Weekly Diary 18 2026 : Wat er afgelopen week gebeurde.

Maandag = tijd voor een nieuwe My Weekly Diary !
Iedere maandag neem ik jullie mee in mijn week en geef ik een inkijkje in mijn leven via My Weekly Diary. Afgelopen week had ik het genoegen twee keer op stap te gaan met MrC, nam ik afscheid van een icoon en moest ik mijn deelname aan een lokale hardloopwedstrijd helaas afzeggen. Je leest dit (en meer) in My Weekly Diary.

Maandag.

MrC behoort overduidelijk tot de middelste categorie vandaag!

Koningsdag ! En dat betekent: lekker naar de vrijmarkt, op zoek naar mooie parels, en dat lukt gelukkig ook. Ondertussen genietend van kindjes die liedjes spelen op hun instrument of hun knutsels verkopen. Ik word daar zó blij van. MrC wat minder, maar ja… in een relatie draait het soms om concessies, nietwaar ? 😉 We struinen uitgebreid over de markt, laten onszelf nog even vereeuwigen en ploffen daarna neer op een terras voor tapas. Een dag met een heerlijk oranje randje !

Dinsdag.

Het is zo’n rare dag vandaag … omdat ik gisteren vrij had voelt het alsof het maandag is vandaag, maar dat is het natuurlijk niet, het is al dinsdag, en dat is zeker weten een meevaller, maar tegelijkertijd heb ik het gevoel dat ik continu achter de feiten aan loop. Qua werk is het een okee dag, en redelijk op tijd kan ik afsluiten en naar huis gaan. Na het avondeten wandel ik nog een stuk terwijl ik een mooi gesprek voer met mijn Bestie. Moe maar voldaan val ik in slaap, hopelijk heb ik morgen weer een goed besef van tijd.

Woensdag.

Pre-work run, dat is een tijd geleden !

Ik heb mijn parttime dag van vandaag verwisseld met vrijdag en omdat er werkzaamheden op kantoor zijn werk ik bij uitzondering een dag thuis. En oh, wat voelt dat als een luxe ! Ik heb de wekker heerlijk anderhalf uur later staan en ren eerst nog een rondje hard voordat ik mijn computer opstart, netjes nog vóór 08.30 uur. En ook de rest van de dag verloopt goed. Ik verzet veel werk en ik realiseer me continu de voordelen van thuiswerken. Ik ben zelf meer van naar kantoor gaan, maar zo af en toe een dagje thuiswerken, daar zeg ik echt geen nee tegen !

Donderdag.

Lekker genieten van een flat white in het zonnetje.

Het is drie keer knipperen vandaag, en …poef!… de werkdag is voorbij. Sterker nog, niet alleen mijn werkdag maar ook mijn werkweek, want morgen ben ik dus lekker vrij ! Met een lekker gevoel klap ik mijn laptop dicht en ga ik naar huis, maar niet voordat ik eerst een lekkere flat white heb gehaald met een collega en die in het zonnetje opdrink.

Vrijdag.

Het is heerlijk wakker worden, zonder wekker, en daarna trek ik gelijk mijn hardloopschoenen aan. Alleen voel ik rond het 2 km-punt een pijn in mijn rechterteen en in mijn linkerenkel schieten, die er niet meer uitgaat. Toch maak ik mijn rondje af, al tandenknarsend en mezelf verbijtend. Eenmaal thuis blijkt de pijn alleen maar erger te worden, oepsss wat heb ik gedaan ? Als dit zo blijft, dan kan ik zondag zeker niet meedoen aan de lokale hardloopwedstrijd … Ik neem een bad met magnesium kristallen en smeer mijn enkel in mijn tijgerbalsem, hopelijk doet dat wonderen !

Het ziet er niet uit qua entourage, maar mocht je ooit in Brussel zijn, dan moét je een pizza salami eten bij Le Monte Carlo aan de Rue Prosper Matthys. Geloof me, die is goddelijk !

