Ik heb de laatste tijd weer een aantal nieuwe heerlijke hapjes ontdekt. Hapjes waaraan ik geen volledig artikel zou wijden, maar die ik toch heel fijn vind, en die ik zeker zal blijven eten. Hier komen ze, in willekeurige volgorde.
Jules Destrooper La Galette
De Natuurboterwafels van Jules Destrooper zijn sowieso al mijn favoriet, maar in combinatie met vanille-roomijs verrijkt met karamelsaus en omhuld met de beste Belgische chocolade wordt het helemaal goddelijk. Deze ijsjes haal ik uit pure zelfbescherming daarom maar niet te vaak.
Croky Chips Pickles
Ietwat friszuur, tegelijkertijd verrukkelijk zoet. Woorden schieten zelfs Croky tekort om de unieke & intense smaak van deze chippies te omschrijven, en ik begin er ook niet aan. Ik houd het liever bij proeven ! Sidenote : ik heb inmiddels ook die van Lays, Lay’s Superchips, en diverse eigen merken (Boni, Delhaize, Pirato, Snack Day, en Crusti Croc) geprobeerd, maar die van Croky hebben toch echt de lekkerste smaak en bite.
Segafredo VIVACE Lungo dark
Een heerlijke krachtige, volle koffie, en sinds kort mijn favoriete lungo, als ik mijn Nespresso apparaat gebruik.
m&m’s choco eggs
De melkchocolade repen van m&m koop ik uit pure zelfbescherming niet meer, en ik ben ook erg blij dat deze melkchocolade eieren met M&M’s minis (26%) slechts tijdelijk beschikbaar zijn. Als je ze nog niet geprobeerd hebt (ze zijn nieuw dit jaar), dan ben je bij dezen gewaarschuwd !
Heb jij recentelijk nog nieuwe favoriete dranken of spijzen ontdekt ? Ik lees het graag in de comments ! Liefs, Vera
Hoewel ik meer van Team Hartig dan van Team Zoet ben, zijn er toch 3 taartjes waar je me ’s nachts voor wakker voor kunt maken (en waar ik letterlijk !) een eind voor om rijd om ze te halen. Welke dat zijn ? Ik vertel het je vandaag.
3. Hazelnoot slagroomtaart van Maison Kelder
Maison Kelder is in de regio Den Haag bekend om de hazelnoottaart, gevormd door hczelnootschuimplakken gevuld en opgespoten met luchtige verse slagroom. Al meer dan 80 jaar wordt deze taart, handmatig en volgens authentiek recept gemaakt, en als ik eerdaags weer eens in de buurt ben, ga ik er zeker een halen.
2. Dudok appeltaart
De appeltaart van Dudok; de beroemdste appeltaart van Rotterdam en ver daarbuiten ! Hij is te koop bij de Appie, maar mijn stukje taart, bereid met verse appels, rozijnen en kaneel, afgedekt met een heerlijke kruimellaag, eet ik toch het liefst in de Maasstad.
Met stip op 1. Citroen Meringue van Koekela
Deze taart is gemaakt naar Frans recept met vers geperst citroensap en crème fraîche en afgewerkt met een dikke laag luchtige schuim. De lekkerste citroen meringue eet je natuurlijk in Frankrijk, maar zolang dat niet mogelijk is, verwen ik me graag met deze variant.
Heb jij ook een taartje waar ik jou ’s nachts voor wakker zou mogen maken ? Liefs, Vera
Wat voor mij vandaag bij de Kerstbrunch zeker níet mag ontbreken is Panettone. Wat de Kerststol is voor NL, is de Panettone voor de Italianen. Ik ontdekte dit luxebrood met vruchten pas écht toen ik vorig jaar in Milaan was, en vandaag vertel ik je hier iets meer over.
De oorsprong van Panettone
De panettone is onlosmakelijk verbonden met de stad Milaan. Over de oorsprong doen verschillende verhalen de ronde, maar telkens speelt de hertog van Milaan, Ludovico Sforza, een rol. Het ontstaan van de panettone dateert van eind 15e eeuw, toen hertog Ludovico met Kerst een aantal gasten uitnodigde voor een banket op zijn kasteel. Als dessert serveerde kok Antonio Toni zijn rozijnenbrood, dat bij de gasten zo goed in de smaak viel, dat het recept van mond-tot-mond verdeeld werd onder het keukenpersoneel van de palazzo’s van de keukens van de gegoede burgerij van Milaan. Het nieuwe brood droeg de naam van de maker “pane di Toni”, dat vandaag de dag verbasterd is naar Panettone. Eeuwenlang was de Panettone alleen toegankelijk voor de gegoede burgerij van Milaan.
