Wedstrijdverslag Singelloop Breda 2017

Het eerste weekend van oktober is traditioneel het weekend van de Singelloop in Breda. Ook dit jaar deed ik mee, en rende ik door het historisch centrum en langs de singels van Breda. Maar of ik de omgeving ook echt gezien heb ?? Kijk mee naar mijn wedstrijdverslag van de Singelloop Breda van afgelopen zondag.

Inschrijving
In 2013 deed ik voor het eerst mee aan de Singelloop en sindsdien heb ik geen editie overgeslagen. Ook dit jaar was het duidelijk dat ik mee zou doen, alleen nu niet meer aan de 5 kilometer, maar aan de 10 kilometer.

Ik heb mij in mei 2017 via de site ingeschreven, en in de aanloop naar het evenement ontving ik regelmatig Nieuwsbrieven via de e-mail. Het startnummer kreeg ik een week van te voren op mijn thuisadres toegestuurd.

zie hier mijn 4 medailles van de afgelopen jaren
Aankomst in Breda
Breda ligt op een kleine 30 minuten rijden van mijn huis, ik ging erheen met de auto, en helaas was het, zoals tot nu toe elk jaar, weer een drama om een parkeerplaats te vinden. Ik volgde de aanwijzingen om te parkeren, maar elk terrein waar ik kwam bleek al vol te zijn. Ook in de bermen stonden auto’s geparkeerd, en in de straten vlakbij het evenemententerrein was ook geen enkel plekje meer beschikbaar. Gelukkig was ik ruim op tijd aanwezig en had ik nog de uitloop naar een startvak later, maar toch. Uiteindelijk vond ik een P-plaats op een terrein, op ca. 10 minuten loopafstand van het evenement.

Het startgebied was lekker druk, de 5 km. was al van start gegaan, en het was een gezellige bedoening. Er was voldoende ruimte om op te warmen, en ook waren er genoeg Dixies aanwezig zodat er geen ellelange wachtrijen waren. Voor ik het wist was het al tijd om naar het startvak te gaan.

Warming-Up en Start

Het Feestteam maakte er een feestje van
Ik zou om 12.30 uur starten, en stond ruim op tijd in mijn startvak. Na een heerlijk enthousiast optreden van het Feestteam was het zover : tijd om van start te gaan.

Parcours

wat mij betreft zijn dit de bikkels van de Singelloop : in pakken, met een fles op de rug, en helmen op de 10km uitlopen, CHAPEAU !
De 10 km-run kende verschillende groepen, die telkens 16 minuten na elkaar startten. Ik startte in de tweede groep. Omdat ik nu voor het eerst de 10 km. deed, had ik geen tijd te verbeteren. Ik had dan ook vantevoren besloten gewoon rustig te gaan rennen, van de run te genieten, en vooral niet op de tijd te focussen. Nou, dat rustig rennen en vooral niet op de tijd letten lukte, maar dat genieten, nee niet echt. Ik vond het loodzwaar.

Ik had een volle blaas, was misselijk, mijn ademhaling zat hoog, en van de omgeving heb ik bar weinig gezien. Ja, wel van de enthousiaste toeschouwers aan de kant gelukkig, daar kreeg ik telkens weer een boost van, maar de route zelf is volledig langs me heen gegaan. Rond het 4 km-punt zat ik er zo doorheen dat ik op wilde geven, maar uiteraard heb ik dat niet gedaan. Ik ben wel nóg wat rustiger gaan rennen, om mijn ademhaling te dempen, maar genieten, nee, dat zat er niet in. Het was bikkelen tot het eind.

Het laatste stuk is in de binnenstad van Breda, en daar werd het echt gezellig : veel mensen, veel horeca, gewoon een hele knusse sfeer. Ik ben blij dat dat niet langs me heen is gegaan, en voor wie dit leest en altijd enthousiast supportert : dank je wel !

Vlak voor de finish wist ik er nog een versnelling uit te persen, en ik eindigde uiteindelijk in 1:00:52. Nog een PR ook, want mijn beste tijd op de 10 km. was 1:01:10 (Maasdijk).

Finish en Cooling-down
Na de finish was er ruimte genoeg om uit te lopen, en er was voldoende water voorzien. Ook was er na het verlaten van het finishgebied een gebied met heel veel verzorging : spekkies, snoeptomaatjes, komkommer, Btween repen. We werden in de watten gelegd, en dat had ik wel even nodig. Even de voorraad aanvullen.

Helaas moest ik dus nog 10 minuten lopen voor ik bij mijn auto was, en daar baalde ik behoorlijk van. Ik had het koud, en was blij toen ik in mijn warme autootje zat. Toen ik eenmaal lekker een broodje ophad, en wat schone kleding aangedaan had, kwam bij mij de blijdschap en waren alle pijntjes en ongemakken weer vergeten. Ik had het toch maar mooi gefixt, deze run, en uiteindelijk een mooie PR gerend. Zoals het gezegde luidt : pain will pass, pride will last. Ik ben voldaan naar huis gegaan, lekker naar de bank om daar samen met man en kind een heerlijke relaxte zondagavond te hebben.

Conclusie
Het was weer een heerlijke run, die op zich prima geregeld was. Alleen zou het fijn zijn als de organisatie iets kon doen aan het parkeerprobleem. Is het een optie wellicht om een Parkeergarage, dicht bij het evenemententerrein, open te stellen ? Hoe dan ook, volgend jaar hoop ik weer van de partij te zijn !

