Is het jou weleens opgevallen dat er achterop vrachtwagens regelmatig leuke teksten staan ? Sinds ik dat eenmaal ontdekte, let ik er steeds op als ik onderweg ben. Inmiddels heb ik een aantal leuke, grappige en opvallende exemplaren verzameld. Vandaag deel ik een paar van die pareltjes met je!
Ik stel me zo voor dat de chauffeur Grad heet. … nouuuu het ligt er toch echt aan waarvoor hoor, hahaha …Die grammaticale fout zet de quote kracht bij …That’s life … Ik weet het schatje. Dat. Dromen bouwen … weer eens wat anders dan dromen volgen !Wanneer gaan we ?!Zelfde tekst, andere kentekens …Liever …
Dit waren mijn favoriete vondsten van de afgelopen tijd. Welke tekst vind jij het leukst ? Of heb jij zelf nog een leuke vrachtwagentekst gespot ? Ik lees het graag in de reacties !
Maandag = tijd voor een nieuwe My Weekly Diary ! Iedere maandag neem ik jullie mee in mijn week en geef ik een inkijkje in mijn leven via My Weekly Diary. Afgelopen week deed ik mijn laatste lange duurloop voor de Dam tot Damloop, was ik in de ban van deuzige tv-programma’s, en stond ik met mijn Tarotpraktijk op een spirituele beurs. Je leest dit (en meer!) in My Weekly Diary.
Maandag.
Ik start de nieuwe week met een dag thuiswerken, en eigenlijk verloopt de dag zonder bijzonderheden. Inmiddels heb ik de achterstand van mijn vakantie goed weggewerkt en dat voelt fijn; ik ben weer “on top of my job”. Na het werk trek ik mijn hardloopschoenen aan om nog een halve Damloop te lopen en daarna rommel ik wat in de tuin. Alle zomerspullen wil ik weer opgeborgen hebben voor volgend jaar. En hoewel ik er nog niet echt aan wil, kan ik er niet meer omheen: de Herfst heeft inmiddels echt zijn intrede gedaan.
Tijdens bet hardlopen spot ik deze ieniemienie Happy Stone in de vorm van een Minion ❤
Dinsdag.
Mijn werkmiddag staat geheel in het teken van de halfjaarlijkse Town Hall en later dan gebruikelijk verlaat ik kantoor. Hoe fijn is het dan om aan te mogen schuiven bij een heerlijk bordje risotto alla MrC.
Het smaakte beter dan het eruit ziet hoor, hahaha.
’s Avonds neem ik een heerlijk lang, warm schuimbad, om alle stof van me af te spoelen, en dan is het tijd voor mijn nieuwste guilty pleasure : Baantjer op Videoland. Lekker old-school maar oh zo vermakelijk. Ik vraag me af waarom ik dit nu pas ontdek.
Woensdag.
Vraag me niet wat dat kickboarden is geweest, ik heb namelijk geen idee !!
Als ik opsta merk ik dat de fikse pijn die ik sinds maandagavond in mijn linker bovenbeen heb, nog steeds niet weg is. En met de Dam Tot Damloop in het verschiet volgende week is dat voor mij gelijk een alarmbel. Ik besluit dan ook niet te gaan hardlopen vandaag, maar in plaats daarvan een half uur te gaan ochtendzwemmen. ’s Middags heb ik een fijne bijeenkomst en mijn dag wordt afgetopt met een diner op stand als alternatief voor de Kwalitaria die vandaag helaas vroeg gesloten bleek te zijn …
Donderdag.
Na alle regen die gisteren gevallen is, is het gelukkig droog vandaag en dat is mooi want ik heb een team uitje van het werk en die vindt in z’n geheel buiten plaats. Het is een spektakel dat tot na 23.00 uur duurt … supertof maar eerlijk gezegd ben ik wel blij als het eindelijk afgelopen is hoor.
Onze mascotte Moppie.
Vrijdag.