Gelukkig hoef ik de rest van de dag alleen maar te zitten; MrC en ik gaan namelijk samen naar Brussel, eerst een lekkere pizza (of twee-drie, haha) eten in “ons” restaurantje, en daarna naar het afscheidsconcert van Umberto Tozzi. En wat een spektakel is dat. De sfeer in de zaal, het charisma van Umberto, de synergie tussen hem en Marco Masini die een aantal duetten met hem zingt, echt geweldig !

Zaterdag.

Als ik op sta is de pijn in mijn enkel wel wat minder, maar weg is het zeer zeker niet, dus ik houd mijn gemak en probeer zo min mogelijk te lopen. Nou ja, niet dat ik kan lopen …. ik zou het meer strompelen noemen. Als lichaamsbeweging van de dag ga ik een eind fietsen, en zoals gezegd : de rest van de tijd houd ik mijn gemak. Ik merk gelijk hoe onthand (of meer : ontvoet …) je bent als je beperkt bent in je bewegingen. Balen hoor, ik hoop dat dit snel voorbij is !

Klein voordeel van mijn mindere mobiliteit : ik heb de tijd om dit weekend een aantal uren aan de restyling van mijn keuken en tuin te besteden. Iets wat ik al heel lang van plan was te doen. Deze quote is op mijn lijf geschreven en komt op zeker aan mijn wand te hangen !

Zondag.

En vandaag sta ik qua enkel weer een stukje beter op, maar gewoon lopen, laat staan hardlopen, is echt nog geen optie dus het is maar goed dat ik mijn deelname aan de hardloopwedstrijd van vandaag gecanceld heb. Als lichaamsbeweging ga ik net als gisteren een uurtje fietsen, en de rest van de dag besteed ik lekker aan mezelf. Ik diamond paint een paar kaartjes, Netflix een uurtje of wat, schrijf deze blog, lees een paar hoofdstukken in mijn nieuwste boek, en voor ik het weet is het alweer bedtijd en het weekeinde voorbij. Het gaat altijd zo snel …

Ik vind deze zo grappig, dat ik m ingelijst in mijn toilet heb geplaatst. Want ook het kleinste kamertje in huis kan wel wat leuke decoratie gebruiken toch !

Komende week staat voor het merendeel in het teken van de dagelijkse routine, hoewel ik ook een etentje gepland heb staan. Verder hoop ik dat de spulletjes die ik besteld heb gauw binnen komen zodat ik de tuin op kan gaan pimpen en zomerklaar kan gaan maken. En natuurlijk hoop ik op een verder herstel van mijn enkel; ik hoop zó dat ik weer gauw op de been ben … Ik praat je maandag graag weer bij; tot dan !

Hoe was jouw week ? Lieve groet, Vera.

Opgemaakte Producten April 2026 : Mijn Favorieten en Tips.

In deze blog blik ik terug op de beauty- en verzorgingsproducten die ik de afgelopen maand heb opgemaakt. En dat waren stuk voor stuk allemaal producten die ik sinds jaar en dag regelmatig gebruik !

Als eerste maakte ik een flacon van mijn lijfgeur op : Sì van Giorgio Armani. Ik probeer regelmatig een ander geurtje, maar keer toch telkens terug naar dit heerlijke, zoete parfum.
Sinds de covid-tijd gebruik ik regelmatig desinfecterende gels, gewoon als frisse touch-up voor tussendoor, of als handen wassen geen optie is. En voor dit soort momenten gebruik ik graag de hand sanitizers van Bath&Body Works. Ik gebruikte deze maand de laatste druppels van de heerlijke herfstige geur Fall Vibes.
Sinds ik de producten van Vichy Neovadiol gebruik heb ik echt een rustiger huid. Ik heb dan ook inmiddels een nieuwe pot dagcrème in gebruik.
En tegelijkertijd maakte ik de pot nachtcrème op. En ook van deze variant heb ik inmiddels een nieuwe in gebruik.
Forever Yummy van Essie is mijn go-to nagellak, maar als second best gebruik ik regelmatig Big Apple Red van OPI.
En als laatste maakte ik een blik Nivea blauw op; mijn go-to creme voor allerhande toepassingen.

Dit waren mijn opgemaakte producten van de afgelopen maand. Ik ben benieuwd : heb jij de afgelopen tijd veel beautyproducten opgemaakt, of houd jij dat niet zo bij ? 

