Wedstrijdverslag Singelloop Breda 2018

Het is alweer een week geleden dat ik aan de start stond van de Singelloop Breda, maar de gedachte eraan is nog behoorlijk vers, en maakt dat ik telkens glimlach als ik eraan terugdenk. Want wat was het weer een feestje, en wat heb ik genoten van de 10 km. lange run door het historisch centrum van Breda !

De dag begon vroeg, want de avond ervoor sliepen Mr C en ik in Arnhem. We hadden zaterdag een feestje van een zakelijke relatie die 50 werd, en hadden de nacht doorgebracht in een hotel aldaar. Nou ja, nacht, de uurtjes die resteerden na de meer dan geslaagde party. Hoe dan ook, na een heerlijk ontbijt in ons hotel vertrokken we met de auto op weg naar Breda. Ik zou om 12:40 uur moeten starten en ruim op tijd waren we aanwezig. Mr C zette me af in de nabije omgeving van het startgebied en vertrok direct om Little Miss C en Oma op te halen. Ik had nog een uurtje tot de start te overbruggen.

Het was koud, ik stond best te rillen in mijn korte broekje, en daarom besloot ik de beschutting van een bushokje op te zoeken om een klein beetje op te warmen. Gelukkig was er rondom me heen gezellige reuring en afleiding genoeg en voor ik het wist was het tijd om naar het startvak te gaan. Daar was de doorstroom heel snel, een warming-up was er niet echt, maar wel wat entertainment van 2 zingende heren in een roze pak. Ik herkende ze van vorig jaar, maar ik heb geen idee hoe ze heten eigenlijk.

Vorig jaar liep ik op de Singelloop mijn snelste tijd van dat jaar; ik was toen in 60 minuten binnen, maar ik had me vantevoren voorgenomen me hier niet al te druk om te maken. Niet alleen vanwege de drukke en gezellige afgelopen dagen met de nodige alcohol en nachtelijke activiteiten, maar ook omdat de voorbereiding de afgelopen maanden niet echt vlekkeloos is verlopen. Mijn heup heeft de laatste tijd weer behoorlijk wat roet in het eten gegooid, en vorige week zondag had ik zo’n pijnlijke training (echt elke stap deed pijn), dat ik de geplande hardlooptraining van afgelopen woensdag vervangen had door een uurtje zwemmen. Ik was dan ook best een beetje benauwd voor weer een pijnlijke run, maar gelukkig was dat niet het geval !

De 10 kilometers heb ik absoluut geen enkel pijntje in mijn heup/knie gevoeld, en daar was ik erg blij mee. Ik kon me daarom goed focussen op de omgeving, op het vele vermaak langs de weg, en op mijn ademhaling, want die zat met momenten vrij hoog. Ik had geen idee wat mijn tempo was, want zoals gezegd, ik wilde dat helemaal niet weten. Het rennen ging goed, en het weer was heerlijk. Af en toe lekker in het zonnetje en soms een heerlijk verkoelend windje; sowieso is het momenteel heerlijk weer, en dus ook voor het hardlopen. De kilometerborden kwamen rap voorbij, en ineens was daar het bord van de 9 kilometer. Nog 1 te gaan, en dan zou ik in het feestgedruis van de Markt zijn; dat is altijd zo’n gezellige drukte. En ja hoor, voor ik het wist, zag ik hordes mensen, de gezellige horeca, de finishboog, en een rode loper liggen. Ook keek ik goed om me heen of ik mijn eigen supporters zou zien, maar helaas, ik heb ze niet gespot.

Ik zette nog een eindspurt in, en toen was ik gefinisht. Uiteraard keek ik toen wel gelijk op mijn Apple Watch, sowieso om mijn looptijd uit te zetten, en ook omdat ik stiekem natuurlijk best nieuwsgierig was naar mijn eindtijd. Want ik kan wel zo hard zeggen dat ik niet om de tijd geef, stiekem ben ik een hartstikke competitief ingesteld persoontje. Ik moest goed kijken toen ik mijn eindtijd zag, want die was waanzinnig : ik ben namelijk gefinisht in 58 minuten; 2 en een halve minuut (!) sneller dan vorig jaar. Een dik vet PR dus weer, en ik was superblij !

Met een big smile liep ik naar het uitloopgedeelte met de goed verzorgde verzorgingsposten met water, komkommer, en tomaatjes, en kon ik rustig, op m’n gemak even bijtanken. En daarna ging ik snel naar de Grote Markt, waar Oma, Little Miss C en Mr C op me wachtten. In een horecatentje aldaar genoten we van een welverdiende lunch, elkaars gezelschap, en de vele finishers die nog zouden volgen. Het was weer beregezellig in Breda !

Doe jij wel eens mee aan hardloopwedstrijden ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

Run Baby Run Tag

Als je mij al langer volgt, dan weet je dat hardlopen ontzettend belangrijk voor mij is. Wat begonnen is als een middel om fitter te worden, is uiteindelijk zoveel meer geworden. Ik heb het hardlopen namelijk ook echt nodig voor mijn mentale gezondheid; running is my therapy ! Kortom : hardlopen maakt mij een gelukkig(-er) mens.

Vandaag heb ik een hele leuke tag over dit thema; de Run Baby Run Tag. Ben je benieuwd naar mijn inspiratie op hardloopgebied, of mijn grootste doel ? Lees dan snel verder !

Wanneer ben je begonnen met hardlopen?
Ik ben in 2013 begonnen met hardlopen. Over hoe mijn hardloopcarrière begonnen is, schreef ik in 2016 al eens een blog. Als je die (nog) eens wilt lezen, klik dan hier.

Waarom ben je (in eerste instantie) gaan hardlopen?
Ik ben in eerste instantie gaan hardlopen om fitter te worden. Mijn conditie was beneden alle pijl, ik hijgde als een molenpaard bij het trappenlopen, en ik voelde me verre van fit.

Ben je altijd een hardloper geweest, of stond hardlopen voor jou gelijk aan steken in je zij?
Hardlopen was ab-so-luut niet mijn ding. Op school deden we regelmatig een Coopertest en ik weet nog goed dat ik na een paar tellen lopen al steken in mijn zij kreeg en buiten adem was. Als ik mijn snor kon drukken, dan deed ik dat.

v
In actie bij de Marikenloop 2018

Loop je het liefst alleen of samen?
Ik loop het liefst alleen. Hardlopen is voor mij een vorm van ontspanning, en echt een moment voor mijzelf. Wel doe ik regelmatig mee aan wedstrijden voor een stuk gezelligheid en competitie, dus in dat verband ren ik wel graag samen.

