Verslag Liantis Urban Trail Antwerp 2022.

Afgelopen zondag stond ik aan de start van de Liantis Urban Trail Antwerp, een loopevenement waarbij je dwars door historische of bijzondere gebouwen en langs verrassende locaties loopt die op een doordeweekse dag zelden of nooit toegankelijk zijn voor het brede publiek. Een superleuke manier om de stad te leren kennen op een speelse en sportieve manier, en vandaag vertel ik je mijn ervaring.

Ik heb al eerder meegedaan aan Urban Trails (in NL, te weten : Eindhoven, Breda, Den Haag en Rotterdam), en in 2018 ook aan de Antwerp Urban Trail. Dat ik deze stad al eerder ontdekt had was voor mij geen reden om dit jaar niet meer mee te doen; sterker nog, voor mijn gevoel valt er nog zoveel te ontdekken in ’t Stad. Ik schreef me in voor de 12 km (er was ook een verkorte route van 7 km) en verheugde me met name op de passage door het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen (KMSKA) dat in 2011 dicht ging voor een jarenlange verbouwing en pas enkele weken geleden opnieuw zijn deuren heropende. Ik was enorm benieuwd om de kunstschatten te aanschouwen.

Ik verheugde me enorm op deze locatie.

Nou, ik kan gelijk met de deur in huis vallen, de doorgang door de KMSKA viel tegen. Het was prachtig om eerst rond het gerestaureerde gebouw te lopen, om dan via de catacomben en de trappen naar de achterste expositiezaal te lopen. Echter had ik me verheugd op het aanschouwen van wat kunst van oude meesters, maar helaas was dat niet het geval. Een reden te meer dus om eens terug te komen !

I will ! Dit bord stond in The Barn Bio Market, een overdekte biomarkt waar ik zeker nog eens aankopen wil doen.

Hoogtepunt voor mij was het net gerenoveerde Schoon Verdiep van het stadhuis, prachtig !, maar ook de balzaal van Hotel Hilton Antwerp Old Town vond ik indrukwekkend (al had ik die al eens eerder bezocht). Leuk vond ik het ook om FOMU te hebben mogen zien, en een avondje uit naar Cinema Lumière heb ik direct op mijn To-Do Lijst genoteerd.

Helaas was Burgemeester De Wever er niet …

Verliefd ben ik geworden op de Vlaaikensgang, en graag zou ik eens gaan eten bij ’t Hofke. Maar zo waren er meer straatjes en plaatsjes waar ik langs ben gerend die me in vervoering hebben gebracht. Wat is Antwerpen toch een fraaie stad, en wat zijn er veel verborgen parels !

In totaal ben ik langs en door 19 unieke plaatsen gelopen waarvan er 8 ook op het parcours van de 7 km lagen.

Na afloop van de Urban Trail kreeg iedereen Aquarius, Protein kwark, Lu suikerwafel en Grany koek uitgereikt. En elke deelnemer kreeg ook een uniek Liantis Urban Trail Antwerp T-shirt, zodat je ook nadien kan tonen dat je erbij was.

Been there. Done that. Got the t-shirt.

Ik heb genoten van deze Urban Trail en kan niet wachten om er gauw weer aan een mee te doen. Voor mij staan Brussel en Gent in Belgie nog op mijn lijstje, en in NL zou ik graag nog mee doen aan de Urban Trails in Utrecht, Amsterdam, Haarlem en Den Bosch. En mocht jij ook van cultuur houden en niet terugdeinsen voor een sportieve uitdaging, dan raad ik je een deelname van harte aan !

Een Urban Trail ren je niet om een scherpe tijd neer te zetten. Althans, ik niet.

Mijn deelname aan de Urban Trail Antwerp kostte EUR 26,-. Dit was inclusief t-shirt, ontbijt, en (bewaakte) garderobe.

Heb jij wel eens mee gedaan aan een Urban Trail ? Zo ja, welke ? Liefs, Vera.