Zo’n 7 uur nadat ik mijn werk verliet ben ik weer aanwezig, en nu voor een try-out van een innovatieve tour, die me de nodige energie en inspiratie geeft. Na afloop doe ik nog een paar uurtjes wat kantoorwerk en dan besluit ik spontaan de rest van de dag vrij te nemen. Ik doe mijn weekendboodschappen en duik daarna lekker even op de bank met B&B Vol Liefde De Reünie, wat een geweldig seizoen was dit !
In een woord : GENIETEN !
Zaterdag.
Ik begin de ochtend relaxed met een ontbijtje op bed en een nieuwe parel van een serie : We zijn er Bijna ! op omroep MAX. In dit programma trekken reislustige kampeerders met caravan of camper van camping naar camping. Het is deuziger-dan-deuzig maar ik vind het heel vermakelijk en binge de ene aflevering na de andere. Al ben ik verre van een kampeerder, ik vind het een heerlijk programma ! ’s Middags trek ik mijn hardloopschoenen aan voor mijn laatste training voor de Dam tot Damloop, doe ik de laatste voorbereidingen voor mijn beurs deelname morgen, en ’s avonds doe ik nog wat afleveringen van We zijn er Bijna ! Ik ga redelijk op tijd weer slapen want morgen is een spannende dag.
Mijn laatste lange duurloop voor de Dam tot Damloop 2026 zit erop.
Zondag.
En vandaag is het dan zover : mijn allereerste deelname aan een spirituele beurs met mijn Tarotpraktijk. Ik heb me er de afgelopen periode goed op voorbereid en ik neem dan ook vol vertrouwen achter mijn tafel plaats. Vantevoren had ik me voorgenomen de dag onbevangen in te gaan en gewoon te bekijken of dit überhaupt wat voor me is. En dat blijkt het geval ! Ik heb 13 bezoekers terug naar huis mogen laten gaan met mooie boodschappen, en na afloop voel ik me tevreden en voldaan. En erg moe. Zo’n dag kost energetisch behoorlijk wat en ik val eenmaal thuis dan ook al vroeg in een diepe slaap. Maar niet voordat ik me ingeschreven heb voor de volgende beurs.
Zo dankbaar voor alle support die ik van alle lieffies in mijn omgeving krijg in aanloop op de beurs. Deze tekst schreef mijn allerliefste Little MissC.
Komende week is er reden voor twee kleine feestjes ! Ik ben dan alweer 200 dagen in dienst bij mijn nieuwe werkgever, #timeflies, én het is de week van de Dam tot Damloop. Over beide, en over wat ik nog meer mee ga maken, vertel ik je volgende week maandag alles. Tot dan !
Hoe was jouw week ? Ik lees het graag in de comments. Lieve groet, Vera.
Soms is het meest bizarre, onvoorstelbare verhaal gewoon de werkelijkheid. En dat geldt zeker voor boek nummer 16 van mijn 26 Boeken in 2026-challenge: Ode aan het leven van Gisèle Pelicot. Een boek dat me kippenvel bezorgde en me regelmatig met ongeloof liet lezen. Want hoe kan iets zó heftig en onvoorstelbaar zijn, terwijl het tegelijkertijd iemands werkelijkheid is? Ik vertel je graag wat ik van dit indrukwekkende boek vond.
Samenvatting.
‘We hadden alles om gelukkig te zijn.’ Zo omschrijft Gisèle Pelicot haar huwelijk van ruim vijftig jaar met Dominique. Ze hadden drie kinderen, zeven kleinkinderen en gingen regelmatig samen op vakantie. Daar komt op 2 november 2020 een einde aan. Die dag laat de politie haar het allesverwoestende bewijs zien van de computer van haar man. Bijna tien jaar lang had hij haar in het geheim gedrogeerd en liet hij tientallen vreemden haar bij hen thuis misbruiken.
Toen hij en vijftig andere mannen werden berecht, besloot Gisèle om uit de anonimiteit te stappen. Haar moed haalde wereldwijd de krantenkoppen. ‘De schaamte moet van kant wisselen,’ verklaarde ze, en zo gaf ze miljoenen mensen een stem en hoop. Haar woorden betekenden bovendien een keerpunt in de publieke opinie over seksueel geweld.
