Het verhaal achter de Stolpersteine (Struikelstenen)

Tijdens een recente wandeling viel mijn oog ineens op een gouden tegeltje tussen de kinderkopjes. Ik besloot te stoppen en eens nader te kijken, en toen ik las wat er op stond, werd ik daar behoorlijk stil van.

Het tegeltje bleek een gedenkteken te zijn; het was aangebracht op het trottoir voor het woonhuis van een mevrouw die door de nazi’s gedeporteerd en vermoord is. Op het tegeltje stond de naam, het geboortejaar, en de plaats en datum van overlijden vermeld; droge feiten, die aan de ene kant alles zeggen, maar aan de andere kant zo weinig. De tragiek achter het tegeltje, het drama dat zich daar, op die plek, heeft afgespeeld … er wordt niets over vermeld op het tegeltje, maar de gedachte daaraan zet zich wel vast in mijn hoofd.

Een onderzoekje op Internet leert me dat deze gouden tegeltjes “Stolpersteine” (in het Nederlands “struikelstenen”) genoemd worden. De initiatiefnemer hierachter is de Duitse kunstenaar Gunter Demnig die gedenktekens aanbrengt op het trottoir voor de vroegere woonhuizen van mensen die door de nazi’s verdreven, gedeporteerd, vermoord of tot zelfmoord gedreven zijn. Door het plaatsen van deze stenen wordt de herinnering aan alle slachtoffers van het Nazi regime, dus niet alleen Joodse mensen, levend gehouden en krijgen de slachtoffers een naam. De stenen worden overigens Stolpersteine genoemd omdat je erover struikelt met je hoofd en je hart, en je moet buigen om de tekst te kunnen lezen.

Inmiddels zijn er sinds 1994 in ongeveer duizend Europese steden en dorpen meer dan 70.000 Stolpersteine geplaatst. Het is hiermee een over geheel Europa verspreid monument voor de slachtoffers van het nationaalsocialisme. Ik vind het een prachtig initiatief om de slachtoffers in herinnering te brengen én te houden. Het zorgt ervoor dat de namen van de slachtoffers niet vergeten worden, want “een mens is pas vergeten als zijn naam vergeten is”.

Wist jij van het bestaan van de Stolpersteine ? En heb jij er al eens een gezien ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

Waarom Netflix niet langer ontspanning voor mij is

Tot voor kort bestond Ontspanning voor mij voor het grootste deel uit Netflix kijken. Heerlijk vond ik het, gedachteloos voor me uit naar mijn computerscherm staren. Liefst in bed, onder de dekens, en vaak vlak voor het slapen gaan.

Maar de laatste tijd begon het me steeds meer tegen te staan, de uren die ik verdeed met docu’s en series kijken. Vaak wist ik niet eens meer wát ik nou precies gekeken had, en voelde ik me loom en lamlendig na weer een marathonnetje. Dat, in combinatie met het feit dat ik van mezelf minder tijd op mijn iPhone moest gaan spenderen (doel juli 2018) maakte dat ik op zoek ben gegaan naar andere manieren om te ontspannen. En dat is een behoorlijke lijst geworden :

  • in bad gaan
  • naar muziek luisteren
  • een middagdutje doen
  • iets lekkers koken
  • naar het strand gaan
  • naar de wolken kijken
  • naar de sterren kijken
  • handletteren
  • een kleurplaat inkleuren
  • knutselen
  • gewoon rustig zitten
  • naar het bos gaan
  • een boek lezen
  • stukje wandelen
  • rondje buiten hardlopen
  • bedenken waar ik dankbaar voor ben
  • lekker bewegen
  • de stilte opzoeken
  • uurtje fietsen
  • naar het tuincentrum gaan
  • haken
  • strijkkralen

Ik moet je zeggen, het doen van deze dingen levert me zoveel meer ontspanning op. Zelfs al doe ik het maar een half uurtje, ik voel me direct stukken rustiger, heb waardevolle inzichten gekregen, en voel me veel energieker dan daarvoor. Een heel verschil dus met wat Netflix met me deed !

Maar kijk ik dan nooit meer Netflix ? Zeker wel ! Ik zou echt niet zonder Netflix kunnen (en willen). Maar nu kijk ik minder en dus bewuster, en geniet ik er meer van. En dat levert me meer op dan gedachteloos en routinematig, uren verveeld naar dat schermpje kijken.

Herken jij bovenstaande ? En wat doe jij om te ontspannen ? Laat het me weten in de comments !

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

De nom nom nom TAG

Vandaag heb ik een leuke tag van Team Confetti voor je : de “nom nom nom-tag” . Vrij naar het geluid dat cookiemonster maakt als hij eet; niet dat ik het erin herken hoor, ik vind het trouwens ook een vreselijk woord dat ik eigenlijk nooit gebruik. Maar goed, dat terzijde. Ben je benieuwd naar mijn favoriete toetje ? Of mijn food obsessie van de afgelopen tijd ?  Lees dan verder.

Wat vind jij lekker dat iedereen vies vindt (en andersom) ?

spek kaas
Ik ben gek op de combinatie zoet en hartig; zo ben ik dol op een pannenkoek met spek en stroop, of een pannenkoek kaas met aardbeienjam, een broodje geitenkaas met honing, of een cracker gewone kaas met vijgenspread. Wat iedereen lekker lijkt te vinden en ik absoluut niet, is sushi. Het is mij te koud en te plakkerig, en ik snap ook niet hoe je zo’n hele schaal wegkrijgt.