Doe jij wel eens mee aan hardloopwedstrijden ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

Plog 16-09-2017 (Damloop By Night)

Mijn laatste plog/day in pictures is alweer een behoorlijke tijd geleden, en daarom bedacht ik me dat het wel weer eens leuk zou zijn je een kijkje te geven in mijn leventje. Vandaag de plog van afgelopen zaterdag, de dag van de gezelligste avondrun van het jaar, de Damloop By Night. Kijk mee met mijn dag in deze plog van zaterdag 16 september 2017.

dit wordt mijn outfit, uiteraard heb ik ook wat kleine glow-in-the-dark accessoires toegevoegd
Vrijdagavond ben ik redelijk op tijd naar bed gegaan, om nog wat extra rust te pakken voor de wedstrijd. De afgelopen week is het namelijk behoorlijk druk geweest, en telkens ging ik veel te laat naar bed. Ik heb voor de zekerheid (en in de hoop dat ik een beetje uit kon slapen) mijn wekker gezet, maar zaterdagochtend ben ik al ruim voor de wekker wakker. Zo balen vind ik dat, kán ik een keer uitslapen, lukt het niet.

Als ontbijt maak ik een grote schaal met halfvolle kwark, vers fruit, en muesli. Ik eet die onder het genot van de JAN. en een paar espresso’s op m’n gemakje op. Een prima bodem voor vanavond, als je het mij vraagt. Na het ontbijt heb ik nog wat tijd om lekker te freubelen (ik ben druk bezig met de #endofsummerswap2 en #veelgoedadventswap) en daarna is het tijd om richting Zaandam te gaan.

lekker freubelen 🙂
Het is een behoorlijk eindje rijden naar Zaandam, en het regent flink onderweg, maar als ik het weerbericht mag geloven, dan zou het vanavond droog moeten zijn. Ik hoop het echt, het zou zo sneu zijn als al het entertainment en de mooie versieringen die vanavond langs het parcours staan, in het water zouden vallen. Ik ga er tenminste vanuit dat het dit jaar, net als bij de vorige edities (ik doe dit jaar voor de 4e keer op een rij mee) weer een mega gezellig feestje zal zijn !

Omdat mijn schoonmoeder in de omgeving van Zaandam woont,  hebben we al vroeg bij haar afgesproken. Niet alleen om even weer gezellig bij te kletsen, maar zij kan ook super lekkere pasta maken. Rond een uur of half 6 gaan we aan tafel, en ze heeft heerlijk krachtvoer gemaakt : speciaal voor mij penne all’arrabiata, mijn lievelingsgerecht, en daarnaast ook nog een tagliatelle al ragu bolognese. Super lief !

buon appetito !
Na het eten is het tijd om naar Zaandam te gaan. Mr C brengt mij weg, en little Miss C blijft lekker bij oma achter. Ik ben ruim op tijd in het start-/finishgebied en er hangt al een gezellige sfeer. Ik laat mijn tas achter bij een bewaakte garderobe en vertrek naar mijn startvak. Het begint langzamerhand wat te schemeren, en na een heerlijk enthousiaste warming-up is het tijd om van start te gaan.

De groene medaille is van de Damloop by Night 2016, die ander van 2015 (tijd was toen 52.43)
Stiekem heb ik in mijn achterhoofd dat ik mijn tijd van vorig jaar (50:22) wil verbeteren. Sinds begin dit jaar heb ik mijn afstanden uitgebreid, en dat houdt in dat ik meer uithoudingsvermogen heb, en deze afstand dus makkelijker en sneller zou moeten kunnen rennen. Ik zet vanaf het begin mijn snelheid goed aan, en besluit ondertussen wel gewoon te gaan genieten. Ik “mag” dan ook niet van mezelf op mijn sporthorloge, die mijn tijd bij houdt, kijken.

Het lopen gaat lekker, en het is weer een feestje in de Zaanse straatjes; al die enthousiaste toeschouwers, die mooi versierde huizen, die mooi verlichte straten, en de geweldige muziek die overal gespeeld wordt. Ik heb, zoals ieder jaar, regelmatig kippevel en geniet van de gezelligheid.

Na de doorgang op de Dam is het tijd voor het laatste stuk, ik ben nog steeds lekker aan het lopen, en merk dat er nog wel een versnelling in zit. Die zet ik dan ook aan, en ik passeer de finishlijn lachend en met mijn handen in de lucht. Een perfecte run, en ik heb zo’n goed gevoel dat de tijd mij niet eens meer uitmaakt. Maar als ik zie dat ik 47:42 gelopen heb, wordt mijn glimlach alleen maar groter. Wow, zo’n verbetering had ik niet verwacht. Dat legt de lat voor een PR-verbetering wel erg hoog … maar dat is voor later zorg. Nu eerst genieten !

Na het passeren van de finishlijn (helaas geen water, alleen sportdrank) ga ik even lekker uitlopen en vermaak me daarna nog even in het Dam-tot-Dam-park. Ik vind een grappig kaartje op de grond, en wacht op Mr C en Little Miss C, waarna we naar huis rijden.

Het was een topdag, en de Damloop by Night was weer een feestje. Bedankt Zaankanters, tot de volgende keer !

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

 

 

 

Bemoediging tijdens het hardlopen

Soms heb ik tijdens het hardlopen gewoon even wat bemoediging nodig. Dan zit ik niet lekker in mijn flow, of gaat het conditie technisch even wat minder. In die gevallen val ik altijd terug op een verzameling van quotes die ik in de loop der jaren verzameld heb. Die herhaal ik dan als een soort mantra in mijn hoofd, net zo lang tot ik er weer tegen kan (en dat is meestal al vrij snel !).

