Boekrecensie : De jongen, de mol, de vos en het paard (Charley Mackesy)

Toen ik het boek zag liggen was ik op slag getriggerd. Kwam het door de luxe stevige kaft ? De schetsmatige tekening ? Of het lettertype waardoor het lijkt alsof het met de hand geschreven is ? Ik weet het niet, maar toen ik het boek opensloeg, en de roomwitte bladzijden van dikke kwaliteit omsloeg, werd mijn nieuwsgierigheid nog meer gewekt. Ik kon het simpelweg niet meer weg leggen.

Samenvatting

“Wat wil jij worden als je groot bent?’ vroeg de mol. “Lief,’ zei de jongen. “De jongen, de mol, de vos en het paard’ van Charlie Mackesy is een moderne fabel voor jong en oud. De 100 illustraties en de poëtische teksten vertellen het verhaal van een bijzondere vriendschap, tussen de jongen en de drie dieren. De universele lessen die ze samen leren zijn stuk voor stuk levenswijsheden. De Nederlandse editie van “The Boy, the Mole, the Fox and the Horse’ is prachtig vertaald door Arthur Japin, waardoor de teksten nog dichterbij komen. Een moderne klassieker, die je kijk op het leven verandert.

Als je dan moet vergelijken vond ik het boek een combinatie van De Kleine Prins, zeker qua tekenstijl, en Winnie de Pooh. Wat honing voor Winnie is, is taartjes voor Mol in dit boek.

mijn mening over dit boek

Als je het boek openslaat en de schetsmatige tekeningen ziet, zou je bijna denken dat het een kinderboek is. Maar dat vind ik het niet per se; persoonlijk denk ik dat kinderen de diepte van de wijsheden nog niet ten volle kunnen bevatten. En zoals Charlie Mackesy het schrijft in zijn voorwoord : “dit boek is voor iedereen, of je nu acht of tachtig bent. Want leeftijd is iets relatiefs en je kunt uit dit boek precies halen wat voor jou belangrijk is.”

De eerste keer las ik het boek in een ruk uit, maar daarna pakte ik ‘m regelmatig om ‘m op een willekeurige bladzijde te openen, te kijken naar de prachtige tekening en de wijsheid die iedere bladzijde bevat op me in te laten werken. De illustraties zijn ontroerend prachtig, en op de bladzijden wordt geen woord te veel of te weinig gezegd.

De jongen, de mol, de vos en het paard is een prachtig boek om keer op keer op te pakken en door te bladen. De schrijver spoort je aan om op de bladzijden te kladderen, de hoeken te kreuken en het goed beduimeld achter te laten. Zo wordt het een boek dat sporen draagt in plaats van ongeschonden weggestopt in de kast te staan. En daar zit ook weer een levensles in, want is dat eigenlijk niet hoe je het leven zou moeten leven ?!

  • Auteur : Charlie Mackesy
  • 128 pagina’s
  • Maart 2020
  • EAN : 9789026623844
De jongen, de mol, de vos en het paard‘, vertaald door Arthur Japin, is een prachtig verhaal over vriendschap, liefde en jezelf zijn.

Lees jij graag ? En heb jij dit boek al gelezen ? Liefs, Vera

Boekrecensie Overspel van Tatiana de Rosnay

Tatiana de Rosnay ken ik van het hartverscheurende Haar naam was Sarah. Dat boek (en later ook de film) hebben destijds zo’n indruk op mij gemaakt, dat ik de naam van de schrijfster nooit vergeten ben. Het was dan ook zonder enige twijfel dat ik het boek Overspel in mijn tas deed, toen ik ‘m zag liggen in de Bib. En vandaag vertel ik je of dit boek net zo’n onuitwisbare indruk bij mij achter liet.

Samenvatting

Hélène is een voorbeeldige echtgenote, een perfecte vrouw. Tot ze op een zomerse dag in een impulsieve bui ingaat op de avances van een vreemdeling. Hèlènes overspel eindigt in een nachtmerrie wanneer haar minnaar in bed een hartaanval krijgt Ze vlucht het huis uit en besluit deze misstap direct te vergeten en er nooit met iemand over te praten. Maar nog diezelfde avond komt ze erachter dat ze haar handtas in zijn appartement heeft laten staan. Geconfronteerd met een duivels dilemma gaat Hélène tot het uiterste om de waarheid te verhullen.

