Nieuw Jaar, Nieuwe Focus : Zo Maak je een Vision én Mission Board die Werkt.

De overgang naar een nieuw jaar blijft voor mij iets bijzonders houden. De feestdagen zijn voorbij, het ritme komt langzaam weer op gang en juist in die eerste dagen van januari ontstaat er ruimte om echt even stil te staan. Om terug te kijken op wat achter me ligt, maar vooral om bewust vooruit te dromen.

Dit is voor mij dan ook het moment waarop ik mijn vision board én mijn mission board vernieuw. Niet als een strak voornemen of een lijstje dat moet, maar als een zachte, liefdevolle manier om mezelf richting en inspiratie te geven voor het jaar dat voor me ligt.

Waarom juist nú ?

Omdat ieder jaar je verandert. Prioriteiten verschuiven, dromen worden helderder, inzichten verdiepen zich. En juist daarom vind ik het altijd het zo fijn om met een frisse blik te kijken:
Waar sta ik nu ? Wat wil ik de komende tijd laten groeien ? Wat mag lichter, rustiger, of juist krachtiger worden ?

Een nieuw jaar nodigt uit om opnieuw af te stemmen op jezelf, op wat je nodig hebt en waar je naartoe wilt.

Vision Board vs. Mission Board: het verschil.

Ik hoor vaak dat deze twee door elkaar gehaald worden, maar ze hebben elk een heel eigen functie.

Een vision board gaat over het grote plaatje.
Het is een verzameling van beelden, woorden en kleuren die vertellen hoe jij je wilt voelen en welke energie je in je leven wilt uitnodigen. Ze weerspiegelen je dromen en je doelen.
Het laat me zien wát ik wil en wie ik wil worden.

Een mission board is juist praktisch.
Dit is de plek waar je je dromen vertaalt naar concrete stappen.
Hier bepaal je wat je de komende maanden gaat doen om dichter bij dat beeld te komen.
Het mission board geeft me dagelijks focus; kleine acties die samen grote beweging creëren.

Zo maak je een Vision Board dat écht binnenkomt.

  1. Kies een thema of woord voor het komende jaar.
  2. Verzamel beelden en woorden die intuïtief resoneren; niet te veel nadenken.
  3. Maak het visueel : op papier, een prikbord, in een plakboek of digitaal.
  4. Geef het een plek waar je het vaak ziet, zodat het je regelmatig herinnert aan je richting.

En zo maak je een Mission Board dat werkt.

  1. Kijk naar je vision board en kies 3–5 doelen die écht belangrijk voelen.
  2. Breek die doelen op in kleine, haalbare stappen.
  3. Werk met thema’s zoals : gezondheid, carrière, relaties, zelfontwikkeling, creativiteit.
  4. Plan mini-acties die je direct in beweging brengen.
  5. Houd het flexibel. Een mission board mag meebewegen met jouw leven.

Hoe pak je het maken van beide boards aan?

Begin altijd met een rustig moment voor jezelf. Zet een kop thee, leg je telefoon weg en neem een paar minuten om te voelen waar je nu staat. Pak daarna pen en papier en schrijf zonder filter op wat je wensen, doelen en verlangens zijn voor het komende jaar. Niet mooi, niet logisch, gewoon eerlijk. Vanuit die lijst kun je vervolgens kiezen welke woorden, beelden en ideeën thuishoren op je vision board (het gevoel, de sfeer, de droom) en welke op je mission board (de stappen, de focus, de richting). Zo ontstaat er vanzelf een helder onderscheid én een natuurlijke stroom tussen inspiratie en actie.

Vanaf dat moment kun je echt gaan verzamelen : plaatjes, woorden, foto’s en kleuren die passen bij wat je hebt opgeschreven. Zelf vind ik het heerlijk om door stapels tijdschriften te bladeren en allerlei stickers, letters en andere creatieve materialen te gebruiken (die ik vantevoren heb klaargelegd). Ik maak mijn boards het liefst met mijn handen, niet digitaal, want het voelt alsof ik mijn intenties dan letterlijk vormgeef.

Waarom ik zó van deze combinatie hou.

Een vision board laat me dromen.
Een mission board laat me dóen.

Samen vormen ze mijn kompas voor het nieuwe jaar: inspirerend én praktisch. Precies waar ik van houd.
Het biedt me zowel overzicht als een gevoel van verbondenheid met mijn eigen wensen en plannen.