Wat is je favoriete hardloopschoen?
De Brooks Adrenaline GTS voor het reguliere hardlopen, en de Brooks Adrenaline ASR als ik trails loop.

Waar loop je normaal gesproken?
Ik loop gemiddeld 2x per week, waarvan 1x zo’n kilometer of 10 op verharde wegen, en 1x in de week een uur in de bossen.

11111
Singelloop Breda 2017

Wat is het gaafste rondje dat je ooit gelopen hebt (afgezien van wedstrijden)?
Het gaafste rondje dat ik ooit heb gelopen is het eerste rondje dat ik het fietspad achter mijn huis in een keer gehaald heb. Dat was zo’n mijlpaal, en ik was zo ontzettend blij en trots op mezelf.

Wat is het grootste drama dat je onderweg hebt meegemaakt?
Tja, zonder in details uit te wijden, heeft dat te maken gehad met het euvel dat elke hardloper wel kent zijn maag/darmen.

Heb je al wel eens een wedstrijd gelopen? Wat was je eerste wedstrijd?
De Marikenloop2013 was mijn eerste wedstrijd, en sindsdien heb ik heel wat wedstrijden gelopen.

img_0105
Damloop by Night 2016

Als je al een wedstrijd hebt hardgelopen, wat is de mooiste wedstrijd die je ooit gelopen hebt?
Van alle wedstrijden die ik heb gelopen is er geen een die het stempel “mooiste wedstrijd”  krijgt. Elke wedstrijd die ik gelopen heb, is namelijk voor mij speciaal. Sowieso omdat ik altijd heel erg blij ben dat ik de eindstreep heb gehaald, zo trots op mijn lichaam !, maar ook omdat ik aan elke run wel een speciale herinnering heb.

Doe je naast hardlopen ook nog andere sporten om je hardlooptrainingen te ondersteunen?
Nee, ik beoefen geen andere sport, maar ik zorg er wel voor dat ik dagelijks heupversterkende oefeningen doe om blessures te voorkomen. Ook zorg ik regelmatig voor een afwisseling in fysieke belasting; dan ga ik in plaats van hardlopen bijvoorbeeld een uurtje zwemmen of fietsen.

Wie of wat is jouw grootste inspiratie op hardloopgebied?
Dat is iedereen die ik zie rennen. Jong of oud, getraind of beginner, ik vind het supertof als iemand van de bank af komt en zichzelf in beweging zet.

IMG_9205
Welverdiende medaille + bos Marikenbloemen 2016

Wat is jouw top 5 powersongs?
Ik heb geen specifieke powersongs, maar luister wel altijd naar muziek tijdens het hardlopen. Zo ren ik graag op de muziek van Eros Ramazzotti, Pure Workout van Apple Music Pop, Running Tunes, of Trio Sonatas van J.S. Bach. Meestal shuffle ik tussen deze afspeellijsten.

Wat is de langste afstand ie je ooit gelopen hebt?
Dat is zo’n 12,5 km. geweest. Ik weet het nog precies omdat ik eigenlijk een uurtje (10 km.) zou gaan rennen, maar verdwaald bleek te zijn …

Wat is jouw grootste doel op hardloopgebied?
Op dit moment is het mijn tijd verbeteren op de 10 km. (mijn PR is nu 58 minuten). Daarna wil ik toch mijn afstand op gaan schroeven naar zo’n 16 km. omdat ik eraan denk de Dam-tot-Dam-loop te gaan lopen. Stiekem zit ik ook al wel te denken aan doelen daarna, maar laat ik niet op de zaken vooruit lopen …

Ben jij ook een fanatiek hardloper ? Of ben jij al moe als je eraan denkt ? Je mag deze tag natuurlijk ook overnemen op jouw blog of hieronder een reactie geven met jouw antwoorden. Ik ben ontzettend benieuwd!

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

Een tegenvallende Ladies Run Eindhoven 2018

Afgelopen zondag vond de jaarlijkse Ladies Run Eindhoven weer plaats; een wedstrijd, speciaal voor vrouwen, waarvan de opbrengst ten goede komt van stichting  Pink Ribbon. Ook ik deed hieraan mee, en vandaag kun je mijn verslag lezen van de Ladies Run Eindhoven 2018.

Inschrijving
Ik heb wel vaker meegedaan aan deze Ladiesrun; de eerste jaren in Rotterdam, maar dit jaar besloot ik, net als vorig jaar, naar Eindhoven te gaan. Ik heb mij in april 2018 via de website ingeschreven.

Ik ontving regelmatig Nieuwsbrieven via de e-mail; het startnummer kon ik op de dag zelf ophalen op het evenemententerrein.

Aankomst in Eindhoven
Eindhoven ligt op zo’n 80 km. op rijafstand van mijn woonplaats, en ik vertrok ruim op tijd met de auto. Ik had een voorspoedige rit en omdat ik inmiddels wel een beetje bekend ben in Eindhoven, wist ik waar ik mijn auto op loopafstand van het evenemententerrein gratis kon parkeren.

Het evenemententerrein oogde sfeervol met roze en witte ballonnen, wat food trucks, een bloemenstand, en een stand van Pink Ribbon; er heerste een leuke bedrijvige sfeer. Mijn startnummer had ik zo opgehaald en dat ook het achterlaten van mijn tas was zo gepiept; netjes geregeld allemaal. Ik had nog wat tijd over, en vond een plekje in de schaduw waar ik heerlijk om me heen gekeken heb, totdat ik me op ging maken voor de start.

Warming-Up en Start
Om 12:00 uur zou de 10 km.-run starten en ik stond zo’n 15 minuten daarvoor al in het startvak. Gelukkig was deze voor een groot gedeelte in de schaduw, en daar vond ik ook een plekje. Het was al behoorlijk warm.

De spreker was gezellig aan het kletsen, en ik was eigenlijk in afwachting van een soort van warming-up, maar die was er blijkbaar niet. Er werd een lullig liedje gedraaid : “van voor naar achter, van links naar rechts”, maar of dat nou de warming-up moest voorstellen ? Nee toch ? Het startschot werd gegeven middels het knallen van een klein confettikanon, en dat was het. We konden van start.

