Ik vind het belangrijk om in een relatie ook je “eigen ding” te doen, dus toen Mr C een weekendje weg wilde gaan met zijn golfmaatjes vond ik dat helemaal prima. Op onze beurt besloten Little Miss C en ik niet thuis te blijven maar saampjes ook weg te gaan. Little Miss C mocht de bestemming bepalen, en het werd De Efteling (en Mr C was zo lief ons hierop te trakteren !).
De wagen is volgeladen, en wij zijn er klaar voor : óp naar Kaatsheuvel.
Na een voorspoedige reis kwamen we aan bij het Efteling Hotel, waar we de nacht door zouden brengen. De kamer was nog niet klaar, maar we konden wel al onze toegangskaartjes voor het park krijgen.
De eerste missie was de nieuwste attractie Symbolica, Paleis der Fantasie. Dit weekend zouden er als trial fast-passes verkrijgbaar zijn, maar helaas bleken die om 10:00 uur al op te zijn. Na 16:00 uur die dag zou er weer vrije inloop zijn, dus er zat niets anders op dan eerst naar andere attracties te gaan.
We gingen als eerste naar Vogelrok, een achtbaan in het donker, die ik echt vreselijk vind omdat je helemaal niets ziet. Little Miss C vindt ‘m echter prachtig, dus als liefhebbende moeder offerde ik mezelf op (ze mag er nog niet zelf in omdat ze qua lengte nog te klein is). Na nog wat attracties en wat shops bezocht te hebben, was het tijd om naar Symbolica te gaan. Daar bleek dat de wachttijd 50 minuten bedroeg, en omdat ik wel gehoord heb van mensen die uren in de rij hebben gestaan voor deze attractie (en het wachten ’t absoluut waard vonden) besloten wij de striemende wind en kou te trotseren en aan te sluiten. We besloten de Schattentour te doen. Het moet gezegd worden : Symbolica is prachtig, en nu snap ik waarom men zegt dat je deze attractie 3x gezien moet hebben om alles gezien te hebben.
Na Symbolica waren we helemaal versteend, wat een kou afgelopen weekend!, en besloten we naar het hotel te gaan. We checkten in, deden een bordspelletje op de kamer, en daarna was het al tijd om naar de lobby te gaan, en daar Klaas Vaak te gaan bezoeken. Hij zou daar samen met zijn Zandkabouter zijn om een verhaaltje voor het slapengaan te vertellen.
Na het verhaaltje togen Little Miss C en ik naar onze kamer alwaar we nog even naar Efteling TV gekeken hebben, onder het genot van een lekker drankje en wat zoute knabbels.
De volgende ochtend ging de wekker alweer om 07:00 uur, omdat we gekozen hadden voor het ontbijtbuffet van 07:30-08:45 uur (er was ook nog een later buffet van 09:00-10:30 uur). Na het ontbijt gingen we naar de lobby waar een Meet&Greet met bewoners van het Sprookjesbos zou zijn, maar de enige figuur die we ontmoet hebben was Thomas, een ridder uit Ravelijn. Dat viel wat tegen dus.
Als gast van het Efteling Hotel mochten wij een half uur eerder het park in, en we besloten direct naar Symbolica te gaan om daar in de rij te gaan staan. We waren als een van de eersten daar, en genoten wederom van deze attractie. Ook lukte het ons nog een fast-pass voor de middag te krijgen, dus het is ons gelukt de attractie van alle kanten te zien !
In het park ontmoetten we nog wat sprookjesbosbewoners (Pardijn, Pardoes, Roodkapje, en de Sprookjessprokkelaar) en daarna kwamen we in tijdnood omdat we om 16:00 uur naar de Musical de Sprookjessprokkelaar zouden gaan. Helaas hebben we het niet meer gered om naar Ezeltje Strekje te gaan om een munt te scoren, dus dat is de missie voor een volgende keer ! De musical was een geweldige mooie show, waar we enorm van genoten hebben, en daarna was het alweer tijd om naar huis te gaan, om lekker met Mr C spareribs te gaan eten bij de Beren.
