Sinds ik deze rubriek bij houd, is er nog geen maand voorbij gegaan dat ik niets opgemaakt heb. En ook in de afgelopen maand was dat niet het geval; ik maakte 8 verpakkingen op. En vandaag vertel ik je van welke producten.
Heb jij de afgelopen maand veel producten opgemaakt, of houd jij het niet bij ? Liefs, Vera.
Een hele tijd geleden zag ik ergens de 25 levensvragen tag voorbij komen. Ik weet niet meer bij wie, maar ik was wel zo kien om de vragen op te slaan, en vandeweek maakte ik tijd om de tag eens in te vullen. Ben je benieuwd naar mijn antwoorden op de vragen “wat is jouw meest awkward moment ooit” en ”wat is je guilty pleasure op tv gebied” ? Lees dan snel verder !
Mijn homescreen is een foto van mijn gezin, in november ’22 genomen in Dubai. Ik weet het nog goed, het was een prachtig moment, tijdens de ondergaande zon. Zodra ik het scherm open, komt er een foto van mij met Little Miss C tevoorschijn, zittend op een grote kei, aan de rand van het Gardameer, ook tijdens zonsondergang. Je zou bijna denken dat wat met ondergaande zonnen had, haha.
Sowieso iets alcoholisch, en waarschijnlijk wordt het een wijntje, liefst met bubbels (prosecco, cava of champagne).
“Thanks” en “Thank you“, denk ik. Sowieso heb ik nogal de neiging om er allerlei Engelse woorden doorheen te gooien in mijn conversatie (why ?, I don’t know).
Van de laatste tijd heb ik er eigenlijk geen; ik kijk sowieso heel weinig films meer.
Liefdesprogramma’s als Grenzeloos Verliefd, B&B Vol Liefde, Boer Zoekt Vrouw, Married at First Sight, First Dates, Lang Leve De Liefde. Heerlijk !
Blinding Lights van The Weeknd.
Naar mijn lieve Sis.
Poeh, dat is lang geleden. Ik zou het je niet meer precies kunnen zeggen, wel weet ik dat het een hotmail adres was. Iets met l@d@l@123 ofzoiets, ik weet nog wel vaag dat er veel @-tekens in mijn usernaam zaten.
Toch wel aan gedragingen van anderen. Ik kan me mateloos irriteren aan mensen die zich passief gedragen, geen beslissingen durven nemen, die klagen om te klagen, of die keihard niezen, gapen, of andere bijgeluiden maken.
BUURMAN OF BUURMAN ?
Eerlijk gezegd had ik geen idee, dus ik ben maar een filmpje van Buurman en Buurman op gaan zoeken, en oh oh oh wat zijn Pat en Mat leuk ! Ik kan je zeggen, het is niet bij een filmpje gebleven, ik ben fan, en dan met name van Pat, die in het groene huis link met nummer 12 woont, en een baret en een gele trui draagt.
Dat was in Kenia, toen Mr C en ik vergeten waren de hotelrekening te betalen, en we op stel en sprong terug moesten en zo bijna de oorzaak waren van het feit dat ons reisgezelschap het vliegtuig miste.
Mijn favoriete dag van het jaar ? Dat is zonder twijfel 27 februari.
De nerd-emoji 🤓. Ik heb geen idee of ik ‘m goed gebruik, maar ik vind ‘m zelf erg grappig en gebruik ‘m op momenten dat ik de wijsneus uithang, of juist een domme actie heb.
Ik heb ze allebei nooit gehad, en ik heb er ook weinig mee. Hoewel ik soms wel stiekem droom van een spinnende kat, of een trouwe viervoeter. Maar dan bedenk ik me altijd weer hoeveel extra werk dat met zich mee gaat brengen, en hoe gebonden aan huis ik dan zal zijn, en dan vergeet ik het altijd weer snel.
Toch wel Amsterdam. Op de een of andere manier vind ik die stad toch sfeervoller en knusser, hoewel ik ook zeker kan genieten van de charme van Utrecht.