Lieve groet, Vera.

Recensie Turbulentie van Mariette Middelbeek – boek 6 van mijn 26-boeken challenge 2026.

Het zesde boek van mijn leesdoel in 2026 is uit : Turbulentie van Mariette Middelbeek. Een boek dat als chicklist wegleest, maar dat een serieus thema als inhoud heeft. Ik heb het in een ruk uitgelezen en afgesloten met tranen. Graag breng ik dit lekker weglezende boek onder je aandacht.

Samenvatting van Turbulentie.

Sara Doesburg leidt een behoorlijk glamour leven. Als stewardess vliegt ze de hele wereld over, waakt ze met harde hand over haar maat 36 en heeft ze de mannen voor het uitzoeken. Ze heeft geen enkele behoefte om ook maar iets aan haar leven te veranderen.

Totaal onverwacht hoort ze dat bij haar twee jaar oudere zus borstkanker in een vergevorderd stadium is geconstateerd. Sara is de enige in de familie die haar vierjarige neefje Max onder haar hoede kan nemen. Weg vrijheid, weg luxe leventje! De overgang is voor Sara enorm groot, ze zit totaal niet op een kind te wachten en heeft dan ook grote moeite zich aan te passen.
Ze probeert er het beste van te maken, want je doodzieke zus laat je niet in de steek… Maar kan Sara ook deze turbulentie aan?

Mijn mening over Turbulentie.

Ondanks het zware thema vind ik het een heerlijk boek (mag ik dat zeggen ?). Het begint als een luchtige chicklit, vol sex, drugs en rock-‘n-roll in het leven van Sara, maar al snel verandert het verhaal van toon en diepgang. Het gaat over de impact van borstkanker : het verdriet, de onzekerheid, de strubbelingen en alles wat daarbij hoort.

Wat ik bijzonder knap vind, is dat de schrijfstijl ondanks het beladen onderwerp licht en toegankelijk blijft. Het verhaal heeft me bij de keel gegrepen en ik heb er de nodige traantjes bij gelaten, maar toch liet het me niet depri achter. Heel goed gedaan.

Boekgegevens.

Publicatie: december 2010
ISBN: 9789460682643
Pagina’s: 246
Uitvoering: Paperback

Mocht je overwegen dit boek aan te schaffen, dan deel ik graag een affiliate link* om het boek bij bol.com te bestellen : Turbulentie*

Lieve groet, Vera.

*Dit is een affiliate link. Als je via deze link iets koopt, kan ik een kleine commissie ontvangen, zonder extra kosten voor jou. Hiermee kan ik mijn blog blijven onderhouden en verbeteren.

Weekly Diary 17 2026 : Wat er afgelopen week gebeurde.

Maandag = tijd voor een nieuwe My Weekly Diary !

Deze week stap ik weer in het werkritme na de vakantie, met een volle inbox en een warm welkom van collega’s. Tussendoor duik ik het water op voor mijn eerste SUP-rondje van het jaar, volg ik een webinar over mijn ultieme droomreis, en zit ik ineens te bedenken waar ik in hemelsnaam €50.000 vandaan ga halen. Een week met gewoon weer lekker bezig zijn, afgewisseld met fijne momenten. Lees je mee ?

Maandag.

De eerste werkdag na de vakantie en ik duik er weer lekker in. Aan alles merk ik dat ik gemist ben : mijn inbox is volgestroomd, en collega’s komen langs om te vragen hoe het was, en laten weten dat ze blij zijn dat ik er weer ben. Het bevestigt nog maar eens hoe fijn en warm de sfeer hier is bij mijn nieuwe werkgever; zeker als je bedenkt dat ik hier pas in mijn zevende week zit.

Dit.

’s Avonds vertrek ik weer op de fiets naar het zwembad voor een klein uurtje banen zwemmen.

Dinsdag.

De ochtend werk ik buiten, en ’s middags zit ik daardoor lekker rozig achter de laptop om de resterende e-mailachterstand weg te werken, wat gelukkig lukt. Het etentje dat ik ’s avonds gepland had, gaat niet door en eerlijk gezegd vind ik dat helemaal niet erg. In plaats daarvan ga ik op tijd naar bed; ik merk dat ik toch wat vermoeid ben.