Voor het eerst vertelt Gisèle Pelicot haar verhaal in haar eigen woorden. Ze beschrijft, eerlijk en kwetsbaar, haar jeugd, haar eerste liefde, haar carrière en haar moederschap. Een leven waarin ze vastberaden op zoek is naar geluk, zowel voor als na haar verwoestende ontdekking.
Mijn mening over dit boek.
Nou, mijn mening over dit boek is niet zo een, twee, drie gegeven hoor. Woorden schieten eigenlijk tekort. En als ik dan toch iets moet zeggen, dan kom ik niet veel verder dan termen als heftig en onvoorstelbaar. Want stel je eens voor dat dit jou overkomt. Dat de man met wie je al zo lang samen bent, degene met wie je je leven deelt, je dit aandoet… Dat is toch niet voor te stellen ?
Wat ik heel fijn vond aan dit boek, was de schrijfstijl. Het is toegankelijk geschreven en daardoor niet zó zwaar dat je als lezer volledig wordt meegesleurd in de ellende. Ook de eerlijkheid van Gisèle vond ik bijzonder. Na zoveel jaren samen met haar echtgenoot, de vader van haar kinderen, moet ze natuurlijk ook mooie momenten hebben meegemaakt en goede herinneringen aan hem hebben. En hoe moeilijk dat ook te begrijpen is, die herinneringen veeg je niet zomaar uit. Hoewel ik eerlijk gezegd niet zou weten of ik zo groots van geest zou kunnen zijn als zij, als mij dit was overkomen.
Persoonlijk had ik wel iets meer emotie willen teruglezen. Ook had ik graag wat meer details gelezen over haar herstel en de weg die zij daarin heeft afgelegd. Verder vond ik de hoeveelheid achtergrondinformatie over haar jeugd soms wat veel. Maar al met al vond ik het een mooi en indrukwekkend boek. Een verhaal dat me nog wel even bij zal blijven. En voor Gisèle ? Daar buig ik diep voor. Wat een moedige vrouw.
Boekgegevens.
Publicatie : februari 2026 Pagina’s : 304 EAN : 9789044551815
Ben je nieuwsgierig geworden naar dit boek ? Via deze affiliate link bij Bol kun je het boek bekijken : Ode aan het leven* Lieve groet, Vera.
*Dit is een affiliate link. Als je via deze link een aankoop doet, ontvang ik mogelijk een kleine commissie. Dit kost jou niets extra’s en helpt mij om deze website te onderhouden. Ik deel alleen producten en diensten waar ik zelf achter sta.
Soms zit geluk in een klein gebaar, een moment, een detail. Door er bewust bij stil te staan, zie je hoeveel er eigenlijk is om blij van te worden. En graag deel ik met jou waar ik waar ik de afgelopen tijd gelukkig van werd :
♥ spontane duiken in de zee ♥ RealAge ♥ committed ♥ ochtend yoga ♥ eclips ♥ the art of the possible ♥ Something Good is Coming van Dusty Rivers op repeat ♥ MINI Cooper ♥ Amàre ♥ mildheid ♥ dagje thuiswerken ♥ Grunn ♥ zonsopgang ♥ Bèl Vue ♥ Fatboy Slim ♥ Guru vs Belerend ♥ halve Damlopen ♥ vers wit stokbrood met aioli ♥ t Rinkeltje ♥ corso Zundert ♥ B&B Vol Liefde ♥ minder online ♥ VeraLuna ♥ 30 uur vast ♥ Flowers ♥ lange duurlopen op de Heide ♥ olijven ♥ mijn lieve lezers en volgers ♥ La Vita Va Così ♥ mijn lieve Sis ♥ sangria de cava ♥ jumpsuit ♥ MikeR ♥ Blood Orange Spritz ♥ solo dates ♥ Utrecht binnenstad ♥ wraps en een wijntje ♥ dagje Knokke-Sluis-Brugge-Cadzand.
Ik ben benieuwd: waar werd jij gelukkig van de afgelopen tijd? Deel het gerust in de comments. Lieve groet, Vera.