Koffie. Thee drink ik alleen met honing en citroen als ik echt heel erg verkouden ben.
Ernie ! Ik kan enorm lachen om zijn vrolijkheid en naiviteit en vind het heel vermakelijk hoe hij Bert af en toe tot waanzin drijft met zijn rare acties en briljante ideeen.
Een serie, en dan het liefst op de bingewatch-stand. Ik kijk weinig teevee/Netflix/Videoland, maar als ik kijk dan kijk ik vaak uren achter elkaar.
Engeland denk ik. En dan met name door de Royal Family met hun pomp&circumstance.
Vlees. Hoewel ik echt een flexitarier ben, en er met gemak tijden voorbij gaan dat ik geen vlees eet, heb ik af en toe toch echt de behoefte aan een stukje vlees. Het liefst wel witvlees, met af en toe een uitschieter naar spare-ribs van de Argentijn.
Pfff, wat een onmogelijke keuze. Backstreet Boys dan maar.
Ik keek het vroeger allebei, maar Villa Achterwerk kon me toch nooit zo bekoren. Sesamstraat daarentegen … Meneer Aart was mijn favoriet, met zijn gemopper.
Ik spiegel alle producten in mijn koelkast (dus plaats blikjes en potten altijd met het etiket naar voren).
En, wat is de belangrijkste levensles die jij hebt geleerd? Liefs, Vera.
Iedere maandag neem ik jullie mee in mijn week en geef ik een inkijkje in mijn leven door middel van My Weekly Diary. Afgelopen week was ik in winterse kerstsferen, bleek ik zoet te zijn geweest, en verkende ik de Sleutelstad. Je leest dit (en meer) in My Weekly Diary.
Mijn werkweek start met een vlucht naar Frankfurt waar ik de komende dagen standmanager tijdens een beurs ben, iets wat ik heel erg leuk vind. Na een vlucht met wat vertraging kom ik aan in een wit Frankfurt, het sneeuwt hier, en dat zal het volgens de voorspellingen de komende dagen ook blijven doen. Had ik nu maar een extra paar schoenen meegenomen ..
Vandaag sta ik de hele dag op de beurs, ik voel me enorm in mijn element – ik zou dit best full-time als job willen doen hoor. ‘s Avonds hebben we met alle collega’s van alle Business Groepen een gezamenlijk diner, maar de afterparty met karaoke en shotjes besluit ik te skippen en zo komt het dat ik ook nog wat tijd heb voor wat me-time in de hotelkamer.
Dag 2 en gelijk mijn laatste beursdag is een drukke. Ik vlieg de hele dag over en weer op de stand, heerlijk!, hoe drukker hoe beter hoor. Na de schoonmaak besluit ik spontaan mijn eigen plan te trekken en naar de Frankfurter Weihnachtsmarkt te gaan. Als ik er dan toch ben, moet ik er alles uit halen nietwaar. Ik geniet enorm van de lampjes en de romantische sfeer, bewonder Sonny de fraai opgemaakte enorme Kerstboom, eet Currywurst als diner, drink om op te warmen een Lumumba (warme choco met rum), en verlekker mezelf aan de prachtige, maar helaas veel te prijzige, spulletjes van Käthe Wohlfahrt. Voldaan en met een paar mooie vilten kersthangers keer ik terug naar mijn hotelkamer; wat een heerlijke afsluiter van een paar heerlijke dagen.
En vandaag keer ik huiswaarts, met een stel zere voetjes en spierpijn all-over. Zo actief als de afgelopen dagen ben ik met mijn zittende beroep natuurlijk normaal gesproken niet, dus ik voel het goed, haha. De terugreis gaat voorspoedig en na aankomst, een dikke knuffel voor mijn gezin, en een snelle hap thuis ga ik door naar Tarot-les.
