Onlangs las ik een inspirerende post over de drie zeven van Socrates. Simpelweg gezien komt die erop neer dat je na moet denken voordat je iets doorvertelt, vooral als het over anderen gaat. En dat zette me aan het denken.

Als ik eerlijk ben, maakte ik me er best schuldig aan dat ik soms verhalen doorvertelde zonder ze echt te checken. Verhalen die niet altijd even positief waren over een ander, of die eigenlijk niet per se iets toevoegden. Hoewel ik echt geloof in “praise in public, criticize one on one”, moet ik ook eerlijk toegeven dat ik dat niet altijd zo bewust toepaste als eigenlijk zou hebben gemoeten. Tja, no shame in my game hoor !

Toen ik de tekst over de drie zeven van Socrates las, raakte die me op de een of andere manier. Sindsdien ben ik er echt bij stil gaan staan. Ik stel mezelf nu echt structureel de vraag: is wat ik wil delen eigenlijk wel door die drie zeven gegaan ? En die vraag maakt voor mij een groot verschil. Het voelt niet alleen eerlijker, maar het maakt me ook positiever. Omdat ik minder meedoe aan negatieve gesprekken en meer bij mezelf blijf. Want ik merk ook dat ik gesprekken van anderen op de drie zeven toets. En als iets niet door één van de zeven komt, kies ik er steeds vaker voor om er niet in mee te gaan of het gesprek een andere richting op te sturen. En dat bevalt me meer dan goed.

Daarom deel ik de tekst over de drie zeven van Socrates ook graag met jou. Misschien heb jij er ook iets aan.

De drie zeven van Socrates.

Socrates, de Griekse filosoof, zat in Athene op een bankje in de zon toen er een man naar hem toe kwam.

“Socrates, ik moet je iets vertellen over je vriend die…”

Voordat de man zijn zin kon afmaken, onderbrak Socrates hem:

“Heb je wat je me wilt vertellen door de drie zeven gehaald?”

“De drie zeven? Welke drie zeven?” vroeg de man verbaasd.

Socrates antwoordde:

“De eerste zeef is de waarheid. Heb je onderzocht of wat je wilt vertellen waar is?”

“Nee, dat heb ik ergens gehoord…”

“Dan de tweede zeef: is het positief? Is het iets goeds wat je over mijn vriend wilt vertellen?”

De man aarzelde. “Nee, eigenlijk niet…”

Socrates knikte en ging verder:

“Dan blijft de derde zeef over: de noodzakelijkheid. Moet ik dit echt weten?”

“Nee, niet echt…”

Socrates glimlachte en zei:

“Als wat je wilt vertellen niet waar is, niet positief en niet noodzakelijk is, belast mij er dan niet mee.”

Sinds ik hier bewuster op let, merk ik hoeveel rust het geeft om niet alles meteen te delen of te herhalen. Niet alles hoeft gezegd te worden of doorverteld te worden.

Heb jij ook wel eens verhalen of gesprekken die beter door de drie zeven zouden mogen gaan voordat je ze deelt ?

Lieve groet, Vera.