Mijn mening over dit boek

Laat ik met het positieve beginnen : de schrijfstijl is erg aangenaam; het verhaal leest vlot weg, en omdat het boekje lekker dun is, is het echt binnen no-time uitgelezen, wat ik ook wel eens fijn vind. En hoewel ik het niet eens ben met de op de achterkant van het boek vermelde classificatie van “zenuwslopende” psychologische roman, is het verhaal best intrigerend en hield het me in de greep. Maar dan het einde, tja dat is onverwacht, onaf, en laat mij in verwarring achter. Ik vraag me echt af wat er hierna gebeurt. En dat maakt dat ik dit boek al-met-al erg teleurstellend vind.

  • Auteur : Tatiana de Rosnay
  • 167 pagina’s
  • Gepubliceerd in 2004; 2014 Nederlandse vertaling Ambo|Anthos uitgevers
  • ISBN : 978 90 472 0457 2

Lees jij graag ? En heb jij wel eens boeken van Tatiana de Rosnay gelezen ? Liefs, Vera

Douwe Dabbert

Het liefst van alles lees ik romans, maar zo af en toe vind ik het ook leuk om een stripboek te lezen, en momenteel ben ik helemaal into Douwe Dabbert. Omdat deze stripreeks niet zo bekend is, vertel ik je vandaag graag iets meer over deze dwerg met een magische knapzak.

Wie/wat is Douwe Dabbert ?

Douwe Dabbert is de hoofdpersoon van de stripreeks. Het is een kleine man met een baard, die ik wel wat weg vind hebben van Paulus de Boskabouter (wie kent ‘m nog ?). Douwe heeft een magische knapzak, die hij geërfd heeft van zijn grootvader. Met deze knapzak kan Douwe zichzelf uit benarde situaties redden omdat er altijd dingen in zitten die hij op dat moment net nodig heeft. Wanneer een ander echter in de zak kijkt, is ‘ie leeg, of bevat ‘ie modder of zand.

Overige personages

Op zijn reizen komt Douwe vaak dezelfde figuren tegen zoals Domoli, Pief en Kijfje, drie bevriende tovenaarsleerlingen die in zes van zijn avonturen voorkomen, en Ludo Lafhart en Knudde, twee klungelige boeven die in drie verhalen een rol spelen.
Douwe Dabbert komt vaak in aanraking met bovennatuurlijke wezens.

De auteur

De tekeningen van Douwe Dabbert zijn gemaakt door Piet Wijn; de verhalen zijn geschreven door Thom Roep. Het laatste verhaal van Douwe Dabbert (De Wonderlijke Raamvertelling) werd vanwege de slechte gezondheid van Piet Wijn grotendeels getekend door Dick Matena.

Douwe Dabbert werd gepubliceerd tussen 1975 en 2001, dus het is een stripreeks uit de oude doos. Ik kan me vaag nog herinneren dat vroeger, toen ik een abonnement had op de Donald Duck, er kleine episodes in stonden, waar ik als kind niet bepaald fan van was. Onlangs ontdekte ik de volledige stripverhalen in de Bib, en nu ben ik van plan om alle 23 de uitgebrachte verhalen te gaan lezen.

Wat ik met name leuk vind aan de verhalen is dat ze sprookjesachtig zijn, erg vermakelijk en lekker snel weg lezen. De illustraties vind ik erg mooi en beeldend om te zien ook. En last but not least : ik vind Douwe Dabbert wel een sympathiek kereltje.

Houd jij van stripverhalen ? En had jij al eens van Douwe Dabbert gehoord ? Liefs, Vera

Boekrecensie Who Moved My Cheese (Spencer Johnson)

Tijdens het opruimen van de zolder kwam ik een heel oud boekje tegen. Het was denk ik in 2003 dat het hele MT van het bedrijf waar ik toen werkte dit verplicht moest lezen, en sinds die tijd heb ik dit boekje niet meer aangeraakt. Ik heb er ook nooit meer aan gedacht trouwens. Maar nu ik ‘m weer tegen kwam, besloot ik het nogmaals te lezen, en vandaag vertel ik je er iets meer over.

samenvatting

Who Moved My cheese – An Amazing Way to Deal With Change In Your Work and In Your Life (oftewel wie heeft mijn kaas gepikt – omgaan met veranderingen zakelijk en prive).