Nu ben ik benieuwd naar jou …

Ga jij dit jaar een vision board maken, een mission board, of misschien allebei?
En welke richting wil jij het nieuwe jaar meegeven?

Laat het me weten hieronder, ik lees met plezier mee. Lieve groet, Vera.

Santa Surprise Trip & Blogpauze : Zo Laad Ik Op voor 2026.

Lieve lezers en volgers,

De rest van dit jaar neem ik een korte blogpauze om op te laden en met hernieuwde energie het nieuwe jaar in te gaan. De blogpauze loopt van week 52 tot en met week 1, en op maandag 5 januari 2026 ben ik er weer met een nieuwe Weekly Diary.

Er staat nog een hele bijzondere Santa Surprise Trip met mijn familie op de planning, ter ere van mijn 50ste verjaardag, en deze twee weken pauze zijn het perfecte moment om rustig bij te komen en volop te genieten van de Feestdagen en van elkaar.

Tijdens deze weken zal ik even geen nieuwe blogposts delen, maar je kunt me nog wel volgen op Instagram waar ik af en toe een kijkje zal geven in de kleine avonturen van deze bijzondere tijd.

Ik wens jullie alvast hele fijne feestdagen en een gezond, gelukkig en sprankelend 2026! 

Tot maandag 5 januari 2026, met een frisse dosis inspiratie, verhalen en foto’s !

Lieve groet, Vera.

Dit Was Mijn 2025 : Een Persoonlijke Terugblik op het Jaar.

Met nog een kleine twee weken te gaan tot het nieuwe jaar, durf ik alvast terug te kijken op 2025. Zoals elk jaar deel ik graag mijn ervaringen van het afgelopen jaar : bijvoorbeeld waar mijn geld naartoe ging, welke momenten me bijbleven, of wat ik als mijn grootste prestatie beschouw. Benieuwd ? Lees dan vooral verder !

Wat heb je in 2025 gedaan dat je nog nooit eerder had gedaan ?

In 2025 heb ik een aantal dingen voor het eerst gedaan. Zo ben ik begonnen met vogels spotten. Aanvankelijk deed ik het vooral om mijn wandelingen tijdens de 75Hard-periode vol te houden, wat op zich ook iets nieuws voor mij was, maar al snel groeide het uit tot een echte passie. Nu gebruik ik standaard de Merlin Bird ID-app tijdens wandelingen in nieuwe omgevingen en herken ik zelfs vogelgeluiden. Daarnaast ben ik dit jaar voor het eerst met mijn lieve Sis op vakantie geweest, en heb ik voor het eerst een appeltaart gebakken … veel werk, maar oh zo lekker !

Welke landen heb je bezocht ?
Oostenrijk (Ischgl), Marokko (Marrakech), Frankrijk (Lille), Nederland (Schiedam, Friesland en Zuid-Limburg), Italië (Lazise) en Spanje (Marbella).

Wat zijn je favoriete momenten van 2025 ?

Mijn favoriete momenten van 2025 waren eigenlijk de kleine, gelukkige momenten waarop alles gewoon goed voelde.

Wat is je grootste prestatie van het afgelopen jaar ? 

Mijn grootste prestatie van het afgelopen jaar is dat ik het vertrouwen heb gevonden om naar mijn eigen gevoel te luisteren en daar actief naar te handelen. Hierdoor heb ik betere beslissingen genomen, mijn persoonlijke groei gestimuleerd en mijn zelfvertrouwen in mijn keuzes aanzienlijk versterkt.

Wie of wat heb je het meeste geknuffeld in 2025 ?

Mezelf. Dit jaar heb ik mezelf het meeste geknuffeld door echt tijd te nemen voor wat ik nodig had, mezelf te vergeven als iets niet ging zoals gepland, en bewust momenten van rust, plezier en zelfwaardering in te bouwen. Het was een manier om mezelf liefde en steun te geven, net zoals ik dat voor anderen gedaan zou hebben.

Ben je verliefd geworden ?

Ja ! Ik ben verliefd geworden op de provincie Friesland … op de mensen, de natuur, de weidsheid en, heel praktisch, de normale prijzen voor een fijne lunch of borrel. Friesland heeft echt mijn hart gestolen, ofwel : Ik hâld fan Fryslân !

Waar heb je het meeste geld aan uitgegeven ?

