Een tegenvallende Ladies Run Eindhoven 2018

Afgelopen zondag vond de jaarlijkse Ladies Run Eindhoven weer plaats; een wedstrijd, speciaal voor vrouwen, waarvan de opbrengst ten goede komt van stichting  Pink Ribbon. Ook ik deed hieraan mee, en vandaag kun je mijn verslag lezen van de Ladies Run Eindhoven 2018.

Inschrijving
Ik heb wel vaker meegedaan aan deze Ladiesrun; de eerste jaren in Rotterdam, maar dit jaar besloot ik, net als vorig jaar, naar Eindhoven te gaan. Ik heb mij in april 2018 via de website ingeschreven.

Ik ontving regelmatig Nieuwsbrieven via de e-mail; het startnummer kon ik op de dag zelf ophalen op het evenemententerrein.

Aankomst in Eindhoven
Eindhoven ligt op zo’n 80 km. op rijafstand van mijn woonplaats, en ik vertrok ruim op tijd met de auto. Ik had een voorspoedige rit en omdat ik inmiddels wel een beetje bekend ben in Eindhoven, wist ik waar ik mijn auto op loopafstand van het evenemententerrein gratis kon parkeren.

Het evenemententerrein oogde sfeervol met roze en witte ballonnen, wat food trucks, een bloemenstand, en een stand van Pink Ribbon; er heerste een leuke bedrijvige sfeer. Mijn startnummer had ik zo opgehaald en dat ook het achterlaten van mijn tas was zo gepiept; netjes geregeld allemaal. Ik had nog wat tijd over, en vond een plekje in de schaduw waar ik heerlijk om me heen gekeken heb, totdat ik me op ging maken voor de start.

Warming-Up en Start
Om 12:00 uur zou de 10 km.-run starten en ik stond zo’n 15 minuten daarvoor al in het startvak. Gelukkig was deze voor een groot gedeelte in de schaduw, en daar vond ik ook een plekje. Het was al behoorlijk warm.

De spreker was gezellig aan het kletsen, en ik was eigenlijk in afwachting van een soort van warming-up, maar die was er blijkbaar niet. Er werd een lullig liedje gedraaid : “van voor naar achter, van links naar rechts”, maar of dat nou de warming-up moest voorstellen ? Nee toch ? Het startschot werd gegeven middels het knallen van een klein confettikanon, en dat was het. We konden van start.

Parcours
De run kende een massastart, zonder vertragingen, en in tegenstelling tot vorig jaar (of de jaren daarvoor in Rotterdam) was er geen enkel spektakel. Geen ballonnenbogen, geen deejay, geen roze loper. Niets. Gelukkig stonden er wel veel enthousiaste toeschouwers aan de kant.

Het parcours was zwaar te noemen; op sommige stukken liep je in de volle brandende zon, en op andere stukken was er schaduw, of zelfs een lekker windje. Pas op 4 km. was het eerste waterpunt, en daarna op 8,5 km. Veel te weinig ! Ook was er nagenoeg geen entertainment of afleiding langs de route; ook waren er geen kilometerpunten aangegeven, en ik vond het ronduit zwaar. Een stuk afleiding op opzweping in de vorm van een band of muziek of wat dan ook was zeer welkom geweest. En dat ben ik eigenlijk ook wel gewend, ook bij minder professionele wedstrijden is dat altijd het geval. Nu liep je hele stukken alleen, zonder enkele afleiding. Gelukkig maar dat er af en toe enthousiaste toeschouwers waren; hulde voor hen !

Finish en Cooling-down
De finish was op dezelfde plek als de start; gelukkig stonden er vele aanmoedigende toeschouwers, want vanuit de organisatie was er wederom geen enkel spektakel georganiseerd. De medaille werd omgehangen, ik kreeg een fles lauw-warme sportdrank in mijn handen gedrukt en dat was het. Er was geen water, er was ook geen waterpost op het evenemententerrein voorzien, en dat vond ik eigenlijk nog het meest kwalijke van alles. Ik was behoorlijk oververhit en ging naar een verzorgingspost voor wat water, maar helaas, dat was er dus helemaal niet, en dat kreeg ik dus ook niet !!

Overzicht kosten
* Inschrijfkosten : € 19,-. Voor dit bedrag krijg je o.a. een startnummer met naam,  tijdregistratie chip, en een medaille.
* Wordt er een goed doel gesteund : ja, Pink Ribbon, er werd in totaal € 13.053,- opgehaald.
* Parkeerkosten : geen, gratis parkeren in een straat op loopafstand.
* Garderobekosten : € 0,00 – gratis en bewaakt.

Conclusie
Uiteraard was het was niet een en al kommer en kwel; zo was de medaille heel erg mooi en dat geldt natuurlijk ook voor de opbrengst voor Pink Ribbon. Echter vind ik dat wat ik kreeg voor die € 19,00 inschrijfgeld minimaal of beter gezegd : absoluut niet in proportie. Ik vond het een heel karig, uitgekleed gebeuren; iets wat ik niet verwacht van zo’n run waar zo’n professionele organisatie achter staat. Dat er geen waterpost na de finish was, vind ik helemaal slecht geregeld. Volgend jaar sla ik een rondje Ladies Run Eindhoven over, en maak ik mijn donatie liever rechtstreeks aan Pink Ribbon over.

Doe jij wel eens mee aan hardloopwedstrijden ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

Marikenloop 2013 vs. Marikenloop 2018

Vandaag sta ik voor de 6e keer aan de start van de Marikenloop, en dat betekent heel wat voor mij. Ik durf namelijk te stellen dat mijn inschrijving aan de Marikenloop, back in 2013, levensveranderend is geweest. (Ik schreef er al eens eerder een blog over, klik hier om ‘m terug te lezen).
De afgelopen tijd heb ik eens op een rijtje gezet welke goede veranderingen zich in mijn leventje voorgedaan hebben sinds mijn inschrijving, 5 jaar geleden. En dat zijn er behoorlijk wat !