Het fijne van een quote vind ik dat deze je kan je bemoedigen, of juist net even een duwtje in de goede richting geven. En soms zegt één quote meer dan een hele preek. Ik vind (veelal Engelse) quotes altijd erg inspirerend; hieronder vind je mijn favoriete hardloop quotes :

Heb jij een quote die veel voor jou betekent ? En wat is jouw favoriete quote ? Laat het me weten in de comments !

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress of Bloglovin

 

Was dit nou een Runners High ?

Elke run is anders. Waar ik de ene keer moeiteloos 10 kilometer aan tik, kan ik de andere keer al na 2 passen het gevoel hebben dat er nooit een eind aan zal komen. Vandeweek echter had ik een wel heel bijzondere training. Al na een paar minuten had ik het gevoel dat ik zweefde, dat mijn voeten de grond niet aanraakten, en schijnbaar moeiteloos tikte ik elk kilometerpunt aan. De kilometers en de tijd vlogen voorbij.  En hoewel het aan de ene kant heel comfortabel was, was ik aan de andere kant ook best bang. Bang dat ik zou vallen, maar ook bang dat ik over mijn grenzen aan het gaan was omdat ik me zo licht voelde. Ik heb de volledige 10 kilometer in deze staat verkeert, en later vroeg ik me af of dit nou die alom bekende Runners High is geweest.

Wat is Runners High eigenlijk ?

Wikipedia omschrijft Runners High als volgt : hardlopen kan verslavend werken doordat na meer dan een uur hardlopen een runner’s high ontstaat, wat de hardloper een euforisch gevoel geeft. Welke stof deze runner’s high veroorzaakt, is nog niet met zekerheid vastgesteld. Van oudsher wordt gedacht dat endorfine het euforische gevoel veroorzaakt, maar recent onderzoek bij muizen duidt op een andere stof, anandamide. Runner’s high werkt hetzelfde als veel andere verslavingen: men wil het gevoel opnieuw ervaren en zal hierdoor als het ware verslaafd raken aan de loopsport.

Nou moet ik je eerlijk zeggen dat ik nog nooit verdovende middelen heb gebruikt, en dus ook niet weet wat een high gevoel inhoudt. Maar ik kan me er denk ik wel wat bij voorstellen omdat ik andere mensen daar wel over gehoord heb. Als ik de verhalen op verschillende fora mag geloven voelt Runners High als een gevoel dat je of je boven het asfalt zweeft, je bent minder moe en je pijngrens wordt verlegd. Dit klopt wel : ik ben sowieso over mijn grenzen heen gegaan, want ik had binnen een half uur na mijn run behoorlijke kuitpijn en ik had moeite met lopen, en dat heb ik nooit eerder gehad. Het enige dat niet klopt, is de tijdsduur. Ik ervaarde dat zwevende gevoel al heel snel, en niet pas na meer dan een uur.

Gebaseerd op bovenstaande denk ik dat ik moet concluderen dat ik geen Runners High gehad heb. Wat het dan wel geweest is, weet ik niet. Ik weet ook eigenlijk niet wat ik nou van deze training moet vinden. Zoals gezegd, aan de ene kant was het heel fijn om schijnbaar moeiteloos te rennen, aan de andere kant voelde het ook wel “eng” omdat ik voor mijn gevoel minder controle had. Hoe het ook zij, dit was een training om te onthouden, en ik ben reuze benieuwd of er nog meer van dit soort zwevende ervaringen gaan volgen ….

Heb jij weleens een Runners High ervaren ? En wat vond jij ervan ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress of Bloglovin !

Pink Running Day 2017

Vorige week zondag was het Pink Running Day : op deze dag stonden in totaal 11.500 vrouwen in Rotterdam, Utrecht, Groningen en Eindhoven aan de start van een Ladies Run voor stichting Pink Ribbon. Ook ik deed hieraan mee, en vandaag kun je mijn verslag lezen van de Pink Running Day 2017 editie Eindhoven.

pink.png

Inschrijving
Ik heb wel vaker meegedaan aan de Ladiesrun Rotterdam, en ook dit jaar was ik dat van plan. Toen ik echter las dat de Ladiesrun Rotterdam samen met 3 andere Ladies Runs op dezelfde dag plaats zou vinden, besloot ik dit keer niet naar Rotterdam maar naar Eindhoven te gaan. Ik heb mij in april 2017 via de site ingeschreven.

Ik ontving regelmatig Nieuwsbrieven via de e-mail en het startnummer kreeg ik een dikke week van te voren op mijn thuisadres toegestuurd.

Aankomst in Eindhoven
Omdat Eindhoven zo’n 80 km. op rijafstand van mijn woonplaats ligt, ging ik met de auto. Ik had een voorspoedige rit en was ruim op tijd aanwezig. In de nabije omgeving van het evenemententerrein vond ik een woonwijk waar het gratis parkeren was, en daar heb ik mijn auto neergezet.

Het start/finishgebied oogde sfeervol met een overdaad aan roze en witte ballonnen en het viel me direct op hoe kleinschalig deze Ladies Run is. Heel anders dan de editie Rotterdam, die bij het Ahoy plaats vindt. Alles heeft zo z’n voors en tegens, en het grote voordeel in dit geval was dat het ophalen van mijn t-shirt en het achterlaten van mijn tas zo gepiept was. Want hoewel het stukken kleinschaliger was, was het zeker niet minder professioneel geregeld !