Het meeste geld heb ik dit jaar uitgegeven aan zelfontwikkeling. Mijn jaarthema was ‘grenzen tijdig aangeven’, en met de juiste persoonlijke begeleiding en ondersteuning heb ik dit doel succesvol weten te bereiken.

Wat is het beste dat je dit jaar hebt gekocht ?

Mijn MacBook Pro.

Wat stond er op de uitjeskalender ?

Er stonden dit jaar ontzettend veel leuke uitjes op de kalender. De absolute highlights waren het weekendje Friesland en de trip naar Lille met MrC, mijn bezoek aan de Lee Miller-expo, een dagje Haagse Markt, SUP-dagen op het water, vogels spotten in de Biesbosch en een bezoek aan de tuinen van A. Vogel. En natuurlijk ook de ‘standaard’ maar altijd gezellige tradities, zoals de Libelle Zomerweek en de Margriet WinterFair met mijn lieve Sis.

Welke concerten bezocht je in 2025 ?

Dit jaar bezocht ik samen met Little MissC de concerten van Central Cee en Antoon … het moge duidelijk zijn van wie die muziekkeuze afkomstig was …

Wat deed je op je verjaardag ?

Mijn verjaardag was een kroonjaar dit jaar, en die vierde ik met een heerlijke lunch in mijn favoriete beachclub, als hoogtepunt van een hele B-Day week vol feestelijke momenten en leuke activiteiten. Ben je benieuwd naar alles wat ik tijdens deze feestweek deed ? Je leest het hier: PERSONAL : My 50th Birthday Week.

Waar heb je om moeten huilen ?

Afgelopen jaar heb ik veel gehuild door teleurstellingen in bepaalde mensen en het gevoel van onmacht en onrecht dat dat met zich meebracht. Het raakte me diep, en ik moest dat verdriet echt doorvoelen om ermee om te kunnen gaan. Het was zwaar en heeft veel moeite gekost, maar uiteindelijk heeft het me sterker en bewuster gemaakt.

Waar werd je heel erg blij van ?

Afgelopen jaar waren er zoveel momenten die me blij maakten ! Van kleine, onverwachte blijken van aandacht tot persoonlijke successen en bijzondere ontmoetingen of gesprekken met anderen … het waren stuk voor stuk momenten die mijn hart een sprongetje lieten maken.

Wat had je vaker of meer willen doen ?

Eigenlijk heb ik dit jaar alles opgepakt wat ik wilde, dus er is niets dat ik achteraf had willen doen of vaker had willen doen. Misschien klinkt dat cliché, maar soms is het gewoon fijn om te kunnen zeggen : ik heb alles eruit gehaald wat erin zat !

Heb je iemand gemist ?

Neen, gelukkig niet.

Wat is het belangrijkste dat je in 2025 hebt geleerd ?

Dat je echt zo goed bent als je laatste actie.

Geef 2025 een cijfer van 1-10.

2025 was een jaar van persoonlijke groei : vaak moeilijk, maar ook waardevol. Daarom geef ik het een 6; ondanks het verdriet heeft het me veel geleerd en sterker gemaakt.

En nu ben ik natuurlijk ook benieuwd naar het rapportcijfer dat jij 2025 zou geven. Laat je het me weten ?

Ik wens jou alvast een gezellige jaarwisseling, en een gelukkig en gezond 2026 toe.
Lieve groet, Vera.

Een Persoonlijk Kerstkaartje Ontvangen ? Mijn Kleine Decemberactie.

In een wereld die steeds sneller gaat, merk ik dat juist de kleine momenten me het meest raken. Een onverwacht kopje koffie, een vriendelijke glimlach van een onbekende, een appje van iemand die even aan je dacht … Het zijn vaak die kleine, zachte dingen die een dag lichter maken.
Misschien is dat waarom ik zó geloof in kleine daden van vriendelijkheid, random acts of kindness, dingen die niets kosten maar toch heel veel geven.

En daarom leek het me leuk om iets kleins, warms en tastbaars met jullie te delen.

Een persoonlijk kerstkaartje, handgeschreven en speciaal voor jou.

Dit jaar wil ik een aantal van jullie verrassen met een handgeschreven kerstkaartje. Geen e-mail, geen digitale groet, maar een écht kaartje door de brievenbus. Gewoon, omdat ik dankbaar ben dat jullie hier lezen, reageren, meeleven en meedenken.

