Ik ga jaarlijks tussen Pakjesavond en Kerstmis op soloreis, trek regelmatig een weekendje alleen op pad en ga één keer per maand met mezelf op date. Ik geniet enorm van mijn eigen gezelschap en heb die momenten nodig om op te laden, maar ook om af en toe uit mijn comfortzone te stappen.
Al valt dat laatste soms een beetje tegen. Want hoewel ik graag nieuwe dingen ontdek, merk ik dat ik tijdens mijn solomomenten toch vaak altijd een beetje dezelfde dingen doe. En ik wilde daar weleens verandering in brengen. Daarom besloot ik een opdracht te bestellen bij One More Sidequest. Dit platform wil mensen uit hun dagelijkse sleur halen en aanzetten tot kleine, spontane avonturen in het echte leven. Vandaag vertel ik je hier alles over.
De envelop.
Ik bestelde de opdracht online voor € 12,00. Na het bestellen kreeg ik een orderbevestiging en daarna was het wachten. Geen track-and-trace-mail of updates over waar mijn brief zich bevond. Het was geduldig wachten tot de post kwam, net als vroeger. En na een week of drie lag de brief dan eindelijk in de bus.
Het was een mooie blauwe envelop met op de achterkant de tekst “Open before you talk yourself out of it”. En die voelde ik wel. Ik was namelijk best een beetje zenuwachtig over wat voor opdracht ik zou krijgen. Enerzijds was ik bang dat het iets zou zijn wat voor mij niet zo spannend zou zijn, zoals alleen uit eten gaan of een plek op de landkaart prikken en daar vervolgens naartoe gaan. Anderzijds was ik ook best bang voor een enge opdracht.
De inhoud van de envelop.
Toen ik de envelop opende, trof ik daar een ansichtkaart, een sidequest letter van twee kantjes, een roze envelopje dat ik pas mocht openen nadat ik de brief had gelezen en een schattige sticker. De brief was geschreven door Aish en was in het Engels. Ze vertelt over haar reis naar Libanon, waar ze ondanks de twijfels en angsten die ze vooraf had een bijzondere ervaring beleefde en zelfs voor het eerst sneeuw zag.
Haar verhaal gaat over uit je comfortzone stappen, je angsten onder ogen zien en niet alles kapotdenken voordat je iets probeert. “Soms moet je gewoon in beweging komen, nieuwe dingen ontdekken en jezelf de kans geven om iets te ervaren, ook als je vooraf niet precies weet hoe het zal lopen”. Ze sluit af met een praktische uitdaging: kies elke maand een kleine sidequest, een avontuur buiten je dagelijkse routine, en ontdek stap voor stap hoeveel er mogelijk is als je jezelf die kans geeft.
So far, so good. De brief las lekker weg en de inhoud sprak me aan. Maar eerlijk gezegd was ik vooral benieuwd naar dat kleine roze envelopje. Wat zou mijn sidequest zijn ?
De sidequest.
En ja, dat was toch wel een kleine tegenvaller.
Ik had namelijk behoefte aan een duidelijke opdracht, iets wat ik moest doen en wat me misschien een beetje uit mijn comfortzone zou halen. Niet aan iets wat ik zelf nog moest gaan verzinnen.
Mijn uitdaging.
Geduende een paar dagen bleef de boodschap van Aish toch een beetje in mijn hoofd hangen. En langzaam begon ik te begrijpen wat ze ermee bedoelde. Je hoeft niet altijd precies te weten wat je gaat doen, zolang je maar in beweging komt. En ook als iets kleins buiten je comfortzone ligt, of zelfs een beetje onbenullig lijkt, kun je het gewoon proberen.
En ik bedacht me dat hier mijn uitdaging ligt. Ik namelijk graag voor de grotere dingen. Een soloreis, een weekendje weg in mijn eentje, iets nieuws ontdekken, … Dat vind ik leuk en daar maak ik ook bewust tijd voor. Maar in het dagelijkse leven kan ik dingen nog weleens wegredeneren.
Die dure geurkaars ? Die steek ik wel aan als er bezoek komt. Die mooie jurk ? Die bewaar ik voor een speciale gelegenheid. En dat ene ding waar ik zin in heb ? Niet vandaag, dat kan ook morgen nog.
Ik bedacht me dat ik mezelf wat meer toestemming zou mogen geven om van de kleine dingen te genieten, zonder dat daar een speciale reden voor hoeft te zijn. Want waarom zou ik die kaars niet gewoon op een doordeweekse avond aansteken ? Waarom zou ik die jurk niet gewoon naar kantoor dragen ? En waarom zou ik wachten op een bijzonder moment als ik van een gewone dag ook iets fijns kan maken ?
Ineens besefte ik dat ik helemaal niet nóg meer grootse dingen hoef te ondernemen. Ik doe al genoeg bijzondere dingen. Misschien zit mijn sidequest juist in het gewone leven, dat ik soms een beetje zie als iets waar ik tussendoor doorheen moet, in plaats van iets waar ik ook bewust van mag genieten.
Die fijne avond hoeft niet eerst verdiend te worden. Die jurk hoeft niet te wachten tot er een feestje is. En misschien mag ik ook wel wat vaker ja zeggen tegen dingen die op mijn pad komen, zonder er eerst uitgebreid over na te denken.
Geen sidequest, wel een mooie les.
Het is dus niet helemaal wat ik verwachtte toen ik die blauwe envelop op de deurmat vond. Ik had gehoopt op een concrete opdracht die me uit mijn comfortzone zou halen. Toch heeft de brief me aan het denken gezet en er uiteindelijk voor gezorgd dat ik op een andere manier naar mijn eigen sidequests kijk.
En met het inzicht dat een avontuur niet altijd groots of meeslepend hoeft te zijn. En dat mijn uitdaging soms zit in kleine dingen die ik normaal gesproken uitstel, bewaar voor later of simpelweg niet doe omdat er geen speciale aanleiding voor is.
En die gedachte ga ik op deze standaard maandagavond vieren met een kopje koffie en een bakje truffelpepernoten. Vanonder een dekentje, met heel veel kaarsjes aan. Gewoon. Omdat het kan. En ik voel nu al dat dit soort kleine, bijna onzichtbare dingen het dagelijkse leven net een beetje leuker maken.
Wanneer was jouw laatste sidequest ? Of wat zou jij wel eens willen gaan doen ? Ik lees het graag in de comments.
Lieve groet, Vera.