Het nadeel van een paar dagen afwezig zijn, is de overvolle inbox die op je wacht. En zo ook vandaag, maar niet nadat ik eerst een uur banen gezwommen heb. Na het werk komt mijn schoonmoeder gezellig langs en vieren we Pakjesavond en eten we aansluitend kaasfondue. We worden alle 4 goed verwend, maar belangrijker nog : het is een gezellige traditie.
En het is sowieso een feestdag vandaag, want ik mag starten met mijn 3 Adventkalenders : die van Sonnentor Thee, die van Lievelingspost, en de door Little Miss C voor mij gemaakte (ik maakte er ook een voor haar).
Rond het middaguur vertrek ik naar Leiden waar ik morgen aan de start sta van de Urban Trail. In deze stad heb ik zoveel herinneringen liggen, en vandaag ga ik dan ook heel wat nostalgische plekken langs. Maar niet nadat ik eerst langs de enige chocoladeletterwinkel van NL ga en mezelf een overheerlijke 80% pure chocoladeletter cadeau doe. De rest van de tijd besteed ik al wandelend en ook een beetje shoppend in de Breestraat en de Haarlemmerstraat. De avond besteed ik in mijn hotel met de geweldige Netflix serie Hjem Til Jul (De eeuwige vrijgezel Johanne is het zat om commentaar over haar relatiestatus te krijgen en gaat 24 dagen lang op zoek naar een vriendje dat ze met kerst kan meenemen).
En vandaag sta ik dus aan de start van de Urban Trail, in de stad die ik vanuit vroeger zo goed ken. De route voert o.a. door de Lakenhal, de Hortus Botanicus, Museum Boerhaave, de Sterrenwacht, en de Burcht. Wat een geweldig mooie stad is Leiden toch !
Komende week starten de eindejaarsexamens van Little Miss C, en ga ik naar de WinterEfteling. Ik vertel je er volgende week maandag alles over.
Hoe was jouw week ? Liefs, Vera.
Het is het enige schoonmaakmiddel met een heuse fanclub, en ook bij mij staat de fles prominent vooraan in mijn schoonmaakkast. Ik heb het natuurlijk over Dasty Ontvetter, het schoonmaakmiddel van de Wibra, en vandaag vertel ik je waar ik het allemaal voor gebruik.
Volgens de boeken is Dasty een mix tussen een schoonmaakmiddel en een ontvetter. Het product bevat kaliumfosfaat. Dat verwijdert kalk én het ontvet. De geur van Dasty is quasi citroenachtig. Ik vind het niet verkeerd, maar het is wel erg chemisch.
Behalve het ontvetten van dingen gebruik ik de Dasty ontvetter ook voor het reinigen van mijn trapleuningen, de buitendeuren (dan wel verdund), en onverdund voor het verwijderen van stickers, hardnekkige vlekken in kleding, en het schoonmaken van de barbeque. Simpelweg gebruik ik Dasty voor zeer vervuilde oppervlakken, zowel binnen als buiten.
Naast een fles met een sproeikop heb ik ook een fles zonder sproeikop in mijn kast staan. Niet alleen kun je de ene sproeikop gewoon in zo’n fles draaien, soms is het ook gewoon handiger als je de ontvetter in een bakje kunt gieten en er dan iets in kunt leggen. Ik doe dat vaak met vette spullen; als je die in een bak met een laag ontvetter legt zie je het vet zienderogen oplossen. Je moet overigens wel uitkijken welke zaken je onverdund met Dasty behandelt. Verf bijvoorbeeld kan verdwijnen; bij het schoonmaken van geverfde oppervlakken moet je de Dasty verdunnen met warm water en met dat sopje het oppervlakte afnemen. Ook kan Dasty de kleur aantasten of metaal uitbijten. Probeer bij twijfel Dasty dus eerst op een klein, verborgen stukje van het oppervlak om te kijken wat er gebeurt.