Wat kook je het liefst (en veel te vaak) ?
Soep. Ik ben geen groente liefhebber, maar in vloeibare vorm lust ik het ineens wel. Daarom staat er bij mij regelmatig een pan zelfgemaakte soep op het menu, om ervoor te zorgen dat ik mijn broodnodige vitaminen binnen krijg.

In welk restaurant zou je het liefst iedere dag eten ?
De Italiaanse cuisine is mijn favoriete en daarom zou ik het liefst iedere dag in een Italiaans restaurant eten. En als het even kon, dan in het restaurant dat wij bij toeval ontdekten in Rome. Het restaurant heeft geen naam, en is meer een huiskamer dan een echt restaurant. Het werd gerund door een bejaarde moeder en haar zoon (die ook al flink pensioengerechtigd was, als je het mij vraagt) en had geen menukaart. Je mocht daar simpelweg zeggen welk gerecht, of welke ingrediënten je verwerkt wilde hebben, en daar maakte La Mama een maaltijd van. Ik heb nog nooit zulke lekkere pasta gegeten !

Als er een broodje naar je vernoemd zou worden, wat zou er dan op zitten en hoe zou het heten ?
Als rasechte Hollander ben ik gek op kaas, en ook (of juist) op brood. En daarom zou er op het broodje dat ik mag ontwerpen sowieso kaas zitten. Ik denk dat de verdere ingrediënten vijgenspread, rucola en walnoten zijn, maar het hoofdingrediënt kaas zou ik telkens afwisselen. De ene keer mozzarella, de andere keer brie of geitenkaas of oude Reypenaar, of … vul maar in. Op deze manier varieert de smaak en heb je telkens een ander broodje voor je gevoel. Ik zou het Broodje VariaVera noemen.

Deel een handige kooktip
Hersluitbare plastic zakjes zijn ideaal om te gebruiken in de keuken. Zo kun je er bijvoorbeeld koekjes in kapot slaan voor bijvoorbeeld een taartbodem, ingrediënten voor bijvoorbeeld een marinade in mengen, of een spuitzak van maken.

Wat staat er nog op je food baking bucket list ?
varkentjes

Ik wil heel graag een keer met mijn dochter een “Varkentjes in de modder”-taart maken.

Zelf koken / buiten de deur eten / eten bestellen ?
Zelf koken, als in lekker uitpakken voor een gezelschap. Met een uitgebreide brunch, een kaasfondue, of een heerlijk tapasbuffet. Voor mij is eten ook een sociale gebeurtenis, en de gezelligheid van een groep mensen aan tafel vind ik dan het belangrijkste ingrediënt. Na een drukke werkdag zelf koken vind ik niet altijd even leuk.

Ben je ergens allergisch voor ?
Helaas wel. Ik ben allergisch voor appelen, en het lijkt erop dat deze allergie zich aan het uitbreiden is. Sinds kort ervaar ik namelijk ook irritatie in mijn mond en keel bij blauwe bessen en ananas …

Wat is je food obsessie van de afgelopen tijd ?
Op dit moment ben ik helemaal van de sambal. Ik eet het niet alleen bij rijstgerechten, maar ook als sausje bij mijn vlees of bij de BBQ.

Wat is je favoriete toetje ?
espresso

Een enkele espresso met een glaasje limoncello.

In welk restaurant zou jij het liefst elke dag eten ? Of sta jij liever zelf achter de potten en pannen ? Laat het me weten in de comments. Je mag deze tag natuurlijk ook overnemen op jouw blog of hieronder een reactie geven met jouw antwoorden. Ik ben ontzettend benieuwd!

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

Mijn bezoek aan Concentratiekamp Sachsenhausen

Vorige week verbleef ik samen met mijn moeder een aantal dagen in Oranienburg, een plaatsje vlakbij Berlijn, waar in de jaren 1939-1945 concentratiekamp Sachsenhausen gevestigd was. In dit kamp hebben honderdduizenden mensen onder erbarmelijke omstandigheden gevangengezeten. De gevangenen waren politieke tegenstanders van Adolf Hitler, krijgsgevangen, zgn. asocialen (onder wie de Duitsers onder meer Cinti en Roma zigeuners schaarden), Joden, homoseksuelen en Jehova’s getuigen.  Het merendeel van hen is uiteindelijk door ziekte, uithongering, uitputting, marteling en executie om het leven gekomen. Zo ook mijn Opa.

Omdat woorden tekortschieten om mijn bezoek aan het concentratiekamp te verwoorden,  wil ik graag een gedicht van de heer O.R. Dobbeleir delen. Hij was ook gevangene van Sachsenhausen in die periode en verwoordt zijn herinnering aan deze gruwelplaats op een dermate manier dat het mij kippenvel geeft :

SACHSENHAUSEN

De eerste aanblik was somber, dreigend
De muren ijzig, kil, grimmig, stug
De torens hoekig, koud en zwijgend
Ze vormen angstzweet op mijn rug
De poort leek op een open muil
Gereed ons allen op te slokken
Er was geschreeuw, gebrul, gehuil
Het deed het bloed in de aderen stollen.
Sachsenhausen je was een hel
Een gruwel om nooit te vergeten
Je doodsvuren branden zo fel
Een kwellen de herinnering voor wie er heeft gezeten
Sachsenhausen, nachtmerrie zo eindeloos
Een duivelsplaats zoals nooit is geweest
Zodat men soms liever de dood verkoos
Een nooit ophoudend dodenfeest
Je was een gevoelloos hongerkamp
Jij slavenkamp zonder enig recht
Jij genadeloos en wreed martelkamp
Je was laag en gemeen, door en door slecht
De vele decaden die vergleden
Wisten de pijn niet uit ons hart
We herinneren hen die overleden
Herdenken hen in stille smart
Hun geesten dwalen om ons heen
En zullen ons nooit meer verlaten
Velen kregen zelfs geen steen
Sachsenhausen daarom blijf ik je immer haten.