Wedstrijdverslag Dam Tot Damloop 2022.

Na het lopen van de 10 Miles Antwerp (klik hier voor een verslag van die run) was ik zo euforisch dat ik direct besloot me in te schrijven voor de race der races : de Dam tot Damloop. Afgelopen zondag was het dan zover, en vandaag vertel ik je hoe het gegaan is!

De voorbereiding.

De voorbereiding begon op vrijdag 01 juli 2022 en eigenlijk was ik op dat moment terug bij af. De conditie die ik had ten tijde van de 10 Miles was weg … gek eigenlijk hoe snel dat gaat. Ik moest dus weer hard aan de bak, en de hoge zomertemperaturen in augustus waardoor ik de geplande trainingskilometers niet haalde, alsmede mijn weekje zomervakantie in Belek waarin ik niet kon (wilde) trainen maakten het er niet eenvoudiger op. Maar ik ging gestaag door, en omdat opgeven niet in mijn woordenboek voorkomt, besloot ik er gewoon voor te gaan. Uiteindelijk heb ik het 1 keer gered tot 16 kilometer te trainen; ik deed er 1:53:44 over (ik ging ervan uit de Dam tot Damloop in 112 minuten (met een tempo van 7 km. per uur) uit te lopen).

Het Parcours.

De start van de Dam Tot Damloop is in Amsterdam, de finish in Zaandam, en je rent ook een stuk door de Ijtunnel.

Raceday.

Mijn startnummer en t-shirt had ik thuis opgestuurd gekregen, dus op de dag van de wedstrijd kon ik rechtstreeks naar het wedstrijdgebied. De tassenafgifte was op het Amsterdam Centraal Station; daar stonden grote vrachtwagens die alle tassen naar Zaandam zouden brengen, waar je ze na de finish op kon pikken. Prima geregeld dus! Wat minder goed geregeld was, was de stortregen die viel, maar daar kon de organisatie niets aan doen natuurlijk.

Bij de (overdekte) tassenafgifte. Met poncho, nog lekker droog.

De start was op de Prins Hendrikkade, en daar werd een enthousiaste warming-up gegeven. Uiteraard in de stromende regen, maar dat deed niets af aan het enthousiasme, er hing een heerlijke sfeer. Om 14:40 uur sharp, mijn starttijd, ging mijn wave van start, en vrij snel na de start liepen we droog. En nee, niet omdat het niet meer regende, maar omdat we de IJtunnel in gingen. Het rennen in de tunnel ging prima, de stijging weer uit de tunnel ook, en vrij snel daarna zag ik al het 2 km-bordje. De kop was eraf.

De rest van de race verliep prima, de regen deerde me niet zoveel meer, al kwam het soms met bakken uit de hemel, en al was er niet veel publiek, het publiek dat er stond bestond uit toppers (chapeau voor die mensen die er stonden, echt hoor, ik weet niet of ik naar buiten was gegaan als ik niet had moeten rennen).

De Finish.

Op kilometer 13 krijg ik een oppepper als Mr C, Little Miss C en mijn schoonmoeder me aan de kant staan aan te moedigen, en dan is het alweer tijd voor de laatste kilometers. En die vallen me zwaar. Vanaf het 14 km-punt begin ik langzaamaan steeds meer in te zakken; ik kom dan juist in de gezelliger contreien met veel publiek (Zuiddijk, en later Burcht) maar ik zit zo in mijn eigen bubbel dat ik het niet echt mee krijg. Maar dan is de Peperstraat eindelijk in zicht, het lukt me nog wat bij te zetten, en eindelijk is daar de finishlijn, en eindig ik, kletsnat door de regen in een tijd van 1:43:43, een ruime 2 minuten sneller dan Antwerpen, dus ik heb een PR gelopen !

Cooling Down.