Ik kruip lekker op de bank met de Saar, wat een heerlijk tijdschrift is dat zeg !

Woensdag.

Ik word op tijd wakker en begin mijn dag met een nuchtere run van 7 km. ‘s Ochtends staat mijn wagen nog bij de garage, maar tegen de middag is hij gelukkig weer goedgekeurd en kan ik hem ophalen.
Zonder te twijfelen rijd ik daarna meteen door naar het water. Het weer is té goed om binnen te blijven, en ik vind het tijd voor mijn eerste SUP-rondje van het jaar.
Het is heerlijk op het water, al staat er wel wat wind. En mijn onlangs gekochte wetsuit ? Die kan ik meteen testen, want voor het eerst ooit lig ik in het water. Toeval… of toch dat wetsuit ? 

Mijn favoriete Kreek.

Donderdag.

Mijn werkdag sluit ik af met een gezellige borrel en ’s avonds heb ik het webinar der webinars, en wel over mijn absolute droom : een reis naar Antarctica. Na alle details gehoord te hebben, weet ik een ding zeker : ik MOET daarheen. Maar waar haal ik die EUR 50.000,- vandaan ??

Ik MOET hierheen.

Vrijdag.

De drukke werkweek sluit ik af met een gezonde lunch en door een uurtje eerder naar huis te gaan. Tijd voor een lekker lang weekend vanwege Koningsdag ! ’s Avonds neem ik na het eten uitgebreid tijd voor selfcare : ik leg mijn telefoon en andere apparaten aan de kant en check even echt bij mezelf in.

Ik ga op zoek naar stenen om ze om te toveren in Happy Stones.

Zaterdag.

In de ochtend doe ik het nodige in het huishouden, en ‘s middags vertrek ik weer naar het water voor een rondje SUPpen. Het is windstiller dan vandeweek, en heerlijk rozig en relaxed kom ik thuis.

Ik scoor de nodige producten met mijn verjaardag als de THT-datum. Ik vind dat altijd zo grappig.

Zondag.

En vandaag begin ik rustig met ontbijt op bed, duik ik nog even in De Zeven Zussen* om het uit te lezen, trek ik mijn hardloopschoenen aan voor een duurloop van 1 uur en 15 minuten, doe ik een heerlijke siësta op het dakterras in het zonnetje, en neem ik een lekker lang schuimbad. We sluiten de dag af met broodjes kaasfondue en champagne. Gewoon, omdat het kan, en omdat het leven er is om van te genieten !

Geen esthetic foto maar ohhhh wat een leuk dinertje was dit !

Komende week wordt een mooie mix van werk en ontspanning. Naast de gebruikelijke werkdagen staan er ook bijzondere dingen op de planning : Koningsdag vieren op maandag, genieten van het afscheidsconcert van Umberto Tozzi en mezelf uitdagen tijdens een hardloopwedstrijd. Een week met genoeg afwisseling dus; ik vertel je er maandag weer alles over. Graag tot dan !

Hoe was jouw week ? Lieve groet, Vera.

*Dit is een affiliate link. Koop je via deze link iets, dan ontvang ik mogelijk een kleine commissie zonder extra kosten voor jou. Zo help je mij om deze blog te onderhouden en verder te ontwikkelen.


De podcasts die mij de laatste tijd inspireren (en misschien jou ook!).

De laatste tijd heb ik weer heerlijk veel geluisterd naar podcasts; tijdens een wandeling, in de auto of gewoon met een lekker drankje op de bank. Ik vind het zo fijn hoe een goed verhaal of een inspirerende gast me even aan het denken kan zetten, of juist een glimlach op mijn gezicht tovert.
Vandaag deel ik graag een aantal van mijn favoriete podcasts van de afgelopen tijd.

Zembla Podcast: Op zoek naar Marlotte.