Parcours
De run kende een massastart, zonder vertragingen, en in tegenstelling tot vorig jaar (of de jaren daarvoor in Rotterdam) was er geen enkel spektakel. Geen ballonnenbogen, geen deejay, geen roze loper. Niets. Gelukkig stonden er wel veel enthousiaste toeschouwers aan de kant.

Het parcours was zwaar te noemen; op sommige stukken liep je in de volle brandende zon, en op andere stukken was er schaduw, of zelfs een lekker windje. Pas op 4 km. was het eerste waterpunt, en daarna op 8,5 km. Veel te weinig ! Ook was er nagenoeg geen entertainment of afleiding langs de route; ook waren er geen kilometerpunten aangegeven, en ik vond het ronduit zwaar. Een stuk afleiding op opzweping in de vorm van een band of muziek of wat dan ook was zeer welkom geweest. En dat ben ik eigenlijk ook wel gewend, ook bij minder professionele wedstrijden is dat altijd het geval. Nu liep je hele stukken alleen, zonder enkele afleiding. Gelukkig maar dat er af en toe enthousiaste toeschouwers waren; hulde voor hen !

Finish en Cooling-down
De finish was op dezelfde plek als de start; gelukkig stonden er vele aanmoedigende toeschouwers, want vanuit de organisatie was er wederom geen enkel spektakel georganiseerd. De medaille werd omgehangen, ik kreeg een fles lauw-warme sportdrank in mijn handen gedrukt en dat was het. Er was geen water, er was ook geen waterpost op het evenemententerrein voorzien, en dat vond ik eigenlijk nog het meest kwalijke van alles. Ik was behoorlijk oververhit en ging naar een verzorgingspost voor wat water, maar helaas, dat was er dus helemaal niet, en dat kreeg ik dus ook niet !!

Overzicht kosten
* Inschrijfkosten : € 19,-. Voor dit bedrag krijg je o.a. een startnummer met naam,  tijdregistratie chip, en een medaille.
* Wordt er een goed doel gesteund : ja, Pink Ribbon, er werd in totaal € 13.053,- opgehaald.
* Parkeerkosten : geen, gratis parkeren in een straat op loopafstand.
* Garderobekosten : € 0,00 – gratis en bewaakt.

Conclusie
Uiteraard was het was niet een en al kommer en kwel; zo was de medaille heel erg mooi en dat geldt natuurlijk ook voor de opbrengst voor Pink Ribbon. Echter vind ik dat wat ik kreeg voor die € 19,00 inschrijfgeld minimaal of beter gezegd : absoluut niet in proportie. Ik vond het een heel karig, uitgekleed gebeuren; iets wat ik niet verwacht van zo’n run waar zo’n professionele organisatie achter staat. Dat er geen waterpost na de finish was, vind ik helemaal slecht geregeld. Volgend jaar sla ik een rondje Ladies Run Eindhoven over, en maak ik mijn donatie liever rechtstreeks aan Pink Ribbon over.

Doe jij wel eens mee aan hardloopwedstrijden ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

Marikenloop 2013 vs. Marikenloop 2018

Vandaag sta ik voor de 6e keer aan de start van de Marikenloop, en dat betekent heel wat voor mij. Ik durf namelijk te stellen dat mijn inschrijving aan de Marikenloop, back in 2013, levensveranderend is geweest. (Ik schreef er al eens eerder een blog over, klik hier om ‘m terug te lezen).
De afgelopen tijd heb ik eens op een rijtje gezet welke goede veranderingen zich in mijn leventje voorgedaan hebben sinds mijn inschrijving, 5 jaar geleden. En dat zijn er behoorlijk wat !