Na de finish is het nog een behoorlijk eind lopen voor mijn gevoel naar de tassenafgifte en als ik me in de stromende regen sta om te kleden, ben ik er wel klaar mee. Wat een armoe, wat een kou. Maar na een heerlijke douche, een warm bakkie soep, en een zalige pasta maaltijd bij mijn schoonmoeder thuis voel ik me heerlijk rozig en voldaan, en trots op mezelf. Damloop, I had a BLAST !

Net na de finish. Koud tot op het bot, helemaal doorweekt, en een beetje emotioneel.

Ben jij ook een hardloper ? En doe jij ook wel eens mee aan wedstrijden ? Liefs, Vera

Waarom ik teensokken draag bij het hardlopen.

Ik geef toe, ik heb er best even over nagedacht of ik wel teensokken wilde dragen. Het ziet er namelijk zo raar uit. En nu ik dit opschrijf, denk ik echt ‘wat een rare gedachte’, maar dat komt omdat ik inmiddels echt helemaal om ben. Vandaag vertel ik je daar meer over !

Waarom sokken zo belangrijk zijn bij het hardlopen

Je zou denken dat hardloopschoenen het allerbelangrijkst zijn bij het hardlopen. En dat klopt op zich ook, alleen staan ze op een gedeelde plaats met goede sokken. Want die zorgen namelijk voor extra steun en grip.

En als we dan nog een onderscheid willen maken, dan zijn teensokken nog net iets beter dan “standaard” hardloopsokken. Want de teensok is anatomisch afgestemd op de voet met 5 aparte tenen. Dit zorgt ervoor dat de tenen op een natuurlijk manier worden gespreid, wat tijdens het hardlopen stabiliteit en meer comfort geeft.

Verder toont wetenschappelijk onderzoek ook nog eens aan dat als je teensokken draagt, dat blaren tussen je tenen verleden tijd zijn. Een van de grootste oorzaken van blaren tussen de tenen is namelijk het huid-op-huid contact van de tenen. En met teensokken is dat contact er natuurlijk niet omdat iedere teen apart verpakt zit. Ook zou je minder kans op irritaties, voetschimmel of infecties hebben; dit omdat je toch tussen de tenen zweet en dit nu opgevangen wordt door de stof tussen de tenen. Alleen maar pluspunten dus ! Reden voor mij om een tijd geleden toch maar eens de proef op de som te nemen, en teensokken te kopen.

Maar zitten teensokken wel lekker ?

Ja. De teensokken zitten echt als gegoten; de stof is zo zacht, en de sok is naadloos waardoor ik echt niet door heb dat ik ze draag. Ook gedurende een lange duurloop blijven mijn voeten goed droog; misschien nog wel droger dan bij het dragen van mijn normale sokken (van X-SOCKS of Falke, merken waar ik ook erg over te spreken blijf hoor !).

De eerste keer dat ik de teensokken aan deed, vond ik het best een gepriegel om mijn tenen in de individuele mouwen te krijgen, maar inmiddels ben ik er wel aan gewend. En ook aan hoe mijn voet eruit ziet, zo gehuld in die sok. Ik vind het inmiddels wel wat hebben, maar belangrijker nog, ik voel wat het comfort van de sok met me doet. Kortom, ik zou mijn teensokken inmiddels echt niet meer willen missen !

Heb jij wel eens teensokken gedragen ? Liefs, Vera

Wedstrijdverslag Antwerp Ten Miles 2022

Afgelopen zondag stond ik aan de start van de Antwerp Ten Miles, 16 kilometer doorheen Antwerpen, langs de Kaaien en de Grote Markt, en door de Kennedy- en de Waaslandtunnel. Een wedstrijd waar ik keihard voor getraind had, en waar ik best nerveus voor was; hoe zou mijn heup zich houden ? Die had tijdens de trainingen de afgelopen maand namelijk behoorlijk opgespeeld !