Het hoeft niet groots te zijn om waardevol te zijn. Soms is een stukje papier met een paar woorden precies wat je nodig hebt om je gezien te voelen. Misschien ligt het straks bij jou op de keukentafel; een klein moment van warmte in december.

Waarom ik dit doe.

Omdat vriendelijkheid aanstekelijk is.
Omdat we allemaal wel eens iets onverwachts kunnen gebruiken.
Omdat offline aandacht soms meer zegt dan duizend online likes.
En omdat ik hoop dat dit kaartje misschien óók weer iemand anders inspireert om iets liefs te doen, groot of klein.

Wil jij een kaartje ontvangen?

Stuur me dan een berichtje op vera@forever38.com met je naam en adres.
Ik kan er maar een beperkt aantal versturen, dus op = op, maar ik doe mijn best om zoveel mogelijk mensen blij te maken.

Een klein gebaar, een warm moment … zomaar, omdat het kan.
Laten we dit seizoen een beetje zachter maken, samen.

Lieve groet, Vera.

Welke Wolf Laat Jij Winnen? Inspiratie uit het Verhaal van de Twee Wolven.

Soms kom je een verhaal tegen dat je niet meer loslaat. Voor mij was dat “Het verhaal van de twee wolven”. Het is kort en eenvoudig, maar het raakt me altijd diep; zeker op momenten dat het leven vol en complex aanvoelt. Het herinnert me er dan aan hoe belangrijk het is bewust te kiezen waar ik mijn energie aan geef

Het verhaal van de twee wolven.

Een oude indiaan geeft zijn kleinzoon levenslessen.

“Binnen in me is een gevecht gaande”, zegt hij tegen de jongen. “Het is een afschuwelijk gevecht tussen twee wolven.

De ene, donkere wolf bestaat uit woede, jaloezie, verdriet, spijt, hebzucht, verwaandheid, zelfmedelijden, schuldgevoelens, wrok, minderwaardigheid, leugens, valse trots, superioriteit, en ego.

De andere, witte wolf is vreugde, vrede, liefde, hoop, kalmte, nederigheid, vriendelijkheid, welwillendheid, medegevoel, vrijgevigheid, waarheid, compassie en geloof.

Binnen in jou woedt eenzelfde strijd en dat geldt voor ieder mens.”

De kleinzoon denkt daar enkele ogenblikken over na en vraagt dan aan zijn grootvader : “Welke wolf zal het gevecht winnen ?”

De oude indiaan glimlacht en antwoordt eenvoudig : “Degene die je voedt”.

-Een Cherokee-legende

Mijn reflectie.

Voor mij voelt dit verhaal als een spiegel. Hoe ouder ik word, hoe meer ik merk dat mijn gedachten en gevoelens richting geven aan mijn dagen. Het is verleidelijk om mee te gaan in frustratie of zorgen, zeker als dingen tegenzitten. Maar ik merk ook dat ik rust, geluk en voldoening ervaar als ik bewust kies om de “goede wolf” te voeden: liefde, dankbaarheid, vriendelijkheid, kleine momenten van plezier.

Een voorbeeld uit mijn eigen leven : toen ik arbeidsongeschikt thuis kwam te zitten, merkte ik dat ik bleef piekeren over wat er allemaal gebeurd was en wat ik allemaal miste. Het voelde zwaar en slopend. Toen besloot ik een stap terug te doen, diep adem te halen en mijn aandacht te richten op wat wél mogelijk was en waar ik wél dankbaar voor kon zijn. Het resultaat ? Niet alleen voelde ik me lichter, maar ik merkte ook dat mijn energie en motivatie langzaam weer terugkwamen.

Tips om je “goede wolf” te voeden.

  • Begin de dag met één ding waar je dankbaar voor bent.
  • Focus bewust op kleine vreugdes, zoals een glimlach van een vreemde of een mooi herfstblad.
  • Schrijf je negatieve gedachten even op, zodat je ze erkent, en laat ze daarna los.
  • Sta jezelf toe om vriendelijk te zijn, ook als het moeilijk voelt.

Elke dag merk ik dat ik kan kiezen waar ik mijn aandacht aan geef. Welke wolf valt jou vandaag het meest op, en wat doet dat met je gevoel ? Lieve groet, Vera.

Update: Mijn 50 Dingen Nu Ik 50 Ben Lijst – Wat Ik Al Bereikt Heb.