Het is de Dasty ontvetter die zo populair is, en de fanclub heeft, maar er bestaan meer goede producten in de Dasty-lijn. Zo is er een vlekkenverwijderaar, afwasmiddel, badkamerreiniger, kalkreiniger, wc-gel, en ruitenreiniger. Wibra zou zo’n 3 miljoen flessen Dasty ontvetter per jaar verkopen.
Dasty Ontvetter is te koop bij Wibra en kost EUR 2.99 voor de spray, en EUR 2.79 voor de navulverpakking.
Ben jij ook een Dastyaan (oftewel : fan van Dasty ontvetter) ? Ik lees het graag in de comments. Liefs, Vera.
Vandaag deel ik mijn essentials als het op hardlopen aankomt. Ben je benieuwd van welke zaken ik echt niet zonder kan, als ik een rondje ga rennen ? Vandaag vertel ik het je !
Waar kun jij echt niet van zonder, als het op jouw sport aankomt ? Liefs, Vera.
Iedere maandag neem ik jullie mee in mijn week en geef ik een inkijkje in mijn leven door middel van My Weekly Diary. Afgelopen week voerde ik een moeilijk gesprek op het werk, nam ik een kijkje op de campus van Tilburg University, en hield ik een zoete traditie in stand. Je leest dit (en meer) in My Weekly Diary.
Een dag met opstartproblemen. Ik ben zo moe dat ik besluit na mijn DGM-les Yoga & Meditatie een uurtje terug te gaan naar bed. Dat doe ik normaal echt nooit. Blijkbaar had ik echt behoefte aan dat extra uurtje want als mijn wekker gaat, voel ik me echt een stuk beter, en ook belangrijk, ik ben uiteindelijk nog op tijd op mijn werk (ik heb flexibele werktijden en mag tot 09.30 uur starten). De werkdag vliegt gelukkig voorbij, ik heb best wat taakjes liggen, en de middag staat zoals gebruikelijk in het teken van meetings, maar het is allemaal prima te doen.
’s Avonds maak ik mijn definitieve keuze voor wat betreft mijn stem voor de Tweede Kamer-verkiezingen. Ik mag dan wel niet meer in NL wonen, dat wil niet zeggen dat ik niet het beste voor heb met dit land en mijn stem verloren laat gaan.
De ochtend werk ik op kantoor en de middag werk ik lekker thuis, waar ik de rust vind om een aantal k-klusjes die al een tijd op mijn To-Do-lijst staan te branden, af te werken. ‘s Avonds kleur ik mijn haar, geboren uit een stuk onvrede over mijn vaste kapper. Ik ben er nog niet over uit of ik dit standaard blijf doen, maar voor nu ben ik blij met de bespaarde € 30,-, om het over de bespaarde tijd nog maar niet te hebben.
Mijn part-time dag start ik met wat huishoudelijke taakjes, Sinterklaascadeautjes inpakken, een uurtje hardlopen, en een warm schuimbad. ‘s Middags heb ik een afspraak bij de tandarts, waar ik goed nieuws krijg qua geen gaatjes, maar minder goed nieuws qua glazuur. Ik moet me er toch eens in gaan verdiepen hoe ik ervoor kan zorgen dat dit niet verder verslechtert. ‘s Avonds besluit ik op tijd naar bed te gaan, en wat me-time te pakken.
Een aanvaring met een collega maakt dat ik een Moeilijk Gesprek dat ik al van plan was te voeren, versneld voer. Ik ben er toch wel behoorlijk ontdaan van, en werktechnisch komt er dan ook niet zoveel uit mijn handen vandaag. Vrij op tijd ga ik naar huis, en ‘s avonds heb ik gelukkig wat afleiding in de vorm van Tarot-les.
Ik sta niet lekker op; het gedoe op mijn werk van gisteren zit me nog steeds niet lekker. Maar hoe graag ik ook het liefst in mijn bed wil blijven liggen met het dekbed over mijn hoofd, ik sleep me eruit en ga een uurtje banen zwemmen. En dat doet me goed. Het feit dat ik volgende week (voor werk) in het buitenland ben, doet me ook goed. Even afstand.