Maandag = tijd voor een nieuwe My Weekly Diary ! Iedere maandag neem ik jullie mee in mijn week en geef ik een inkijkje in mijn leven via My Weekly Diary. Afgelopen week kwam ik helemaal in Herfstsferen, maakte ik me onterecht zorgen, en genoot ik volop van het grootste corso ter wereld. Je leest dit (en meer !) in My Weekly Diary.
Maandag.
Het is een werkdag vol onverwachte klusjes en aanslagen op mijn planning, maar einde dag heb ik toch maar mooi alles voor elkaar gebokst en dat voelt fijn ! ’s Avonds plan ik voor het eerst in weken weer eens te gaan zwemmen, maar eenmaal bij het zwembad blijkt ie nog gesloten te zijn. Nou ja, dan maar een half uurtje wandelen als alternatief. Ook helemaal niet verkeerd, met de prachtige Herfstkleuren die al te zien zijn.
De Heide kleurt al herfstachtig paars.
Dinsdag.
Wederom een drukke kantoordag, maar bovenal is het een spannende dag met Little MissC die haar eerste dag op een nieuwe school heeft. Al is ze 17 inmiddels, mijn zorgen of ze aansluiting zal vinden zijn er niet minder om. Ik vraag me af of je als moeder ooit zonder zulke zorgen komt … ?! Gelukkig blijkt ‘s avonds bij het eten dat ik me onterecht druk heb gemaakt. Little MissC heeft een fijne eerste dag gehad en is aangenaam geland in haar nieuwe klas.
Ik had ter bemoediging een lief kaartje en een gelukswormpje in Little Miss C’s boekentas gedaan.
Woensdag.
Het is mijn parttime dag; en vandaag wijd ik die heerlijk aan mezelf. Niks geen klusjes, huishouden of andere verplichtingen maar pure solo time it is vandaag. Ik shop wat, pak een koffietje onderweg en lunch met wraps en een wijntje. Als ik ’s avonds thuis kom wacht Little MissC op me met sushi en een film op Netflix; ze had het niet beter kunnen timen.
Donderdag.
Ik voel me niet helemaal top vandaag; ik zit niet lekker in mijn vel, ben misselijk en moe, maar niet beroerd genoeg om in bed te blijven liggen, dus ik ga er gewoon uit en begin aan mijn werkdag. Gelukkig wel vanuit huis vandaag, daar ben ik ontzettend blij mee. Na het werk ga ik nog even langs Intratuin voor wat nieuwe planten voor in de tuin, en ’s avonds kruip ik vroeg onder de wol. Ik wil morgen weer gewoon naar kantoor, en ik wil me dan wel wat lekkerder in mijn vel voelen.
Ik koop dahlia’s, heide en bolchrysanten om mijn tuin een Herfstlook te geven.
Vrijdag.
Ik weet niet wat ik gister had, maar vandaag voel ik me precies het tegenovergestelde. Ik zit heerlijk in mijn vel, vlieg op kantoor door mijn werkzaamheden heen en ‘s avonds besteed ik behoorlijk wat tijd aan de voorbereidingen voor mijn deelname aan een spirituele beurs, volgende week. Het is mijn eerste keer, dus best spannend, maar het voelt goed en ik heb er enorme zin in ! Tot in de late uurtjes ben ik er lekker mee bezig.
Zaterdag.
Omdat ik vrij spontaan besloten heb morgen naar het corso in Zundert te gaan, doe ik vandaag mijn geplande lange duurloop. Maar niet voordat ik eerst wat gerommeld heb in het huishouden, een paar hoofdstukken gelezen heb in mijn nieuwe boek UGLY GIRLS*, en twee blogs geschreven heb. Het scheelt dat ik al uit mezelf om 07.00 uur wakker was 😉
In de stad koop ik deze twee dotjes voor op de tuintafel.
’s Middags ga ik nog even naar de stad en ’s avonds kijk ik de true-crime documentaire Death of the Pastor’s Wife op Netflix in één adem uit. Het gaat over de toxische relatie tussen Mica en John-Paul Miller, een radicale dominee die werkzaam is in een kleine kerk. Ik vond de documentaire erg indringend en schokkend. En John-Paul vind ik eng.