De Voorbereiding

In januari 2022, net na de Antwerp Park Run, besluit ik vrij spontaan om me in te schrijven voor de Ten Miles. Niet dat ik toen al in staat was tot het lopen van die afstand, ik liep op dat moment niet verder dan 10 km., maar het leek mij een mooie uitdaging. En okee, toegegeven, het leek mij ook wel tof om mijn naam in de krant vermeld te zien staan. Ik heb namelijk eens gehoord dat alle finishers de volgende dag met naam en tijd vermeld zouden worden in de Gazet van Antwerpen, en tja, dat momentje van roem wil ik ook wel hebben !

Ik heb dus serieus moeten trainen, en om mijn doel te bereiken heb ik een ambitieus maar reëel trainingsschema opgesteld. Helaas verloopt de voorbereiding niet geheel vlekkeloos … een oude blessure gooit af en toe roet in het eten, en pijntjes in mijn rechterheup en later linkerknie baren mij zorgen. Op wilskracht en conditie haal ik die 16 km. wel, het zijn meer mijn pezen en gewrichten waar ik me zorgen om maak. Desondanks besluit ik door te trainen, en af en toe een aanpassing te doen in mijn schema (bijvoorbeeld door te gaan zwemmen in plaats van te gaan hardlopen, of een andere afstand te lopen dan gepland). Hortend-en-stotend heb ik uiteindelijk doorgetraind tot een afstand van 15 km., ik ga ervan uit dat ik die laatste kilometer wel haal, enkel op de adrenaline van de wedstrijd en door de aanmoedigingen van het publiek.

De Run

Mijn startnummer en t-shirt heb ik gisteren al opgehaald, dus mijn enige taak vandaag is, op tijd aan de start te verschijnen. En okee, de race uitlopen, maar dat terzijde. Ik ga het eerste stuk met de auto naar Antwerpen, en vervolgens ga ik met de tram rechtstreeks naar het evenemententerrein waar ik ruim op tijd aanwezig ben. Ik zit nog een tijdje in de zon (gelukkig staat er een straf windje, dat zorgt ervoor dat het niet te warm aan voelt, ook voor zometeen tijdens het rennen) en dan is het tijd om naar de start te gaan.

Het Parcours.

Als ik in het startvak sta, bekruipt mij het gevoel van intens geluk. Wat ben ik trots dat ik hier sta, en dat dit soort dingen uberhaupt weer kunnen, na de covid, ik geniet echt volop ! En dat genieten geldt voor de hele wedstrijd. Al bij de eerste stappen voel ik dat ik deze run ga rocken; ik heb geen enkele last van mijn heup, en de kilometers vliegen voorbij. De gang door de tunnels is zwaar, met name de klim naar boven, en ook het lopen over de kasseien (kinderkopjes, voor de Hollandse lezers) is killing, maar er is geen moment dat ik op wil geven. En de paar momentjes dat ik het echt even zwaar heb, is er altijd weer publiek langs de kant van de weg dat me weet op te zwepen, echt, de crème de la crème van de supporters was aanwezig, afgelopen zondag !

De Finish

De Cijfers.

Ik heb mezelf voorgenomen rustig van start te gaan, goed te doseren, en tevreden te zijn met een finish-tijd van 112 minuten. Dat zou een reële tijd zijn, gebaseerd op een rustig tempo. Gaandeweg de race ben ik totaal noet met mijn tijd bezig; ik ben harder bezig met genieten dan met mijn prestatie, en ook nadat ik gefinisht ben in 105 minuten (dus 7 minuten sneller dan voorzien !!) doet me dat niet zoveel. Veel belangrijker is het gevoel van trots en euforie; ik heb het gered ! En hoe !

Mijn startnummer en medaille.
Helaas is een vermelding in de fysieke Gazet van Antwerpen niet meer van kracht; alleen digitaal is iedere finisher terug te vinden…

Ben jij ook een hardloper ? En doe jij wel eens mee aan wedstrijden ? Liefs, Vera

Wedstrijdverslag Antwerp Park Run 23.01.2022

OMG, ik heb weer eens meegedaan aan een hardloopwedstrijd ! En vandaag vertel ik je daar alles over !