Rond 17.00 uur klap ik de laptop dicht en vertrek ik naar Tilburg waar ik mee doe aan de Warandeloop By Night. Een fun run in het donker van nog geen 4 km met veel muziek en lichtjes, en veel wandelen en trappen lopen in diverse gebouwen van Tilburg University. Best leuk om eens gezien te hebben. Bij thuiskomst neem ik een lekker warm schuimbad en kijk ik nog even naar Sonny Boy op Netflix.
Ik slaap eerst een beetje uit, want nog steeds zo moe, en daarna vertrekken we naar Zaandam, voor de verjaardag van een neefje. En laat in die stad nou ook Verkade zitten die vandaag gratis chocoladeletters uitdeelt. Je snapt, daar gaan we eerst even langs !
En vandaag ga ik met de trein naar Den Bosch waar ik mijn lieve Sis tref. We starten de dag inmiddels traditiegetrouw met een Bossche Bol en daarna gaan we naar de Margriet Winterfair, die in onze optiek minder sfeervol is dan vorig jaar. Echt leuk slagen doen we ook niet, hoe graag we ook willen, we vinden weinig van onze gading.
Komende week vertrek ik voor het werk naar Frankfurt, vieren wij Pakjesavond, en heb ik een weekendje me-time gepland ! Ik vertel je er volgende week maandag alles over.
Hoe was jouw week ? Liefs, Vera.
“Iedereen” op Het Net is er laaiend enthousiast over, en ikzelf wil (durf) ook niet meer zonder omdat ik bang ben dat mijn huidkwaliteit bij het stoppen weer achteruit gaat … Ik heb het natuurlijk over Collageen poeder, en vandaag vertel ik je wat Collageen eigenlijk is.
In februari van dit jaar was ik helemaal klaar met de kwaliteit van mijn huid; hij oogde dof, en ik had veel fijne lijntjes, met name rondom mijn mond, en tevens wat eczeem plekjes op mijn wangen. Over de werking van mijn gezichtsverzorging van Filorga had ik al langer vraagtekens, en ik besloot het over een andere boeg te gooien. Enerzijds stapte ik over op Neovadiol van Vichy (de huidverzorgingslijn voor vrouwen tijdens de menopauze) maar ik besloot ook Collageen te gaan slikken. Ik had er al langer op Internet goede reviews en verhalen over gelezen, maar ik vond het best spannend om dit te gaan gebruiken. Want wat slik je dan eigenlijk ?
Collageen is een eiwit dat je lichaam in principe zelf aan kan maken, maar vanaf je 25e levensjaar neemt deze aanmaak van collageen steeds meer af. Collageen geeft structuur en elasticiteit aan haar, nagels, botten, spieren en gewrichten. Het zorgt daarnaast voor de stevigheid en elasticiteit van de huid. Zoals gezegd, neem de aanmaak vanaf je 25e levensjaar af, maar na je 50-ste maakt je lichaam bijna helemaal geen collageen meer zelf aan. En dat zorgt onder andere voor het slapper en dunner worden van je huid.
Collageen bestaat in verschillende varianten; er is runder collageen, vegan collageen en viscollageen. Ik zelf slik die laatste, van Charlotte Labee*. Deze is gewonnen uit Noorse MSC gecertificeerde wilde kabeljauw.
Waar rundercollageen wordt gewonnen uit de huid, de botten, het kraakbeen, het beenmerg en het orgaanvlees van runderen, wordt de beste viscollageen gewonnen uit de huid van vissoorten zoals de wilde Noorse kabeljauw. Qua werkzaamheid is het een niet slechter dan de ander, echter vertoont het aminozuurprofiel van viscollageen de meeste gelijkenissen met menselijk collageen, wat bevorderend is voor de opneembaarheid. En daarom heb ik voor viscollageen gekozen.