Zondag.
En vandaag ga ik dus naar het corso van Zundert; schijnbaar het grootste corso ter wereld, maar eerlijk gezegd had ik er nog nooit van gehoord. Ook had ik er geen al te hoge verwachtingen van. Ik kom immers uit de Duin- en Bollenstreek dus ik ben qua bloemen en corso wel wat gewend. Dacht ik … Want oh, wat ben ik vandaag verrast ! Het was waan-zin-nig mooi ! En gezellig ! En goed georganiseerd ! En alles ! Echt een aanrader.
Waan-zin-nig mooi !!! Ongelofelijk dat dit van dahlia’s gemaakt is.
Komende week is een week van een laatste én een eerste … het is namelijk tijd voor mijn laatste lange duurloopttaining voor de Dam Tot Damloop én mijn eerste deelname met mijn Tarotpraktijk aan een spirituele beurs. Spannend ! Ik vertel je er volgende week maandag alles over, graag tot dan !
Hoe was jouw week ? Ik lees het graag in de comments. Lieve groet, Vera.
*Dit is een affiliate link. Als je via deze link een aankoop doet, ontvang ik mogelijk een kleine commissie. Dit kost jou niets extra’s en helpt mij om deze website te onderhouden. Ik deel alleen producten en diensten waar ik zelf achter sta.
Het is weer tijd voor een nieuwe opgemaakt-blog ! In deze blog deel ik alle beauty- en verzorgingsproducten die ik de afgelopen maand heb opgemaakt. Deze maand waren het er vier, en ik laat ze je graag zien.
Ik gebruik standaard nagellakremover met aceton en de laatste tijd gebruikte ik deze van Kruidvat. De remover verwijderde de nagellak gemakkelijk en liet mijn nagels verzorgd achter.Ik maakte een verpakking op van (als je het mij vraagt) de beste deodorant ter wereld. Ik nam deze in bulk mee uit NYC.Wat ik ook in bulk uit NYC meenam, waren hand sanitizers van Bath & Body Works. Deze maand maakte ik weer een verpakking op.En als laatste maakte ik deze Facewash Bar van Dille & Kamille op. Deze reinigde mijn huid op een zachte manier, verwijderde make-up en liet mijn huid heerlijk verzorgd achter.
Dit waren mijn opgemaakte producten van de afgelopen maand. Ik ben benieuwd : heb jij de afgelopen tijd veel beautyproducten opgemaakt, of houd jij dat niet zo bij ?
Boek nummer 15 van mijn 26 Boeken in 2026-challenge is er eentje uit het Young Adult-genre, oftewel 13+. En hoewel ik zeker niet tot de doelgroep behoor, heb ik er verrassend genoeg enorm van genoten. Sterker nog: de thema’s die voorbij kwamen, zijn ook op mijn 50+ leeftijd nog verrassend herkenbaar. Genoeg reden dus om je wat meer te vertellen over dit verhaal.
Samenvatting.
Een jaar voor mij alleen is een herkenbaar coming of age verhaal over een tussenjaar van prijswinnaar Elin Meijnen. Met haar debuut won ze de debuutprijs van de Jonge Jury.
In Een jaar voor mij alleen, een prachtige en herkenbare coming of age roman van prijswinnaar Elin Meijnen, ontdekt Puck een geheim dat alles op zijn kop zet. Om te ontsnappen gooit ze haar toekomstplannen om: niet studeren aan het conservatorium zoals haar ouders graag willen, maar naar Italië om als au pair te werken. Ver van huis, waar niemand haar vertelt wat ze moet worden, probeert ze te ontdekken wie ze werkelijk is. Eén ding voelt ze tot in haar tenen: in elk geval wil ze totaal anders worden dan haar ouders.
Mijn mening over dit boek.
Het boek is dus een 13+ boek, en dat merk je natuurlijk aan de schrijfstijl. Die is niet al te moeilijk en het boek leest dan ook makkelijk weg. Ik heb het letterlijk in één avond uitgelezen, en soms is dat natuurlijk ook gewoon lekker.