Weet jij veel van de Tweede Wereldoorlog ? En ben jij al eens in een concentratiekamp geweest ? 

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

Hoe de persoon Walt Disney mij inspireert

Walt Disney, de man die iedereen wel kent, is iemand die mij heel erg inspireert. Niet alleen om de geweldige animatiefilms, of pretparken, maar vooral om zijn inborst. Walt Disney was niet iemand die leefde voor het geld maar hij liet het geld juist werken voor hem. Hij deed alles om zijn dromen te realiseren en tegelijkertijd geluk, vrede, en kansen te geven aan anderen.

Walt Disney was een simpele man met een droom. Zoals Peter Pan geloofde hij sterk dat in ieder mens nog steeds een stukje kind verborgen zat, en dit stukje wilde hij een warm gevoel geven, en een motief om zich te manifesteren, ondanks tegenslag, verdriet of armoede.

Veel van Walt Disney’s uitspraken zijn opgetekend en hieronder deel ik een aantal van zijn uitspraken, die tot op de dag van vandaag (voor mij in ieder geval) hout snijden. Omdat ik ze er niet mooier op vind worden als ik ze vertaal naar het Nederlands, geef ik de oorspronkelijke quotes in het Engels weer :

  • Growing old is mandatory. Growing up is optional.
  • Worry is a waste of imagination.
  • The more you are in a state of gratitude, the more you will attract things to be grateful for.
  • Everyone falls down. Getting back up is how you learn to walk.
  • Never get bored or cynical. Yesterday is a thing of the past.
  • Whatever you do, do it well.
  • If you can dream it, you can do it.
  • Happiness is a state of mind. It’s just according to the way you look at things.
  • The greatest moments in life are not concerned with selfish achievements but rather with the things we do for the people we love and esteem.
  • If you can visualize it, if you can dream it, there’s some way to do it.
  • The difference between winning and losing is most often not quitting.
  • Life is composed of lights and shadows, and we would be untruthful, insincere, and saccharine if we tried to pretend there were no shadows.
  • Fantasy and reality often overlap.
  • Laughter is timeless, imagination has no age, dreams are forever.
  • There’s nothing funnier than the human animal.
  • The way to get started is to quit talking and begin doing.
  • I always like to look on the optimistic side of life, but I am realistic enough to know that life is a complex matter.
  • The more you like yourself, the less you are like anyone else, which makes you unique.
  • Do you grow old because you stop having fun or do you stop having fun because you grow old ?
  • When you’re curious, you find lots of interesting things to do.
  • When you believe in a thing, believe in it all the way, implicitly and unquestionable.
  • All our dreams can come true, if we have the courage to pursue them.
  • All the adversity I’ve had in my life, all my troubles and obstacles, have strengthened me … You may not realize it when it happens, but a kick in the teeth may be the best thing in the world for you.
  • Why worry ? If you’ve done the very best you can, worrying won’t make it any better.
  • First, think. Second, believe. Third, dream. And finally, dare.
  • Get a good idea and stay with it. Dog it, and work at it until it’s done right.
  • All you’ve got to do is own up to your ignorance honestly, and you’ll find people who are eager to fill your head with information.
  • It’s kind of fun to do the impossible.
  • Children are people, and they should have to reach to learn about things, to understand things, just as adults have to reach if they want to grow in mental stature.
  • Childisness ? I think it’s the equivalent of never losing your sense of humor. I mean, there’s a certain something that you retain. It’s the equivalent of not getting so stuffy that you can’t laugh at others.
  • I do not make films primarily for children. I make them for the child in all of us, whether he be six or sixty. Call the child innocence.
  • Adults are only kids grown up, any way.

Welke bovenstaande quote vind jij het mooist ? En wie inspireert jou ? 

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

Waarom ik touwharen en natte viezigheid voor lief neem

Als kind was ik een echte waterrat; elk vrij moment bracht ik door in het zwembad. In de zomer ging ik op de fiets naar een paar dorpen verderop om de hele dag door te brengen in het buitenzwembad, en in de winter ging ik een paar keer per week naar het binnenbad vlakbij mijn huis. Ook deed ik regelmatig mee aan zwemvierdaagsen, en heb ik zelfs een tijdje op wedstrijdzwemmen gezeten. Toen ik ouder werd, begon het zwembad zijn charme te verliezen voor mij. Ik begon het zo’n gedoe te vinden, dat omkleden in die te kleine hokjes, en met natte haren over straat. Om maar te zwijgen over die natte viezigheid in de toiletten en badhokjes.