Mijn hardloopcarrière tot nu toe

“Back Then”, pre-covid, was ik fitter dan fit. Ik deed regelmatig mee aan hardloopwedstrijden, en trainde daar ook hard voor, niet alleen qua beweging, maar ook qua voeding. Ik woog toen ook serieus minder dan nu, en niet te vergeten, ik was 2 jaar jonger. Tja, dat scheelt natuurlijk ook, hoe ouder je wordt, hoe strammer en langzamer het lijf wordt.

Maar goed, voor de statistieken: de laatste wedstrijd die ik liep was de Genneper Parkenloop in Eindhoven op 06.01.2020 (afstand 10 km), en mijn PR op de 10 km is 53:22, ik liep deze tijdens de Van Oers Marathon Brabant, eind 2019.

In de afgelopen covid-tijd heb ik telkens netjes, standaard 2x per week, mijn hardlooprondjes bij weten te houden, maar mijn conditie kan niet tippen aan die van toen. Daarom is de wedstrijdtijd van mijn laatste 10 km.-wedstrijd (54:11) momenteel absoluut niet haalbaar voor mij, en prestatiegericht als ik ben, vind ik dat stiekem toch best een beetje jammer.

De Antwerp Park Run

Ik heb me heel bewust voorgenomen om tijdens deze eerste wedstrijd niet voor een goede tijd te gaan, maar puur te gaan genieten van de sfeer, het feit dat het weer kan, en natuurlijk ook dat mijn lichaam dit kan. Tijd is maar tijd, toch?! En daarbij, het is “maar” een hobby … (maar stiekem heb ik natuurlijk best een tijd in mijn hoofd… pff, best vermoeiend hoor soms, competitief ingesteld zijn. Ik wil onder de 1:05 eindigen.)

Mijn startwave is tussen 10 en 10:30 maar uiteraard ben ik zeer ruim op tijd in Antwerpen aanwezig. Ik geniet van de levendigheid op het terrein; lopers komen en gaan, de muziek draait luidruchtig, wat een heerlijke sfeer! En wat heb ik dit gemist!

Qua faciliteiten is alles ook prima geregeld; er is voldoende parkeergelegenheid, er zijn kleedkamers, genoeg toiletten, er is bewaakte garderobe, en de registratie en uitgifte van de startnummers verloopt ook erg georganiseerd. Aan niets is te merken dat dit de eerste editie is; het komt allemaal erg professioneel over.

Het parcours. Er was overigens ook nog een 5 km en een 20 km route.

Al direct vanaf de start, die dus niet “zoals vroeger” en-masse gebeurt, maar echt individueel, zit ik lekker in mijn ritme. Ik merk dat ik fit ben, en ik ga vrij hard van start.

Het parcours is mooi en afwisselend. We lopen door de groene long van Antwerpen, met de nodige heuvels, en dan doemt het stadion van Royal Antwerp FC op, waar we doorheen gaan lopen. Na het bestijgen van de trappen, wat pittig is, is er ineens het zicht op het heilige gras, prachtig vind ik het! En uiteraard moet ik even een selfie schieten; ik verlies hier zeker tijd maar dat geeft niet. Genieten staat voorop, en dat doe ik; ik voel me intens gelukkig.

De desbetreffende selfie … blurry en ik sta er tamelijk oververhit op. Maar dat geeft niet; hij herinnert mij aan het gevoel dat ik daar had. En dat was intens geluk.

De kilometers daarna gaan weer door de parken en zijn voor een groot gedeelte in tegengestelde richting van de heenweg.

Gedurende de 10 kilometers van de run geniet ik enorm, ik ben zo blij dat dit weer kan, en ik push mezelf om alles te geven. Stiekem hoop ik inmiddels op een tijd onder de 60 minuten, al weet ik heus wel dat die kans klein is met de “verspilde tijd” in het stadion. Als ik dan uiteindelijk finish, is dat in een tijd van 1:01:01, tenminste, dat zegt mijn Apple Watch. De officieel gemeten tijd via mijn startnummer meldt 1:00:44, hetgeen inhoudt dat ik als 13e van mijn categorie geeindigd ben (er deden er 75 mee), en als nummer 599 van de in totaal 2.079 deelnemers. Ik ben er meer dan tevreden mee!