Het is vandaag vrijdag 14 november 2025, en op de dag af ben ik vandaag 50 jaar en 6 maanden. Het is dus de hoogste tijd om te kijken naar de status van de lijst van 50 dingen die ik wilde gaan doen, en die ik op mijn 50-ste verjaardag publiceerde. Ben je benieuwd welke dingen ik inmiddels af heb getikt, en welke zaken ik nog mag gaan doen ? Lees dan snel verder !

In de afgelopen maanden ben ik aardig aan de slag gegaan, en heb ik de volgende dingen gedaan.

31 – Ik bezocht de Lee Miller in Print Expo, en schreef er deze blogpost over : (*) TRAVEL : expositie Lee Miller in Print in FOMU Antwerpen.
47. – Eindelijk maakte ik die fotowand in de hal. En blij dat ik ermee ben.
27. Ik ging een dagje naar de Biesbosch bij Werkendam; en was onder de indruk van hoe mooi het daar is.
27. Ook deed ik mee aan een Trailrun in de Biesbosch bij Dordrecht. Zo ben je er nooit geweest, zo kom je er 2x in korte tijd.
9. Als selfcare treatment boekte ik een pedicure behandeling bij Soap Treatment Stores.
24. Ik ging naar de Haagse Markt en keek op van de lage prijzen voor groenten, fruit en kleding.
16. Het is niet bij 1 dagje SUPpen gebleven … sterker nog, ik heb mijn eigen board gekocht en heb dagen achtereen op het water doorgebracht.
41. De Ijsvogel spotte ik in Steenbergen, tijdens een rondje therapie in de natuur !
14. Ik bezocht de prachtig rustgevende tuinen van A. Vogel en kon tot mijn vreugde nóg een item van deze lijst afvinken … er bleek namelijk een blotevoetenpad te zijn.
44. Op het blotevoetenpad in de tuinen van A. Vogel liep ik over gras, mos, zand, keien, wol, grind en wilgentakken. Ik had geen idee wat een heerlijk ontspannen gevoel het is om met je blote voeten over verschillende ondergronden te lopen.
12. De les Beach Yoga volgde ik op mijn geliefde Schouwen Duiveland.
38. Ik heb genoten bij mamma Rossella van de sfeer, het eten, en last but not least mijn fijne gezelschap,.
3. Hét bewijs dat ik meer een Ochtendgekkie ben geworden, is dat ik mijn lidmaatschap van de Dear Good Morning community opgezegd heb. Ik heb inmiddels mijn eigen ochtendroutine ontwikkeld, en vaak bestaat dat uit al wandelend wakker worden.
33. Geloof me, dat glas sangria drinken op een zonovergoten terras in Spanje is méér dan goed gekomen tijdens mijn vakantie in Marbella.
29. Samen met mijn lieve Sis ontwierp ik een eigen Tony’s Chocolonely reep met de keuzes : witte en melkcholade, en citroen/koffie crunch/toffee als vulling.
10. Op een mooie zomerse dag ging ik samen met MrC en Little MissC naar het stadsstrand in Antwerpen voor een heerlijke cocktail (of twee ..) en bites.
22. Terug bij Het Meertje, waar ik als kind zoveel uren heb doorgebracht. SUPpen zat er vandaag niet in vanwege blauwalg, dus heb ik in plaats daarvan een rondje om het water gelopen.
25. Mijn eerste zelfgebakken appeltaart ever maakte ik met zelfgeplukte appels van De Olmenhorst.
3. Ik bezocht niet één Friese elfsteden stad, maar ik deed ze alle elf ! Ik schreef er hier een blog over : Elfstedentocht Steden Trip : Onze highlights in één weekend.

Maar helaas ben ik niet overal aan toegekomen; ik heb nog een half jaar de tijd voor de volgende dingen :