Toen ik onlangs hardnekkige pijnklachten bij het hardlopen kreeg, ben ik op zoek gegaan naar een andere manier van bewegen. Eén waarbij ik lekker in beweging ben, mijn conditie onderhoud, maar tegelijkertijd mijn gewrichten wat rust geef. En toen kwam ik bij zwemmen uit…. Ik was daar in eerste instantie absoluut niet blij mee, maar omdat ik uiteindelijk wel wil blijven hardlopen (en ergere blessures wil voorkomen) besloot ik verstandig te zijn, en het gewoon te gaan doen. En ik moet je zeggen : het viel me niet tegen. Sterker nog, ik merk dat een uurtje baantjes zwemmen mij enorm goed doet. En wel om de volgende redenen :

  • Mijn spieren voelen een stuk soepeler aan na een uurtje bewegen in het water.
  • De beweging in het water, de focus op mijn lijf en mijn zwemslag, ik vind het meditatief en ontstressend werken.
  • De stilte van het water voelt als pure ontspanning.
  • Ik zweet niet, ondanks het feit dat ik super intensief bezig ben.
  • Na een uurtje zwemmen heb ik zo’n 600 kcal. verbrand. En dat terwijl ik helemaal niet het gevoel heb, zwaar inspannend bezig geweest te zijn.
  • Na het zwemmen voelt mijn lijf heerlijk ontspannen en een beetje moe.
  • Ik slaap ’s avonds als een roosje !
  • Zwemmen is echt een full-body workout : ik merk dat mijn hele lichaam er wat strakker en gestroomlijnder uit gaat zien.
  • Het is ook een conditionele work-out; mijn uithoudingsvermogen is stukken beter geworden. Zonder buiten adem te raken.
  • Ik ben niet gebonden aan een dag/tijd. Er zijn elke dag meerdere momenten waarop ik bij het zwembad baantjes kan trekken.
  • Ik kan zelf bepalen wat voor training ik ervan maak : ik kan een persoonlijke prestatie (aantal baantjes, tijden) verbeteren, maar ik kan ook heerlijk ontspannen baantjes zwemmen. Net hoe mijn pet staat.
  • En last but not least : mijn pijnklachten bij het hardlopen zijn inderdaad aan het afnemen !

Kortom : door de positieve effecten op mijn lichaam en mentale gesteldheid is zwemmen weer helemaal mijn ding. En die touwharen en natte viezigheid in de badhokjes neem ik daardoor maar al te graag voor lief.

Houd jij van zwembaden ? En zwem jij vaak baantjes ? Laat het me weten in de comments !

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

50 random facts about me

Ik vind het altijd leuk als ik het idee heb dat ik de persoon achter een blog wat beter ken; dat ik een beetje het idee heb van hoe diegene echt is. Ik vind het dan ook ontzettend leuk om blogs te volgen die wat persoonlijker zijn, en af en toe een kijkje geven “achter de schermen”.  Het leek me leuk zelf ook weer eens een persoonlijker post te plaatsen, zodat jullie mij weer ook wat beter leren kennen. Vandaag dan ook een post met 50 random feitjes over mijzelf :