Er was bedrijvigheid alom op het terrein, er waren al veel dames gefinisht (zij hadden meegedaan aan de 5 resp. 7,5 km.), en er heerste echt een hele leuke, positieve sfeer. Ik heb een tijdje lekker in het zonnetje in het gras gezeten en ik heb me prima vermaakt totdat het tijd was om me voor te gaan bereiden op de start.

Warming-Up en Start
Rond 11:45 uur zou de warming-up starten, en dan om 12:00 uur de 10 km.-run. Omdat het zo ontzettend warm was, besloot ik maar deels deel te nemen aan de warming-up. Ik vertrok zo rond 11:55 naar het startgebied en sloot aan bij de rij vrouwen die al opgesteld waren. Wat was het warm zeg, we stonden echt pal in de zengende hitte.

Om 12:05 uur was de warming-up nog bezig. Dat wil zeggen : de dames die het gaven, waren enthousiast bezig, van de deelneemsters deed bijna niemand mee. Het was echt te warm. Toen er gezegd werd dat er nóg een nummer gedraaid zou worden, schreeuwde eigenlijk iedereen “neee, we willen beginnen“, maar helaas, daar werd niet naar geluisterd. Jammer, ook voor de dames die de warming-up gaven, want voor hun moet het toch ook niet leuk geweest zijn dat bijna niemand meedeed.

Uiteindelijk klonk het verlossende startschot rond 12:15 uur en dat ging gepaard met confetti, super leuk !

Parcours
De run kende een massastart, zonder vertragingen. en de eerste meters waren heel speciaal. We liepen namelijk over een roze loper, onder ballonnenbogen door, en dat alles onder het genot van heerlijke muziek van een dj. Het was echt een kippevelmomentje hoor; heel speciaal !

Het parcours ging onder andere door het nieuwe creatieve en culturele hart van Eindhoven, Strijp-S, en het Philips de Jongh wandelpark. Op sommige stukken liep je in de volle brandende zon, en op andere stukken was er schaduw, of zelfs een lekker windje. Vanwege de hitte had ik me vantevoren voorgenomen niet te gaan haasten, maar gewoon te genieten, en goed te luisteren naar mijn lichaam. En dat is ook gelukt, want ondanks de hitte heb ik een goede run gehad. Voor mijn gevoel liep ik honderd keer beter dan tijdens de Marikenloop, vorige maand (klik hier om het wedstrijdverslag van die Ladies Run te lezen!).

Finish en Cooling-down
De finish was op dezelfde plek als de start; dus we eindigden weer over de roze loper en onder de ballonnenbogen door. Onder enthousiast commentaar van de spreker, die me op stond te wachten voor een high-five eindigde ik. Echt een momentje hoor. Ik eindigde uiteindelijk in een tijd van 1:06:04.

Direct na de finish kregen we 1 flesje AA, en onze mooie medaille uitgereikt. Klein minpuntje : er was geen water voorzien, ook niet op het evenemententerrein. Gelukkig had ik nog water in mijn tas zitten.

Na de run werd het wat bewolkter, maar het was evengoed erg lekker om nog even op het evenemententerrein te verblijven. Ik heb daar heerlijk een broodje gegeten, wat gedronken, en ben daarna voldaan naar huis gegaan. Óp naar de BBQ die dochter en man voor me bereid hadden.

Overzicht kosten
* Inschrijfkosten : € 18,-. Voor dit bedrag krijg je o.a. een startnummer met naam,  tijdregistratie chip, en een medaille.
* Wordt er een goed doel gesteund : ja, Pink Ribbon, er werd in totaal € 97.802,- opgehaald.
* Parkeerkosten : geen, gratis parkeren in een straat op loopafstand.
* Garderobekosten : € 0,00 – gratis en bewaakt.

Conclusie
Ondanks de hitte en de 2 kleine minpuntjes (warming-up die te lang duurde+ geen water na de finish) kijk ik terug met een grote glimlach op Pink Running Day. Het was een feestje, en ik ben zo blij met de mooie opbrengst voor Pink Ribbon.

Doe jij wel eens mee aan hardloopwedstrijden ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress of Bloglovin !

 

Wedstrijdverslag Marikenloop at the park 2017

Een vernieuwde Marikenloop, superlekker weer, op en top gezelligheid, én een festivalgevoel. Kijk mee naar mijn wedstrijdverslag van de Marikenloop at the park van afgelopen zondag.

Inschrijving
Ik heb in 2013, 2014, 2015 en 2016 meegedaan met de Marikenloop, maar voor dit jaar was ik eigenlijk niet van plan me in te schrijven. Eerlijk gezegd vond ik de Marikenloop een beetje tuttig/weinig verrassend geworden, en ik vond het de rit naar Nijmegen (voor mij zo’n 1,5 uur rijden, enkele reis) niet echt (meer) waard. Er zijn genoeg andere, leuke wedstrijden dichter bij huis te vinden. Toen ik echter bij Optimel zag dat je ook dit jaar weer mee kon doen via Eurosparen, begon het toch weer te kriebelen, en besloot ik mij alsnog in te schrijven.