1:01:01 … als numerologie liefhebber vind ik deze tijd bijna fraaier dan de officiële tijd van 1:00:44 …

Na een lekker soepje op het terrein ga ik moe maar voldaan huiswaarts. En mijmer ik alvast over de volgende wedstrijd, maar welke dat zal zijn weet ik nog niet.

Mijn startbewijs en medaille.

Ben jij ook een runner? En doe/deed jij ook wel eens mee aan wedstrijden? Liefs, Vera

Hardlopen in de zomerse hitte, 8 tips

De zomer is niet mijn favoriete seizoen, als het op hardlopen aan komt. Toch wil ik ook gedurende dit seizoen mijn conditie op peil houden; zelfs als dat inhoudt dat ik tijdens een tropische hittegolf moet trainen. Om het mezelf wat gemakkelijker te maken tijdens die hogere temperaturen, heb ik een aantal regels, en vandaag deel ik die met jou.

  1. Ik leg altijd een flesje water de avond van te voren in de vriezer. Zo heb ik voldoende gekoeld water bij de hand tijdens mijn run.
  2. Na mijn zonovergoten run drink ik altijd een isotone drank om mijn zouten aan te vullen. Maar niet nadat ik eerst heel veel water gedronken heb.
  3. Mijn tempo, afstand en verwachtingen pas ik aan. Ik doe gewoon een stuk rustiger, streef geen PR na, maar loop wat trager of korter. Mijn lichaam heeft het al zwaar genoeg met die hitte.
  4. Ik maak gebruik van elk waterpunt dat ik tegenkom. Als iemand zijn tuin aan het sproeien is, ren ik altijd even door die straal. Of als ik een fonteintje zie, dan stop ik even om mijn polsen onder het water te houden. Ik maak echt gebruik van elke gelegenheid om een beetje af te kunnen koelen.
  5. Tijdens die zomerse run luister ik nog beter dan normaal naar mijn lichaam, en voer ik regelmatige checks uit. Wanneer ik daar behoefte aan heb, ga ik even zitten, of neem ik een pauze. Uiteraard in de schaduw.
  6. Normaal draag ik graag zwart, maar vermijd ik die kleur echt; lichte kleuren vangen namelijk veel minder warmte.
  7. Ik kies altijd voor een route die veel schaduw biedt, en loop altijd aan de schaduwkant.
  8. En als laatste eigenlijk de allerbelangrijkste regel : als het echt te warm is, is niet gaan voor mij ook een optie !

Heb jij nog goeie tips voor mij ? Ik lees ze graag in de comments ! Liefs, Vera

Vandaag is Global Running Day 2020 !

Ben je op zoek naar de perfecte motivatie om op te staan, eruit te komen en te gaan hardlopen ? Zoek niet verder, want vandaag is het namelijk Global Running Day, een hardloopfeest dat met miljoenen mensen over de hele wereld gevierd wordt. Het maakt niet uit wanneer je loopt vandaag, of hoeveel je loopt, JUST RUN !

Global Running Day is een dag waarop de hardloopsport wordt gevierd. Het wordt jaarlijks gehouden op de eerste woensdag van juni. Het is een hardloopfeest dat met miljoenen mensen over de hele wereld gevierd wordt.

Mijn hardlooptrainingen doe ik altijd alleen, voor mij is het pure me-time, maar om mezelf scherp te houden doe ik wel regelmatig mee aan wedstrijden. Helaas is het in deze corona crisis tijd niet mogelijk om mee te doen aan runs, en daar baal ik best van. Elementen als het wedstrijdklaar maken; het opspelden van een startnummer, en de adrenaline van een wedstrijd mis ik namelijk enorm !

