Boekrecensie “Drijfhout” van Ianthe Sahadat

Vandaag een recensie van een boek dat ik uitkoos vanwege de paradijselijke foto op de kaft : oh, wat zou ik graag een duik in dat heldere water willen nemen.

Elif is eenendertig jaar en net verlaten door haar grote liefde Daan. Om de verwerking draaglijker te maken vertrekt ze naar Thailand. Niemand weet waar ze is en niemand weet wat ze doet.
Ze is down, emotioneel, labiel, en komt rokend de dag door. Tot ze op een bergtop wordt aangesproken door een jonge Amerikaan. Hij intrigeert haar, geeft haar complimenten en laat haar het land zien.
Maar dat niet alleen. Als half-Portugese, talig ingestelde, slimme vrouw is zij perfect voor een klus die James van haar verlangt. Elif moet onder strikte geheimhouding doen wat James haar zegt. Met enige argwaan doet ze wat haar opgedragen wordt.
Met verbijsterende en mysterieuze gevolgen van dien.

Naast de voorkant sprak hetgeen er op de achterkant van het boek geschreven stond, me ook enorm aan : “Drijfhout is een verpletterende en verslavende roman die door de vaart van een thriller, de tragikomische toon en de thema’s van een psychologische roman volstrekt origineel is“.

Het boek bestaat uit twee delen : DAARBUITEN en HIERBINNEN. In het eerste deel van het boek maakt Elif, na een pijnlijke relatiebreuk, een reis naar Thailand waar ze James ontmoet. James, die wel een geheim agent lijkt, heeft Elif nodig voor een klus.  Het enige dat Elif weet is dat ze op zoek moet naar een oudere man met de naam Singh. Al gauw blijkt dat James op de meest onverwachte plekken boodschappen achterlaat, dus Elif wordt goed in de gaten gehouden tijdens haar missie.

In het tweede deel laten Elifs moeder en haar ex-vriend haar opnemen in een psychiatrische instelling. Hier geven nieuwe inzichten haar een andere kijk op het verleden. Wat is er echt gebeurd in India ?

Mijn mening over dit boek

Drijfhout is in een vlotte stijl geschreven en dat zorgde ervoor dat ik door bleef lezen en toch wel benieuwd was of Elifs avontuur in India nou ontsproten was uit haar psychose, of niet. Origineel kon ik dit gegeven echter niet vinden; ik heb meer dan eens boeken met zulke plots gelezen, dus ik was daar eigenlijk behoorlijk in teleurgesteld. Ik heb me serieus op een gegeven moment afgevraagd of ik dit boek niet al eerder gelezen had, zo bekend kwamen sommige wendingen me voor. Ik vind dit boek dan ook geen aanrader.

  • Auteur : Ianthe Sahadat
  • 319 pagina’s
  • Prometheus, juni 2016
  • ISBN : 9789044630305

2 thoughts on “Boekrecensie “Drijfhout” van Ianthe Sahadat

  1. Het boek ken ik niet, maar ik snap dat je deze hebt gekozen nav de mooie foto haha. Verhaal lijkt me ook wel wat trouwens, maar ik moet eerst mijn eigen boekenkast even doorspitten, maar ik ga deze even opschrijven. Liefs.x

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s