Vaak zijn makkelijk leesbare boeken verhalen die niet zo lang blijven hangen, maar dat gold hier zeker niet. Je leest het verhaal van Puck, die confrontaties aangaat met zichzelf en met anderen. Die confrontaties waren herkenbaar, en ook de groei die Puck doormaakt, is realistisch neergezet. Daardoor verslond ik het boek en raakte het me ook.
Want verwachtingen hebben en trouw blijven aan jezelf zijn natuurlijk niet alleen thema’s die jongeren aangaan. Ook op latere leeftijd kom je daar nog regelmatig mee in aanraking, en uiteraard herken ik dat ook uit mijn eigen leven. Juist daarom heb ik genoten van de reis die Puck letterlijk én figuurlijk maakte. Want dat het verhaal zich ook nog eens afspeelde in mijn favoriete land, Italië, maakte het voor mij alleen maar leuker. Ik kreeg tijdens het lezen meteen zin om zelf een rondreis door Italië te maken !
Boekgegevens.
Publicatie : juni 2026 Pagina’s : 176 EAN : 9789025890254
Ben je nieuwsgierig geworden naar dit boek ? Via deze affiliate link bij Bol kun je het boek bekijken : Een jaar voor mij alleen*
Lieve groet, Vera.
*Dit is een affiliate link. Als je via deze link een aankoop doet, ontvang ik mogelijk een kleine commissie. Dit kost jou niets extra’s en helpt mij om deze website te onderhouden. Ik deel alleen producten en diensten waar ik zelf achter sta.
Maandag = tijd voor een nieuwe My Weekly Diary ! Iedere maandag neem ik jullie mee in mijn week en geef ik een inkijkje in mijn leven via My Weekly Diary. Afgelopen week mocht ik weer aan het werk na mijn heerlijke zomervakantie, verdiepte ik me in AI, en ging ik op date met mezelf. Je leest dit (en meer !) in My Weekly Diary.
Maandag.
Na nog een heerlijk rustig weekend na terugkomst uit Ibiza is het nu toch echt tijd om het normale leven weer op te pakken en mag ik weer aan het werk. Gelukkig wel vanuit huis vandaag, dus ik heb alle rust en ruimte om ongestoord mijn inbox bij te werken en te kijken wat de schade is.
Je kunt wel zeggen dat ik gemist ben !
Na het werk ga ik nog even op de fiets naar ’t Kruidvat, om meteen wat extra beweging mee te pakken en een start te maken om de vakantiekilo’s weg te werken. Want die dagelijkse dosis alcohol en borrelhappen van de afgelopen weken hebben hun effect gehad, en met nog maar 26 dagen tot de start van de Dam tot Damloop, wordt het zo langzamerhand echt wel tijd om weer wat fitter te worden ook.
Dinsdag.
Een toch wel vrij drukke kantoordag vandaag, waarop ik veel te veel en veel te lang achter de laptop zit. En met nog een autorit van anderhalf uur voel ik me maar stram en stijf als ik thuis ben. Ik besluit daarom na het eten nog een uurtje te gaan wandelen, en daarna is het alweer bedtijd. Welkom terug in de sleur !
Ik verstop nog een Happy Stone tijdens mijn wandeling.
Woensdag.
De wekker staat vroeg want vandaag hebben we een Heidag, en dus werk ik uitzonderlijk op deze woensdag. Wel wil ik vandaag nog even hardgelopen hebben en daarom heb ik de wekker extra vroeg gezet om nog voor het werk wat kilometers te maken. Rond 06.00 uur besluit ik de deur uit te gaan en een kleine vijf kilometer later ben ik getuige van de meest prachtige lucht door de zonsopgang. Wat is de ochtend toch mooi !
Kijk eens hoe mooi die lucht !
De Heidag is uitermate inspirerend en verhelderend en met mooie inzichten over AI sluit ik de werkdag af. ’s Avonds doe ik nog wat in het huishouden en voor ik ga slapen kijk ik nog een aflevering B&B Vol Liefde in bed. Mijn guilty pleasure.