En omdat wedstrijden er de komende tijd niet in zitten (en ik er eerlijk gezegd ook niet aan moet denken om met honderden lichamen hutje-mutje in een startvak te staan) vind ik het idee van virtuele wedstrijden een goed alternatief. Dus de gedachte dat vandaag mensen over de hele wereld aan het rennen zijn, maakt dat ik straks op een andere manier mijn trainingsrondje doe. Ik ben benieuwd of zich dat ook laat zijn in mijn tempo; over het algemeen zijn mijn wedstrijden namelijk altijd in een behoorlijk hoger tempo dan mijn trainingsrondjes !

De wegen zijn open en eindeloos ! Net als de verbintenis om te presteren. Dus pak je hardloopschoenen, strik je veters en ga er voor ! Liefs, Vera

De dingen waar ik aan denk als ik aan het hardlopen ben

Hardlopen. Ik heb het niet alleen nodig voor mijn fysieke conditie, maar ook mentaal gezien kan ik echt niet meer zonder. Ik heb mijn runs nodig om mijn gedachten op een rijtje te krijgen, om verdriet een plaats te geven, om mijn werkdag eruit te rennen, maar soms ook om mijn overenthousiasme te kanaliseren. Na elke run keer ik helderder in mijn hoofd terug thuis, en al heb ik die dag geen speciale dingen aan mijn hoofd gehad, toch heb ik altijd het idee dat ik me opgeruimder voel.

De laatste tijd ben ik eens op gaan letten welke gedachten de revue passeren tijdens mijn standaard trainingsrondjes, en over de bank genomen zijn er wel een aantal standaard gedachten die telkens terugkeren als ik aan het hardlopen ben :

  1. Wat zal ik zometeen eens allemaal voor lekkers gaan eten als ik klaar ben met rennen ?
  2. Sh#t, een hond … ik hoop dat ‘ie goed aangelijnd is, want ik zit er echt niet op te wachten dat ‘ie überenthousiast tegen me opspringt.
  3. Wat zijn leuke onderwerpen om over te bloggen de komende tijd ?
  4. Hè bah, een tegenligger. Okee, kom op Veer, tover een lach op je gezicht, recht je rug, en zeg vriendelijk gedag. Je kan het !
  5. Ik moet niet vergeten zometeen dat e-mailtje te versturen. Oh, en als ik straks boodschappen ga doen, dan moet ik ook nog koffie halen. En is die meet-up eigenlijk al geregeld ?
  6. Hoe lang ben ik al aan het rennen eigenlijk ? Huh … zo kort nog maar ? En ik ben er voor mijn gevoel nu al klaar mee, pffff …
  7. Echt hoor, als ik zo klaar ben met rennen ga ik he-le-maal niets meer doen. Alleen nog maar douchen, drinken, eten, liggen, Netflix kijken, en lekker chillen.
  8. Ohhh waarom gaan jullie niet óók een beetje aan de kant ?! Anderhalve meter afstand is anderhalve meter afstand hoor. Waarom moet ík nu weer uitwijken en de berm in duiken ?

maar mijn favoriete gedachten als ik aan het rennen ben zijn

Maar hoe fijn de runs ook zijn om mijn gedachten en ideeën op een rijtje te krijgen, toch is de lekkerste run díe run waarin ik aan he-le-maal niets denk. Die runs waarin de stappen als vanzelf lijken te gaan, de kilometers zich aan elkaar rijgen, en ik geheel gedachtevrij in een perfecte cadans ren.

Waar denk jij aan tijdens het beoefenen van jouw sport ? Heb jij ook terugkerende items ? Ik lees het graag in de comments ! Liefs, Vera

Mijn Running Bucket List 2020

Ik heb een Travel Bucket List, een Food Bucket List, en vandeweek bedacht ik me ineens dat ik ook op hardloopgebied van die dingen heb die ik graag nog eens wil doen. Vandaag deel ik dan ook mijn Bucket List als het op mijn grootste hobby hardlopen aankomt, en om de daad bij het woord te voegen : ik ben van plan deze alle drie nog dit jaar te gaan volbrengen !