  1. Ik ben geboren in 1975.
  2. Mijn sterrenbeeld is Stier, en mijn ascendant is Leeuw.
  3. Ik ben gek op oneven getallen, en mijn lievelingsaantal is 3.
  4. Als mijn moeder het over had mogen doen, had ze me geen Vera, maar Miranda genoemd.
  5. Als ik een jongen was geweest, had ik Marcel geheten.
  6. Zonder bril of contactlenzen zie ik bar weinig (ik heb -4.75 als sterkte).
  7. Het ergste wat ik ooit heb meegemaakt is een paniekaanval. Ik hoop dat echt nooit meer mee te maken !
  8. Ik ben gek op mooie auto’s.
  9. Ik zou elke dag de hele dag brood kunnen eten.
  10. Ik had graag viool kunnen spelen.
  11. Ik kan enorm op de centen zitten, maar tegelijkertijd met flappen strooien.
  12. Vroeger was ik een echte tomboy. Toen ik 12 was, is dat in één keer radicaal omgeslagen, hoewel ik nog steeds niks met tutten heb.
  13. Ik ben gek op kantoorartikelen; pennetjes, post-its, memoblokjes, stiftjes, love them !
  14. Ik stak mijn eerste sigaret op toen ik een jaar of 8 was. Toen ik 13 was inhaleerde ik voor het eerst. Vanaf dat ik 16 jaar was rookte ik een pakje per dag. Toen ik 39 was vond ik eindelijk de knop om de sigaret voorgoed vaarwel te zeggen.
  15. Ik drink alleen Coca Cola. Als er Pepsi op het menu staat, bestel ik iets anders.
  16. Ik betaal het liefst in cash. Als ik alles met plastic doe, verlies ik het overzicht en geef ik veel te veel uit.
  17. Briefgeld zit altijd op volgorde van waarde in mijn portomonnee.
  18. Ik houd niet van telefoneren. Het liefst praat ik face-to-face, of anders via de mail/app.
  19. Ik mis een stukje van mijn rechterwijsvinger; die is eraf gechopt toen de deur dichtsloeg door een windvlaag. Sindsdien heb ik een fobie voor alles wat met nagels te maken heeft.
  20. Ik vind het heerlijk om dingen alleen te doen, en heb af en toe echt me-time nodig.
  21. Ik loop altijd op schoenen, het liefst op pumps.
  22. De enige keren dat ik sokken draag is ‘s winters, als ik het super koud heb, in bed. Oh, en als ik hardloop. Maar voor de rest draag ik nooit sokken, alleen panty’s.
  23. Ik heb nog nooit op een brommer of motor gezeten. Niet achterop, laat staan zelf bestuurd.
  24. Ik huil erg makkelijk. Het maakt niet uit of ik blij ben, of boos, of verdrietig, of moe, of geroerd, of ….; ik ben echt een tranendal.
  25. Ik houd ervan om creatief bezig te zijn. Haken, handletteren, scrappen, cadeautjes inpakken, tekenen, kleuren, love it !
  26. Ik ben gek op papieren agenda’s, en kan echt uren besteden om het juiste exemplaar uit te zoeken, in te vullen, en op te pimpen. Sowieso ben ik een echte planner, en schrijf ik alles op. Ik kan niet zonder agenda.
  27. Ik houd absoluut niet van thee.
  28. Ik ben een echte kaaskop. Van jong, via komijn, naar zeer oud, op de boterham, of zo uit het vuistje. Een leven zonder kaas kan ik me niet voorstellen.
  29. Toen ik 16 was ging ik voor het eerst alleen op reis; de bestemming was Parijs.
  30. Ik houd er niet van om aangeraakt te worden. Mensen die handtastelijk zijn, even willen knuffelen, of een hand op mijn schouder of arm leggen, of zich in mijn space bevinden, ik word er kriegelig van. Massages, schoonheidsspecialistes, etc. zijn dan ook niet aan mij besteed.
  31. Als ik moe ben, ga ik opruimen. Ik stoor me dan aan alles en vind dingen al snel rommelig.
  32. Ik maak graag handgeschreven lijstjes. Ik houd van de kick van het afstrepen, want ik zet er ook stiekem dingen op die ik net gedaan heb, zodat ik ze direct af kan vinken.
  33. Ik kan moeilijk niets doen, en voel me gauw schuldig of nutteloos of bedenk dat ik van alles laat liggen, nu. Vervelen, of voor me uitstaren en lekker dagdromen, dat zit niet van nature in me.
  34. Oneerlijkheid en arrogantie zijn karaktereigenschappen waar ik slecht mee om kan gaan.
  35. Later wil ik graag een hond (een Beagle of Jack Russell).
  36. Bijna iedereen noemt mij Veertje of Veer. Het is zelfs zo erg, dat als mensen mij bij mijn volledige naam noemen, dat ik dan schrik !
  37. Mijn absolute droomreis is een expeditie naar Antarctica.
  38. Op een dag koop ik een Cartier Love Bracelet voor mezelf.
  39. Ondanks mijn vliegangst stap ik zo in het vliegtuig om naar een mooie bestemming te gaan.
  40. Ik ben een groot fan van Eros Ramazzotti.
  41. Als kind wilde ik graag chirurg worden. Mijn wereld stortte in toen bleek dat ik ab-so-luut geen enkele aanleg heb voor bèta vakken.
  42. Ik ben een echte ambivert. Soms vind ik het heerlijk om in het middelpunt van de belangstelling te staan, maar een andere keer vind ik het prima om juist níet die spotlights op me te hebben en ben ik redelijk in mezelf gekeerd.
  43. Ik zou een tijdje mee willen lopen in een vluchtelingenkamp om een beter inzicht te krijgen in de huidige vluchtelingenproblematiek.
  44. Ik heb absoluut aanleg om gokverslaafd te zijn. Krasloten, speelautomaten, grijpen op de kermis, ik vind het allemaal net iets té leuk.
  45. Ik geniet enorm van showbizz : dansshows, musicals, schaatsshows, ik ben er groot fan van.
  46. Sinterklaas en Pakjesavond zijn mijn favoriete feestjes.
  47. Ik houd enorm van de Disney-magie en zou graag naar Walt Disney World willen. Ook staat meevaren op de Disney Cruise en een bezoek brengen aan Castaway Cay hoog op mijn Travel Wishlist.
  48. Ik kan vrij ongeduldig, drammerig en resultaat gedreven zijn. Wat ik wil, wil ik NU, en niets of niemand kan me dan stoppen. Het heeft zo z’n voors, maar ook zo z’n tegens, zullen we maar zeggen.
  49. Ik draag altijd nagellak op zowel mijn vinger- als mijn teennagels.
  50. Mijn schoenmaat is 40,5.

Dit waren ze dan, 50 dingen over mij die je misschien nog niet wist. Ik hoop dat je het leuk vond en voel je zeker vrij om deze tag over te nemen. Laat een reactie in de comments achter als jij je lijstje van 50 wetenswaardigheidjes over jezelf af hebt want het lijkt me leuk deze te lezen !

Van welk feitje sta je het meest te kijken ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

Loslaten

Zoals je hier al kon lezen is één van mijn doelen de komende tijd om bepaalde irritaties los te gaan laten.  Een prachtige tekst die me hier de komende tijd zeker bij gaat helpen, is het “Letting Go” van Nelson Mandela, hieronder vertaald in het Nederlands weergegeven :

Loslaten betekent niet, je niet meer betrokken voelen.
Maar ik kan het niet voor een ander doen.
Loslaten is, niet mijzelf losmaken.
Maar het besef dat ik een ander niet kan besturen.

Loslaten is, niet een ander wat toestaan.
Maar hem laten leren door ervaren.
Loslaten is, machteloos toegeven.
Want het resultaat is niet van mij afhankelijk.

Loslaten is, niet een ander willen veranderen of hem/haar de schuld geven.
Maar het beste van mijzelf te maken.
Loslaten is: niet meer zorgen voor.
Maar zorg hebben om.
Loslaten betekent: niet meer vasthouden.
Maar steunen.
Loslaten is, niet oordelen.
Maar anderen de kans geven zichzelf te zijn.

Loslaten betekent niet meer alles willen regelen.
Maar anderen de kans geven de werkelijkheid onder ogen te zien.

Loslaten betekent niet ontkennen.
Maar aanvaarden.
Loslaten betekent, niet langer willen scheiden of twisten.
Maar eigen tekortkomingen zoeken en verbeteren.