  1. Gezonder en bewuster eten
    Om een paar voorbeelden te noemen : waar ik vroeger een grootverbruiker was van soep uit blik (ik was een grootverbruiker van Unox romige tomaten crème soep !), maak ik nu alleen nog maar zelf soepen. Ook gebruik ik geen suiker meer in de koffie, en eet ik steeds vaker biologisch. Ook heb ik het 5:2 Vasten Dieet vast geïntegreerd in mijn leven, en nuttig ik chips/snacks zoals ze bedoeld zijn : als feestmaal, en niet als dagelijks voedingsmiddel. Ik ben me meer bewust geworden van hetgeen ik in mijn mond stop.
  2. Geen haat-liefde verhouding meer
    Ik heb altijd een haat-liefde verhouding gehad met mijn gewicht. Ik was van jongs af aan altijd aan het diëten, en heb alle crashdiëten met succes gevolgd, om na het stoppen direct weer het aantal verloren kilo’s (en de rest) aan te komen. Ik was dan ook een regelrechte jojo. Mijn gewicht was een obsessie, en ik stond zeker dagelijks op de weegschaal, die een prominente plaats had. Inmiddels is de weegschaal uit huis, en is de laatste keer dat ik op de weegschaal stond maanden geleden. Ik heb geen enkel idee hoeveel ik momenteel weeg, en mijn enige graadmeter is hoe mijn kleding zit. Ik laat me niet meer door de weegschaal regeren, en dat is een heuse bevrijding kan ik je zeggen.
  3. Mezelf beter leren kennen
    Door de pijntjes, ongemakken, en mentale tegenzin heen, door de vele emoties die ik tijdens de runs ervaren heb (van euforie via frustraties en verdriet), heb ik enorm veel inzichten verkregen. De vele kilometers die ik afgelegd heb, hebben me dichter bij mezelf gebracht, en ik heb mezelf serieus beter leren kennen.
  4. Meer doorzettingsvermogen
    Nou was ik van nature al voorzien van een flinke dosis doorzettingsvermogen, maar ik kan wel zeggen dat het hardlopen mij mentaal nóg weerbaarder heeft gemaakt. Hardlopen is namelijk voor een heel groot gedeelte een mentale sport. Het doorzetten op moeilijke momenten heeft me mentaal nóg sterker gemaakt.
  5. Gestopt met roken !
    Inmiddels is het 3 jaar en 2 maanden (en 22.000 sigaretten) geleden dat ik mijn laatste sigaret gerookt heb. Ik ben zo blij dat ik verlost ben van deze verslaving.
  6. Nieuwe look
    Omat ik van kleding maat 42-44 naar maat 38 gegaan ben, heb ik flink veel nieuwe kleding moeten kopen. Uiteraard heb ik ook moeten investeren in hardloopgear : hardloopschoenen, sportbh’s, korte broeken, lange broeken, sportsokken, ik had het allemaal niet. Er hangen dus allemaal dingen in mijn kledingkast die de oude Ik nooit gedragen zou hebben.
  7. Groter zelfvertrouwen
    Sinds ik hard loop ben ik veel zelfverzekerder geworden. Ik ben vaker trots op mezelf.
    Ik ben ook erg trots op mijn lijf geworden dat zoveel meer aan blijkt te kunnen dan ik soms verwacht had. Dit grotere zelfvertrouwen zorgt er ook voor dat ik meer uit mijn comfort zone durf te stappen, waardoor ik dingen doe die ik vroeger niet durfde, en meer in de schijnwerper durf te stappen (getuige dit blog, dat ik in 2016 gestart ben!). Dat alles maakt me nóg trotser op mezelf. Het is als het ware een positieve spiraal.
  8. Betere weerstand
    Omdat ik door weer en wind buiten train, is mijn weerstand stukken beter geworden. Ik kan me niet meer voorstellen dat ik vroeger regelmatig ziek was, en continu weinig energie had.
  9. Superconditie
    Niet alleen ren ik met gemak heel wat kilometertjes weg, ook kosten andere activiteiten me geen enkele moeite meer. Tijdens mijn wintersportvakantie hoef ik tussen de afdalingen door geen pauze meer te nemen, ik kan trappenlopen zonder te zuchten en te steunen, mijn evenwicht is enorm verbeterd, en ik houd mijn dochter prima bij tijdens potjes badminton.
  10. Sans gêne
    Zonder moeite duik ik op Dixi’s/in de bosjes. Elke hardloper zal het beamen; soms kun je niet anders dan alle schaamte voorbij gaan …
  11. Verslijten van sportkleding
    Sportkleding verslijten door gebruik, dat overkwam me vroeger echt werkelijk nooit ! Inmiddels heb ik al 3 paar hardloopschoenen versleten, en ook een stapel sokken en broeken zijn door regelmatig gebruik versleten.
  12. Ik ben sneller geworden
    Mijn eerste Marikenloop (5 km) finishte ik in 34 mins. Inmiddels is mijn gemiddelde tijd op de 5 km. 28 mins.
  13. Functionaliteit boven schoonheid
    Ja echt, en dat uit mijn mond ! Maar het is nou eenmaal zo dat ik inmiddels zonder morren de meest lelijke sportschoenen aan trek als die qua ondersteuning en comfort het beste zijn. Sporten is nou eenmaal geen modeshow (en laten we eerlijk zijn : hardlooptenues zijn over het algemeen niet de meeste flatteuze outfits).
  14. Ochtendmens
    Ik zet serieus mijn wekker om te kunnen hardlopen. Zo zette ik mijn alarm onlangs op 05:15 uur om in NYC een rondje Central Park te kunnen doen, maar ook komt het regelmatig hier thuis voor dat ik mijn wekker om 06 of 07:00 uur zet. En dat terwijl ik vroeger gerust pas om 11:00 uur zo’n beetje uit mezelf wakker werd. Tja, alles om die kilometers te kunnen maken !
  15. Veel meer structuur
    Mijn trainingsrondjes staan gepland in mijn agenda, en afzeggen doe ik alleen bij hoge uitzondering. In al die jaren is ’t slechts een handvol keren voorgekomen dat ik niet ben gaan rennen. Geen tijd, geen zin, slecht weer, of verzin maar wat : het is allemaal geen excuus om niet te gaan. Mede hierdoor is er veel meer structuur in mijn leven gekomen. Afspraak is afspraak, op tijd komen, afspraken nakomen; het zijn allemaal waarden die enorm belangrijk geworden zijn voor mij. Ook snooze ik niet meer, iets wat ik vroeger gerust dagelijks een uur deed !
  16. Vliegangst overwonnen
    Het is niet dat mijn angst weg is, maar ik heb de moed gevonden om door mijn angst heen te gaan. In 2014 maakte ik bewust weer een vlucht na een heleboel jaren bewust niet in het vliegtuig gestapt te zijn. Inmiddels heb ik al weer heel wat mooie bestemmingen mogen ontdekken, en staan er nog een aantal vliegreisjes op de planning !
  17. Liefde voor de natuur
    Doordat ik buiten ren heb ik veel meer oog gekregen voor de natuur. De bomen, de geur van de regen, de wisseling der seizoenen, de pure zuurstof die je inadement tijdens een winterse run; ik geniet er volop van.

Kortom : mijn inschrijving voor de Marikenloop2013 heeft ervoor gezorgd dat ik op alle fronten beter voor mezelf ben gaan zorgen, met als resultaat ik zowel fysiek als mentaal beter dan ooit in mijn vel zit. Het was de beste beslissing ever om me in te schrijven !
Welke keuze heeft jouw leven ooit veranderd ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

Wat een Urban Trail inhoudt + verslag Antwerp Urban Trail

Een Urban Trail, ik vind het een geweldige manier om een stad beter te leren kennen. Afgelopen zondag deed ik mee aan de Antwerp Urban Trail en ik heb weer heel wat leuke plekjes ontdekt. Ben je benieuwd wat een Urban Trail precies inhoudt, en welke toffe plekken ik al hardlopend bezocht heb ? Lees dan snel verder.

Allereerst, wat is een Urban Trail
Een Urban Trail is een hardloopevenement waarbij het niet draait om het wedstrijdelement, maar om de sportieve uitdaging in de vorm van een ontdekkingstocht. Je loopt op plekken waar je normaal gesproken niet zou lopen; letterlijk dwars door bijvoorbeeld cafés, musea, binnentuinen of winkels. Tijdens een Urban Trail leer je een stad op een sportieve manier (beter) kennen.