  1. Gezonder en bewuster eten
    Om een paar voorbeelden te noemen : waar ik vroeger een grootverbruiker was van soep uit blik (ik was een grootverbruiker van Unox romige tomaten crème soep !), maak ik nu alleen nog maar zelf soepen. Ook gebruik ik geen suiker meer in de koffie, en eet ik steeds vaker biologisch. Ook heb ik het 5:2 Vasten Dieet vast geïntegreerd in mijn leven, en nuttig ik chips/snacks zoals ze bedoeld zijn : als feestmaal, en niet als dagelijks voedingsmiddel. Ik ben me meer bewust geworden van hetgeen ik in mijn mond stop.
  2. Geen haat-liefde verhouding meer
    Ik heb altijd een haat-liefde verhouding gehad met mijn gewicht. Ik was van jongs af aan altijd aan het diëten, en heb alle crashdiëten met succes gevolgd, om na het stoppen direct weer het aantal verloren kilo’s (en de rest) aan te komen. Ik was dan ook een regelrechte jojo. Mijn gewicht was een obsessie, en ik stond zeker dagelijks op de weegschaal, die een prominente plaats had. Inmiddels is de weegschaal uit huis, en is de laatste keer dat ik op de weegschaal stond maanden geleden. Ik heb geen enkel idee hoeveel ik momenteel weeg, en mijn enige graadmeter is hoe mijn kleding zit. Ik laat me niet meer door de weegschaal regeren, en dat is een heuse bevrijding kan ik je zeggen.
  3. Mezelf beter leren kennen
    Door de pijntjes, ongemakken, en mentale tegenzin heen, door de vele emoties die ik tijdens de runs ervaren heb (van euforie via frustraties en verdriet), heb ik enorm veel inzichten verkregen. De vele kilometers die ik afgelegd heb, hebben me dichter bij mezelf gebracht, en ik heb mezelf serieus beter leren kennen.
  4. Meer doorzettingsvermogen
    Nou was ik van nature al voorzien van een flinke dosis doorzettingsvermogen, maar ik kan wel zeggen dat het hardlopen mij mentaal nóg weerbaarder heeft gemaakt. Hardlopen is namelijk voor een heel groot gedeelte een mentale sport. Het doorzetten op moeilijke momenten heeft me mentaal nóg sterker gemaakt.
  5. Gestopt met roken !
    Inmiddels is het 3 jaar en 2 maanden (en 22.000 sigaretten) geleden dat ik mijn laatste sigaret gerookt heb. Ik ben zo blij dat ik verlost ben van deze verslaving.
  6. Nieuwe look
    Omat ik van kleding maat 42-44 naar maat 38 gegaan ben, heb ik flink veel nieuwe kleding moeten kopen. Uiteraard heb ik ook moeten investeren in hardloopgear : hardloopschoenen, sportbh’s, korte broeken, lange broeken, sportsokken, ik had het allemaal niet. Er hangen dus allemaal dingen in mijn kledingkast die de oude Ik nooit gedragen zou hebben.
  7. Groter zelfvertrouwen
    Sinds ik hard loop ben ik veel zelfverzekerder geworden. Ik ben vaker trots op mezelf.
    Ik ben ook erg trots op mijn lijf geworden dat zoveel meer aan blijkt te kunnen dan ik soms verwacht had. Dit grotere zelfvertrouwen zorgt er ook voor dat ik meer uit mijn comfort zone durf te stappen, waardoor ik dingen doe die ik vroeger niet durfde, en meer in de schijnwerper durf te stappen (getuige dit blog, dat ik in 2016 gestart ben!). Dat alles maakt me nóg trotser op mezelf. Het is als het ware een positieve spiraal.
  8. Betere weerstand
    Omdat ik door weer en wind buiten train, is mijn weerstand stukken beter geworden. Ik kan me niet meer voorstellen dat ik vroeger regelmatig ziek was, en continu weinig energie had.
  9. Superconditie
    Niet alleen ren ik met gemak heel wat kilometertjes weg, ook kosten andere activiteiten me geen enkele moeite meer. Tijdens mijn wintersportvakantie hoef ik tussen de afdalingen door geen pauze meer te nemen, ik kan trappenlopen zonder te zuchten en te steunen, mijn evenwicht is enorm verbeterd, en ik houd mijn dochter prima bij tijdens potjes badminton.
  10. Sans gêne
    Zonder moeite duik ik op Dixi’s/in de bosjes. Elke hardloper zal het beamen; soms kun je niet anders dan alle schaamte voorbij gaan …
  11. Verslijten van sportkleding
    Sportkleding verslijten door gebruik, dat overkwam me vroeger echt werkelijk nooit ! Inmiddels heb ik al 3 paar hardloopschoenen versleten, en ook een stapel sokken en broeken zijn door regelmatig gebruik versleten.
  12. Ik ben sneller geworden
    Mijn eerste Marikenloop (5 km) finishte ik in 34 mins. Inmiddels is mijn gemiddelde tijd op de 5 km. 28 mins.
  13. Functionaliteit boven schoonheid
    Ja echt, en dat uit mijn mond ! Maar het is nou eenmaal zo dat ik inmiddels zonder morren de meest lelijke sportschoenen aan trek als die qua ondersteuning en comfort het beste zijn. Sporten is nou eenmaal geen modeshow (en laten we eerlijk zijn : hardlooptenues zijn over het algemeen niet de meeste flatteuze outfits).
  14. Ochtendmens
    Ik zet serieus mijn wekker om te kunnen hardlopen. Zo zette ik mijn alarm onlangs op 05:15 uur om in NYC een rondje Central Park te kunnen doen, maar ook komt het regelmatig hier thuis voor dat ik mijn wekker om 06 of 07:00 uur zet. En dat terwijl ik vroeger gerust pas om 11:00 uur zo’n beetje uit mezelf wakker werd. Tja, alles om die kilometers te kunnen maken !
  15. Veel meer structuur
    Mijn trainingsrondjes staan gepland in mijn agenda, en afzeggen doe ik alleen bij hoge uitzondering. In al die jaren is ’t slechts een handvol keren voorgekomen dat ik niet ben gaan rennen. Geen tijd, geen zin, slecht weer, of verzin maar wat : het is allemaal geen excuus om niet te gaan. Mede hierdoor is er veel meer structuur in mijn leven gekomen. Afspraak is afspraak, op tijd komen, afspraken nakomen; het zijn allemaal waarden die enorm belangrijk geworden zijn voor mij. Ook snooze ik niet meer, iets wat ik vroeger gerust dagelijks een uur deed !
  16. Vliegangst overwonnen
    Het is niet dat mijn angst weg is, maar ik heb de moed gevonden om door mijn angst heen te gaan. In 2014 maakte ik bewust weer een vlucht na een heleboel jaren bewust niet in het vliegtuig gestapt te zijn. Inmiddels heb ik al weer heel wat mooie bestemmingen mogen ontdekken, en staan er nog een aantal vliegreisjes op de planning !
  17. Liefde voor de natuur
    Doordat ik buiten ren heb ik veel meer oog gekregen voor de natuur. De bomen, de geur van de regen, de wisseling der seizoenen, de pure zuurstof die je inadement tijdens een winterse run; ik geniet er volop van.