Ziet u een verandering als een uitdaging of wordt u erdoor verlamd? De vier personages in ‘Wie heeft mijn Kaas gepikt?’ van Spencer Johnson worden geconfronteerd met ingrijpende veranderingen; elk reageert anders als zijn Kaas plotseling op is. Die Kaas is een metafoor voor wat we in het leven nastreven en waaraan we ons hechten: een interessante baan, een warme relatie, geld, een eigen huis, gezondheid, spiritueel evenwicht…
Hebben we onze Kaas gevonden, dan is de neiging groot ons eraan vast te klampen. Maar de Kaasvoorraad is niet onuitputtelijk: een bedrijf reorganiseert, een partner gaat ervandoor, ziekte slaat toe – zekerheden ontvallen ons.
Johnson laat zien wat voor angsten verandering teweegbrengt, hoe u die met succes kunt overwinnen en hoe u uit verandering nieuwe kansen schept. Wereldwijd werden van deze klassieker 26 miljoen exemplaren verkocht in 37 talen.

Mijn mening over dit boek

Het dunne boekje dat heerlijk weg leest en echt binnen no-time uit is, handelt over 2 muizen (Snel & Snuffel) en 2 minimensen (Peins & Pieker) die leven in een doolhof en elke dag op zoek gaan naar Kaas. Tot op een dag de Kaas op is.

Het verhaal in dit boekje laat de reactie van de verschillende personages op veranderingen zien, en hoe herkenbaar zijn die reacties ! Bij bepaalde veranderingen ga je nou eenmaal door een soort rouwproces heen, en loop je de kans dat je erin blijft hangen. En natuurlijk is er soms ook sprake van een angstig gevoel, vanwege het onbekende. Maar soms weten we ook dat we onze oude veiligheid op moeten geven om verder te kunnen komen. Al weten we nog niet hoe die nieuwe veiligheid eruit zal gaan zien.

De lessen uit het boekje :

  1. Verandering hoort erbij
    Hoe belangrijker de Kaas voor jou is, des te meer raak je eraan gehecht.
  2. Houd rekening met verandering
    Wie niet verandert, sterft uit …
  3. Houd veranderingen in de gaten
    Houd je Kaas in de gaten, zodat je het merkt als hij oud wordt.
  4. Pas je snel aan
    Wat zou je doen als je niet bang was ?
  5. Verandering is leuk
    Hoe sneller je afstand neemt van de oude Kaas, des te sneller vind je nieuwe. Verwelkom het avontuur.
  6. Blijf klaarstaan
    Als je oog hebt voor de eerste kleine veranderingen, kun je de grote die nog komen beter accepteren

Hoewel er geen echte nieuwe zaken in het boekje staan, geeft het je toch nieuwe inzichten. Die niet alleen goed toepasbaar zijn voor veranderingen in organisaties, maar ook voor prive situaties. Want het leven brengt nu eenmaal onverwachtse veranderingen met zich mee. Niets is immers zeker in het leven.

  • Auteur : Dr Spencer Johnson
  • 94 pagina’s
  • Januari 2002
  • ISBN : 9780091816971 

Lees jij ook graag ? En had jij al eens gehoord van dit boek ? Liefs, Vera

Boekrecensie Het boek van de Baltimores/Joël Dicker

Na het lezen van “De waarheid over de zaak Harry Quebert” was ik al behoorlijk onder de indruk van de schrijfkunsten van Joël Dicker, maar nu, na het lezen van het vervolg ben ik helemaal fan. Vandaag dan ook mijn review van “Het boek van de Baltimores”.