Ik vind het op zich wel een vies idee dat ik de schubben van een vis aan het slikken ben, maar ik probeer daar maar niet te veel bij stil te staan. Het doel heiligt de middelen zullen we maar zeggen, en mijn insteek was een betere huid te krijgen, en dat is gelukt. Ik ben trouwens benieuwd welke andere positieve bijwerkingen ik ga merken, want dat ik dit blijf slikken is zeker. Sterker nog, ik durf niet meer te stoppen, bang als ik ben dat mijn huidkwaliteit weer achteruit gaat …
Ben jij ook zo’n fan van collageen ? Liefs, Vera.
Kleine disclaimer : pas wel op wanneer je een vis- of schaaldierallergie hebt. In dat geval wordt het afgeraden viscollageen in te nemen om een eventuele allergische reactie te voorkomen.
*Geen spon, gewoon echt een tevreden gebruiker.
Het is het nieuwste boek van Liesbeth Raskers Kroegpraat Boekenclub, het is het boek van Heel Nederland Leest in 2023, en last-but-not-least, het is ook nog eens een van de lievelingsboeken van wijlen mijn moeder. Alle reden voor mij dus om ‘m gaan te lezen, en vandaag vertel ik je dan ook wat meer over Sonny Boy van Annejet van der Zijl.
Herfst 1928: een jonge Surinaamse student trekt in Den Haag als kostganger in bij een gescheiden Hollandse vrouw met vier kinderen. Als ze een half jaar later zwanger van hem blijkt, is het schandaal niet te overzien. Maar ondanks armoede en discriminatie slaagt het stel er in de jaren die volgen in een gelukkig en ook voorspoedig bestaan op te bouwen met hun zoontje Waldy, alias Sonny Boy. Dan breekt de Tweede Wereldoorlog uit, en besluiten ze Joden in huis te nemen – met alle consequenties van dien.
Eerlijk gezegd stond ik niet te popelen om dit boek te lezen; het is dat het “moest” omdat ie in de `boekenclub van Liesbeth Rasker besproken gaat worden, en ik mezelf voorgenomen heb elk boek dat daar aan de orde komt, te gaan lezen. En hoe blij ben ik daarmee, want oh, wat is dit boek mooi.
Het boek gaat over een voor die tijd onmogelijke liefde, in oorlogstijd. En waar ik dacht dat Sonny Boy de hoofdpersoon in het verhaal was, is dat niet zo. Het zijn de omstandigheden rondom zijn bestaan, die centraal staan. En die omstandigheden zijn helder en aangrijpend beschreven, zonder al te veel poespas, maar toch op een manier die mij geraakt heeft. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik zeer onder de indruk ben van dit boek. En dat is dus gelijk het leuke van zo’n boekenclub, want de aversie die ik had tegen dit boek bleek geheel onterecht. Overigens is het boek gebaseerd op een waargebeurd verhaal, en krijg je gelijk een stukje westerse geschiedenis mee (inclusief foto’s die je nog meer in het verhaal slepen).
Er is trouwens ook een film van Sonny Boy, en een theatervoorstelling. Ik denk dat ik de film, die op Netflix te zien is, zeker eens ga kijken.
Heb jij het boek al gehaald ? Hij is deze maand (november 2023) gratis voor iedereen, dus ook als je geen lid bent, op te halen in een bibliotheek in NL bij jou in de buurt ! Liefs, Vera.
Iedere maandag neem ik jullie mee in mijn week en geef ik een inkijkje in mijn leven door middel van My Weekly Diary. Afgelopen week was ik in mijn geliefde Zeeland, deed ik mee aan de hype rondom de Crompouce, en vond ik wat in mijn schoen ! Je leest dit (en meer) in My Weekly Diary.