Kortom : mijn inschrijving voor de Marikenloop2013 heeft ervoor gezorgd dat ik op alle fronten beter voor mezelf ben gaan zorgen, met als resultaat ik zowel fysiek als mentaal beter dan ooit in mijn vel zit. Het was de beste beslissing ever om me in te schrijven !
Welke keuze heeft jouw leven ooit veranderd ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

Wat een Urban Trail inhoudt + verslag Antwerp Urban Trail

Een Urban Trail, ik vind het een geweldige manier om een stad beter te leren kennen. Afgelopen zondag deed ik mee aan de Antwerp Urban Trail en ik heb weer heel wat leuke plekjes ontdekt. Ben je benieuwd wat een Urban Trail precies inhoudt, en welke toffe plekken ik al hardlopend bezocht heb ? Lees dan snel verder.

Allereerst, wat is een Urban Trail
Een Urban Trail is een hardloopevenement waarbij het niet draait om het wedstrijdelement, maar om de sportieve uitdaging in de vorm van een ontdekkingstocht. Je loopt op plekken waar je normaal gesproken niet zou lopen; letterlijk dwars door bijvoorbeeld cafés, musea, binnentuinen of winkels. Tijdens een Urban Trail leer je een stad op een sportieve manier (beter) kennen.

Inschrijving
In december 2017 deed ik voor de eerste keer mee aan een Urban Trail; die van Eindhoven. Ik bewaar ontzettend leuke herinneringen aan die dag; het sneeuwde flink, en het was sportief gezien een heuse uitdaging. Het trappen lopen, regelmatig stilstaan, niet je eigen pace aan kunnen houden, verschillende ondergronden – dat zijn echt andere elementen dan die normaal gesproken tijdens een run gelden. Eindhoven heeft me toen als stad ook echt verrast; ik heb heel wat leuke restaurantjes en hotspots ontdekt. Omdat ik wel houd van een sportieve uitdaging, en altijd wel in ben voor wat (culturele) hotspots ben ik eens gaan kijken welke Urban Trails er nog meer georganiseerd zouden worden, en toen ik zag dat Antwerpen mee zou doen, schreef ik me direct in via de site die verantwoordelijk is voor de Belgische Urban Trail Series. Je kon kiezen tussen 2 parcoursen (7 of 12 km) en ik besloot voor de langste afstand te gaan.

Aankomst in AntwerpenDe weersvoorspelling beloofde volop regen, en toen ik van huis vertrok, miezerde het nog flink. Ik besloot met de auto naar Antwerpen te gaan, en hoewel het erg druk was met auto’s slaagde ik erin een (gratis !) parkeerplaatsje te vinden, op zo’n 500 m. van de locatie. Een prima warming-up dus. Op de evenementensite was alles prima geregeld; de locatie waar je bijvoorbeeld je startnummer/ t-shirt kon halen, of waar je je tas kon laten bewaken waren duidelijk aangegeven. Er waren ook voldoende toiletten voorzien. Goed geregeld dus allemaal !

Start Om ervoor te zorgen dat alle lopers in alle comfort door de straatjes, op trappen en door de gebouwen heen kunnen lopen vertrekken de deelnemers altijd in waves. Mijn wave zou om 09:40 uur vertrekken, en omdat mijn voorbereidingen wat te lang hadden geduurd vertrok ik als een van de laatsten (vlak voordat het vak gesloten werd !). Lopers en wandelaars vertrokken overigens tegelijkertijd, en gelukkig was het inmiddels gestopt met regenen.

ParcoursIn totaal liepen we door 21 locaties; en alle locaties waren een belevenis, al kende ik sommige al. De locaties die het meest tot mijn verbeelding hebben gesproken zijn : de balzaal Belle Epoque van Hotel Hilton met de geweldige kroonluchter en de UGC Cinema’s. Ook vond ik het erg leuk om eens een kijkje te nemen in de Academie voor Schone Kunsten. Maar niet alleen op de locaties was ik verrast; ook tijdens de run zag ik erg mooie en leuke plekjes; Antwerpen heeft ontzettend veel gezichten.

Finish
Zoals gezegd heeft de Urban Trail geen wedstrijdelement, dus het gaat hier niet om de prestatie van een snelle tijd. Ik heb zelf alle tijd genomen om de locaties goed te bekijken, en heb uiteindelijk zo’n 2 uur gedaan over de afstand van 12 km. Een behoorlijke tijd dus, en ik was dan ook best blij toen ik eenmaal gefinisht was en kon genieten van het door Delhaize aangeboden ontbijtje (inclusief koffie !). Ik heb nog wat tijd doorgebracht op Park Spoor Noord, en ben daarna moe maar voldaan naar huis gegaan.

Overzicht kosten

tshirtantwerpurbantrail

* Inschrijfkosten : € 25,00.  Dit bedrag is inclusief event T-shirt en ontbijt
* Wordt er een goed doel gesteund : ja, Plan International België
* Parkeerkosten : niet van toepassing
* Garderobekosten : € 0,00 – gratis en bewaakt

Belangrijk om te wetenAls je zin hebt om het prachtige erfgoed van een stad op een sportieve manier te ontdekken, dan is een Urban Trail zeker ook wat voor jou. Houd er wel rekening mee dat een Urban Trail anders is dan een normale run; het is qua belasting best pittig. Zo kun je niet in je eigen pace rennen, heb je last van temperatuurschommelingen doordat je in en uit gebouwen rent, en moet je regelmatig trappen lopen. Onderschat die aspecten niet, en neem desnoods liever een kortere route om jezelf niet te overbelasten. De verzorging tijdens de run is verder prima; en omdat je regelmatig in openbare gebouwen verblijft, is er altijd ruimte om een sanitaire stop te maken of even wat water te drinken. Ikzelf kan haast niet wachten op mijn volgende ontdekkingstocht !

Heb jij wel eens meegedaan aan een Urban Trail ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

Wedstrijdverslag Zevenheuvelennacht 2017

Afgelopen zaterdagavond was ik 1 van de deelnemers die om 7 uur ’s avonds van start gingen om op een 7 kilometer lang parcours door donker Nijmegen te rennen. Kijk mee naar mijn wedstrijdverslag van de Zevenheuvelennacht 2017.