Panettone originale di Motta
In de jaren ’20 van de vorige eeuw legde banketbakker Angelo Motta uit Milaan zich toe op de verfijning van het traditionele panettone recept. Zo voegde hij suiker, boter, eieren en gekonfijte vruchten toe, en gebruikte hij in plaats van biergist kleine hoeveelheden zuurdesem. Ook veranderde hij de manier van bakken; de panettone werd niet langer plat op de ovenplaat gelegd, maar gewikkeld in een hoge papieren rol, waardoor de panettone de karakteristieke vorm zoals wij ‘m heden ten dage kennen, kreeg. Overigens beweert Motta dat het oorspronkelijke recept nog steeds, onveranderd, in gebruik is.
Wat is Panetone
Panettone is een hoge broodcake met een luchtige structuur, gevuld met vruchten, sukade en rozijnen. Traditioneel wordt panettone dus als nagerecht gegeten, geserveerd in plakken, met een glaasje prosecco of een zoete wijn. Zelf vind ik ‘m heerlijk bij het Kerstontbijt, of als tussendoortje met een lekkere espresso. Overigens bestrooi je de Panettone niet, zoals bij “onze” kerststol gebruikelijk is, met poedersuiker.
Motta met de karakteristieke dubbele t met dwarsstreep en de forse M van Milaan
Eet jij weleens Panettone ? En ben jij meer team Kerststol of team Panettone ? Ik wens je Fijne Kerstdagen. Liefs, Vera
Behalve verwerkt als soep eet ik pompoen ook graag in mijn salade, gecombineerd met een heerlijk geitenkaasje. En vandaag deel ik mijn succesrecept voor een heerlijke pompoen-geitenkaas salade.
De ingrediënten
een stuk geitenkaas gerijpt met korst
rucola
(muskaat-)pompoen
pijnboompitten
pompoenpitten
biologische olijfolie extra vierge
vijg-dadelazijn
Zo maak je de heerlijke pompoen-geitenkaassalade
Plaats de geitenkaas in een voorverwarmde oven op 180 graden voor ongeveer 12 minuten.
Snijd de pompoen in stukjes, en bak deze in een pan met olie. Laat de stukjes daarna een beetje afkoelen.
Rooster de pijnboompitten.
Doe de rucola op een bord, verdeel de stukjes gebakken pompoen erover. Druppel de vijg-dadelazijn over de salade.
Leg je warme geitenkaas op de salade, en vervolgens de pijnboompitten en pompoenpitten. Besprenkel eventueel nog met een beetje vijg-dadelazijn.
In navolging op mijn random Favorites Food Edition deel ik vandaag eens een keer mijn non-Favorites. Dingen die ik ontdekt heb, maar die ik absoluut niet nog een keer zou kopen.
Pringles HOt & spicy
Okee, als spicy food lover weet ik, dat mijn smaakpapillen dermate aangetast zijn dat ik niet snel iets pittig vind. Maar dat in aanmerking genomen hebbende, kan het niet zo zijn dat ik de paprika variant pittiger vind dan deze. En als Little Miss C dan ook nog eens de halve bus Pringles Hot & Spicy wegjetst, dan kan ik niet anders dan concluderen dat deze chippies het predikaat pittig simpelweg niet verdienen.
Capri sun fruity water lemon lime
In een woord: bah! De smaak is echt enorm chemisch, en dan proef je nog niet eens lemon/lime. Nee, dan is de fruity water blueberry echt vele malen beter.
Lays strong jalapeno and cheese
Op verpakking staat “perfect with beer“, en misschien is dat het probleem, want dat drankje drink ik niet. En daar waar de Pringles Hot & Spicy te laf waren, zijn deze chippies veel en veel te pittig. Echt te pittig om nog lekker te zijn. En dat uit mijn mond. Je bent dus gewaarschuwd!
AH bruisend mineraalwater munt
Ik ben gek op water en gek op munt, maar deze variant smaakt en ruikt té overwegend naar chemische munt. Niet voor herhaling vatbaar.
Genuine coconut
Het idee is leuk, en het gaatje in de kokosnoot is ook heel makkelijk geprikt waardoor je zo het rietje erin kunt doen. Maar dan … in het water zitten een en al brokken en bij elk slokje krijg je een boel kokosnootschilfers erbij, niet lekker. En toen bedacht ik me het water eruit te schenken om de kokosnoot te kraken en zo tenminste nog het vruchtvlees te kunnen eten, maar dat bleek onmogelijk. En om de kokosnoot gevuld met water te kraken, nee, in zo’n waterfestijn had ik geen zin. Kortom : wegggegooid geld, deze genuine coconut.
