maken !

Krakeling
Dit koekje kenmerkt zich door zijn specifieke vorm. Het deeg wordt in een lange sliert gerold, waarna de uiteinden kruislings teruggeslagen worden naar het midden van de sliert. Mijn favoriet is afgewerkt met grove suiker en een beetje kaneel.

Ben jij ook zo gek op koekjes ? En welke vind jij het lekkerst ? Laat het weten in de comments !

Koop jij, net als ik (deed) granaatappelpitjes altijd kant-en-klaar in een bakje ? En doe jij dat (net als ik) omdat je geen idee hebt hoe je een granaatappel moet ontpitten ? Lees dan snel verder !

Granaatappels zijn een van de gezondste soorten fruit op aarde. Ze bevatten veel verschillende heilzame plantaardige stoffen en veel studies hebben aangetoond dat het eten van granaatappelpitjes het risico op allerlei ziekten kan verkleinen. Mooi meegenomen, maar niet geheel onbelangrijk : ze smaken gewoon ook erg lekker.

Ik kocht granaatappelpitjes dan ook regelmatig kant-en-klaar in een bakje (met een vorkje erbij). Tot ik onlangs eens nader stilstond bij de vraag waarom ik dat eigenlijk deed. Want niet alleen milieu-onvriendelijk, door die verpakkingsmaterialen, maar vast ook duurder.

Ik moest eerlijk bekennen dat dat kwam uit onwetendheid, ik wist simpelweg niet hoe ik die pitjes uit de granaatappel moest krijgen. Tijd voor een klein onderzoekje dus, en wat blijkt, het ontpitten van een granaatappel is supereenvoudig ! Je doet het zo :

Rol de granaatappel een paar keer rond op een harde ondergrond. Snijd hem daarna doormidden.

Hou het stuk fruit boven een kom. Sla nu met een houten lepel op de achterkant van de granaatappel terwijl je deze in je hand hebt. De pitten vallen als vanzelf uit de granaatappel.

De witte vliezen die tussen de pitjes zitten, zijn niet lekker, en het kan zijn dat er wat meekomen. Om deze te verwijderen kun je de pitjes nog even voorzichtig in water spoelen. En dan, lekker oppeuzelen. Zo simpel als wat, dus.

Je snapt, ik koop mijn granaatappelpitjes niet meer in een bakje, en ik eet ze nu nog vaker dan ooit. Ik eet granaatappelpitjes trouwens gewoon los, of in (fruit-)salades, en bij yoghurt en andere toetjes.

En jij, hoe eet jij granaatappelpitjes het liefst ?