In het najaar van 2020 krijgt Annika contact met de 13-jarige Marlotte. Marlotte ligt met ernstige brandwonden in het ziekenhuis, heeft een verleden van seksueel misbruik en is door iedereen in de steek gelaten.
Annika heeft ruim drie jaar dagelijks contact met haar via whatsapp: eerst met Marlotte zelf, en als Marlotte niet meer kan communiceren, met het ziekenhuis. Tot Marlotte in 2023 op 16-jarige leeftijd helemaal alleen overlijdt. Alleen Annika is bij haar, ze luistert mee via de telefoon. Tenminste, dat is wat Annika denkt.
Na het overlijden van Marlotte, wil Annika weten wat er met haar is gebeurd en komt in contact met Zembla. Wij gaan het verhaal uitzoeken, maar we komen we er gaandeweg achter dat het verhaal heel anders in elkaar zit, en dat Annika jarenlang op een bizarre, ingenieuze en gruwelijke manier voor de gek is gehouden. En wij worden daar ook in meegezogen. Want Marlotte heeft nooit bestaan.
In de Zembla Podcast ‘Op zoek naar Marlotte’ hoor je het bijzondere verhaal van Marlotte en onze journalistieke zoektocht naar iets dat niet heeft bestaan.

Op zoek naar Marlotte luisterde ik met grote interesse. De podcast neemt je mee in een ongewone zoektocht waarbij wat eerst een tragisch verhaal lijkt, gaandeweg iets heel anders blijkt te zijn. Het is verrassend hoe de makers het verhaal ontvouwen en je doet nadenken over vertrouwen, waarheid en de manier waarop we naar informatie kijken.

Het Spreekuur.

Je hersenen en hart zijn je meest kostbare bezit. Maar hoe zorg je er goed voor, als de adviezen je om de oren vliegen en de wachttijden bij de huisarts alleen maar oplopen?
In Het Spreekuur gaat maker Brechje van Bladel wekelijks in gesprek met niemand minder dan neuropsycholoog Erik Scherder en cardioloog Leonard Hofstra. Samen duiken ze in de vragen die jou bezighouden: van grote thema’s als dementie en diabetes tot alledaagse onderwerpen als slaap, voeding, relaties en de verrassend invloed van muziek op je welzijn.
Wat zegt de wetenschap écht en wat kun je er vandaag nog mee? Het Spreekuur is jouw wekelijkse check-up voor een gezonder hoofd en hart.

Het Spreekuur is een aangename en leerzame podcast. Erik Scherder en Leonard Hofstra geven duidelijke en toegankelijke uitleg, en hun deskundige inzichten maken het echt interessant, met adviezen die je meteen kunt toepassen. Een kleine kanttekening : Brechje van Bladel is soms wat nadrukkelijk aanwezig; iets subtieler had van mij gemogen.

Rust in je hoofd.

In deze podcast spreekt Michael Pilarczyk met experts en bekende gasten over mentale gezondheid, meditatie en het leven.

Rust in je Hoofd spreekt mij erg aan omdat het gesprekken biedt die écht aansluiten op wat er in je geest speelt. Michael Pilarczyk heeft een rustige, open manier van luisteren, en de afleveringen gaven me nieuwe inzichten over mentale gezondheid, stress en hoe je meer balans kunt vinden in het dagelijks leven. Het voelt alsof je een goed gesprek bijwoont dat je helpt je hoofd wat leger te maken. 

De Ware Jacob.

Dagblad van het Noorden gaat op zoek naar een van de grootste, en tóch meest onbekende, oplichters van Nederland in de nieuwe true crime podcast De Ware Jacob. Stel je voor: een man die leeft alsof hij schatrijk is. Die zich voordoet als baron, criminoloog of hoge militair. Die zonder blikken of blozen geld lospeutert van vrienden en familie, én ondertussen internationaal banken en leden uit de Quote 500 om de tuin leidt. Dat is Rob Jacob. Misschien wel de grootste, en tóch meest onbekende, oplichter van Nederland, die doorbrak in Emmen en daarna de wereld veroverde. In de podcast De Ware Jacob ontrafelen DVHN-verslaggever Jan Westera en podcastmaker Colin Mooijman zijn duizelingwekkende web van leugens. Wie is deze meesteroplichter? Hoe werken leugens en hoe kreeg hij iedereen in zijn greep? En waar is hij nu?Jan Westera gaat naar Rob Jacob op zoek. Want Interpol zocht hem. Zijn slachtoffers zoeken hem. Maar Rob Jacob lijkt van de aardbodem verdwenen.

