Het vijfde boek van mijn leesdoel in 2026 is uit : De Vallei van Troost van Leo Bormans. Dit boek las ik niet één keer, maar twee keer. De eerste keer gewoon, zoals ik meestal lees. De tweede keer besloot ik het anders aan te pakken : met muziek op de achtergrond.
Tijdens die tweede lezing luisterde ik naar de zes nocturnes voor piano Consolations (Tröstungen) van Franz Liszt. Die muziek bleek verrassend goed te passen bij de sfeer van het boek. Het voelde bijna alsof de muziek een extra laag toevoegde aan de zes hoofdstukken, en het maakte de leesrvaring van dit boek eigenlijk nog intenser.
Samenvatting van De Vallei van Troost.
Dit boek is gebaseerd op een waargebeurd verhaal.
Een kinderrechter rondt haar loopbaan bijna af, wanneer er iets wonderbaarlijks gebeurt. Een zevenjarige jongen die zijn hele leven nauwelijks heeft gesproken, zoekt in haar kantoor contact met de altijd aanwezige luisterbeer. Veel kinderen vertelden al meer aan de beer dan aan de rechter zelf. Maar deze keer ontstaat een echte dialoog tussen de jongen, de beer en de rechter. Zij besluit om samen met hen een ultieme reis te maken door het landschap van persoonlijk en collectief verdriet. Het resultaat is het wonderlijke De Vallei van Troost.
Bij toeval ontmoette Leo Bormans, auteur van de wereldwijde bestseller Geluk. The World Book of Happiness, een rechter met een heel bijzonder verhaal. Hij boetseerde haar inzichten en ervaringen tot een universeel reisverhaal van Verstand, Gevoel en Onschuld naar het Uitzicht op Inzicht en Troost.
Rosalien Helsen vertaalde de woorden naar een reeks betoverende illustraties in dit tot de verbeelding sprekende boek.
Mijn mening over De Vallei van Troost.
Ik kan er kort over zijn … ik vind het een parel van een boek. Ik heb het niet voor niets twee keer gelezen; de eerste keer nam ik vooral de inhoud in me op. Ik las het vrij vlot, maar merkte wel dat sommige passages me uitnodigden om even stil te staan.
De tweede keer ging ik er bewuster doorheen, met de muziek van Franz Liszt op de achtergrond. Dat gaf een heel andere leeservaring. De rustige pianoklanken van de Consolations pasten opvallend goed bij de toon van het boek. Waar de woorden uitnodigden tot reflectie, gaf de muziek daar als het ware ruimte aan.
De Vallei van Troost is geen boek dat je per se in één ruk uitleest. Voor mij werkte het juist beter om er af en toe in te lezen en een hoofdstuk even te laten bezinken, of me onder te dompelen in een van de prachtige illustraties. Dat ik het uiteindelijk twee keer heb gelezen, zegt misschien al genoeg. De tweede keer ontdekte ik namelijk weer andere zinnen en inzichten die me eerder minder waren opgevallen.
Boekgegevens.
Titel: De Vallei van Troost
Auteur: Leo Bormans
Uitgever: Lannoo
Aantal pagina’s: 96
EAN: 9789020961072
Mocht je overwegen dit boek aan te schaffen, dan deel ik graag een affiliate link* om het boek bij bol.com te bestellen:
De Vallei van Troost*
Mijn leeschallenge blijft me verrassen. Sommige boeken lees je voor het verhaal, andere boeken, zoals deze, nodigen je uit om even te vertragen en stil te staan bij wat je voelt en meemaakt. En soms helpt een beetje muziek daar onverwacht mooi bij.
Heb jij wel eens muziek opgezet tijdens het lezen ? Of ken je De Vallei van Troost al ? Ik ben benieuwd naar jouw ervaring.
Lieve groet, Vera.
*Dit is een affiliate link. Als je via deze link iets koopt, kan ik een kleine commissie ontvangen, zonder extra kosten voor jou. Hiermee kan ik mijn blog blijven onderhouden en verbeteren.
Forever38.com 