samenvatting

Tot de dag van het Drama waren er twee families Goldman: de Goldmans-uit-Baltimore en de Goldmans-uit-Montclair. De Goldmans-uit-Montclair, waarvan Marcus Goldman deel uitmaakt, zijn een middenklassengezin dat in een klein huis in Montclair woont. De Goldmans-uit-Baltimore vormen een welvarend gezin dat in een luxe villa in een rijke buitenwijk van Baltimore woont. Voor hen koestert Marcus een grenzeloze bewondering.
Acht jaar na het Drama besluit Marcus de geschiedenis van zijn familie te vertellen en blikt hij terug op de lotgevallen van de Goldmans-uit-Baltimore, op zijn dierbare neven Hillel en Woody en hun buurmeisje Alexandra. Al voor het Drama zich ontvouwde begon het vernis van de Baltimore-Goldmans langzaam scheurtjes te vertonen. Totdat alles op een dag instortte. En sindsdien wordt Marcus voortdurend door één vraag geplaagd: wat is er nu echt met de Baltimores gebeurd?

Mijn mening over dit boek

Bijna 450 bladzijden was ik in de ban van het mysterieuze “Drama”. En waar ik normaal gesproken geen fan ben van dikke boeken, liet dit verhaal me niet meer los. Iets wat Joël Dicker al eerder teweeg gebracht had bij me met “De waarheid over de zaak Harry Quebert”. Ik ben dan ook erg benieuwd naar Joël Dickers volgende werken.

  • Auteur : Joël Dicker
  • 448 pagina’s
  • de Bezige Bij, juni 2019
  • ISBN : 9789403136806 

Lees jij ook graag ? En ben jij ook zo’n fan van Joël Dicker ? Liefs, Vera

Boekrecensie Ik ben Eleanor Oliphant (met mij gaat alles goed)

Ik kocht dit boek (de Engelse versie met de titel “Eleanor Oliphant is Completely Fine“) tijdens mijn vakantie in Noorwegen, en hoewel het een Book of the Year (winner of the British Book Awards) was met 2 miljoen verkochte exemplaren, kende ik het niet. Maar de korte inhoud sprak me aan, en omdat het boek ook gewoon in het Nederlands te verkrijgen is, laat ik je vandaag weten wat ik ervan vond.

samenvatting

Eleanor Oliphant heeft haar leven vrij goed onder controle. Ze draagt elke dag dezelfde kleren, eet elke dag dezelfde maaltijd, en koopt elk weekend twee flessen wodka. Met Eleanor Oliphant gaat eigenlijk alles goed. Haar zorgvuldig gestructureerde leven loopt
op rolletjes en ze mist niks. Of althans, soms (best wel vaak eigenlijk) is ze eenzaam en zou ze gelukkig willen zijn.
Als Eleanor op een dag samen met een collega een oudere man helpt die gevallen is, verandert haar hele leven onverwachts. De muren die haar al zo lang beschermen verdwijnen als sneeuw voor de zon, en ze zal voor het eerst de confrontatie met haar angsten en twijfels aan moeten gaan. Want Eleanor Oliphant weet misschien wel hoe ze moet functioneren, maar ze heeft geen idee hoe ze moet leven.

Mijn mening over dit boek

Al vanaf de eerste zin word ik gepakt door de schrijfstijl. Ik vlieg door de pagina’s heen, zo makkelijk leest het weg, en ik moet bij vlagen enorm lachen om Eleanors uitspraken en gedachten. Het verhaal zelf is tegelijkertijd grappig en verdrietig, ontroerend en verrassend. Het is een geweldig boek over vriendschap, goedheid, je verleden onder ogen zien, en groeien als persoon. I loved it !

  • Auteur : Gail Honeyman
  • 384 pagina’s
  • Cargo, juni 2017
  • ISBN : 9789023465379

Lees jij ook graag ? En had jij al eens gehoord van dit boek ? Liefs, Vera

Mijn favoriete salontafelboek : De Wereld Van Anne Geddes

De meningen thuis zijn erover verdeeld. Waar mijn Dochter het vooral zielig voor de betrokken baby’s vindt, is het voor mij één van de mooiste salontafelboeken die we hebben. Ik heb het over De Wereld van Anne Geddes : een boek vol verhalen en achtergronden, en vandaag laat ik je een aantal van mijn favoriete foto’s zien.