Aankomst in Nijmegen
Omdat Nijmegen niet bij mij om de hoek ligt, ging ik er met de auto heen. De gratis parkeerplaatsen waren heel erg goed aangegeven, en er waren er ruim voldoende. Alle parkeerplaatsen bevonden zich in de nabije omgeving van het start-/finishgebied. Super geregeld dus !

Ik was ruim op tijd aanwezig op het evenemententerrein en er was bedrijvigheid alom. Voor het eerst werd Park Brakkenstein als locatie gebruikt, en dat gaf het geheel een erg gezellige, knusse sfeer; ik was echt verrast.

Er waren dit jaar ook diverse sportieve workshop te volgen, ik heb even meegedaan aan jumping fitness en heb ook nog een poging tot paaldansen gewaagd, maar besloot toch maar snel hiermee te stoppen. Ik wilde mijn energie een beetje sparen voor de run die nog moest komen.

Er hing een positieve sfeer in dit gebied, er werd goede muziek gespeeld, en er waren voldoende (schone !) toiletten voorzien. Ook niet geheel onbelangrijk, zo vlak voor de start. Ik vermaakte me er prima en voor ik het wist, was het al tijd om naar het startvak te gaan.

Warming-Up en StartVoorheen werd de warming-up altijd gegeven door good-old Annemarie Thomas, maar die was er dit jaar niet bij. Nu werd er voor iedere afstand in elk startvak een aparte Sky Radio warming-up gegeven, die me prima beviel !

De verschillende afstanden kenden meerdere startmomenten; ik startte in het gele vak om 14:10 uur.

Parcours
Tijdens deze editie is de 7,5 km. als afstand ingevoerd. De Marikenloop kent ook een 5 km. en een 10 km. route. Ik heb met de 10 km. meegedaan; deze afstand voert over zowel onverharde als verharde paden.

De Marikenloop had een kleine versmalling, net voor de start. Ik heb hierdoor geen enkele last gehad van de andere deelnemers qua duwen/dringen/ellebogenwerk. Dat geldt ook voor de rest van de route, ik heb vanaf het begin lekker in mijn eigen pace kunnen lopen. Langs het parcours werd regelmatig heerlijke muziek afgespeeld, en er waren erg veel enthousiaste toeschouwers. Super vind ik dat altijd, ik vind het altijd erg leuk en speciaal om aangemoedigd te worden.

Vantevoren had ik me voorgenomen om lekker rustig te gaan lopen, en gewoon te gaan genieten. Ik heb toch nog geen PR op de 10 km. dus ik heb geen tijd te kloppen, en verder vond ik het qua temperatuur best behoorlijk warm. Dat rustige lopen is gelukt, dat genieten niet echt. Ik heb namelijk behoorlijk wat kramp in mijn enkels gehad tijdens het lopen. Ik denk dat dat kwam doordat mijn hardloopschoenen aan vervanging toe zijn; ik heb ze nu ruim 2 jaar. Ik heb me door de pijntjes heen gebeten, maar van de schoenen heb ik inmiddels afscheid genomen; deze race was de laatste die ik erop gerend heb.

Het parcours voerde voor een groot gedeelte door het bos, en omdat daar geen windje voelbaar was, vond ik het op stukken best wel warm ook. Ik was dan ook blij toen we uit het bos gingen.

Finish en Cooling-down
De laatste paar honderd meter heb ik er echt uit moeten persen, maar de grote M die als finishboog diende, en de KiKa-beer die al klaar stond om een high-five te geven, maakten alles goed. Ik ben uiteindelijk gefinisht met een eindtijd van 1:04:13.

Na de finish kregen we een flesje water, en onze medaille uitgereikt, en daarna ging ik rechtstreeks door, op zoek naar een lekkere loungeplek in Park Brakkestein.  En daar was het meer dan prima vertoeven. De Crazy Pianos maakten er een feestje van met hun swingende muziek, de diverse food trucks hadden de lekkerste versnaperingen, en de sfeer die er hing was heel erg relaxed. De lekkere temperatuur en het zonnetje maakten het geheel helemaal af en ik had echt het gevoel alsof ik op een soort festival was. Ik heb dan ook een behoorlijke tijd daar lekker gezeten, mensen kijken, chillen, genieten !

Overzicht kosten
* Inschrijfkosten : € 14,00 (via Optimel Eurosparen). Voor dit bedrag kreeg ik o.a. een startnummer met naam, een Optimel sportshirt van Zalando, tijdregistratie chip, en een medaille.
* Wordt er een goed doel gesteund : ja, voor de vijfde keer op een rij is KiKa het officiële goede doel van de Marikenloop. Dit jaar werd er € 8.500,- opgehaald.
* Parkeerkosten : € 0,00 – gratis parkeren
* Garderobekosten : € 0,00 – gratis en bewaakt

Conclusie
Deze speciale editie van de 15e verjaardag van de Marikenloop is me meer dan goed bevallen. Ik heb echt genoten van de vernieuwende elementen die dit jaar zijn doorgevoerd. Bedankt Marikenloop voor deze heerlijke dag. Als het aan mij ligt ben ik volgend jaar zeker weer van de partij !

Doe jij weleens mee aan hardloopwedstrijden ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress of Bloglovin !

Hardlopen met Hooikoorts : mijn 5 tips

Hardlopen in de lente vind ik aan de ene kant heerlijk : lekker in het zonnetje, of na het werk nog bij daglicht, het zou voor mij wat dat betreft altijd voorjaar mogen zijn. Helaas heeft hardlopen in de lente ook een nadeel voor mij : op zonnige dagen heb ik enorme last van hooikoorts. Wil je weten hoe ik hiermee omga ? Lees dan snel verder voor mijn tips.