De Ware Jacob vond ik een fascinerende podcast. Het is verrassend hoe iemand zo overtuigend kan misleiden, en de makers leggen alles duidelijk en boeiend uit. Het is interessant en blijft je bij, zonder dat het zwaar aanvoelt.

De Sekte van Aaldert.

Hij beloofde wonderbaarlijke genezingen, maar verwoestte decennialang vele levens: hoe kon Aaldert van E. steeds opnieuw slachtoffers maken? Podcastmakers Maaike Timmerman en Sandra van den Heuvel onderzoeken een duistere wereld van duiveluitdrijvingen die al snel ontaarden in manipulatie en misbruik. Veel oud-volgelingen en slachtoffers doen voor het eerst hun verhaal.

De Sekte van Aaldert vond ik een indrukwekkende en confronterende podcast. De verhalen van de slachtoffers raakten me en bleven nog lang hangen. De makers vertellen het zorgvuldig en respectvol, waardoor je echt voelt hoe groot de impact van dit misbruik is geweest. Geen makkelijke luisterervaring, maar wel een die ik iedereen aanraad.

Podcasts zijn voor mij een heerlijke manier om geïnspireerd te blijven, te leren en even uit de dagelijkse drukte te stappen. En het mooie is : er is voor ieder wat wils.

Welke podcast luister jij graag de laatste tijd? Ik ben benieuwd naar jouw aanraders; laat het me weten in de reacties hieronder !

Lieve groet, Vera.

Op zoek naar roze : een fotowandeling vol onverwachte vondsten.

Wandelen is niet per se mijn favoriete bezigheid, maar ik merk dat ik het steeds meer begin te waarderen; zeker nu ik midden in mijn 75Hard-challenge zit. Om mijn dagelijkse rondjes wat leuker te maken, geef ik mezelf af en toe een kleine opdracht. De afgelopen tijd ben ik bijvoorbeeld op zoek gegaan naar de kleur roze in mijn omgeving, en vandaag neem ik je graag mee in alles wat ik onderweg in deze tint ben tegengekomen.

Hoe motiveer jij jezelf tijdens je wandelingen? Ik lees het graag in de comments. Lieve groet, Vera.

Weekly Diary 16 2026 : Wat er afgelopen week gebeurde in Ischgl.

Ischgl 2026, it’s a wrap.

Maandag = tijd voor een nieuwe My Weekly Diary ! Deze week draaide helemaal rond onze jaarlijkse gezinsvakantie in de sneeuw… al voelde het af en toe eerder als een zomervakantie.

We vertrekken lekker op tijd, en volgens de navigatie komen we laat in de middag in Ischgl aan. We hebben er zin in !
De reis verloopt voorspoedig en bij aankomst in Oostenrijk krijgen we een goede indruk van hoe het er in de zomer uit moet zien … Hopelijk ligt er nog genoeg sneeuw op de berg.
We trappen onze eerste (en onze laatste) avond traditiegetrouw af met Wiener Schnitzel mit Pommes, dat vind ik zo lekker !
De volgende dag vertrekken we op tijd naar boven. Er ligt voldoende sneeuw gelukkig, en de pistes zijn uitgestorven, zo rustig. Het is heel fijn skiën zo, met geen wachtrijen voor de liften en in de restaurants.
De kwaliteit van de sneeuw is helaas wat minder goed. De temperaturen zijn hoog, en dat maakt de sneeuw al snel papperig en het skiën zwaar.
Het is aan alles duidelijk merkbaar dat het bijna einde seizoen is. Het heeft zo z’n voor- en z’n nadelen, zullen we maar zeggen.
Gelukkig krijgen we na een paar matige dagen qua sneeuwkwaliteit en zicht een nacht met een koufront en worden we wakker met Kaiserwetter en verse sneeuw.
Zo groen als dit hebben we het nog nooit gezien.
‘s Ochtends vroeg is de sneeuwkwaliteit goed dus we besluiten de rest van de dagen vroeger op te staan en de eerste lift te nemen.
En zo kunnen we toch nog mooie tochtjes maken.
De avonden brengen we zoveel mogelijk off-line door. Met spelletjes Uno en Regenwormen.
En ik begin -tig jaar na de hype aan het eerste deel van De Zeven Zussen-serie*, een enorme pil van bijna 600 blz. Ik word enorm gevangen door het verhaal, en lees al-met-al wel 300 blz weg.
En dan zit het er alweer op. Ik ga voor vertrek nog even naar de lokale supermarkt voor een voorraad Ritter Sport, Haribo en een paar liter mosterd. Deze van Mautner Markhof is oprecht de lekkerste, en als mosterdlover durf ik dat wel te beweren.
Tschüss Ischgl, tot volgend jaar ! Dan komen we weer lekker rond de Krokus want dat bevalt ons toch wat beter.