Heb jij onlangs nog nieuwe etenswaren ontdekt, die niet voor herhaling vatbaar waren ? Liefs, Vera
Vandaag is het Nationale Krokettendag, een feestdag die sinds 2014 ingesteld is naar aanleiding van het (postuum) verschijnen van ‘Het Krokettenboek’ van culinair journalist Johannes van Dam (9 oktober 1946 – 18 september 2013). En vanwege dit heuglijke feit (en de stok achter de deur om vandaag naar de snackbar te gaan), vandaag wat weetjes over deze lekkere snack.
wat is een kroket ?
Wat een kroket is, weet iedereen wel, maar waar het precies uit bestaat is denk ik niet zo algemeen bekend. Een standaard rundvleeskroket bestaat uit water, vlees, vet, zout, uien, gelatine, kippeneipoeder, kruiden/specerijen, tarwemeel en natuurlijk paneermeel voor het krokante korstje. Wat er verder nog in een kroket zit is geheel afhankelijk van de leverancier en het soort kroket.
Er zijn verschillende soorten kroketten, want in de basis kan van alles een kroket gemaakt worden. Mijn favoriete kroketten zijn de kalfskroket, goulashkroket, satekroket, kaaskroket, en aardappelkroket. Het liefste eet ik mijn kroket op wit brood, met heel veel mosterd. Met uitzondering van de aardappelkroket, die eet ik het liefst als bijgerecht.
kroket, CROQUET of croquette ?
De kroket komt oorspronkelijk uit Frankrijk; in 1691 schreef de kok van Lodewijk XIV al over een recept voor “croquets”. Kroket is dus afgeleid van croquets, wat knabbelen betekent. De eerste kroketten hadden de afmetingen van een ei, en pas na WOII is de kroket van een chique tussengerecht de snack geworden die wij tegenwoordig kennen. Vanaf 1994 is de spelling van croquet overigens aangepast en spreken we officieel van een kroket.
Daarnaast is er ook een spel met de naam croquet waarbij een houten bal door poortjes geslagen moet worden.
Een gemiddelde kroket heeft een lengte van 10,5 centimeter, een diameter van 3 centimeter, bevat 8 gram vet per 100 gram, en is 150 kcalorieen. Een bitterbal is overigens niets anders dan een klein, rond vleeskroketje.
Ik ga vanavond sowieso kroketten eten. Jij ook ? En zo ja, wat is jouw lievelingskroket ? Liefs, Vera
Ik ben gek op brood, in alle soorten, en dus ook op tosti’s. In de loop der jaren heb ik dan ook een heleboel lekkere variaties uitgevonden, want een tosti ham-kaas is ook zo gewoontjes, nietwaar ? Vandaag deel ik mijn toprecepten voor als het op tosti’s aankomt.
Kaas met mosterd
Kaas, salami en tomatenpuree
Kaas, tomaat en ui
Kaas, tomaat en pesto
Kaas met zongedroogde tomaatjes
Kaas, tomaat, tonijn en pesto
Kaas, tomaat en Italiaanse kruiden
Kaas, tonijn, rode ui en augurk
Kaas, truffelmajo, ui en rucola
Kaas, sambal en ui
Kaas, salami, tomaat en Italiaanse kruiden
Kaas met sambal
Twee soorten kaas : oud met jong belegen
Kipfilet, kaas en rode pesto
Losgebakken rundergehakt met ui, sambal en kaas
Knoflookworst in plakjes tussen 2 plakken kaas
Mozzarella, tomaat en pesto
Mozzarella en chorizo
Mozzarella met tomaat en pesto of blaadje basilicum
Geitenkaas met vijgen en walnoten
Geitenkaas, honing en walnoten
Zachte geitenkaas appel, rode ui en rucola
Geitenkaas met bosui, pijnboompitten en gedroogde kerstomaat
Geitenkaas en chorizo
Honing geitenkaas met spek (aangebakken)
Geitenkaas met honing en schijfjes appel
Ricotta, appel, honing en walnoot
Cheddarkaas, kipfilet en jalapeno
Blauwschimmelkaas en honing
Rozijnenbrood met geitenkaas en daarop wat vijgenjam
Pindakaas met sambal
Salami, knoflook, tomaten tapenade en dan wat geraspte parmezaan
Brie met honing en walnoot
Tips van de chef
Ik doe de kaas meestal aan weerszijden van de rest van het andere beleg. En donker brood kan voor een andere smaakbeleving zorgen dan wit brood; varieer dus met brood. Maar ook met kaas. Want oude kaas smaakt toch anders dan jonge, en waar mozzarella staat kan ook prima geitenkaas, of andersom. Van experimenteren kun je leren. Je kunt tosti’s trouwens ook prima in de koekenpan bakken; gebruik dan vooral lekkere roomboter. Ikzelf houd van droog in het tosti-ijzer.