Donderdag.
Ik bekijk met interesse de aantekeningen van de Heidag van gisteren, het was echt inspirerend.
En poef!, toen was de werkweek alweer voorbij … tijd voor weekend ! Na het eten ga ik lekker uitgebreid in bad en daarna val ik vrij snel in slaap. Het is toch wel vermoeiend hoor, zo terug in het gareel na twee heerlijke vakantieweken.
Vrijdag.
Mijn parttime dag vandaag kickstart ik met 8 km hardlopen, nuchter, en aansluitend een inspirerende wandeling. Erna vertrek ik naar Breda voor een solo date met mezelf. Ik heb mezelf extra mooi aangekleed met mijn nieuwe vestje uit Ibiza en ben vast van plan mezelf lekker in de watten te leggen. En dat lukt ! Ik koop lekkere koffietjes-to-go, ga op missie voor nieuwe enkellaarsjes (en slaag voor 2 paar !), struin wat door de binnenstad, drink een wijntje, en trakteer mezelf op wat leuke goodies bij de Dille&Kamille. Ik wilde eigenlijk ook nog een mooie bos bloemen voor mezelf kopen, maar ik vond geen bloemist, dus die houd ik nog tegoed. Helemaal opgeladen keer ik huiswaarts; wat een heerlijke date was dit !
Ik koop ze allebei (en allebei zijn ze van ESPRIT).
Zaterdag.
Eigenlijk zouden mijn lieve Sis en ik vandaag naar de beach cinema in Scheveningen gaan, maar vanwege het regenachtige weer en de slechte voorspellingen hebben we besloten voor een alternatief programma te gaan. We gaan nu naar Utrecht, eerst naar Springhaver Theater, het oudste filmhuis van Utrecht, waar we de film La Vita Va Così kijken, die zich afspeelt op het prachtige Sardinië. Aansluitend maken we een rondje binnenstad en we sluiten de dag af met een lekker biefstukje bij Loetje.
Ik ben in love met de hoofdrolspeler in La Vita Va Così, ik vind het zo’n dotje.
Zondag.
En deze laatste dag van de week zet ik lekker geen wekker. Uiteindelijk word ik toch nog redelijk op tijd uit mezelf wakker en ik start de dag met een ontbijtje op bed en een aflevering B&B Vol Liefde. Rond het middaguur vertrek ik voor mijn lange duurloop, ‘s avonds rommel ik wat aan en voor ik ga slapen doe ik nog een aflevering B&B Vol Liefde. En zo is de cirkel weer rond.
Te-nen-krom-mend, de vibe tijdens deze date (aflvering 27).
Komende week begint het normale leven hier weer echt, want dan is ook Little MissC’s schoolvakantie voorbij. Ik vertel je er volgende week maandag alles over, graag tot dan !
Hoe was jouw week ? Ik lees het graag in de comments. Lieve groet, Vera.
Ik heb niet heel veel geshopt op Ibiza, maar toch heb ik een aantal superleuke souvenirs gevonden om mee naar huis te nemen. Vandaag laat ik ze graag aan jullie zien !
Een magneet voor mijn verzameling. Een rieten toilettasje. Armcandy dat met de hand gemaakt, en op maat gemaakt is met een quote die ik persoonlijk heb aangegeven (het is de bovenste armband).Een raspschaaltje om thuis pan con tomate mee te maken, ik verheug me er nu al op ! Een aardewerken potje + lepeltje met daarin zout dat op Ibiza gewonnen is. Een Starbucks mok voor mijn verzameling. Ik heb bedacht dat er nog wel een verzameling bij kan. Ik ga tegeltjes sparen !
Wat ik zei, ik heb niet veel gescoord, maar dat wat ik heb gescoord, daar ben ik reuze blij mee.
Heb jij wel eens een leuk souvenir meegenomen van Ibiza ? Lieve groet, Vera.