Volgende week staat er iets bijzonders op de planning, want ik ga een webinar volgen over mijn grootste droom : een reis naar Antarctica. Alleen al het idee maakt me enthousiast en nieuwsgierig naar wat het in beweging gaat zetten. Maandag vertel ik je er alles over, en neem ik je natuurlijk ook mee in de rest van wat ik ga beleven. Graag tot dan !

Hoe was jouw week ? Lieve groet, Vera.

*Dit is een affiliate link. Als je via deze link iets koopt, kan ik een kleine commissie ontvangen, zonder extra kosten voor jou. Hiermee kan ik mijn blog blijven onderhouden en verbeteren.

Weekly Diary 15 2026 : Wat Er Afgelopen Week Gebeurde.

Maandag = tijd voor een nieuwe My Weekly Diary !
Een lekker afwisselende week : nog even werken, tussendoor tijd voor sporten en wat rommelen in huis, en ondertussen langzaam toeleven naar de jaarlijkse gezinsvakantie in de sneeuw. Gewoon een fijne mix van bezig zijn en ontspannen. Benieuwd hoe mijn week eruitzag ? Lees dan snel verder !

Maandag.

Tweede Paasdag ! Dat betekent dat ik vandaag niet hoef te werken. Ik start de dag met een nuchtere 7 km run en ga daarna verder met het opruimen en restylen van mijn thuiskantoortje, en ’s avonds maak ik een lekkere wandeling met een vriendin. Je leest het : een heerlijk keuveldagje dus, ook wel eens heel fijn !

Ik freubel lekker met de viral tegeltjes van Action.

Dinsdag.

Onderdeel van de betovering.

De hele ochtend ben ik onder de pannen met een rondleiding door een collega, en ze weet me enorm te inspireren, hoe bevlogen ze haar verhaal vertelt. De rest van de dag knal ik lekker door, want er ligt genoeg werk, en tja, morgen ben ik weer vrij natuurlijk vanwege mijn parttime dag. Ik zou aan dit rooster wel kunnen wennen hoor, hahaha.

Woensdag.

Ik ben vroeg wakker en besluit uit bed te gaan en meteen mijn geplande morning workout te gaan doen. Het kost me moeite maar eenmaal bezig, en vooral daarna voel ik me zo content dat ik het gedaan heb ! Ik rommel de ochtend lekker aan en ‘s middags maak ik een wandeling bij Fort Isabella in Vught, een heerlijke plek om keilekker te genieten.

Een keilekker momentje voor mezelf.

Donderdag.

Mijn tweede en alweer laatste werkdag van deze week, en sterker nog : mijn laatste werkdag tot 20 april, want ik ben lekker een weekje vrij ! Het is een drukke dag met genoeg klusjes en later dan gepland sluit ik voldaan mijn laptop af en stel ik mijn out of office in.

Excuse the mess, I’m busy creating something beautiful.

’s Avonds maak ik een nieuwe voorraad Happy Stones en ontdek ik de serie Moedermaffia! op Videoland.

Vrijdag.