Stukje historie & Inschrijving
In de wereld van het hardlopen is de Zevenheuvelenloop een begrip : sinds 1984 wordt dit hardloopevenement jaarlijks gehouden op de derde zondag van november. Sinds 2013 kent Nijmegen ook de Zevenheuvelennacht, die op de avond voorafgaand aan de Zevenheuvelenloop georganiseerd wordt als “voorafje”. In het eerste jaar kende de Zevenheuvelennacht twee afstanden (5 & 10 km), maar vanaf 2014 staat er maar één afstand op het programma, namelijk de 7 kilometer. Ik doe al sinds de eerste editie aan de Zevenheuvelennacht mee, en ook dit jaar wilde ik perse meedoen. Al bij opening van de inschrijving had ik mij dan ook al via de site NN Zevenheuvelenloop voor deze Run ingeschreven. Ik ontving regelmatig Nieuwsbrieven via de e-mail en het startnummer met nadere deelnemersinformatie kreeg ik een dikke week van te voren op mijn thuisadres toegestuurd.

Aankomst in Nijmegen
Omdat Nijmegen niet bij mij om de hoek ligt, ging ik er met de auto heen. Mijn man en dochter hadden mij afgezet en zouden mij na de finish weer ophalen, zodat we daarna met z’n 3-tjes ergens een hapje konden eten. Ik was een kwartier voor aanvang van de wedstrijd aanwezig in het start/finishgebied, en het was rustiger dan voorgaande jaren. Ik denk dat dat kwam vanwege het weer : het regende namelijk behoorlijk, en hoewel ik mezelf in een poncho getooid had, werd ik toch goed nat. Gelukkig werden we wat afgeleid met een enthousiaste spreker, en er werd goede muziek gespeeld, en verder was er mooie verlichting door middel van laserstralen boven het startgebied. Het enige voordeel van de regen was de weerkaatsing van de laserstralen op de regendruppels, dat gaf een prachtig gezicht.

Koude warming-up en start
Toen het startschot klonk regende het nog steeds, en was ik inmiddels doorweekt. Nou ja, niks aan te doen, knop om en maar snel rennen, des te sneller zou ik naar de warme auto toe kunnen ! Ik trok mijn poncho kapot, gooide ‘m in een van de vele vuilnisbakken die voorzien waren, en dribbelde langzaam naar de startlijn. De Zevenheuvelennacht had een “zandloperstart”: vlak voor de start wordt de 10 meter brede lopersstroom afgeknepen tot ca. 2.25 meter. Door deze manier van starten ontstaat er meer loopruimte.

Parcours

Het 7 kilometer lange parcours wordt in het donker gelopen, en er zijn stukken waar het serieus donker is. De eerste kilometers liep ik nog in de regen, maar na een kwartiertje was het droog. Uiteraard was ik inmiddels wel volledig doorweekt, en met name mijn vingers waren koud en voelden dood aan. Ook mijn handschoentjes waren helemaal nat, dus die konden mijn handen helaas niet meer verwarmen. Vooraf had ik me voorgenomen niet voor een snelle tijd te gaan, maar gewoon te genieten. En dat heb ik gedaan, ondanks het feit dat ik compleet verregend was.

In het bosgebied van de Kwakkenberg is het echt donker, maar daar zorgt de organisatie altijd voor speciale verlichting. Ook dit jaar keek ik er weer naar uit om daar te gaan lopen, hoewel het parcours daar erg zwaar is. Er zit namelijk een behoorlijke beklimming in, waar ik behoorlijk bij moet poten. Zo ook dit jaar weer, maar wat was het weer prachtig verlicht en met de muziek erbij, echt heel speciaal. Psychedelisch bijna.  Deze ervaring, die zo moeilijk te omschrijven is, maakt de Zevenheuvelennacht voor mij zo speciaal. Zelfs nu ik er weer aan terugdenk, krijg ik weer kippevel …

Pas bij het 5 kilometerpunt waren mijn vingers ontdooid, en voelde ik niets meer qua ongemakken of nattigheid, maar hoe dan ook heb ik vanaf het eerste moment genoten. De sfeer tijdens het rennen was goed, er waren toch nog behoorlijk wat supporters aan de kant, en het rennen ging zo gemakkelijk, het kostte me geen enkele moeite. Hier heb ik het dus voorgedaan, al die keren dat ik geen zin had om naar buiten te gaan om te rennen, maar dat toch gedaan heb !

Finish en Cooling-down
In 2o15 was mijn finishtijd 45:13; in 2016 44:22 en dit jaar 41.46 ! Een dikke, dikke verbetering dus. Niet heel belangrijk, want het gaat uiteindelijk om de renervaring en het genieten, maar stiekem toch wel erg leuk om te zien dat mijn training vruchten heeft afgeworpen.

Direct na de finish kon je vrij uitlopen, erg prettig, en omdat het rustiger was dan normaal was ik erg snel bij de uitreikpost. Hier kreeg ik de medaille en een flesje AA dat ik direct leeggegooid heb en gevuld met water dat je vrij kon tappen.

Toen ik uit het finishgebied was, ben ik weer gaan rennen om om gauw naar mijn man en dochter te gaan. Snel mijn natte kleding verwisselen voor wat schone kledij. Ik had bij mijn inschrijving een shirt besteld, dus die trok ik direct aan, dat snap je, en daarna hup op weg naar een restaurantje in Nijmegen om lekker een hapje te gaan eten. Even lekker opwarmen !

Overzicht kosten
* Inschrijfkosten : € 14,75. Voor dit bedrag krijg je o.a. een startnummer met naam,  tijdregistratie chip, en een medaille.
* Wordt er een goed doel gesteund : ja, Natuurmonumenten
* Parkeerkosten : niet van toepassing
* Garderobekosten : € 0,00 – gratis en bewaakt

Conclusie
Als je zin hebt in een goed georganiseerde hardloopavond waarbij je naast een uitdagend parcours zeker ook nog een stuk in een sprookjesachtige sfeer loopt dan is de Zevenheuvelennacht wat voor jou. Ik ben volgend jaar als het aan mij ligt zeker weer van de partij !

Doe jij wel eens mee aan hardloopwedstrijden ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

Wedstrijdverslag Singelloop Breda 2017

Het eerste weekend van oktober is traditioneel het weekend van de Singelloop in Breda. Ook dit jaar deed ik mee, en rende ik door het historisch centrum en langs de singels van Breda. Maar of ik de omgeving ook echt gezien heb ?? Kijk mee naar mijn wedstrijdverslag van de Singelloop Breda van afgelopen zondag.

Inschrijving
In 2013 deed ik voor het eerst mee aan de Singelloop en sindsdien heb ik geen editie overgeslagen. Ook dit jaar was het duidelijk dat ik mee zou doen, alleen nu niet meer aan de 5 kilometer, maar aan de 10 kilometer.