  1. Muntthee drinken in Marokko*.
  2. Naar Museum Voorlinden om Couple under an Umbrella van Ron Mueck te bewonderen*.
  3. Een van de elf steden bezoeken (Leeuwarden, Sneek, IJlst, Sloten, Hindeloopen, Workum, Stavoren, Bolsward, Franeker, Harlingen of Dokkum).
  4. Met trek naar de Foodhallen gaan en daar mijn buikje vol eten.
  5. Rondje hardlopen in het Vondelpark.
  6. Visje eten in Volendam.
  7. Picknicken in het gras*.
  8. 10.000 euro storten op mijn Tonnair-rekening.
  9. Selfcare treatment boeken.
  10. Een cocktail drinken op een stadsstrand.
  11. Een week lang niet klagen/mopperen/zeuren*.
  12. Yogales aan het strand.
  13. Een taartje kopen bij Patisserie De Rouw in Vught.
  14. De tuinen van A. Vogel bezoeken.
  15. Een massage boeken*.
  16. Dagje SUP-pen.
  17. De 260 treden van de Grebbeberg bedwingen zonder te stoppen*.
  18. Naar een Kerstmarkt.
  19. Op pad met een boswachter.
  20. Een NS-wandeling/-trail lopen.
  21. Dagje strandjutten (met een metaaldetector).
  22. Naar Het Meertje.
  23. Naar de molens van Kinderdijk.
  24. Rondje Haagse Markt.
  25. Appeltaart bakken van zelfgeplukte appels.
  26. Een hele dag lekker niksen (en me dan niet schuldig voelen)*.
  27. Naar de Biesbosch.
  28. Het kunstwerk Woman With Shopping in LAM bewonderen*.
  29. Mijn eigen Tony’s Chocolonely-reep maken.
  30. Een mooie bestemming vinden voor mijn solo-trip.
  31. Naar de Lee Miller in Print-expositie in FOMU Antwerpen.
  32. Een volledige baan borstcrawl zwemmen.
  33. Een glas sangria op een zonovergoten terras in Spanje drinken.
  34. Een dagelijks beweegmoment in mijn routine inbouwen*.
  35. Naar de Albert Cuijp-markt.
  36. Minder doelloos Instagrammen/Tiktokken*.
  37. Meer een Ochtendgekkie worden.
  38. Pasta eten in Ristorante Montana in Maranello.
  39. Nieuwe smoothie recepten uitproberen.
  40. Een Sudoku **** oplossen*.
  41. Een ijsvogel spotten (bv bij de Oostvaardersplassen, de Philipsdam, of natuurgebied Spookverlaat).
  42. Een Goldbergh skipak kopen.
  43. Meedoen aan de 75Hard challenge*.
  44. Een blotevoetenpad doen.
  45. Naar de Bazaar in Beverwijk.
  46. Megan Markles (sorry, Sussex) pastarecept maken.
  47. Eindelijk die fotowand in de hal maken.
  48. Een week lang niet vloeken.
  49. Van Noordwijk naar Katwijk wandelen en weer terug*.
  50. Plankenpad Spier Dwingelderveld lopen.

Gelukkig heb ik nog 6 volle maanden om tijd te vinden voor de resterende punten. Er zijn vervelender dingen te verzinnen nietwaar 😉

Lieve groet, Vera.

Waarom de Blauwe Boom in Breda mij raakte – een ode aan Milou Verhoof.

In Breda, aan de rand van het Wilhelminapark, recht tegenover het O.L. Vrouwe Lyceum, staat een boom die je niet zomaar voorbijloopt. Felblauw, bijna onnatuurlijk in zijn omgeving, en juist daardoor confronterend mooi. Deze Blauwe Boom is ter ere van de 17-jarige Milou Verhoof uit Bavel, die na jaren van vechten tegen haar psychische klachten, verdriet en pijn koos voor euthanasie.

Wanneer je daar staat, tussen het zachte ruisen van het park en het geluid van pubers die lachend naar school fietsen aan de overkant, voel je onmiddellijk dat deze plek betekenis draagt. De kleur blauw (symbool van hoop, stilte en verbondenheid) lijkt in contrast te staan met het verdrietige verhaal erachter, en toch brengt het juist samenhang.

Suïcide is nog steeds doodsoorzaak nr. 1 onder jongeren. Het Blue Tree Project, waar deze boom onderdeel van uitmaakt, is ontstaan in 2019 in Australië. Wereldwijd staan er nu 1.492 blauwe bomen met achter elke boom een intens verhaal. De blauwe boom in het Wilhelminapark is de eerste in Nederland.

“Laten we Milou’s wens voortzetten. Zie elkaar, luister zonder oordeel en durf te praten. Want psychisch lijden kan iedereen overkomen. Ga jij ook, zonder te (ver)oordelen, het gesprek aan en naast een jongere staan die de moed heeft zijn of haar mentale problemen of gedachten aan de dood met je te delen?”