“Drie Franse Hennetjes”
Christopher, Olivia en Sarah, 1994
“Jack houdt Maneesha vast”, 1993
“Rebecca en Courtney”, 1997
“Aimee als elf”, 1997
Mijn absolute favoriet !
“Jonti als een engel”, 1996
“Jack houdt Ariana vast”, 1997
“Slaperige kerstmannetjes”, 1993
Mijn eyecandy uit de “Waterlelies”, 1995
Telkens als ik deze plaat zie, heb ik alleen maar oog voor dit dotje <3

Wat vind jij eigenlijk van de foto’s van Anne Geddes ? Schattig, kunstzinnig, of ben je een andere mening toegedaan ? Ik ben benieuwd … Liefs, Vera

Onderuit gehaald van Loes den Hollander

Het is alweer een tijd geleden dat ik voor het laatst een boekrecensie plaatste … Niet dat ik de laatste tijd geen boeken gelezen heb, maar ik had simpelweg geen boek dat ik een blogpost waard vond. Tot nu dan. Want afgelopen weekend las ik een heerlijk boek in één ruk uit : Onderuit gehaald van Loes den Hollander.

Het gezin Fortuin, vader Fokke en dochters Wieke en Sigrid, heeft al zware stormen moeten doorstaan als Freddy, de tweede vrouw van Fokke en de stiefmoeder van zijn dochters, verdrinkt in het zwembad bij hun vakantiehuis. Ze maken de afspraak te zwijgen over de ware toedracht van het ongeluk. Maar zeven jaar na die verschrikkelijke nacht wordt duidelijk dat iemand die twijfelt aan hun verhaal de waarheid wil achterhalen. Ongeacht welke prijs daar voor betaald moet worden.

De cover van het boek is intrigerend : een vrouw, onder water, slaand op het onderwerp van het boek : de verdrinking van Freddy, de tweede vrouw van Fokke en stiefmoeder van Wieke en Sigrid (die haar ook wel “stiefwijf” noemt) .

Wieke en Sigrid hebben geen makkelijke jeugd, sowieso niet door het overlijden van hun moeder, maar zeker niet door Freddy, die met name de pik op Sigrid heeft. Vader Fokke heeft eigenlijk alleen maar oog voor zijn nieuwe vrouw, en pas als hij ernstig ziek wordt, ziet hij in dat zijn huwelijk met Freddy mislukt is. Hij wil scheiden. Om nader tot zijn dochters te komen, huurt hij een villa in Frankrijk. Geheel onverwacht verschijnt daar ook Freddy, die de volgende morgen op de bodem van het zwembad ligt …

Zeven jaar na dat fatale incident in Frankrijk ontvangt Sigrid, inmiddels werkzaam in de uitgeverswereld, een envelop met manuscripten in haar brievenbus. Wat daarin staat lijkt verdraaid veel op haar leven. Duidelijk is, dat de schrijver uit is op wraak. Maar wie is het ?

Mijn mening over dit boek

Wat ik leuk vind aan dit boek, is dat heden, verleden, en manuscript elkaar afwisselen en je op deze manier een goed beeld krijgt van wat er gebeurd is. Ook krijg je gedurende het boek een steeds beter beeld van Sigrid, van haar leven en haar gevoelens, en dat geeft haar personage wat verdieping.

Naarmate het boek vorderde werd ik steeds meer meegezogen in het verhaal, en wilde ik weten hoe het nou precies zat. Omdat de schrijfstijl lekker no-nonsense is, las het boek vlot weg, en was ik binnen no-time bij de ontknoping. Nou is die niet heel spectaculair, ik waarschuw je alvast, maar ik vind dat dat de pret niet mag drukken. Onderuit gehaald is en blijft een heerlijk boek voor als je zin hebt in een lekker vlot weglezende intrigerende pageturner.

  • Auteur : Loes den Hollander
  • 300 pagina’s
  • de Crime Compagnie, juni 2019
  • ISBN13 : 9789461093943 

Lees jij ook graag ? En heb jij dit boek al gelezen ? Liefs, Vera

Mijn favoriete salontafelboek : Before They Pass Away van Jimmy Nelson

Eén van de mooiste salontafelboeken bij mij thuis is “Before They Pass Away” van Jimmy Nelson. Voor dit boek (of project, zoals hij het zelf noemt) reisde Nelson bijna drie jaar lang de hele wereld rond en fotografeerde hij 35 inheemse stammen in hun unieke schoonheid en cultuur. En al is het boek een oudje (hij is uitgegeven in 2013), ik sla ‘m nog regelmatig open. Vandaag laat ik je een aantal van de prachtige foto’s uit het boek zien.