Training plannen

Aan het begin van de week plan ik mijn trainingsmomenten in aan de hand van de gezinsagenda, dat is niets nieuws. In het voorjaar echter komt daar nog de hooikoortsverwachting bij. In het algemeen geldt dat het aantal pollen in de lucht ’s ochtends het hoogst is. Ik probeer daarom mijn trainingen ’s avonds af te werken. Verder probeer ik de droge, zonnige dagen zoveel mogelijk te mijden, en plan ik trainingen tijdens of direct na een regenbui. Ik doe er alles aan om ervoor te zorgen dat er op mijn trainingsmoment zo min mogelijk pollen in de lucht zijn.

(Zonne-)bril dragen

Nou verdragen mijn ogen mijn contactlenzen sowieso bijna niet door de hooikoorts, dus in die gevallen dat ik geen contactlenzen draag, heb ik standaard mijn bril op. Op andere momenten draag ik mijn zonnebril. Die (zonne-)bril zorgt er niet alleen voor dat je minder pollen in je ogen krijgt, ook beschermt deze je ogen goed tegen de wind. Als je hooikoorts hebt, is het slijmvlies van je ogen al geïrriteerd, en de wind zal dit alleen maar verergeren. Alles om die vervelende traanogen te vermijden.

Vaseline smeren

Bij het hardlopen stijgt je ademhaling en daarmee ook de hoeveelheid pollen die je binnenkrijgt. En hoe meer pollen, hoe groter de reactie. Door een beetje vaseline op en rondom mijn neus te smeren, kan stuifmeel minder makkelijk de neus binnendringen. En hoe minder je binnenkrijgt, hoe beter !

Verander van route

Tja, dit is een schot voor open doel : ik vermijd bosrijke gebieden, gras en parken zoveel mogelijk. En mocht het buiten té erg zijn om te gaan hardlopen, dan sla ik gerust een rondje over of doe ik een alternatieve binnentraining.

Direct onder de douche springen

Waar ik normaal gesproken gerust nog even in mijn hardloopkleding blijf lopen, spring ik nu direct onder de douche. Aan kleding en in je haar kan namelijk veel stuifmeel blijven kleven. Door direct mijn kleding in de was te doen, en meteen mijn haren te wassen, zorg ik ervoor dat het stuifmeel dat ik mee naar binnen genomen heb, niet in mijn huis gaat rondzwerven, en zo voor problemen blijft zorgen.

Bovenstaande tips zorgen ervoor dat ik toch wat meer geniet van mijn runs, ook al heb ik last van allergie.

Heb jij nog tips om hooikoortsklachten een beetje onder controle te houden tijdens het buitensporten ? Ik lees ze graag in de comments !

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress of Bloglovin !

Wedstrijdverslag Kwart van de Haar 2017

Een hardlooproute die voert door het pittoreske Haarzuilens, langs de Haarrijnse Plassen, de oude dorpskern van Vleuten en als hoogtepunt het park en de prachtige tuinen van Kasteel de Haar. Kijk mee naar mijn wedstrijdverslag van de Kwart van de Haar van afgelopen maandag.

Inschrijving

Begin januari besloot ik dat ik voortaan geen 5 km.-wedstrijden meer wilde gaan lopen. De 5 km. bood simpelweg geen uitdaging meer; het was meer sprinten dan genieten geworden en om mijn PR van 28:11 te verbeteren zou ik nóg meer moeten gaan “jagen”. Dat wilde ik niet, ik wilde dat mijn hardloopwedstrijden toch een stuk ontspanning zouden bieden, en daarom besloot ik te gaan trainen voor de 10 kilometer. Uiteraard ging ik ook op zoek naar een geschikte run; ik wilde dat mijn eerste 10 km.-wedstrijd speciaal zou zijn. Al snel viel mijn keuze op de Kasteelloop de Halve van de Haar; de foto’s en sfeerimpressie van de voorgaande edities spraken mij erg aan, en ik besloot dan ook dat deze run mijn eerste 10 km.-wedstrijd zou worden. Ik heb mij via de site  ingeschreven, en in aanloop naar de wedstrijd ontving ik regelmatig Nieuwsbrieven via de e-mail.

halve

Aankomst in Haarzuilens

Haarzuilens ligt niet bij mij om de hoek, en omdat ik tot maximaal 1 uur vóór de start mijn startnummer op kon halen, betekende dit dat ik uiterlijk 12:00 uur in Haarzuilens moest zijn. Gezien de verwachte drukte, en het feit dat het Tweede Paasdag was, besloot ik om 09:30 uur al op pad te gaan. De verwachte drukte bleef uit, ik had geen enkele file, het reed lekker door, en ik was dan ook ruim op tijd in Haarzuilens.

Vanaf het parkeerterrein moest je best een behoorlijk eindje lopen naar het evenemententerrein. Er reden wel van die karretjes die je naar het startgebied brachten, maar persoonlijk voelde ik me toch wel een beetje opgelaten om daar plaats op te nemen. Ik besloot dan ook het eind wandelen als warming-up te zien; ik had immers toch nog alle tijd en de omgeving was erg mooi. Ik genoot dan ook van de prachtige natuur, de rust en de mooie kijkjes op het kasteel.

h4

Ik was ruim op tijd aanwezig op het evenemententerrein, en besloot direct mijn startnummer te gaan halen. Het startpakket zag er netjes verzorgd uit : mijn naam stond op mijn startnummer gedrukt, er was een gepersonaliseerd label voor bagage, en tevens zaten er 4 veiligheidsspeldjes in de envelop.