Uitgeblust ben ik niet, en dat ben ik ook niet van plan. Juist daarom besteed ik bewust aandacht aan mijn geestelijk welzijn. Zo lees ik bijvoorbeeld regelmatig zelfhulpboeken, en boek nummer 14 van mijn 26 Boeken in 2026-challenge valt ook in die categorie. Het gaat om De kunst van het doen waar je zin in hebt (en waarom je daar gisteren al mee had moeten beginnen) van Adriaan Kuijper, en vandaag vertel ik je graag waarom ik dit boek met veel plezier heb gelezen.
Samenvatting.
Doen waar je zin in hebt, dat kan toch niet? Want je ouders, je school, je baan, je hypotheek en alle andere redenen waardoor je nu uitgeblust met dit boek in je handen staat. Als dat zo is, neem het dan mee want het gaat je helpen met de problemen die je hebt, waarvan je waarschijnlijk niet weet waaróm je die hebt. Lees het vooral als je té vaak nergens zin in hebt en je je afvraagt waarom dat zo is. Het gaat je vertellen hoe je weer zin kunt kríjgen. In je school, je werk, je partner en zelfs je lichaam. Ja zelfs dat. Zet het dus niet in de kast, maar leg het op tafel of op het toilet, zodat je erin kunt bladeren. Ik gun je alle levenslessen uit dit boek die ik op mijn beurt weer van anderen heb gekregen. Ik hoefde ze alleen maar op te schrijven. Adriaan (Aad) Kuijper is Nederlands meest succesvolle reclame-maker en creatief. Hij werkte met vele beroemdheden over de hele wereld en ontdekte dat ze één ding gemeen hebben. Ze doen allemaal waar ze zin in hebben. DOEN WAAR JE ZIN IN HEBT. In dit boek laat Kuijper zien wat het is, hoe je het doet, en waarom het niet egoïstisch is. Zijn levensmotto: ‘doe waar je zin in hebt en je hebt een gelukkig, succesvol en zinvol leven.’
Mijn mening over dit boek.
Om de schrijver te quoten : “het is geen zelfhulpboek, geen roman en ook geen autobiografie, maar iets ertussen in. Het gaat over doen waar je zin in hebt. Over zin en onzin. Over zintuigen, zinspelen, zinsbegoocheling en zinnelijkheid. Over zinnig, zinloos en zingeving“. Adriaan Kuiper heeft het boek geschreven omdat hij ontdekt heeft dat alles waar hij zin in had hem geluk heeft gebracht. Terwijl de dingen die dat niet deden juist die zaken waren waar hij eigenlijk geen zin in had gehad. Die deed hij om de verkeerde redenen, uit bewijsdrang, ijdelheid of trots. Soms voor geld, maar meestal uit angst om nee te zeggen. En daarom heeft hij dit boek geschreven, over waarom brengt “doen waar je zin in hebt” je zoveel geluk ? Waarom word je er zo blij van en anderen ook ? Want dat is het mooie van doen waar je zin in hebt; je wordt er een leuker mens van, voor jezelf, je partner en je omgeving.
Alles wat in het boek staat, herken ik. De levenslessen die Adriaan Kuiper opgedaan heeft, heb ik ook. Of ben ik aan het opdoen. Want ondanks alles durf ik soms toch niet mijn stemmetje uit te spreken. Mijn intuïtie is sterk, mijn gevoel in mijn onderbuik voel ik vaak genoeg, of ik hoor het stemmetje dat me vertelt waar ik wel of geen zin in heb. En al weet ik dat het stemmetje gelijk heeft, al klinkt het onzeker en zacht, toch durf ik het soms niet aan het uit te spreken. En keer op keer moet ik dat bezuren. En daarom vond ik dit zo’n waardevol boek. Omdat het me weer even benadrukte wat ik al wist en weet : “de zin van het leven is de zin in het leven, en daar moet je niet mee wachten tot aan je pensioen“.
Boekgegevens.
Publicatie : maart 2026 Pagina’s : 240 EAN : 9789083560076
*Dit is een affiliate link. Als je via deze link een aankoop doet, ontvang ik mogelijk een kleine commissie. Dit kost jou niets extra’s en helpt mij om deze website te onderhouden. Ik deel alleen producten en diensten waar ik zelf achter sta.