Ik heb mij in mei 2017 via de site ingeschreven, en in de aanloop naar het evenement ontving ik regelmatig Nieuwsbrieven via de e-mail. Het startnummer kreeg ik een week van te voren op mijn thuisadres toegestuurd.

zie hier mijn 4 medailles van de afgelopen jaren
Aankomst in Breda
Breda ligt op een kleine 30 minuten rijden van mijn huis, ik ging erheen met de auto, en helaas was het, zoals tot nu toe elk jaar, weer een drama om een parkeerplaats te vinden. Ik volgde de aanwijzingen om te parkeren, maar elk terrein waar ik kwam bleek al vol te zijn. Ook in de bermen stonden auto’s geparkeerd, en in de straten vlakbij het evenemententerrein was ook geen enkel plekje meer beschikbaar. Gelukkig was ik ruim op tijd aanwezig en had ik nog de uitloop naar een startvak later, maar toch. Uiteindelijk vond ik een P-plaats op een terrein, op ca. 10 minuten loopafstand van het evenement.

Het startgebied was lekker druk, de 5 km. was al van start gegaan, en het was een gezellige bedoening. Er was voldoende ruimte om op te warmen, en ook waren er genoeg Dixies aanwezig zodat er geen ellelange wachtrijen waren. Voor ik het wist was het al tijd om naar het startvak te gaan.

Warming-Up en Start

Het Feestteam maakte er een feestje van
Ik zou om 12.30 uur starten, en stond ruim op tijd in mijn startvak. Na een heerlijk enthousiast optreden van het Feestteam was het zover : tijd om van start te gaan.

Parcours

wat mij betreft zijn dit de bikkels van de Singelloop : in pakken, met een fles op de rug, en helmen op de 10km uitlopen, CHAPEAU !
De 10 km-run kende verschillende groepen, die telkens 16 minuten na elkaar startten. Ik startte in de tweede groep. Omdat ik nu voor het eerst de 10 km. deed, had ik geen tijd te verbeteren. Ik had dan ook vantevoren besloten gewoon rustig te gaan rennen, van de run te genieten, en vooral niet op de tijd te focussen. Nou, dat rustig rennen en vooral niet op de tijd letten lukte, maar dat genieten, nee niet echt. Ik vond het loodzwaar.

Ik had een volle blaas, was misselijk, mijn ademhaling zat hoog, en van de omgeving heb ik bar weinig gezien. Ja, wel van de enthousiaste toeschouwers aan de kant gelukkig, daar kreeg ik telkens weer een boost van, maar de route zelf is volledig langs me heen gegaan. Rond het 4 km-punt zat ik er zo doorheen dat ik op wilde geven, maar uiteraard heb ik dat niet gedaan. Ik ben wel nóg wat rustiger gaan rennen, om mijn ademhaling te dempen, maar genieten, nee, dat zat er niet in. Het was bikkelen tot het eind.

Het laatste stuk is in de binnenstad van Breda, en daar werd het echt gezellig : veel mensen, veel horeca, gewoon een hele knusse sfeer. Ik ben blij dat dat niet langs me heen is gegaan, en voor wie dit leest en altijd enthousiast supportert : dank je wel !

Vlak voor de finish wist ik er nog een versnelling uit te persen, en ik eindigde uiteindelijk in 1:00:52. Nog een PR ook, want mijn beste tijd op de 10 km. was 1:01:10 (Maasdijk).

Finish en Cooling-down
Na de finish was er ruimte genoeg om uit te lopen, en er was voldoende water voorzien. Ook was er na het verlaten van het finishgebied een gebied met heel veel verzorging : spekkies, snoeptomaatjes, komkommer, Btween repen. We werden in de watten gelegd, en dat had ik wel even nodig. Even de voorraad aanvullen.

Helaas moest ik dus nog 10 minuten lopen voor ik bij mijn auto was, en daar baalde ik behoorlijk van. Ik had het koud, en was blij toen ik in mijn warme autootje zat. Toen ik eenmaal lekker een broodje ophad, en wat schone kleding aangedaan had, kwam bij mij de blijdschap en waren alle pijntjes en ongemakken weer vergeten. Ik had het toch maar mooi gefixt, deze run, en uiteindelijk een mooie PR gerend. Zoals het gezegde luidt : pain will pass, pride will last. Ik ben voldaan naar huis gegaan, lekker naar de bank om daar samen met man en kind een heerlijke relaxte zondagavond te hebben.

Conclusie
Het was weer een heerlijke run, die op zich prima geregeld was. Alleen zou het fijn zijn als de organisatie iets kon doen aan het parkeerprobleem. Is het een optie wellicht om een Parkeergarage, dicht bij het evenemententerrein, open te stellen ? Hoe dan ook, volgend jaar hoop ik weer van de partij te zijn !

Doe jij wel eens mee aan hardloopwedstrijden ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

Plog 16-09-2017 (Damloop By Night)

Mijn laatste plog/day in pictures is alweer een behoorlijke tijd geleden, en daarom bedacht ik me dat het wel weer eens leuk zou zijn je een kijkje te geven in mijn leventje. Vandaag de plog van afgelopen zaterdag, de dag van de gezelligste avondrun van het jaar, de Damloop By Night. Kijk mee met mijn dag in deze plog van zaterdag 16 september 2017.

dit wordt mijn outfit, uiteraard heb ik ook wat kleine glow-in-the-dark accessoires toegevoegd
Vrijdagavond ben ik redelijk op tijd naar bed gegaan, om nog wat extra rust te pakken voor de wedstrijd. De afgelopen week is het namelijk behoorlijk druk geweest, en telkens ging ik veel te laat naar bed. Ik heb voor de zekerheid (en in de hoop dat ik een beetje uit kon slapen) mijn wekker gezet, maar zaterdagochtend ben ik al ruim voor de wekker wakker. Zo balen vind ik dat, kán ik een keer uitslapen, lukt het niet.

Als ontbijt maak ik een grote schaal met halfvolle kwark, vers fruit, en muesli. Ik eet die onder het genot van de JAN. en een paar espresso’s op m’n gemakje op. Een prima bodem voor vanavond, als je het mij vraagt. Na het ontbijt heb ik nog wat tijd om lekker te freubelen (ik ben druk bezig met de #endofsummerswap2 en #veelgoedadventswap) en daarna is het tijd om richting Zaandam te gaan.

lekker freubelen 🙂
Het is een behoorlijk eindje rijden naar Zaandam, en het regent flink onderweg, maar als ik het weerbericht mag geloven, dan zou het vanavond droog moeten zijn. Ik hoop het echt, het zou zo sneu zijn als al het entertainment en de mooie versieringen die vanavond langs het parcours staan, in het water zouden vallen. Ik ga er tenminste vanuit dat het dit jaar, net als bij de vorige edities (ik doe dit jaar voor de 4e keer op een rij mee) weer een mega gezellig feestje zal zijn !