Inschrijving
In december 2017 deed ik voor de eerste keer mee aan een Urban Trail; die van Eindhoven. Ik bewaar ontzettend leuke herinneringen aan die dag; het sneeuwde flink, en het was sportief gezien een heuse uitdaging. Het trappen lopen, regelmatig stilstaan, niet je eigen pace aan kunnen houden, verschillende ondergronden – dat zijn echt andere elementen dan die normaal gesproken tijdens een run gelden. Eindhoven heeft me toen als stad ook echt verrast; ik heb heel wat leuke restaurantjes en hotspots ontdekt. Omdat ik wel houd van een sportieve uitdaging, en altijd wel in ben voor wat (culturele) hotspots ben ik eens gaan kijken welke Urban Trails er nog meer georganiseerd zouden worden, en toen ik zag dat Antwerpen mee zou doen, schreef ik me direct in via de site die verantwoordelijk is voor de Belgische Urban Trail Series. Je kon kiezen tussen 2 parcoursen (7 of 12 km) en ik besloot voor de langste afstand te gaan.

Aankomst in AntwerpenDe weersvoorspelling beloofde volop regen, en toen ik van huis vertrok, miezerde het nog flink. Ik besloot met de auto naar Antwerpen te gaan, en hoewel het erg druk was met auto’s slaagde ik erin een (gratis !) parkeerplaatsje te vinden, op zo’n 500 m. van de locatie. Een prima warming-up dus. Op de evenementensite was alles prima geregeld; de locatie waar je bijvoorbeeld je startnummer/ t-shirt kon halen, of waar je je tas kon laten bewaken waren duidelijk aangegeven. Er waren ook voldoende toiletten voorzien. Goed geregeld dus allemaal !

Start Om ervoor te zorgen dat alle lopers in alle comfort door de straatjes, op trappen en door de gebouwen heen kunnen lopen vertrekken de deelnemers altijd in waves. Mijn wave zou om 09:40 uur vertrekken, en omdat mijn voorbereidingen wat te lang hadden geduurd vertrok ik als een van de laatsten (vlak voordat het vak gesloten werd !). Lopers en wandelaars vertrokken overigens tegelijkertijd, en gelukkig was het inmiddels gestopt met regenen.

ParcoursIn totaal liepen we door 21 locaties; en alle locaties waren een belevenis, al kende ik sommige al. De locaties die het meest tot mijn verbeelding hebben gesproken zijn : de balzaal Belle Epoque van Hotel Hilton met de geweldige kroonluchter en de UGC Cinema’s. Ook vond ik het erg leuk om eens een kijkje te nemen in de Academie voor Schone Kunsten. Maar niet alleen op de locaties was ik verrast; ook tijdens de run zag ik erg mooie en leuke plekjes; Antwerpen heeft ontzettend veel gezichten.

Finish
Zoals gezegd heeft de Urban Trail geen wedstrijdelement, dus het gaat hier niet om de prestatie van een snelle tijd. Ik heb zelf alle tijd genomen om de locaties goed te bekijken, en heb uiteindelijk zo’n 2 uur gedaan over de afstand van 12 km. Een behoorlijke tijd dus, en ik was dan ook best blij toen ik eenmaal gefinisht was en kon genieten van het door Delhaize aangeboden ontbijtje (inclusief koffie !). Ik heb nog wat tijd doorgebracht op Park Spoor Noord, en ben daarna moe maar voldaan naar huis gegaan.

Overzicht kosten

tshirtantwerpurbantrail

* Inschrijfkosten : € 25,00.  Dit bedrag is inclusief event T-shirt en ontbijt
* Wordt er een goed doel gesteund : ja, Plan International België
* Parkeerkosten : niet van toepassing
* Garderobekosten : € 0,00 – gratis en bewaakt

Belangrijk om te wetenAls je zin hebt om het prachtige erfgoed van een stad op een sportieve manier te ontdekken, dan is een Urban Trail zeker ook wat voor jou. Houd er wel rekening mee dat een Urban Trail anders is dan een normale run; het is qua belasting best pittig. Zo kun je niet in je eigen pace rennen, heb je last van temperatuurschommelingen doordat je in en uit gebouwen rent, en moet je regelmatig trappen lopen. Onderschat die aspecten niet, en neem desnoods liever een kortere route om jezelf niet te overbelasten. De verzorging tijdens de run is verder prima; en omdat je regelmatig in openbare gebouwen verblijft, is er altijd ruimte om een sanitaire stop te maken of even wat water te drinken. Ikzelf kan haast niet wachten op mijn volgende ontdekkingstocht !

Heb jij wel eens meegedaan aan een Urban Trail ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

Wedstrijdverslag Zevenheuvelennacht 2017

Afgelopen zaterdagavond was ik 1 van de deelnemers die om 7 uur ’s avonds van start gingen om op een 7 kilometer lang parcours door donker Nijmegen te rennen. Kijk mee naar mijn wedstrijdverslag van de Zevenheuvelennacht 2017.

Stukje historie & Inschrijving
In de wereld van het hardlopen is de Zevenheuvelenloop een begrip : sinds 1984 wordt dit hardloopevenement jaarlijks gehouden op de derde zondag van november. Sinds 2013 kent Nijmegen ook de Zevenheuvelennacht, die op de avond voorafgaand aan de Zevenheuvelenloop georganiseerd wordt als “voorafje”. In het eerste jaar kende de Zevenheuvelennacht twee afstanden (5 & 10 km), maar vanaf 2014 staat er maar één afstand op het programma, namelijk de 7 kilometer. Ik doe al sinds de eerste editie aan de Zevenheuvelennacht mee, en ook dit jaar wilde ik perse meedoen. Al bij opening van de inschrijving had ik mij dan ook al via de site NN Zevenheuvelenloop voor deze Run ingeschreven. Ik ontving regelmatig Nieuwsbrieven via de e-mail en het startnummer met nadere deelnemersinformatie kreeg ik een dikke week van te voren op mijn thuisadres toegestuurd.

Aankomst in Nijmegen
Omdat Nijmegen niet bij mij om de hoek ligt, ging ik er met de auto heen. Mijn man en dochter hadden mij afgezet en zouden mij na de finish weer ophalen, zodat we daarna met z’n 3-tjes ergens een hapje konden eten. Ik was een kwartier voor aanvang van de wedstrijd aanwezig in het start/finishgebied, en het was rustiger dan voorgaande jaren. Ik denk dat dat kwam vanwege het weer : het regende namelijk behoorlijk, en hoewel ik mezelf in een poncho getooid had, werd ik toch goed nat. Gelukkig werden we wat afgeleid met een enthousiaste spreker, en er werd goede muziek gespeeld, en verder was er mooie verlichting door middel van laserstralen boven het startgebied. Het enige voordeel van de regen was de weerkaatsing van de laserstralen op de regendruppels, dat gaf een prachtig gezicht.