Vondelpark

Een rondje Central Park in NYC heb ik al af kunnen vinken, maar een rondje Vondelpark in Amsterdam nog niet. Hoog tijd dus dat daar eens verandering in komt, en na het rondje rennen natuurlijk gelijk de dag in die mooie stad door te brengen.

Meijendel

Ik hoor de laatste tijd zoveel verhalen over deze locatie bij Wassenaar, dat ik enorm nieuwsgierig ben en ook heel erg graag eens wil rennen in deze omgeving. Ik verheug me op de afwisseling van bos, strand en duinen.

Coopertest Amersfoort

Op school had ik er een bloedhekel aan, en drukte ik indien mogelijk mijn snor, maar nu wil ik toch echt uit vrije wil de Cooperbaan in Nieuwegein gaan rennen. Ik ben erg benieuwd hoe mijn conditie ervoor staat ! Als mijn 14-jarige Ik dit had geweten, hahaha

Heb jij ook een Bucket List als het op jouw hobby aan komt ? Liefs, Vera

Nuchter hardlopen, hoe ik dat aanpak

Idealiter loop ik 2x per week hard : 1x een 10 km-run, en 1x een lange duurloop van 100 minuten. Maar soms is er simpelweg geen tijd of ruimte in de agenda hiervoor, en in dat gevoel ren ik liever kort, dan helemaal niet. Mijn oplossing is dan om 30 minuten te rennen op een nuchtere maag. En vandaag vertel ik je hoe ik dat doe.

De voorbereiding

Tussen het opstaan en van huis vertrekken zit bij mij zo’n 20 minuten (tandenpoetsen, aankleden, etc.). In die tijd neem ik af en toe een grote slok water, soms een kop espresso, en na het eerste plasje vertrek ik direct.

Ik begin mijn run met een korte warming-up, en daarna vang ik aan met een run op een rustig tempo. Mijn maximum duur is 30 minuten, wat voor mij gelijk staat aan 5 kilometer.

Na de run

Na de training hydrateer ik direct met water, en nuttig ik een gewoon ontbijt met lekker veel eiwitten en koolhydraten. Pas daarna ga ik douchen.

Voorzorgsmaatregelen

Ik ben natuurlijk een getrainde hardloper. Ik loop al jaren hard dus mijn basisconditie is goed te noemen. Desalniettemin heb ik het nuchter rennen rustig opgebouwd.

Zoals gezegd ren ik nuchter niet langer dan 30 minuten op een rustig tempo. De run doe ik in de buurt van mijn huis, zodat ik direct terug kan, mocht dat nodig zijn. Ook zorg ik ervoor dat ik mijn telefoon bij me heb, en wat suiker, voor een noodgeval. Better safe than sorry ! Ook zorg ik ervoor dat ik de avond van te voren vroeg naar bed ben gegaan, een goede nachtrust heb gehad, en mijn lichaam dus goed uitgerust is. Ik ben tijdens het rennen extra alert op de gewaarwordingen van mijn lichaam. Bij de eerste de beste twijfel, of gevoel van niet lekker worden, stop ik direct.

Nog meer voordelen

Naast het voordeel van tóch kunnen rennen, merk ik ook dat ik gedurende de hele dag me enorm energiek voel. Ook heb ik het gevoel dat mijn conditie op peil blijft hierdoor, ondanks het feit dat de afstand serieus lager dan normaal is. Verder vind ik het prachtig om hard te lopen terwijl de rest van de wereld nog ligt te slapen. ’s Ochtends vroeg, in alle rust, de natuur te zien ontwaken, ik vind het supermooi !

Ren jij wel ook eens op een nuchtere maag ? En hoe pak jij dat aan ? Ik lees graag jouw tips & tricks in de comments ! Liefs, Vera