Omdat mijn schoonmoeder in de omgeving van Zaandam woont,  hebben we al vroeg bij haar afgesproken. Niet alleen om even weer gezellig bij te kletsen, maar zij kan ook super lekkere pasta maken. Rond een uur of half 6 gaan we aan tafel, en ze heeft heerlijk krachtvoer gemaakt : speciaal voor mij penne all’arrabiata, mijn lievelingsgerecht, en daarnaast ook nog een tagliatelle al ragu bolognese. Super lief !

buon appetito !
Na het eten is het tijd om naar Zaandam te gaan. Mr C brengt mij weg, en little Miss C blijft lekker bij oma achter. Ik ben ruim op tijd in het start-/finishgebied en er hangt al een gezellige sfeer. Ik laat mijn tas achter bij een bewaakte garderobe en vertrek naar mijn startvak. Het begint langzamerhand wat te schemeren, en na een heerlijk enthousiaste warming-up is het tijd om van start te gaan.

De groene medaille is van de Damloop by Night 2016, die ander van 2015 (tijd was toen 52.43)
Stiekem heb ik in mijn achterhoofd dat ik mijn tijd van vorig jaar (50:22) wil verbeteren. Sinds begin dit jaar heb ik mijn afstanden uitgebreid, en dat houdt in dat ik meer uithoudingsvermogen heb, en deze afstand dus makkelijker en sneller zou moeten kunnen rennen. Ik zet vanaf het begin mijn snelheid goed aan, en besluit ondertussen wel gewoon te gaan genieten. Ik “mag” dan ook niet van mezelf op mijn sporthorloge, die mijn tijd bij houdt, kijken.

Het lopen gaat lekker, en het is weer een feestje in de Zaanse straatjes; al die enthousiaste toeschouwers, die mooi versierde huizen, die mooi verlichte straten, en de geweldige muziek die overal gespeeld wordt. Ik heb, zoals ieder jaar, regelmatig kippevel en geniet van de gezelligheid.

Na de doorgang op de Dam is het tijd voor het laatste stuk, ik ben nog steeds lekker aan het lopen, en merk dat er nog wel een versnelling in zit. Die zet ik dan ook aan, en ik passeer de finishlijn lachend en met mijn handen in de lucht. Een perfecte run, en ik heb zo’n goed gevoel dat de tijd mij niet eens meer uitmaakt. Maar als ik zie dat ik 47:42 gelopen heb, wordt mijn glimlach alleen maar groter. Wow, zo’n verbetering had ik niet verwacht. Dat legt de lat voor een PR-verbetering wel erg hoog … maar dat is voor later zorg. Nu eerst genieten !

Na het passeren van de finishlijn (helaas geen water, alleen sportdrank) ga ik even lekker uitlopen en vermaak me daarna nog even in het Dam-tot-Dam-park. Ik vind een grappig kaartje op de grond, en wacht op Mr C en Little Miss C, waarna we naar huis rijden.

Het was een topdag, en de Damloop by Night was weer een feestje. Bedankt Zaankanters, tot de volgende keer !

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

 

 

 

Bemoediging tijdens het hardlopen

Soms heb ik tijdens het hardlopen gewoon even wat bemoediging nodig. Dan zit ik niet lekker in mijn flow, of gaat het conditie technisch even wat minder. In die gevallen val ik altijd terug op een verzameling van quotes die ik in de loop der jaren verzameld heb. Die herhaal ik dan als een soort mantra in mijn hoofd, net zo lang tot ik er weer tegen kan (en dat is meestal al vrij snel !).

Het fijne van een quote vind ik dat deze je kan je bemoedigen, of juist net even een duwtje in de goede richting geven. En soms zegt één quote meer dan een hele preek. Ik vind (veelal Engelse) quotes altijd erg inspirerend; hieronder vind je mijn favoriete hardloop quotes :

Heb jij een quote die veel voor jou betekent ? En wat is jouw favoriete quote ? Laat het me weten in de comments !

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress of Bloglovin

 

Was dit nou een Runners High ?

Elke run is anders. Waar ik de ene keer moeiteloos 10 kilometer aan tik, kan ik de andere keer al na 2 passen het gevoel hebben dat er nooit een eind aan zal komen. Vandeweek echter had ik een wel heel bijzondere training. Al na een paar minuten had ik het gevoel dat ik zweefde, dat mijn voeten de grond niet aanraakten, en schijnbaar moeiteloos tikte ik elk kilometerpunt aan. De kilometers en de tijd vlogen voorbij.  En hoewel het aan de ene kant heel comfortabel was, was ik aan de andere kant ook best bang. Bang dat ik zou vallen, maar ook bang dat ik over mijn grenzen aan het gaan was omdat ik me zo licht voelde. Ik heb de volledige 10 kilometer in deze staat verkeert, en later vroeg ik me af of dit nou die alom bekende Runners High is geweest.

Wat is Runners High eigenlijk ?

Wikipedia omschrijft Runners High als volgt : hardlopen kan verslavend werken doordat na meer dan een uur hardlopen een runner’s high ontstaat, wat de hardloper een euforisch gevoel geeft. Welke stof deze runner’s high veroorzaakt, is nog niet met zekerheid vastgesteld. Van oudsher wordt gedacht dat endorfine het euforische gevoel veroorzaakt, maar recent onderzoek bij muizen duidt op een andere stof, anandamide. Runner’s high werkt hetzelfde als veel andere verslavingen: men wil het gevoel opnieuw ervaren en zal hierdoor als het ware verslaafd raken aan de loopsport.

Nou moet ik je eerlijk zeggen dat ik nog nooit verdovende middelen heb gebruikt, en dus ook niet weet wat een high gevoel inhoudt. Maar ik kan me er denk ik wel wat bij voorstellen omdat ik andere mensen daar wel over gehoord heb. Als ik de verhalen op verschillende fora mag geloven voelt Runners High als een gevoel dat je of je boven het asfalt zweeft, je bent minder moe en je pijngrens wordt verlegd. Dit klopt wel : ik ben sowieso over mijn grenzen heen gegaan, want ik had binnen een half uur na mijn run behoorlijke kuitpijn en ik had moeite met lopen, en dat heb ik nooit eerder gehad. Het enige dat niet klopt, is de tijdsduur. Ik ervaarde dat zwevende gevoel al heel snel, en niet pas na meer dan een uur.