Qua temperatuur vond ik het toch wel behoorlijk fris, de wind was koud, en ik besloot dan ook een plekje te zoeken in de overdekte tent. Daar was voldoende zit- en staruimte, er was catering voorzien, en er hing een gezellige sfeer. Er was bedrijvigheid alom, en er werd goede muziek gedraaid. Ik heb me de tijd tot de start dan ook goed vermaakt. Ongeveer een kwartier voordat ik van start zou gaan, leverde ik mijn tas in bij de bewaakte garderobe, ging nog een keer naar het toilet, en vertrok naar het startgebied.

Warming-Up en Start

Het was koud tijdens het wachten voor de start. Helaas was er ook geen gezamenlijke warming-up en voor mijn gevoel duurde het tijden voordat het startschot klonk. De Kwart van de Haar had een massastart, zonder vertragingen. Ik stond redelijk in het midden opgesteld, en heb geen enkele last gehad van de andere deelnemers qua duwen/dringen/ellebogenwerk. Al vanaf het begin van de race kon ik in mijn eigen tempo rennen; de paden waren breed genoeg voor iedereen.

Parcours

pracours.png

Al vanaf de eerste meters genoot ik van de prachtige omgeving; wat is Vleuten mooi, en wat lag het water van de Haarrijnse Plas er rustig kabbelend bij. Langs het parcours stonden regelmatig enthousiaste supporters of er was muzikaal entertainment; het was allemaal erg knus en gemoedelijk. Maar het hoogtepunt van de run waren toch wel het park en de prachtige tuinen van Kasteel de Haar. Met een grote glimlach rende ik over de bruggetjes en onder de poortjes; ik vond het erg speciaal om daar zo te rennen.

Finish en Cooling-down

De finish bleek niet op 10 km. maar op 10,5 km. te liggen. Wel stond er al een klok op het 10 km.-punt, die een tijd van 63:00 aangaf. Supergoed, want mijn doorlooptijd op de 5 km. was 31:28. Ik heb dus erg vlak gelopen. En hoewel ik niet voor een bepaalde tijd ging, ben ik stiekem toch wel heel erg trots op mezelf.

h1

Direct na de finish kregen we bekertjes water en sportdrank, en onze medaille uitgereikt. Helaas was er direct een opstopping door toeschouwers op de weg waardoor er geen ruimte was om rustig uit te lopen of even te zitten. Erg jammer ! Gelukkig was het evenemententerrein dichtbij en ik vertrok weer naar de overdekte tent, alwaar ik me omgekleed heb, en een lekker broodje gegeten heb. Daarna ben ik op mijn gemak door de kasteeltuinen teruggelopen. Nog even genietend van de prachtige entourage van dit Kasteel.

Overzicht kosten

* Inschrijfkosten : € 19,-. Voor dit bedrag krijg je o.a. een startnummer met naam,  tijdregistratie chip, en een medaille.
* Wordt er een goed doel gesteund : neen.
* Parkeerkosten : € 4,-
* Garderobekosten : € 0,00 – gratis en bewaakt

Conclusie

De Kwart van de Haar heeft mijn verwachtingen van een speciale eerste 10 km-wedstrijd meer dan waargemaakt. Als je zin hebt in een goed georganiseerde hardloopwedstrijd waarbij je door een prachtige omgeving loopt, dan is de Kasteelloop de Halve van de Haar zeker ook wat voor jou !

Doe jij wel eens mee aan hardloopwedstrijden ?

 

Keep on Running tag

Vandaag heb ik een leuke tag, namelijk de “Keep on Running tag”! Een tag die gaat over mijn favoriete sportieve bezigheid : hardlopen. Ben je benieuwd naar mijn hardlooproutine, of wil je wel weten van welke wedstrijd ik droom ? Lees dan verder.

Wat zijn je favoriete hardloopschoenen ?
Dat zijn de Brooks Adrenaline GTS. Ik heb toen ik begon met hardlopen een digitale loopanalyse laten maken, en daar kwam uit dat deze schoen het beste bij mij paste. Ik weet nog dat ik danig teleurgesteld was omdat het nou niet bepaald de mooiste schoen is, maar hij zit heerlijk, en dat is uiteindelijk het belangrijkste. Ik heb 2 paar hardloopschoenen die ik om-en-om draag.


Wanneer loop je hard ?

Aan het begin van de week plan ik mijn trainingsmomenten in aan de hand van de gezinsagenda. Ik probeer minimaal twee keer in de week te trainen. Meestal ga ik dinsdagavond, na het werk, en zondag overdag.

Wat neem je in ieder geval mee als je gaat hardlopen ?
Mijn iPhone + Bose SoundSport oordopjes, zodat ik muziek kan luisteren tijdens het rennen.

2013

Welke run was het mooiste?
Dit vind ik een heel erg lastige vraag, omdat ik aan elke run wel een speciale herinnering heb. Maar als ik dan echt moet kiezen dan kies ik voor de Marikenloop2013, de run waar het allemaal mee begonnen is.

Welke hardloopwedstrijd staat op jouw verlanglijstje?
Ik zou heel graag mee willen doen aan een Disney run, al is het alleen al om de geweldige herinneringsmedailles …

Wat doe je als je de weg kwijt raakt?
Rustig blijven, en wachten op een voorbijganger om de weg te vragen.