Wat me persoonlijk raakte, was de plek zelf. De boom staat recht tegenover een lyceum; een school vol jongeren aan het begin van hun leven. Die tegenstelling voelde pijnlijk én krachtig tegelijk. Alsof de boom daar bewust is neergezet om te zeggen: “Kijk. Luister. Wees er voor elkaar.”

Ik vond het heel confronterend, deze boom zo vlak voor dat lyceum met al die jongeren, die de wereld aan hun voeten hebben liggen.

Ik bleef er even staan. Gewoon, stil. En ik dacht aan hoe belangrijk het is dat we blijven praten over wat moeilijk is. Niet alleen met jongeren, maar ook met elkaar. Als ouder, vriendin, collega.

De Blue Tree Foundation beschrijft het mooi: “One tree can start a conversation.” En dat is precies wat deze boom doet. Meer informatie vind je op de website: http://www.bluetreeproject.com.au

Misschien loop jij er ook eens langs. Neem even de tijd om te kijken, te voelen en stil te staan. Want soms is één blauwe boom genoeg om je eraan te herinneren hoe belangrijk het is om te praten. En te luisteren.

Ben jij weleens zo’n plek tegengekomen die je even liet stilstaan of tot nadenken bracht?

Lieve groet, Vera.

Mijn haat-liefde relaties met alcohol, sport, eten en mijn telefoon.

Ik mag van geluk spreken : ik heb geen toxic relaties met mensen. Maar met sommige dingen heb ik er zeker wel één. Van die relaties die ik niet echt kan loslaten, maar die me soms wél volledig gek maken. Tijd om er een paar onder de loep te nemen.

Alcohol.
Alcohol en ik… tja, het is altijd een beetje ingewikkeld. De kater, de nadorst, het stemmetje dat elke keer zegt: “Volgende keer echt alcoholvrij.” En toch kan ik er niets aan doen: een goed glas wijn of een lekkere borrel maakt me gewoon oprecht gelukkig. 

Hardlopen.
Of ik nou 3 km of een lange duurloop van 2 uur op het programma heb staan, zin heb ik eigenlijk nooit. Maar zodra ik eenmaal bezig ben, weet ik weer waarom hardlopen zo fijn is. Het geeft me dat tevreden gevoel achteraf waar ik telkens weer voor terugkom.

Zwemmen.
Zwemmen klinkt altijd leuker dan het is. Die haren overal, de witte lichamen, bibberend aan de rand van het bad, en het eindeloze getreuzel van sommigen bij het banen zwemmen… Het kan me soms helemaal gek maken. Maar zodra ik klaar ben, voel ik die heerlijke rust, mijn soepele lichaam, en weet ik weer waarom ik het toch wekelijks blijf doen.

Shoarma.
Shoarma staat altijd klaar op mijn slechtste momenten. Midden in de nacht, na een stapavond, is hij warm, vet en troostrijk. Natuurlijk, de volgende dag heb ik standaard last van mijn darmen, maar soms is het me gewoon echt waard.

McDonald’s.
McDonald’s is snel, makkelijk en soms precies wat ik nodig heb. Maar eerlijk ? Duizenden calorieën verder en nog geen uur later heb ik alweer honger, en voel ik me een beetje meh. Toch móét ik een keer in de zoveel tijd langs die gouden M.

De ochtend.
Ah, de ochtend… soms heerlijk, soms een ramp. Als ik er eenmaal uit ben na een vreselijk vroege start – 6 uur opstaan, veel eerder dan normaal – en het me lukt om de ochtend te “nailen”, voel ik me oh zo blij en energiek. Alles lijkt ineens te lukken. Maar die wekker… zo vroeg, echt, waarom toch? Toch geeft zo’n start me achteraf altijd een klein gevoel van trots.

Mijn gsm.
Mijn telefoon en ik… we zijn onafscheidelijk. Hij geeft me alles: contact, entertainment, informatie. Maar soms haat ik hem ook: de meldingen, het eindeloze scrollen, het tijdverlies. Toch leg ik hem bijna nooit weg, want eerlijk… ik zou niet weten hoe ik zonder hem moet.

Dit zijn mijn haat-liefde relaties. Stuk voor stuk lastig, maar ook stuk voor stuk onmisbaar. Misschien is dat precies wat ze zo interessant maakt. Welke haat-liefde relaties heb jij ?

Lieve groet, Vera.