Een rustig regeldagje : nog wat laatste boodschappen en klusjes doen en mijn koffer inpakken. En aan het einde van de dag trek ik er nog op uit voor een loopje van zeventig minuten.

Even chillen tijdens het lopen.

Ik wijk bewust eens af van mijn vaste route en ontdek tot mijn verrassing een prachtige plek, gewoon dichtbij huis. Ik neem even de tijd om stil te staan en van de omgeving te genieten. Dit is er duidelijk eentje om snel naar terug te keren; en de volgende keer neem ik zeker mijn verrekijker mee, want het lijkt hier ook een echt vogelparadijs te zijn.

Zaterdag.

Vandaag staat in het teken van reizen : we vertrekken richting Ischgl, Oostenrijk. De rit verloopt vlot en zonder noemenswaardige hindernissen, waardoor we mooi op tijd aankomen bij ons vertrouwde hotel, een plek waar we al decennialang met plezier terugkeren. Het voelt meteen weer als thuiskomen.

Wir sind los !

Zoals de traditie het wil, luiden we de vakantie in met een heerlijke Schnitzel van formaat schoenzool, precies zoals het hoort.

Zondag.

Vandaag is onze eerste skidag. Op de piste is het ongelooflijk rustig; zo rustig hebben we het in al die jaren dat we hier komen nog niet meegemaakt, en dat is echt genieten. Geen wachtrijen, geen drukte, maar het gevoel dat je de piste bijna helemaal voor jezelf hebt. Dat maakt het skiën heerlijk ontspannen.

Kijk dan hoe rustig.

De sneeuwkwaliteit is wel wat matig: op sommige stukken is de sneeuw zacht en papperig, terwijl het op andere plekken juist wat ijzig is. Even wennen dus, we moeten er duidelijk weer in komen. Gelukkig hebben we alle tijd én ruimte om rustig op gang te komen en een beetje te oefenen op de piste.

Komende week neem ik een blogpauze om volop te genieten van mijn gezinsvakantie. Tot maandag 20 april 2026 zal het hier dus wat stiller zijn. Op die dag ben ik terug met een nieuwe Weekly Diary, waarin ik je alles vertel over wat ik beleefd heb. Graag tot dan !

Hoe was jouw week ? Lieve groet, Vera.

Onze grootste angst … het gedicht dat mijn kijk op zelfcompassie veranderde.

Vandaag op de blog: het prachtige gedicht van Marianne Williamson. Vaak wordt het ten onrechte toegeschreven aan Nelson Mandela – hij citeerde het ooit, maar de woorden zijn écht van Williamson.

Onze grootste angst.

Onze grootste angst is niet dat we ontoereikend zijn.
Onze grootste angst is dat we mateloos krachtig zijn.

Het is ons licht, niet onze duisternis,
dat ons het meest beangstigt.

We vragen ons af : wie ben ik om briljant, prachtig, talentvol en geweldig te zijn ?
Maar wie ben jij om dat niet te zijn ?

Jij bent een kind van God.
Jezelf klein maken dient de wereld niet.
Er is niets verlichts aan jezelf klein te houden
zodat andere mensen zich niet onzeker voelen bij jou.

We zijn allemaal bedoeld om te stralen,
zoals kinderen dat doen.

We zijn geboren om de glorie van God die in ons is,
te openbaren.
Die is niet slechts in enkelen van ons;
die is in ieder van ons.

En als we ons eigen licht laten schijnen,
geven we onbewust anderen toestemming
om hetzelfde te doen.

Als we bevrijd zijn van onze eigen angst,
bevrijdt onze aanwezigheid automatisch anderen.

-Marianne Williamson, uit ‘A Return to Love’ (1992)

Voor mij is dit gedicht een herinnering dat het nooit te laat is om je licht te laten zien.
Zelfcompassie is niet alleen zachtheid; het is ook moed: de moed om jezelf te erkennen, helemaal zoals je bent. Niet meer denken: “ach, wie zit er op mij te wachten?” Maar ruimte maken om te stralen zoals je bedoeld bent.

Dat gun ik iedereen … ook mezelf! Niet meer kleiner maken, maar rustig gaan staan in wie je bent.

Lieve groet, Vera.