Wat ook lekker is, is de dubbele tosti, dus met drie boterhammen. De kaas-brood verhouding is dan subliem. Wel de middelste eerst even roosteren, dan wordt het niet zo zompig.
Heb jij nog een suggestie voor een lekkere tosti voor mij ? Ik lees het graag in de comments !
Pittig eten, ik ben er dol op. Kom maar door met die rode pepers en die pittige of pikante sauzen ! En hetzelfde geldt voor chippies, daar kan ik ook geen genoeg van krijgen. Dus toen ik de Cheetos Flamin’ Hot Crunchy bij Jamin zag liggen, was ik direct om : die moest ik proeven. En vandaag vertel ik je wat ik ervan vond.
Als ik de verpakking Cheetos Flamin’ Hot Crunchy zie, herken ik ‘m direct als van het merk Cheetos zijnde. Als kind was ik namelijk gek op de zoutjes van dit merk, met Chester Cheetah als mascotte. Ik heb er de nodige opgegeten hoor. Tegenwoordig staat Chester niet meer op de zakken Cheetos, en is Nibb-It, van die eekhoorn, weet je nog?, inmiddels ook onderdeel van dit merk. Maar dat terzijde; op de zak Flamin’ Hot Crunchy is mijn good old friend Chester prominent aanwezig, en daar werd ik vanuit een soort jeugdsentiment stiekem een beetje blij van.
Als ik de zak open doe komt me een zoetige geur tegemoet; een geur die me doet denken aan de Nibb-It sticks. En datzelfde geldt voor de look van de chippies, die vertonen de structuur van de Nibb-It stick, maar dan iets ongelijker, en ze voelen wat harder aan. De Cheetos Flamin’ Hot Crunchy geven licht kruiden af.
Volgens de verpakking zou een serving van 21 stuks de juiste hoeveelheid zijn (dit staat overigens gelijk aan 170 kcal) en ik houd me aan deze aanbeveling. Ik tel er 21 uit, en doe ze in een schaaltje.
En dan is het tijd om te proeven. Het chippie voelt hard aan, lekker krokant, en heeft een aangename smaak; een beetje kaas-bbq-achtig. Maar de bite is ook erg pittig; het brandt op de tong, en geloof mij, als ik zeg dat het brandt, dan brandt het echt. En het brandt ook erg na in mijn mond op mijn tong. Eigenlijk is het eerste chippie te heet om lekker te zijn. Maar toch smaakt het naar meer, dus ik zet stug door, en na een chippie of twee went de pittigheid. Het blijft branden, dat wel, maar daarna is het op een lekkere manier. Voor mij dan, ik bied Little Miss C er echt geen aan; ik vind ze voor haar niet geschikt.
Wat mij betreft is die aanbevolen portie van 21 stuks inderdaad echt meer dan voldoende. De Cheetos Flamin’ Hot Crunchy zijn in mijn optiek echt niet geschikt voor een snack-attack waarbij je de hele zak leeg wilt eten, maar voor klein schaaltje voor de lekker is het prima te doen.
Cheetos Flamin’ Hot Crunchy zijn te koop bij Jamin (EUR 5 voor een zak).
Ik schreef het hier al : een van de dingen die al jaaaren op mijn leuke-dingen-doen-lijstje staat, is het maken van jam. Niet dat ik nou zo dol ben op jam, maar het leek me gewoon eens leuk om te doen.
Vrij snel na publicatie van mijn doelen voor de maand juli zag ik potjes met te leuke dekseltjes bij de supermarket liggen; wat toevallig ?! Ik besloot ze meteen te kopen, samen met anderhalve kilo aardbeien, en bij thuiskomst dook ik gelijk de keuken in (een pakje Van Gilse geleisuiker had ik al in huis).
De voorbereiding
Een van de belangrijkste dingen is, dat je goed schoongemaakte potten gebruikt. Ikzelf heb de potten eerst een paar minuten in kokend water gedaan. Zo zijn ze direct gesteriliseerd, wat de houdbaarheid alleen maar ten goede komt. Nadat ik ze met een tang uit het water gehaald had, heb ik ze op een schone theedoek gezet. Afdrogen is dan niet nodig, ze zijn zo heet dat het vocht verdampt.