Onverschillig Zijn ? Niet Meer ! Waarom Ik Een Verandering Maakte.

Er was een tijd dat ik door mijn dagen heen leek te gaan alsof alles neutraal was. Ik deed wat nodig was : trainen voor een belangrijke wedstrijd, mijn financiën bijhouden, werken, mijn taken afronden… maar er zat nauwelijks emotie bij. Geen trots, geen voldoening, gewoon … routine. Mensen noemden me soms “onverschillig”, en eerlijk? Soms voelde ik dat zelf ook.

Het bijzondere is dat ik geen financiële zorgen had, mijn leven liep op rolletjes, maar het voelde alsof ik er niet écht bij was. Ik realiseerde me dat het niet ging om wat ik deed, maar om hoe ik erbij voelde. En dat wilde ik veranderen.

Stap 1: Verbinding maken met mijn waarden.

Ik begon mezelf te vragen: “Waarom doe ik dit? Wat betekent dit voor mij?”

  • Sparen was niet langer gewoon geld opzij leggen, maar een manier om vrijheid en rust te creëren voor mijn toekomst.
  • Mijn werk werd een kans om te groeien, niet alleen een verplichting.
  • Ook mijn hardlooptrainingen kregen nieuwe betekenis: niet alleen kilometers afleggen, maar een stap dichterbij een succesvolle loop zijn.
    Door mijn acties te koppelen aan wat voor mij écht belangrijk is, begon ik kleine vonkjes van betekenis te voelen.

Stap 2: Rituelen creëren.

Ik ontdekte dat rituelen magie kunnen brengen in alledaagse handelingen:

  • Mijn ochtendkoffie werd een moment van bewustzijn : ruiken, proeven, even stilstaan.
  • Voor een taak nam ik 30 seconden om mijn intentie te zetten, bijvoorbeeld : “Ik doe dit vandaag om mezelf te ontwikkelen“, of in het geval van een hardlooptraining “Ik loop vandaag om sterker te worden en mijn Dam tot Dam-doel te bereiken.”
    Het klinkt klein, maar zulke mini-rituelen hielpen me bewuster te leven.

Stap 3: Kleine successen vieren.

Voorheen dacht ik : pas trots zijn als iets groots is bereikt. Nu probeer ik elk klein succes te erkennen.

  • Een taak afronden.
  • Een vriendelijk woord tegen een passant.
  • Een week zonder impulsieve uitgaven.
    Ik noteer het of zeg het hardop: “Ik ben hier trots op.”
    Dat maakt dat mijn acties een positieve emotie oproepen in plaats van leeg voelen.

Stap 4: Mijn zintuigen wakker maken.

Veel van mijn onverschilligheid kwam van het leven op autopilot. Dus ik oefen:

  • Bewust lopen, zien wat er om me heen gebeurt.
  • Bij het eten de smaak echt proeven.
  • Echt luisteren als iemand iets vertelt.
    Dit simpele aanwezig-zijn verandert mijn alledaagse routines in bewuste, betekenisvolle momenten.

Stap 5: Reflectie.

Aan het einde van de dag neem ik 5 minuten om mezelf vragen te stellen:

  • Wat voelde ik vandaag echt?
  • Waar ben ik trots op?
  • Wat deed ik met aandacht?
    Deze kleine reflectie helpt me om steeds meer verbinding te voelen met mijn eigen leven.

Sinds ik hiermee begon, merkte ik al snel hoe zelfs de kleinste dingen betekenis kregen. Sparen voelt als vrijheid, het huishouden doen als zorg voor mezelf en mijn gezin, een kop koffie als een moment van rust. Langzaam verdween mijn onverschilligheid en kwam er ruimte voor betrokkenheid en voldoening. Kleine gewoontes en rituelen helpen me nu om bewuster te leven en elke dag rijker te ervaren. En daar ben ik dankbaar voor.

Lieve groet, Vera.

Blogpauze tot maandag 25.08.2025 !

Lieve lezers en volgers, ik neem deze en volgende week een blogpauze om volop te genieten van mijn vakantie met mijn lieve dochter naar Spanje ! Ik ben maandag 25 augustus weer terug, met een Weekly Diary, Marbella Foto-Editie. Graag tot dan ! 

Lieve groet, oftewel saludos cordiales, Vera. 

PS ik blijf wel actief op Instagram dus mocht je benieuwd zijn naar wat ik uitspook, volg me dan daar!