Ik heb genoten van dit heerlijke weekendje weg met Little Miss C, dat voorbij gevlogen is. Voor volgend jaar zijn de plannen alweer gesmeed : dan gaan we 2 nachtjes weg !
Wanneer was jij voor het laatst in de Efteling ? En ben jij al eens in Symbolica geweest ?
Ik zou het leuk vinden als je mij zou volgen via WordPress, Bloglovin of Instagram
Een goede view van boven mag natuurlijk niet ontbreken bij een city trip. Vanaf de Empire State Building, dat 381 m. hoog is, en op het WTC na de hoogste wolkenkrabber van NYC, reikt je blik op heldere dagen ver over New York City uit. Ik heb me laten vertellen dat je vanaf hier het beste uitzicht hebt, omdat het midden in Manhattan ligt en je vanuit hier rondom goed zicht hebt. Het liefst ga ik hier ’s avonds heen, zodat we alle kanten van de stad kunnen zien. en tevens het nieuwe World Trade Center kunnen zien liggen dat vooral ’s avonds prachtig verlicht schijnt te zijn.
De weersvoorspelling beloofde volop regen, en toen ik van huis vertrok, miezerde het nog flink. Ik besloot met de auto naar Antwerpen te gaan, en hoewel het erg druk was met auto’s slaagde ik erin een (gratis !) parkeerplaatsje te vinden, op zo’n 500 m. van de locatie. Een prima warming-up dus. Op de evenementensite was alles prima geregeld; de locatie waar je bijvoorbeeld je startnummer/ t-shirt kon halen, of waar je je tas kon laten bewaken waren duidelijk aangegeven. Er waren ook voldoende toiletten voorzien. Goed geregeld dus allemaal !
Om ervoor te zorgen dat alle lopers in alle comfort door de straatjes, op trappen en door de gebouwen heen kunnen lopen vertrekken de deelnemers altijd in waves. Mijn wave zou om 09:40 uur vertrekken, en omdat mijn voorbereidingen wat te lang hadden geduurd vertrok ik als een van de laatsten (vlak voordat het vak gesloten werd !). Lopers en wandelaars vertrokken overigens tegelijkertijd, en gelukkig was het inmiddels gestopt met regenen.
In totaal liepen we door 21 locaties; en alle locaties waren een belevenis, al kende ik sommige al. De locaties die het meest tot mijn verbeelding hebben gesproken zijn : de balzaal Belle Epoque van Hotel Hilton met de geweldige kroonluchter en de UGC Cinema’s. Ook vond ik het erg leuk om eens een kijkje te nemen in de Academie voor Schone Kunsten. Maar niet alleen op de locaties was ik verrast; ook tijdens de run zag ik erg mooie en leuke plekjes; Antwerpen heeft ontzettend veel gezichten.
Als je zin hebt om het prachtige erfgoed van een stad op een sportieve manier te ontdekken, dan is een Urban Trail zeker ook wat voor jou. Houd er wel rekening mee dat een Urban Trail anders is dan een normale run; het is qua belasting best pittig. Zo kun je niet in je eigen pace rennen, heb je last van temperatuurschommelingen doordat je in en uit gebouwen rent, en moet je regelmatig trappen lopen. Onderschat die aspecten niet, en neem desnoods liever een kortere route om jezelf niet te overbelasten. De verzorging tijdens de run is verder prima; en omdat je regelmatig in openbare gebouwen verblijft, is er altijd ruimte om een sanitaire stop te maken of even wat water te drinken. Ikzelf kan haast niet wachten op mijn volgende ontdekkingstocht !
Een tube Ekos die ik van een collega uit Brazilië kreeg. Ik weet niet of deze hier verkrijgbaar is trouwens, maar mocht je er tegenaan lopen : het is een aanrader. Het is een heerlijk romige handcrème die zalig ruikt.
Een tube Aloe Vera crema de manos, die ik tijdens mijn recente zomervakantie op La Palma kocht.
een NIVEA sensitive scheerschuim, voor een snelle touch-up als ik op reis ben.
en een Dove invisible dry deodorant.
Forever38.com 