Koude warming-up en start
Toen het startschot klonk regende het nog steeds, en was ik inmiddels doorweekt. Nou ja, niks aan te doen, knop om en maar snel rennen, des te sneller zou ik naar de warme auto toe kunnen ! Ik trok mijn poncho kapot, gooide ‘m in een van de vele vuilnisbakken die voorzien waren, en dribbelde langzaam naar de startlijn. De Zevenheuvelennacht had een “zandloperstart”: vlak voor de start wordt de 10 meter brede lopersstroom afgeknepen tot ca. 2.25 meter. Door deze manier van starten ontstaat er meer loopruimte.

Parcours

Het 7 kilometer lange parcours wordt in het donker gelopen, en er zijn stukken waar het serieus donker is. De eerste kilometers liep ik nog in de regen, maar na een kwartiertje was het droog. Uiteraard was ik inmiddels wel volledig doorweekt, en met name mijn vingers waren koud en voelden dood aan. Ook mijn handschoentjes waren helemaal nat, dus die konden mijn handen helaas niet meer verwarmen. Vooraf had ik me voorgenomen niet voor een snelle tijd te gaan, maar gewoon te genieten. En dat heb ik gedaan, ondanks het feit dat ik compleet verregend was.

In het bosgebied van de Kwakkenberg is het echt donker, maar daar zorgt de organisatie altijd voor speciale verlichting. Ook dit jaar keek ik er weer naar uit om daar te gaan lopen, hoewel het parcours daar erg zwaar is. Er zit namelijk een behoorlijke beklimming in, waar ik behoorlijk bij moet poten. Zo ook dit jaar weer, maar wat was het weer prachtig verlicht en met de muziek erbij, echt heel speciaal. Psychedelisch bijna.  Deze ervaring, die zo moeilijk te omschrijven is, maakt de Zevenheuvelennacht voor mij zo speciaal. Zelfs nu ik er weer aan terugdenk, krijg ik weer kippevel …

Pas bij het 5 kilometerpunt waren mijn vingers ontdooid, en voelde ik niets meer qua ongemakken of nattigheid, maar hoe dan ook heb ik vanaf het eerste moment genoten. De sfeer tijdens het rennen was goed, er waren toch nog behoorlijk wat supporters aan de kant, en het rennen ging zo gemakkelijk, het kostte me geen enkele moeite. Hier heb ik het dus voorgedaan, al die keren dat ik geen zin had om naar buiten te gaan om te rennen, maar dat toch gedaan heb !

Finish en Cooling-down
In 2o15 was mijn finishtijd 45:13; in 2016 44:22 en dit jaar 41.46 ! Een dikke, dikke verbetering dus. Niet heel belangrijk, want het gaat uiteindelijk om de renervaring en het genieten, maar stiekem toch wel erg leuk om te zien dat mijn training vruchten heeft afgeworpen.

Direct na de finish kon je vrij uitlopen, erg prettig, en omdat het rustiger was dan normaal was ik erg snel bij de uitreikpost. Hier kreeg ik de medaille en een flesje AA dat ik direct leeggegooid heb en gevuld met water dat je vrij kon tappen.

Toen ik uit het finishgebied was, ben ik weer gaan rennen om om gauw naar mijn man en dochter te gaan. Snel mijn natte kleding verwisselen voor wat schone kledij. Ik had bij mijn inschrijving een shirt besteld, dus die trok ik direct aan, dat snap je, en daarna hup op weg naar een restaurantje in Nijmegen om lekker een hapje te gaan eten. Even lekker opwarmen !

Overzicht kosten
* Inschrijfkosten : € 14,75. Voor dit bedrag krijg je o.a. een startnummer met naam,  tijdregistratie chip, en een medaille.
* Wordt er een goed doel gesteund : ja, Natuurmonumenten
* Parkeerkosten : niet van toepassing
* Garderobekosten : € 0,00 – gratis en bewaakt

Conclusie
Als je zin hebt in een goed georganiseerde hardloopavond waarbij je naast een uitdagend parcours zeker ook nog een stuk in een sprookjesachtige sfeer loopt dan is de Zevenheuvelennacht wat voor jou. Ik ben volgend jaar als het aan mij ligt zeker weer van de partij !

Doe jij wel eens mee aan hardloopwedstrijden ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

Wedstrijdverslag Singelloop Breda 2017

Het eerste weekend van oktober is traditioneel het weekend van de Singelloop in Breda. Ook dit jaar deed ik mee, en rende ik door het historisch centrum en langs de singels van Breda. Maar of ik de omgeving ook echt gezien heb ?? Kijk mee naar mijn wedstrijdverslag van de Singelloop Breda van afgelopen zondag.

Inschrijving
In 2013 deed ik voor het eerst mee aan de Singelloop en sindsdien heb ik geen editie overgeslagen. Ook dit jaar was het duidelijk dat ik mee zou doen, alleen nu niet meer aan de 5 kilometer, maar aan de 10 kilometer.

Ik heb mij in mei 2017 via de site ingeschreven, en in de aanloop naar het evenement ontving ik regelmatig Nieuwsbrieven via de e-mail. Het startnummer kreeg ik een week van te voren op mijn thuisadres toegestuurd.

zie hier mijn 4 medailles van de afgelopen jaren
Aankomst in Breda
Breda ligt op een kleine 30 minuten rijden van mijn huis, ik ging erheen met de auto, en helaas was het, zoals tot nu toe elk jaar, weer een drama om een parkeerplaats te vinden. Ik volgde de aanwijzingen om te parkeren, maar elk terrein waar ik kwam bleek al vol te zijn. Ook in de bermen stonden auto’s geparkeerd, en in de straten vlakbij het evenemententerrein was ook geen enkel plekje meer beschikbaar. Gelukkig was ik ruim op tijd aanwezig en had ik nog de uitloop naar een startvak later, maar toch. Uiteindelijk vond ik een P-plaats op een terrein, op ca. 10 minuten loopafstand van het evenement.

Het startgebied was lekker druk, de 5 km. was al van start gegaan, en het was een gezellige bedoening. Er was voldoende ruimte om op te warmen, en ook waren er genoeg Dixies aanwezig zodat er geen ellelange wachtrijen waren. Voor ik het wist was het al tijd om naar het startvak te gaan.