Zo maak je de jam
Op 1 kg. Van Gilse geleisuiker heb je 1 kg. gewassen en schoongemaakt fruit nodig; in mijn geval aardbeien. Nadat ik de aardbeien voorzichtig had gewassen en uit laten lekken, heb ik de kroontjes verwijderd en de aardbeien in stukjes gesneden. Omdat ik niet al te veel brokken aardbei wilde, heb ik de aardbeien iets fijner gemaakt met een staafmixer. Ik heb dit direct in de pan gedaan waar ik de jam in zou maken.
Nadat ik de aardbeien gepureerd had, voegde ik de geleisuiker toe en heb ik het mengsel op middelhoge stand al roerend verwarmd totdat het ging koken (en genoot ik ondertussen van de heerlijke geur die vrij kwam). Zelfs toen de aardbeisoep flink ging borrelen bleef ik roeren, en toen het gehele oppervlak van de massa borrelde en dit niet meer door roeren ongedaan kon worden, ging de kooktijd van 4 minuten in.
Let op: de massa zal flink schuimen en spetteren. Zorg er dus voor dat je pan hoog genoeg is, dat scheelt echt!
Nadat die 4 minuten koken heb ik het vuur uitgezet, en de massa eerst tot rust laten komen waarna ik de jam in de potten heb geschonken. Het is belangrijk de potten tot de rand te vullen, direct te sluiten, en ze daarna ongeveer 5 minuten op hun kop te zetten. Doordat je de potten op hun kop zet wordt de lucht uit de pot gedrukt, en hierdoor neemt de houdbaarheid toe.
Schrik niet dat de substantie zo waterig is; de jam wordt pas stevig tijdens het afkoelen.
De jam is na het maken ca. 1 jaar houdbaar, mits je ze op een droge en koele plek bewaart (plak voor de zekerheid een sticker met de bereidingsdatum op de onderkant). Na het openen bewaar je de pot het beste in de koelkast.
Qua werk en bereiding viel het zelf jam maken me reuze mee. Ik vond het zelfs erg leuk om te doen, en ik sluit ook niet uit dat ik het niet vaker zal gaan doen. Maar ja, eerst deze potten maar eens wegwerken, en daar zal best de nodige tijd overheen gaan. Want wat ik al schreef, een fan van jam was ik al niet, en dat zal ik ook niet worden denk ik. Want al is deze zelfgemaakte jam een stuk fruitiger dan de standaard Bonne Maman jam die ik normaal eet, het blijft mij toch te zoet als beleg. Maar dat is natuurlijk een kwestie van smaak.
Heb jij wel eens zelf jam gemaakt? En welke smaak jam eet jij het liefst ? Liefs, Vera
Onder aanvoering van Little Miss C kom ik soms in aanraking met de meest vreemde dingen. Zo ook van de week, toen ze aankwam met zure chocolade. Je begrijpt, dát moest ik ook even proeven, en vandaag vertel ik je wat ik ervan vond.
De chocolade zit in een mooie verpakking, een beetje nucleaire look, passend bij de merknaam ” radioactive sours“.
Als ik de verpakking open komt er niet direct een geur vrij. Maar als ik de reep dicht bij mijn neus houdt, dan ruikt de chocolade wel sterk. De geur doet me erg denken aan die van van wasco-krijt.
De chocolade zelf is groen van kleur en ziet er onsmakelijk uit. Kijk en oordeel zelf maar !
De onderkant van de chocoladereep
Als ik met tegenzin na lang twijfelen dan toch eindelijk een hapje neem, en kauw, dan voel ik een lichte knetter in mijn mond. De smaak is inderdaad zure appel, en die smaak blijft ook lang hangen in mijn keel. En niet op een aangename manier.
De ingredienten
En dan mijn mening over deze zure chocolade , wel …, laat ik het zo zeggen, ik heb het bij het ene hapje gehouden dat ik nam. En dat wil wat zeggen, want meestal kan ik geen maat houden, zelfs als een smaak mij niet bekoort.
En wat Little Miss C ervan vond? Tja, zij vond het de lekkerste chocolade die ze ooit geproefd had. En dat wil wat zeggen, want als er een geen chocolade lust, is zij het!
Kortom: leuk om geprobeerd te hebben, en daar laat ik het ook bij. Deze zure chocoladereep is gekocht bij de Jamin.
Heb jij wel eens zure chocolade gegeten? En sta jij ervoor open om rare en gekke dingen te proeven? Ik lees het graag in de comments. Liefs, Vera
Forever38.com 