Ik vind het prachtig om te zien dat er nog zulke inheemse stammen zijn, die leven op een manier die zo ver af staat van onze samenleving. De vraag is echter, hoe lang zullen ze nog bestaan ? Want ooit leefden ook wij zo dicht bij de natuur … Onvoorstelbaar hè?

Ben jij bekend met de werken van Jimmy Nelson ? En heb jij ook een favoriete foto ? Laat het me weten in de comments ! Liefs, Vera

Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt

Soms heb je van die boeken die enorme indruk op je maken, en die je telkens wilt herlezen. Die iedere keer dat je ze leest weer andere invalshoeken laten zien. Ik heb dat onder andere bij het boek Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt van Haemin Sumin en vandaag vertel ik je hier iets meer over.

Toeval

Het is bij toeval dat ik dit boek ontdekte. Een collega van mij had het cadeau gekregen bij zijn afscheid en toen ik het een week later in de boekhandel zag liggen, sloeg ik het uit nieuwsgierigheid eens open. Mijn ogen vielen op een alinea, en het was alsof ik vastgezogen zat aan de bladzijde. Zo raak was hetgeen ik las. Als vanzelf sloeg ik het boek elders open, en ook daar zag ik de meest prachtige uitspraken staan. Ik geloof dat ik een uur in die boekhandel gestaan heb, en uiteindelijk besloot ik het boek mezelf cadeau te doen. Nu ligt het op mijn nachtkastje, en telkens als ik behoefte heb aan wat diepzinnigheid, sla ik het open. En telkens treffen de woorden mij; alsof hetgeen ik op dat moment lees ook echt van toepassing is op de situatie waarin ik me op dat moment begeef. Bijzonder.

De auteur

Haemin Sumin (1974) is een boeddhistische monnik, geboren in Zuid-Korea, die studeerde aan Berkeley, Harvard en Princeton. Hij woont afwisselend in New York en Seoul. Inmiddels is hij uitgegroeid tot een van de meest invloedrijke boeddhistische leermeesters van dit moment.

Het boek

Behalve mooie lessen over levenskwesties (van liefde en vriendschap tot werk, levensdoelen, en spiritualiteit), zijn er ook prachtige, kleurrijke illustraties van Youngcheol Lee in opgenomen. De plaatjes zijn minimalistisch, maar er straalt een enorme warmte en rust van af. Ik kan soms echt minuten kijken naar zo’n prent, waarmee hij fungeert als een visuele pauze die mij aanspoort rustig aan te doen.

Mooie inzichten

Het boek biedt zulke mooie lessen en inzichten, het is onmogelijk om ze hier allemaal neer te zetten of samen te vatten. Maar als ik dan een gooi zou doen naar wat ik het mooiste inzicht van dit moment vind, dan zou ik kiezen voor deze :

“Als ik het geheel van het leven van de meeste mensen
in een paar woorden moest samenvatten
zou ik zeggen : een eindeloos verzet tegen wat is.
Als we ons verzetten, zijn we constant in beweging
omdat we proberen ons aan te passen.
En toch blijven we nog ongelukkig over dat wat is.

Als ik het geheel van het leven van een verlicht persoon
in een paar worden moest samenvatten
zou ik zeggen : complete acceptatie van wat is.
Als we accepteren wat is, is onze geest ontspannen en kalm
terwijl de wereld om ons heen heel snel verandert.”

Prachtig toch ? Acceptatie … van dingen die niet zijn zoals wij ze willen, van onszelf, van veranderingen, van tegenslag, van emoties, van het leven zoals het is, is een bron van weergaloos geluk en vrijheid. Leren accepteren werkt verlossend en geeft rust. Het is één van die edele kunsten waar ik al een tijdje actief mee bezig ben in de praktijk te brengen. Soms is het makkelijker gezegd dan gedaan, maar het gaat me stukje bij beetje steeds beter af. En maakt me écht gelukkiger.

Heb jij dit boek al gelezen ? En wat vond jij ervan ? Laat het me weten in de comments ! -x-