Warming-Up en Start

Het Feestteam maakte er een feestje van
Ik zou om 12.30 uur starten, en stond ruim op tijd in mijn startvak. Na een heerlijk enthousiast optreden van het Feestteam was het zover : tijd om van start te gaan.

Parcours

wat mij betreft zijn dit de bikkels van de Singelloop : in pakken, met een fles op de rug, en helmen op de 10km uitlopen, CHAPEAU !
De 10 km-run kende verschillende groepen, die telkens 16 minuten na elkaar startten. Ik startte in de tweede groep. Omdat ik nu voor het eerst de 10 km. deed, had ik geen tijd te verbeteren. Ik had dan ook vantevoren besloten gewoon rustig te gaan rennen, van de run te genieten, en vooral niet op de tijd te focussen. Nou, dat rustig rennen en vooral niet op de tijd letten lukte, maar dat genieten, nee niet echt. Ik vond het loodzwaar.

Ik had een volle blaas, was misselijk, mijn ademhaling zat hoog, en van de omgeving heb ik bar weinig gezien. Ja, wel van de enthousiaste toeschouwers aan de kant gelukkig, daar kreeg ik telkens weer een boost van, maar de route zelf is volledig langs me heen gegaan. Rond het 4 km-punt zat ik er zo doorheen dat ik op wilde geven, maar uiteraard heb ik dat niet gedaan. Ik ben wel nóg wat rustiger gaan rennen, om mijn ademhaling te dempen, maar genieten, nee, dat zat er niet in. Het was bikkelen tot het eind.

Het laatste stuk is in de binnenstad van Breda, en daar werd het echt gezellig : veel mensen, veel horeca, gewoon een hele knusse sfeer. Ik ben blij dat dat niet langs me heen is gegaan, en voor wie dit leest en altijd enthousiast supportert : dank je wel !

Vlak voor de finish wist ik er nog een versnelling uit te persen, en ik eindigde uiteindelijk in 1:00:52. Nog een PR ook, want mijn beste tijd op de 10 km. was 1:01:10 (Maasdijk).

Finish en Cooling-down
Na de finish was er ruimte genoeg om uit te lopen, en er was voldoende water voorzien. Ook was er na het verlaten van het finishgebied een gebied met heel veel verzorging : spekkies, snoeptomaatjes, komkommer, Btween repen. We werden in de watten gelegd, en dat had ik wel even nodig. Even de voorraad aanvullen.

Helaas moest ik dus nog 10 minuten lopen voor ik bij mijn auto was, en daar baalde ik behoorlijk van. Ik had het koud, en was blij toen ik in mijn warme autootje zat. Toen ik eenmaal lekker een broodje ophad, en wat schone kleding aangedaan had, kwam bij mij de blijdschap en waren alle pijntjes en ongemakken weer vergeten. Ik had het toch maar mooi gefixt, deze run, en uiteindelijk een mooie PR gerend. Zoals het gezegde luidt : pain will pass, pride will last. Ik ben voldaan naar huis gegaan, lekker naar de bank om daar samen met man en kind een heerlijke relaxte zondagavond te hebben.

Conclusie
Het was weer een heerlijke run, die op zich prima geregeld was. Alleen zou het fijn zijn als de organisatie iets kon doen aan het parkeerprobleem. Is het een optie wellicht om een Parkeergarage, dicht bij het evenemententerrein, open te stellen ? Hoe dan ook, volgend jaar hoop ik weer van de partij te zijn !

Doe jij wel eens mee aan hardloopwedstrijden ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

Plog 16-09-2017 (Damloop By Night)

Mijn laatste plog/day in pictures is alweer een behoorlijke tijd geleden, en daarom bedacht ik me dat het wel weer eens leuk zou zijn je een kijkje te geven in mijn leventje. Vandaag de plog van afgelopen zaterdag, de dag van de gezelligste avondrun van het jaar, de Damloop By Night. Kijk mee met mijn dag in deze plog van zaterdag 16 september 2017.

dit wordt mijn outfit, uiteraard heb ik ook wat kleine glow-in-the-dark accessoires toegevoegd
Vrijdagavond ben ik redelijk op tijd naar bed gegaan, om nog wat extra rust te pakken voor de wedstrijd. De afgelopen week is het namelijk behoorlijk druk geweest, en telkens ging ik veel te laat naar bed. Ik heb voor de zekerheid (en in de hoop dat ik een beetje uit kon slapen) mijn wekker gezet, maar zaterdagochtend ben ik al ruim voor de wekker wakker. Zo balen vind ik dat, kán ik een keer uitslapen, lukt het niet.

Als ontbijt maak ik een grote schaal met halfvolle kwark, vers fruit, en muesli. Ik eet die onder het genot van de JAN. en een paar espresso’s op m’n gemakje op. Een prima bodem voor vanavond, als je het mij vraagt. Na het ontbijt heb ik nog wat tijd om lekker te freubelen (ik ben druk bezig met de #endofsummerswap2 en #veelgoedadventswap) en daarna is het tijd om richting Zaandam te gaan.

lekker freubelen 🙂
Het is een behoorlijk eindje rijden naar Zaandam, en het regent flink onderweg, maar als ik het weerbericht mag geloven, dan zou het vanavond droog moeten zijn. Ik hoop het echt, het zou zo sneu zijn als al het entertainment en de mooie versieringen die vanavond langs het parcours staan, in het water zouden vallen. Ik ga er tenminste vanuit dat het dit jaar, net als bij de vorige edities (ik doe dit jaar voor de 4e keer op een rij mee) weer een mega gezellig feestje zal zijn !

Omdat mijn schoonmoeder in de omgeving van Zaandam woont,  hebben we al vroeg bij haar afgesproken. Niet alleen om even weer gezellig bij te kletsen, maar zij kan ook super lekkere pasta maken. Rond een uur of half 6 gaan we aan tafel, en ze heeft heerlijk krachtvoer gemaakt : speciaal voor mij penne all’arrabiata, mijn lievelingsgerecht, en daarnaast ook nog een tagliatelle al ragu bolognese. Super lief !

buon appetito !
Na het eten is het tijd om naar Zaandam te gaan. Mr C brengt mij weg, en little Miss C blijft lekker bij oma achter. Ik ben ruim op tijd in het start-/finishgebied en er hangt al een gezellige sfeer. Ik laat mijn tas achter bij een bewaakte garderobe en vertrek naar mijn startvak. Het begint langzamerhand wat te schemeren, en na een heerlijk enthousiaste warming-up is het tijd om van start te gaan.