Gebaseerd op bovenstaande denk ik dat ik moet concluderen dat ik geen Runners High gehad heb. Wat het dan wel geweest is, weet ik niet. Ik weet ook eigenlijk niet wat ik nou van deze training moet vinden. Zoals gezegd, aan de ene kant was het heel fijn om schijnbaar moeiteloos te rennen, aan de andere kant voelde het ook wel “eng” omdat ik voor mijn gevoel minder controle had. Hoe het ook zij, dit was een training om te onthouden, en ik ben reuze benieuwd of er nog meer van dit soort zwevende ervaringen gaan volgen ….

Heb jij weleens een Runners High ervaren ? En wat vond jij ervan ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress of Bloglovin !

Pink Running Day 2017

Vorige week zondag was het Pink Running Day : op deze dag stonden in totaal 11.500 vrouwen in Rotterdam, Utrecht, Groningen en Eindhoven aan de start van een Ladies Run voor stichting Pink Ribbon. Ook ik deed hieraan mee, en vandaag kun je mijn verslag lezen van de Pink Running Day 2017 editie Eindhoven.

pink.png

Inschrijving
Ik heb wel vaker meegedaan aan de Ladiesrun Rotterdam, en ook dit jaar was ik dat van plan. Toen ik echter las dat de Ladiesrun Rotterdam samen met 3 andere Ladies Runs op dezelfde dag plaats zou vinden, besloot ik dit keer niet naar Rotterdam maar naar Eindhoven te gaan. Ik heb mij in april 2017 via de site ingeschreven.

Ik ontving regelmatig Nieuwsbrieven via de e-mail en het startnummer kreeg ik een dikke week van te voren op mijn thuisadres toegestuurd.

Aankomst in Eindhoven
Omdat Eindhoven zo’n 80 km. op rijafstand van mijn woonplaats ligt, ging ik met de auto. Ik had een voorspoedige rit en was ruim op tijd aanwezig. In de nabije omgeving van het evenemententerrein vond ik een woonwijk waar het gratis parkeren was, en daar heb ik mijn auto neergezet.

Het start/finishgebied oogde sfeervol met een overdaad aan roze en witte ballonnen en het viel me direct op hoe kleinschalig deze Ladies Run is. Heel anders dan de editie Rotterdam, die bij het Ahoy plaats vindt. Alles heeft zo z’n voors en tegens, en het grote voordeel in dit geval was dat het ophalen van mijn t-shirt en het achterlaten van mijn tas zo gepiept was. Want hoewel het stukken kleinschaliger was, was het zeker niet minder professioneel geregeld !

Er was bedrijvigheid alom op het terrein, er waren al veel dames gefinisht (zij hadden meegedaan aan de 5 resp. 7,5 km.), en er heerste echt een hele leuke, positieve sfeer. Ik heb een tijdje lekker in het zonnetje in het gras gezeten en ik heb me prima vermaakt totdat het tijd was om me voor te gaan bereiden op de start.

Warming-Up en Start
Rond 11:45 uur zou de warming-up starten, en dan om 12:00 uur de 10 km.-run. Omdat het zo ontzettend warm was, besloot ik maar deels deel te nemen aan de warming-up. Ik vertrok zo rond 11:55 naar het startgebied en sloot aan bij de rij vrouwen die al opgesteld waren. Wat was het warm zeg, we stonden echt pal in de zengende hitte.

Om 12:05 uur was de warming-up nog bezig. Dat wil zeggen : de dames die het gaven, waren enthousiast bezig, van de deelneemsters deed bijna niemand mee. Het was echt te warm. Toen er gezegd werd dat er nóg een nummer gedraaid zou worden, schreeuwde eigenlijk iedereen “neee, we willen beginnen“, maar helaas, daar werd niet naar geluisterd. Jammer, ook voor de dames die de warming-up gaven, want voor hun moet het toch ook niet leuk geweest zijn dat bijna niemand meedeed.

Uiteindelijk klonk het verlossende startschot rond 12:15 uur en dat ging gepaard met confetti, super leuk !

Parcours
De run kende een massastart, zonder vertragingen. en de eerste meters waren heel speciaal. We liepen namelijk over een roze loper, onder ballonnenbogen door, en dat alles onder het genot van heerlijke muziek van een dj. Het was echt een kippevelmomentje hoor; heel speciaal !

Het parcours ging onder andere door het nieuwe creatieve en culturele hart van Eindhoven, Strijp-S, en het Philips de Jongh wandelpark. Op sommige stukken liep je in de volle brandende zon, en op andere stukken was er schaduw, of zelfs een lekker windje. Vanwege de hitte had ik me vantevoren voorgenomen niet te gaan haasten, maar gewoon te genieten, en goed te luisteren naar mijn lichaam. En dat is ook gelukt, want ondanks de hitte heb ik een goede run gehad. Voor mijn gevoel liep ik honderd keer beter dan tijdens de Marikenloop, vorige maand (klik hier om het wedstrijdverslag van die Ladies Run te lezen!).

Finish en Cooling-down
De finish was op dezelfde plek als de start; dus we eindigden weer over de roze loper en onder de ballonnenbogen door. Onder enthousiast commentaar van de spreker, die me op stond te wachten voor een high-five eindigde ik. Echt een momentje hoor. Ik eindigde uiteindelijk in een tijd van 1:06:04.

Direct na de finish kregen we 1 flesje AA, en onze mooie medaille uitgereikt. Klein minpuntje : er was geen water voorzien, ook niet op het evenemententerrein. Gelukkig had ik nog water in mijn tas zitten.

Na de run werd het wat bewolkter, maar het was evengoed erg lekker om nog even op het evenemententerrein te verblijven. Ik heb daar heerlijk een broodje gegeten, wat gedronken, en ben daarna voldaan naar huis gegaan. Óp naar de BBQ die dochter en man voor me bereid hadden.

Overzicht kosten
* Inschrijfkosten : € 18,-. Voor dit bedrag krijg je o.a. een startnummer met naam,  tijdregistratie chip, en een medaille.
* Wordt er een goed doel gesteund : ja, Pink Ribbon, er werd in totaal € 97.802,- opgehaald.
* Parkeerkosten : geen, gratis parkeren in een straat op loopafstand.
* Garderobekosten : € 0,00 – gratis en bewaakt.

