Soms heb je van die boeken die enorme indruk op je maken, en die je telkens wilt herlezen. Die iedere keer dat je ze leest weer andere invalshoeken laten zien. Ik heb dat onder andere bij het boek Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt van Haemin Sumin en vandaag vertel ik je hier iets meer over.
Toeval
Het is bij toeval dat ik dit boek ontdekte. Een collega van mij had het cadeau gekregen bij zijn afscheid en toen ik het een week later in de boekhandel zag liggen, sloeg ik het uit nieuwsgierigheid eens open. Mijn ogen vielen op een alinea, en het was alsof ik vastgezogen zat aan de bladzijde. Zo raak was hetgeen ik las. Als vanzelf sloeg ik het boek elders open, en ook daar zag ik de meest prachtige uitspraken staan. Ik geloof dat ik een uur in die boekhandel gestaan heb, en uiteindelijk besloot ik het boek mezelf cadeau te doen. Nu ligt het op mijn nachtkastje, en telkens als ik behoefte heb aan wat diepzinnigheid, sla ik het open. En telkens treffen de woorden mij; alsof hetgeen ik op dat moment lees ook echt van toepassing is op de situatie waarin ik me op dat moment begeef. Bijzonder.
De auteur
Haemin Sumin (1974) is een boeddhistische monnik, geboren in Zuid-Korea, die studeerde aan Berkeley, Harvard en Princeton. Hij woont afwisselend in New York en Seoul. Inmiddels is hij uitgegroeid tot een van de meest invloedrijke boeddhistische leermeesters van dit moment.

Het boek
Behalve mooie lessen over levenskwesties (van liefde en vriendschap tot werk, levensdoelen, en spiritualiteit), zijn er ook prachtige, kleurrijke illustraties van Youngcheol Lee in opgenomen. De plaatjes zijn minimalistisch, maar er straalt een enorme warmte en rust van af. Ik kan soms echt minuten kijken naar zo’n prent, waarmee hij fungeert als een visuele pauze die mij aanspoort rustig aan te doen.
Mooie inzichten
Het boek biedt zulke mooie lessen en inzichten, het is onmogelijk om ze hier allemaal neer te zetten of samen te vatten. Maar als ik dan een gooi zou doen naar wat ik het mooiste inzicht van dit moment vind, dan zou ik kiezen voor deze :
“Als ik het geheel van het leven van de meeste mensen
in een paar woorden moest samenvatten
zou ik zeggen : een eindeloos verzet tegen wat is.
Als we ons verzetten, zijn we constant in beweging
omdat we proberen ons aan te passen.
En toch blijven we nog ongelukkig over dat wat is.
Als ik het geheel van het leven van een verlicht persoon
in een paar worden moest samenvatten
zou ik zeggen : complete acceptatie van wat is.
Als we accepteren wat is, is onze geest ontspannen en kalm
terwijl de wereld om ons heen heel snel verandert.”
Prachtig toch ? Acceptatie … van dingen die niet zijn zoals wij ze willen, van onszelf, van veranderingen, van tegenslag, van emoties, van het leven zoals het is, is een bron van weergaloos geluk en vrijheid. Leren accepteren werkt verlossend en geeft rust. Het is één van die edele kunsten waar ik al een tijdje actief mee bezig ben in de praktijk te brengen. Soms is het makkelijker gezegd dan gedaan, maar het gaat me stukje bij beetje steeds beter af. En maakt me écht gelukkiger.
Heb jij dit boek al gelezen ? En wat vond jij ervan ? Laat het me weten in de comments ! -x-








