De groene medaille is van de Damloop by Night 2016, die ander van 2015 (tijd was toen 52.43)
Stiekem heb ik in mijn achterhoofd dat ik mijn tijd van vorig jaar (50:22) wil verbeteren. Sinds begin dit jaar heb ik mijn afstanden uitgebreid, en dat houdt in dat ik meer uithoudingsvermogen heb, en deze afstand dus makkelijker en sneller zou moeten kunnen rennen. Ik zet vanaf het begin mijn snelheid goed aan, en besluit ondertussen wel gewoon te gaan genieten. Ik “mag” dan ook niet van mezelf op mijn sporthorloge, die mijn tijd bij houdt, kijken.

Het lopen gaat lekker, en het is weer een feestje in de Zaanse straatjes; al die enthousiaste toeschouwers, die mooi versierde huizen, die mooi verlichte straten, en de geweldige muziek die overal gespeeld wordt. Ik heb, zoals ieder jaar, regelmatig kippevel en geniet van de gezelligheid.

Na de doorgang op de Dam is het tijd voor het laatste stuk, ik ben nog steeds lekker aan het lopen, en merk dat er nog wel een versnelling in zit. Die zet ik dan ook aan, en ik passeer de finishlijn lachend en met mijn handen in de lucht. Een perfecte run, en ik heb zo’n goed gevoel dat de tijd mij niet eens meer uitmaakt. Maar als ik zie dat ik 47:42 gelopen heb, wordt mijn glimlach alleen maar groter. Wow, zo’n verbetering had ik niet verwacht. Dat legt de lat voor een PR-verbetering wel erg hoog … maar dat is voor later zorg. Nu eerst genieten !

Na het passeren van de finishlijn (helaas geen water, alleen sportdrank) ga ik even lekker uitlopen en vermaak me daarna nog even in het Dam-tot-Dam-park. Ik vind een grappig kaartje op de grond, en wacht op Mr C en Little Miss C, waarna we naar huis rijden.

Het was een topdag, en de Damloop by Night was weer een feestje. Bedankt Zaankanters, tot de volgende keer !

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

 

 

 

Bemoediging tijdens het hardlopen

Soms heb ik tijdens het hardlopen gewoon even wat bemoediging nodig. Dan zit ik niet lekker in mijn flow, of gaat het conditie technisch even wat minder. In die gevallen val ik altijd terug op een verzameling van quotes die ik in de loop der jaren verzameld heb. Die herhaal ik dan als een soort mantra in mijn hoofd, net zo lang tot ik er weer tegen kan (en dat is meestal al vrij snel !).

Het fijne van een quote vind ik dat deze je kan je bemoedigen, of juist net even een duwtje in de goede richting geven. En soms zegt één quote meer dan een hele preek. Ik vind (veelal Engelse) quotes altijd erg inspirerend; hieronder vind je mijn favoriete hardloop quotes :

Heb jij een quote die veel voor jou betekent ? En wat is jouw favoriete quote ? Laat het me weten in de comments !

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress of Bloglovin

 

Was dit nou een Runners High ?

Elke run is anders. Waar ik de ene keer moeiteloos 10 kilometer aan tik, kan ik de andere keer al na 2 passen het gevoel hebben dat er nooit een eind aan zal komen. Vandeweek echter had ik een wel heel bijzondere training. Al na een paar minuten had ik het gevoel dat ik zweefde, dat mijn voeten de grond niet aanraakten, en schijnbaar moeiteloos tikte ik elk kilometerpunt aan. De kilometers en de tijd vlogen voorbij.  En hoewel het aan de ene kant heel comfortabel was, was ik aan de andere kant ook best bang. Bang dat ik zou vallen, maar ook bang dat ik over mijn grenzen aan het gaan was omdat ik me zo licht voelde. Ik heb de volledige 10 kilometer in deze staat verkeert, en later vroeg ik me af of dit nou die alom bekende Runners High is geweest.

Wat is Runners High eigenlijk ?

Wikipedia omschrijft Runners High als volgt : hardlopen kan verslavend werken doordat na meer dan een uur hardlopen een runner’s high ontstaat, wat de hardloper een euforisch gevoel geeft. Welke stof deze runner’s high veroorzaakt, is nog niet met zekerheid vastgesteld. Van oudsher wordt gedacht dat endorfine het euforische gevoel veroorzaakt, maar recent onderzoek bij muizen duidt op een andere stof, anandamide. Runner’s high werkt hetzelfde als veel andere verslavingen: men wil het gevoel opnieuw ervaren en zal hierdoor als het ware verslaafd raken aan de loopsport.

Nou moet ik je eerlijk zeggen dat ik nog nooit verdovende middelen heb gebruikt, en dus ook niet weet wat een high gevoel inhoudt. Maar ik kan me er denk ik wel wat bij voorstellen omdat ik andere mensen daar wel over gehoord heb. Als ik de verhalen op verschillende fora mag geloven voelt Runners High als een gevoel dat je of je boven het asfalt zweeft, je bent minder moe en je pijngrens wordt verlegd. Dit klopt wel : ik ben sowieso over mijn grenzen heen gegaan, want ik had binnen een half uur na mijn run behoorlijke kuitpijn en ik had moeite met lopen, en dat heb ik nooit eerder gehad. Het enige dat niet klopt, is de tijdsduur. Ik ervaarde dat zwevende gevoel al heel snel, en niet pas na meer dan een uur.

Gebaseerd op bovenstaande denk ik dat ik moet concluderen dat ik geen Runners High gehad heb. Wat het dan wel geweest is, weet ik niet. Ik weet ook eigenlijk niet wat ik nou van deze training moet vinden. Zoals gezegd, aan de ene kant was het heel fijn om schijnbaar moeiteloos te rennen, aan de andere kant voelde het ook wel “eng” omdat ik voor mijn gevoel minder controle had. Hoe het ook zij, dit was een training om te onthouden, en ik ben reuze benieuwd of er nog meer van dit soort zwevende ervaringen gaan volgen ….

Heb jij weleens een Runners High ervaren ? En wat vond jij ervan ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress of Bloglovin !