Conclusie
Ondanks de hitte en de 2 kleine minpuntjes (warming-up die te lang duurde+ geen water na de finish) kijk ik terug met een grote glimlach op Pink Running Day. Het was een feestje, en ik ben zo blij met de mooie opbrengst voor Pink Ribbon.

Doe jij wel eens mee aan hardloopwedstrijden ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress of Bloglovin !

 

Wedstrijdverslag Marikenloop at the park 2017

Een vernieuwde Marikenloop, superlekker weer, op en top gezelligheid, én een festivalgevoel. Kijk mee naar mijn wedstrijdverslag van de Marikenloop at the park van afgelopen zondag.

Inschrijving
Ik heb in 2013, 2014, 2015 en 2016 meegedaan met de Marikenloop, maar voor dit jaar was ik eigenlijk niet van plan me in te schrijven. Eerlijk gezegd vond ik de Marikenloop een beetje tuttig/weinig verrassend geworden, en ik vond het de rit naar Nijmegen (voor mij zo’n 1,5 uur rijden, enkele reis) niet echt (meer) waard. Er zijn genoeg andere, leuke wedstrijden dichter bij huis te vinden. Toen ik echter bij Optimel zag dat je ook dit jaar weer mee kon doen via Eurosparen, begon het toch weer te kriebelen, en besloot ik mij alsnog in te schrijven.

Aankomst in Nijmegen
Omdat Nijmegen niet bij mij om de hoek ligt, ging ik er met de auto heen. De gratis parkeerplaatsen waren heel erg goed aangegeven, en er waren er ruim voldoende. Alle parkeerplaatsen bevonden zich in de nabije omgeving van het start-/finishgebied. Super geregeld dus !

Ik was ruim op tijd aanwezig op het evenemententerrein en er was bedrijvigheid alom. Voor het eerst werd Park Brakkenstein als locatie gebruikt, en dat gaf het geheel een erg gezellige, knusse sfeer; ik was echt verrast.

Er waren dit jaar ook diverse sportieve workshop te volgen, ik heb even meegedaan aan jumping fitness en heb ook nog een poging tot paaldansen gewaagd, maar besloot toch maar snel hiermee te stoppen. Ik wilde mijn energie een beetje sparen voor de run die nog moest komen.

Er hing een positieve sfeer in dit gebied, er werd goede muziek gespeeld, en er waren voldoende (schone !) toiletten voorzien. Ook niet geheel onbelangrijk, zo vlak voor de start. Ik vermaakte me er prima en voor ik het wist, was het al tijd om naar het startvak te gaan.

Warming-Up en StartVoorheen werd de warming-up altijd gegeven door good-old Annemarie Thomas, maar die was er dit jaar niet bij. Nu werd er voor iedere afstand in elk startvak een aparte Sky Radio warming-up gegeven, die me prima beviel !

De verschillende afstanden kenden meerdere startmomenten; ik startte in het gele vak om 14:10 uur.

Parcours
Tijdens deze editie is de 7,5 km. als afstand ingevoerd. De Marikenloop kent ook een 5 km. en een 10 km. route. Ik heb met de 10 km. meegedaan; deze afstand voert over zowel onverharde als verharde paden.

De Marikenloop had een kleine versmalling, net voor de start. Ik heb hierdoor geen enkele last gehad van de andere deelnemers qua duwen/dringen/ellebogenwerk. Dat geldt ook voor de rest van de route, ik heb vanaf het begin lekker in mijn eigen pace kunnen lopen. Langs het parcours werd regelmatig heerlijke muziek afgespeeld, en er waren erg veel enthousiaste toeschouwers. Super vind ik dat altijd, ik vind het altijd erg leuk en speciaal om aangemoedigd te worden.

Vantevoren had ik me voorgenomen om lekker rustig te gaan lopen, en gewoon te gaan genieten. Ik heb toch nog geen PR op de 10 km. dus ik heb geen tijd te kloppen, en verder vond ik het qua temperatuur best behoorlijk warm. Dat rustige lopen is gelukt, dat genieten niet echt. Ik heb namelijk behoorlijk wat kramp in mijn enkels gehad tijdens het lopen. Ik denk dat dat kwam doordat mijn hardloopschoenen aan vervanging toe zijn; ik heb ze nu ruim 2 jaar. Ik heb me door de pijntjes heen gebeten, maar van de schoenen heb ik inmiddels afscheid genomen; deze race was de laatste die ik erop gerend heb.

Het parcours voerde voor een groot gedeelte door het bos, en omdat daar geen windje voelbaar was, vond ik het op stukken best wel warm ook. Ik was dan ook blij toen we uit het bos gingen.

Finish en Cooling-down
De laatste paar honderd meter heb ik er echt uit moeten persen, maar de grote M die als finishboog diende, en de KiKa-beer die al klaar stond om een high-five te geven, maakten alles goed. Ik ben uiteindelijk gefinisht met een eindtijd van 1:04:13.

Na de finish kregen we een flesje water, en onze medaille uitgereikt, en daarna ging ik rechtstreeks door, op zoek naar een lekkere loungeplek in Park Brakkestein.  En daar was het meer dan prima vertoeven. De Crazy Pianos maakten er een feestje van met hun swingende muziek, de diverse food trucks hadden de lekkerste versnaperingen, en de sfeer die er hing was heel erg relaxed. De lekkere temperatuur en het zonnetje maakten het geheel helemaal af en ik had echt het gevoel alsof ik op een soort festival was. Ik heb dan ook een behoorlijke tijd daar lekker gezeten, mensen kijken, chillen, genieten !

Overzicht kosten
* Inschrijfkosten : € 14,00 (via Optimel Eurosparen). Voor dit bedrag kreeg ik o.a. een startnummer met naam, een Optimel sportshirt van Zalando, tijdregistratie chip, en een medaille.
* Wordt er een goed doel gesteund : ja, voor de vijfde keer op een rij is KiKa het officiële goede doel van de Marikenloop. Dit jaar werd er € 8.500,- opgehaald.
* Parkeerkosten : € 0,00 – gratis parkeren
* Garderobekosten : € 0,00 – gratis en bewaakt

Conclusie
Deze speciale editie van de 15e verjaardag van de Marikenloop is me meer dan goed bevallen. Ik heb echt genoten van de vernieuwende elementen die dit jaar zijn doorgevoerd. Bedankt Marikenloop voor deze heerlijke dag. Als het aan mij ligt ben ik volgend jaar zeker weer van de partij !

Doe jij weleens mee aan hardloopwedstrijden ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress of Bloglovin !