Wat is je grootste afstand die je gerend hebt ?
De langste afstand die ik gerend heb was 72 minuten, ik heb geen idee hoeveel km. dat is geweest, maar laten we het houden op ruim 10 kilometer.

Alleen lopen of samen?
In beginsel alleen. Ik vind hardlopen een heerlijke manier om te ontspannen; het is echt een moment voor mezelf dat ik koester. Wel vind ik het erg leuk om aan wedstrijden mee te doen. Niet alleen vanwege de gezelligheid, maar ik ben ook best competitief ingesteld, dus in dat verband vind ik samen rennen weer heel erg fijn.

run

Hoe ben je aan de wandel?
Deze vraag snap ik niet.

Knooppunten of routes?
Routes. Bij een trainingsronde vind ik het wel fijn om te weten waar ik aan toe ben.

Moet je elkaar telkens groeten?
Ikzelf groet iedereen die ik tegenkom tijdens een run. Soms met een montere “goedendag”, soms met een verstarde glimlach, afhankelijk van mijn welzijn op het moment van de run 😉

Dit was dan de “Keep on Running tag”. Wat vonden jullie ervan ? Als je hem ook wilt overnemen dan mag dat ! Laat het me weten dan neem ik ook een kijkje op jouw blog.

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress of Bloglovin !

Hardlopen : welke kleding doe je aan bij welke temperatuur

Het is belangrijk om tijdens het hardlopen je spieren warm te houden; dit doe je door middel van de juiste kleding. Hardloopkleding uitzoeken bij zomerse temperaturen is niet zo moeilijk : een singlet en een korte broek volstaan dan perfect. Bij winterse temperaturen is het echter een stuk lastiger. Je wilt niet te koud gekleed zijn, maar te warm gekleed zijn en oververhit raken als je eenmaal opgewarmd bent natuurlijk ook niet. Daarom vandaag een paar algemene tips, om voortaan bij elke temperatuur de juiste kledingkeuze te maken.

De +10 graden regel
De +10 graden regel is een globale regel die in de meeste gevallen werkt : tel 10 graden op bij de buitentemperatuur; dat is dan ongeveer de gevoelstemperatuur tijdens je rondje hardlopen (zodra je opgewarmd bent). Is het bijvoorbeeld 4 graden buiten, dan tel je daar 10 graden bij op; je moet dan dus een outfit aantrekken die je normaal gesproken bij 14 graden draagt. Het is trouwens de bedoeling dat ’t een beetje fris aan voelt als je naar buiten gaat; na een paar minuten krijg je het vanzelf warmer. Als je naar buiten stapt en je hebt het direct al warm, dan kun je beter wat uittrekken. De kans is dan namelijk groot dat je te warm gekleed bent, en je jezelf opblaast tijdens het hardlopen.

De 10 graden grens
Wat ik zelf toepas is het volgende :

  • Als de buitentemperatuur onder de 10 graden is, doe ik een lange tight aan, en een longsleeve. Als het bijzonder koud is (echt richting de 0 graden, of eronder) dan doe ik een extra laagje in de vorm van een thermoshirt aan.
  • Als de buitentemperatuur boven de 10 graden is, dan doe ik een t-shirt en een korte broek aan. Als het bijzonder warm is, dan doe ik een mouwloze top aan.

Temperatuur tabel
Als richtlijn voor je basis outfit kun je ook het volgende lijstje aanhouden.

  • Onder de 0 graden : Trek een wintertight of thermolegging aan, met daarop een thermoshirt + vestje/windjack. Vergeet je handschoenen en een hoofdband/muts niet. Eventueel kun je ook nog thermisch ondergoed aan doen.
  • Tussen de 0 en de 5 graden : Trek een lange (winter-)tight aan en daarop een longsleeve met kraag. Zorg ervoor dat je hals en nek bedekt zijn. Handschoenen en eventueel een hoofdband/muts zijn waarschijnlijk geen overbodige luxe.
  • Tussen de 5 en de 10 graden : Een tight (minimaal driekwart) en een longsleeve volstaan met deze temperaturen.
  • Tussen de 10 en de 15 graden : Een driekwart tight/short en een shirt zijn meer dan voldoende om comfortabel te rennen met deze temperaturen.
  • Boven de 15 graden : Een korte broek en een (mouwloze) top is echt warm genoeg. Eventueel kun je nog een petje voor de zon opdoen.

Draag sportkleding van het juiste materiaal
Wat verder nog belangrijk is, is dat je sportkleding van het juiste materiaal draagt. Katoen bijvoorbeeld voert het opgenomen zweet niet goed af, hierdoor wordt dit door de buitentemperatuur koud en kan het zelfs bevriezen waardoor je lichaam snel afgekoeld raakt. Als het regent (of sneeuwt), draag dan een winddicht, waterafstotend en ademend (hardloop-)jack.

Tot slot
Het spreekt voor zich dat iedereen weer anders is, het is dus een kwestie van uitproberen wat voor jou het beste werkt. Verder is het natuurlijk ook goed om na te gaan of het overdag is, of ’s avonds, en of het bijvoorbeeld regent of er een harde wind staat. Ook die dingen zijn van belang; als het overdag is, en er is een flets zonnetje dan warm je toch wat sneller op dan wanneer het bijvoorbeeld avond is.

Heb jij nog handigheidjes die je toepast om ook tijdens afwijkende temperaturen lekker buiten te kunnen sporten ?