Loslaten is niet alles naar mijn hand zetten.
Maar elke dag nemen zoals die komt en daar plezier in hebben.
Loslaten is niet iedereen bekritiseren en veroordelen.
Maar proberen te worden waarvan ik droom.

Loslaten is niet het verleden betreuren.
Maar groeien en leven naar de toekomst.
Loslaten is minder angst
en meer liefhebben.

– Nelson Mandela

Vind jij deze tekst ook zo mooi ? En heb jij de kunst van het loslaten al onder de knie ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

Marikenloop 2013 vs. Marikenloop 2018

Vandaag sta ik voor de 6e keer aan de start van de Marikenloop, en dat betekent heel wat voor mij. Ik durf namelijk te stellen dat mijn inschrijving aan de Marikenloop, back in 2013, levensveranderend is geweest. (Ik schreef er al eens eerder een blog over, klik hier om ‘m terug te lezen).
De afgelopen tijd heb ik eens op een rijtje gezet welke goede veranderingen zich in mijn leventje voorgedaan hebben sinds mijn inschrijving, 5 jaar geleden. En dat zijn er behoorlijk wat !

  1. Gezonder en bewuster eten
    Om een paar voorbeelden te noemen : waar ik vroeger een grootverbruiker was van soep uit blik (ik was een grootverbruiker van Unox romige tomaten crème soep !), maak ik nu alleen nog maar zelf soepen. Ook gebruik ik geen suiker meer in de koffie, en eet ik steeds vaker biologisch. Ook heb ik het 5:2 Vasten Dieet vast geïntegreerd in mijn leven, en nuttig ik chips/snacks zoals ze bedoeld zijn : als feestmaal, en niet als dagelijks voedingsmiddel. Ik ben me meer bewust geworden van hetgeen ik in mijn mond stop.
  2. Geen haat-liefde verhouding meer
    Ik heb altijd een haat-liefde verhouding gehad met mijn gewicht. Ik was van jongs af aan altijd aan het diëten, en heb alle crashdiëten met succes gevolgd, om na het stoppen direct weer het aantal verloren kilo’s (en de rest) aan te komen. Ik was dan ook een regelrechte jojo. Mijn gewicht was een obsessie, en ik stond zeker dagelijks op de weegschaal, die een prominente plaats had. Inmiddels is de weegschaal uit huis, en is de laatste keer dat ik op de weegschaal stond maanden geleden. Ik heb geen enkel idee hoeveel ik momenteel weeg, en mijn enige graadmeter is hoe mijn kleding zit. Ik laat me niet meer door de weegschaal regeren, en dat is een heuse bevrijding kan ik je zeggen.
  3. Mezelf beter leren kennen
    Door de pijntjes, ongemakken, en mentale tegenzin heen, door de vele emoties die ik tijdens de runs ervaren heb (van euforie via frustraties en verdriet), heb ik enorm veel inzichten verkregen. De vele kilometers die ik afgelegd heb, hebben me dichter bij mezelf gebracht, en ik heb mezelf serieus beter leren kennen.
  4. Meer doorzettingsvermogen
    Nou was ik van nature al voorzien van een flinke dosis doorzettingsvermogen, maar ik kan wel zeggen dat het hardlopen mij mentaal nóg weerbaarder heeft gemaakt. Hardlopen is namelijk voor een heel groot gedeelte een mentale sport. Het doorzetten op moeilijke momenten heeft me mentaal nóg sterker gemaakt.
  5. Gestopt met roken !
    Inmiddels is het 3 jaar en 2 maanden (en 22.000 sigaretten) geleden dat ik mijn laatste sigaret gerookt heb. Ik ben zo blij dat ik verlost ben van deze verslaving.
  6. Nieuwe look
    Omat ik van kleding maat 42-44 naar maat 38 gegaan ben, heb ik flink veel nieuwe kleding moeten kopen. Uiteraard heb ik ook moeten investeren in hardloopgear : hardloopschoenen, sportbh’s, korte broeken, lange broeken, sportsokken, ik had het allemaal niet. Er hangen dus allemaal dingen in mijn kledingkast die de oude Ik nooit gedragen zou hebben.
  7. Groter zelfvertrouwen
    Sinds ik hard loop ben ik veel zelfverzekerder geworden. Ik ben vaker trots op mezelf.
    Ik ben ook erg trots op mijn lijf geworden dat zoveel meer aan blijkt te kunnen dan ik soms verwacht had. Dit grotere zelfvertrouwen zorgt er ook voor dat ik meer uit mijn comfort zone durf te stappen, waardoor ik dingen doe die ik vroeger niet durfde, en meer in de schijnwerper durf te stappen (getuige dit blog, dat ik in 2016 gestart ben!). Dat alles maakt me nóg trotser op mezelf. Het is als het ware een positieve spiraal.
  8. Betere weerstand
    Omdat ik door weer en wind buiten train, is mijn weerstand stukken beter geworden. Ik kan me niet meer voorstellen dat ik vroeger regelmatig ziek was, en continu weinig energie had.
  9. Superconditie
    Niet alleen ren ik met gemak heel wat kilometertjes weg, ook kosten andere activiteiten me geen enkele moeite meer. Tijdens mijn wintersportvakantie hoef ik tussen de afdalingen door geen pauze meer te nemen, ik kan trappenlopen zonder te zuchten en te steunen, mijn evenwicht is enorm verbeterd, en ik houd mijn dochter prima bij tijdens potjes badminton.
  10. Sans gêne
    Zonder moeite duik ik op Dixi’s/in de bosjes. Elke hardloper zal het beamen; soms kun je niet anders dan alle schaamte voorbij gaan …
  11. Verslijten van sportkleding
    Sportkleding verslijten door gebruik, dat overkwam me vroeger echt werkelijk nooit ! Inmiddels heb ik al 3 paar hardloopschoenen versleten, en ook een stapel sokken en broeken zijn door regelmatig gebruik versleten.
  12. Ik ben sneller geworden
    Mijn eerste Marikenloop (5 km) finishte ik in 34 mins. Inmiddels is mijn gemiddelde tijd op de 5 km. 28 mins.
  13. Functionaliteit boven schoonheid
    Ja echt, en dat uit mijn mond ! Maar het is nou eenmaal zo dat ik inmiddels zonder morren de meest lelijke sportschoenen aan trek als die qua ondersteuning en comfort het beste zijn. Sporten is nou eenmaal geen modeshow (en laten we eerlijk zijn : hardlooptenues zijn over het algemeen niet de meeste flatteuze outfits).
  14. Ochtendmens
    Ik zet serieus mijn wekker om te kunnen hardlopen. Zo zette ik mijn alarm onlangs op 05:15 uur om in NYC een rondje Central Park te kunnen doen, maar ook komt het regelmatig hier thuis voor dat ik mijn wekker om 06 of 07:00 uur zet. En dat terwijl ik vroeger gerust pas om 11:00 uur zo’n beetje uit mezelf wakker werd. Tja, alles om die kilometers te kunnen maken !
  15. Veel meer structuur
    Mijn trainingsrondjes staan gepland in mijn agenda, en afzeggen doe ik alleen bij hoge uitzondering. In al die jaren is ’t slechts een handvol keren voorgekomen dat ik niet ben gaan rennen. Geen tijd, geen zin, slecht weer, of verzin maar wat : het is allemaal geen excuus om niet te gaan. Mede hierdoor is er veel meer structuur in mijn leven gekomen. Afspraak is afspraak, op tijd komen, afspraken nakomen; het zijn allemaal waarden die enorm belangrijk geworden zijn voor mij. Ook snooze ik niet meer, iets wat ik vroeger gerust dagelijks een uur deed !
  16. Vliegangst overwonnen
    Het is niet dat mijn angst weg is, maar ik heb de moed gevonden om door mijn angst heen te gaan. In 2014 maakte ik bewust weer een vlucht na een heleboel jaren bewust niet in het vliegtuig gestapt te zijn. Inmiddels heb ik al weer heel wat mooie bestemmingen mogen ontdekken, en staan er nog een aantal vliegreisjes op de planning !
  17. Liefde voor de natuur
    Doordat ik buiten ren heb ik veel meer oog gekregen voor de natuur. De bomen, de geur van de regen, de wisseling der seizoenen, de pure zuurstof die je inadement tijdens een winterse run; ik geniet er volop van.

Kortom : mijn inschrijving voor de Marikenloop2013 heeft ervoor gezorgd dat ik op alle fronten beter voor mezelf ben gaan zorgen, met als resultaat ik zowel fysiek als mentaal beter dan ooit in mijn vel zit. Het was de beste beslissing ever om me in te schrijven !
Welke keuze heeft jouw leven ooit veranderd ?

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram

Wat ik doe om een burn-out terugval te voorkomen

In 2008, na een periode van intensieve zorg voor mijn moeder, belandde ik in een burn-out. Het begon met een periode van een week of 6 van absolute slapeloosheid en paniekaanvallen en eindigde met mezelf als zielig hoopje mens dat nog niet eens een wandeling van 15 minuten kon volhouden. Om uit de burn-out te komen heb ik destijds aardig wat veranderingen in mijn leven moeten doorvoeren, en vandaag vertel ik je wat ik nog steeds doe om een terugval burn-out te voorkomen. Want als er iets is wat ik echt nooit meer wil, is het burn-out zijn !

Naar buiten gaan

In het begin van mijn herstel moest ik een kwartier per dag buiten wandelen. Ik weet nog goed hoe moeilijk dat was toen ik ermee begon; huilend liep ik daar, mezelf voortslepend, zonder energie. Door weer en wind liep ik buiten, met de timer aan, smachtend naar het signaal dat deze marteling voorbij zou zijn, om daarna snel weer naar bed te gaan. Maar ik hield vol, en al snel ging het beter, mijn geestelijke vermoeidheid werd minder, en ik begon het buiten zijn te waarderen. De frisse lucht, de wind door mijn haren, de natuur, de stilte, het ritselen van de blaadjes, ik kwam erachter hoe heerlijk rustgevend het was om buiten te zijn. Het was goed voor mijn creativiteit, inspiratie en om even “uit mijn hoofd” te komen.
Inmiddels wandel ik niet meer dagelijks maar wonen we in een prachtige, groene omgeving, en is de natuur onderdeel van mijn dagelijkse bestaan geworden. Wel zijn mijn hardlooprondjes vast onderdeel van mijn wekelijkse schema; deze staan serieus op mijn to-do-lijstjes. Deze momenten koester ik; het zijn momenten waar ik niet meer zonder kan. Vaak krijg ik de beste ideeën als ik aan het hardlopen ben. Het biedt tegenwicht aan de drukte, het geluid en de prikkels van mijn dagelijkse leven. Hierna voel ik me altijd opgewekter, positiver en alerter. Het is tevens een stukje me-time.

Tijd voor mezelf

Zoals ik hierboven al schreef, is hardlopen een stukje me-time. Tijd die ik invul voor mezelf, zonder druk of verplichtingen, even de tijd stil zetten en opladen. Ook probeer ik regelmatig een uurtje vrij te maken om lekker creatief bezig te zijn. Even een pauze van smartphone, tablet, computer, en rust, en doen waar ik zin in heb; gedachten op nul en iets creeeren. Af ten toe wat tijd voor mezelf is broodnodig voor mijn gevoel van rust en ontspanning.

Geen uitstelgedrag meer

Om uit mijn burn-out te komen maakte ik dagelijks things-to-do-lijstjes. In het begin stond er niets meer op dan simpele alledaagse dingen als make-up opdoen, of haren wassen. Toen dat een tijd goed ging, begon ik taken als planten water geven, of strijken toe te voegen, en toen ik helemaal de goede kant op ging bleef ik dit doen. Tot op de dag van vandaag heb ik dagelijkse taakjes in mijn agenda staan, die ik direct uitvoer en niet uitstel. Het voelt zo goed om dingen af te strepen !

Aan de rem trekken

Ik ben een bezig bijtje, en eigenlijk sta ik altijd wel “aan”. Als perfectionist wil ik ook nog eens alle ballen die ik heb in mijn rol als werknemer, moeder, partner, dochter, en vriendin zo perfect mogelijk in de lucht te houden, en ikzelf kom pas aan bod als alle klusjes zijn gedaan en iedereen tevreden is. Rust nemen is niet iets wat ik van nature doe; daar heb ik geen tijd voor, ik moet dóór. En dit punt is dan ook (nog steeds) mijn grootste valkuil. Tegenwoordig “dwing” ik mezelf als ik me gespannen voel, om een time-out te nemen. Als ik mezelf opgejaagd voel, geïrriteerd, en verdrietig, dan trek ik aan de rem. Om erger te voorkomen. Al zou ik beter dat punt vóór moeten zijn …

Mijn gedachten observeren

Gedachten zijn er niet voor niets; je kunt er altijd van leren. En daarom probeer ik mijn gedachten aandachtig, zonder oordeel, interpretatie of kritiek te observeren. Zelf heb ik de neiging van het ergste uit te gaan, ben ik van nature vrij onzeker, en vind ik eigenlijk diep van binnen dat ik dat soort dingen niet mag denken. Dus druk ik mijn gedachten liever weg, wat erg veel energie kost. Bij negatieve gedachten of bij problemen denk ik nu vaak “wat is het ergste wat er kan gebeuren“,  of geef ik mezelf de raad die ik een vriendin zou geven in dezelfde situatie. Hiermee bagatelliseer ik de gedachten niet maar ontkracht ik ze wel. Het nare gevoel ebt weg, en vaak komt er een enorm waardevol inzicht voor terug. En dat leidt ook tot het volgende punt :

Mezelf niet zo serieus nemen

Lachen, relativeren, anderen, het leven en mezelf niet zo serieus nemen. Dat loont echt !  Gewoon goed is ook goed, en een foutje maken is menselijk.

Dankbaar zijn

Elke dag sta ik even stil bij wat ik al heb. Ik heb zoveel om dankbaar voor te zijn. Uiteraard heb ik zo mijn wensen en dromen, maar ik ben tevreden met hoe mijn leven eruit ziet, met mijn mogelijkheden en talenten. Ik zoek mijn geluk in dankbaarheid en tevredenheid, en er zit in elke dag wel een paar geluksmomenten. Soms is het even zoeken, maar ik probeer elke dag wel 3 dingen te benoemen. Ik kijk niet naar wat ontbreekt, maar naar alles wat wel aanwezig is. Dat zorgt ervoor dat ik me gelukkig en vol levenskracht voel.

Goed zijn voor mezelf

Ik ben van nature ontzettend streng voor mezelf; als perfectionist ben ik niet snel tevreden, en mijn kwetsbaarheid tonen is niet iets wat ik met de paplepel ingegoten heb gekregen. Een mooi citaat vind ik die van Brené Brown : “Het lastige is dat kwetsbaarheid het eerste is wat ik in jou zoek en het laatste dat ik jou wil laten zien. Bij jou heet het : moedig en gedurfd. Bij mij is het zwakte“. Mijn burn-out heeft me in doen zien dat ik mezelf moet behandelen met dezelfde vriendelijkheid, zorgzaamheid en meelevendheid als waarmee ik een goede vriend zou bejegenen. Niet vervallen in Netflix-marathons met zakken chips, glazen wijn, en sigaretten. Maar geregeld eten, lekker bewegen, alles met mate, en Rust-Reinheid-Regelmaat mijn mantra laten zijn. Klinkt heel saai en volwassen, maar ik vaar er wel bij. Ik ben in jaren niet zo gezond en gelukkig geweest, en heb nooit eerder zo goed in mijn vel gezeten; en dat geldt zowel geestelijk als lichamelijk. Mijn burn-out heeft me al-met-al zeer veel waardevols opgeleverd !

Samengevat komt het erop neer dat ik mezelf af en toe bewust vertraag, om te zorgen dat ik mentaal en fysiek goed in balans ben, wat zorgt voor vitaliteit. Want energiek zijn, de dag goed doorkomen, het leven goed aankunnen, dat zijn zulke belangrijke zaken, die wil ik echt nooit meer kwijt.

Ben jij wel eens burn-out geweest ? En wat doe jij om een terugval te voorkomen ? Laat het me weten in de comments ! 

Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress,  Bloglovin of Instagram