Mijn werkdag begint meer dan goed, als een collega van mij een blik weg wil gooien, waar ik al een tijdje stiekem mijn zinnen op had gezet (heb ik al eens gemeld, dat ik blikjes spaar ?). Ik ben er super-superblij mee want dit blik is een meer dan prachtige aanvulling op mijn collectie. Werktechnisch is alles verder prima te doen vandaag, en ik zet veel zaken in werking.
Vandaag rijd ik in alle vroegte naar mijn geliefde Zeeland, en meer specifiek naar mijn geliefde Schouwen Duiveland waar ik deelneem aan een 2-daagse Strategy Meeting. Aan het einde van de dag is er ruimte voor een teambuilding activiteit in de vorm van enkele Expeditie Robinson spellen. Fanatiek als ik ben werp ik me op bij de eetproef, die ik win, en dat gecombineerd met de puzzel- en boogschietkwaliteiten van mijn teamgenoten maakt ons het winnende kamp ! ‘s Avond werken we nog wat door en na het diner sluiten we af met een limoncello in de bar. Een nieuwe MT-traditie inmiddels.
Hoe fijn dit soort heidagen ook zijn, het is ook gewoon keihard werken. En zo komt het dat ik om 06.30 uur al notulen aan het uitwerken ben. Om 08.30 uur start de meeting weer en die duurt aan een stuk tot laat in de middag. Erna is het bij mij wel op hoor, maar ik besluit voor ik naar huis ga toch eerst nog even een stukje langs het strand te lopen. Als ik er dan toch ben, moet ik daar natuurlijk wel gebruik van maken …
Een productieve werkdag, een stap uit mijn comfort zone, en een leerzame Tarot-les. Dit vat mijn dag wel samen denk ik zo.
De laatste werkdag van de week kan ik helaas niet starten met mijn uurtje banen zwemmen want ik word om 08.00 uur al in een Teams-meeting verwacht. Ik besluit daarom na het werk maar een rondje in het bos te gaan rennen, en dat is helemaal geen straf met dit heerlijk frisse Herfstweer. Erna ga ik lekker lang in bad; het perfecte einde van mijn werkweek en een prima start van mijn weekend !
‘s Avonds geef ik tijdens het boodschappen doen toe aan de hype en koop ik een verpakking Crompouces. Ik had me erop ingesteld dat ik ‘m niet zo lekker zou vinden (want geen fan van croissants, en ook niet van tompouces) maar help …. wat een lekkernij is dit zeg. Juist het laagje van roze chocolade maakte ‘m zo lekker. Ik ben fan !
Een feestelijke dag vandaag, want mijn schoonouders vieren hun 80-ste resp. 75-ste verjaardag, en vieren dit met een diner bij een van de grootste all-you-can-eats in NL. Niet mijn favoriete type restaurant, maar zij hebben het naar hun zin en dat is het belangrijkst.
De intocht van Sinterklaas in NL gisteren heb ik aangegrepen om wat leuks en lekkers in onze schoenen te stoppen. Voor Mr C een magazine over golf, voor Little Miss C zure kauwgom van Chupa Chups en een pakje stickers, en voor mezelf een knuffelkleed van zachte fleece dat aan de buitenkant is doorgestikt in een Nijntje patroon. ‘s Avonds eten we kaasfondue, het gerecht dat we standaard tijdens Pakjesavond eten, maar dat ik altijd toch wel een keer vantevoren weer geoefend wil hebben. Kortom, een heerlijk dagje dus !
Komende week doe ik mee aan een Fun Run By Night, en ga ik traditiegetrouw met mijn lieve Sis een Bossche Bol eten en naar de Margriet Winterfair. Ik vertel je er volgende week maandag alles over.
Hoe was jouw week ? Liefs, Vera.
Ik vind het altijd leuk om mijn huis in thema’s te decoreren, en nu de Halloween-spulletjes opgeruimd zijn, is het bijna tijd om de Sinterklaasdoos van zolder te halen. Immers, als het goed is, komen De Sint en zijn Pieten, en Het Paard, en alle cadeaus morgen in NL aan (en overmorgen in België). En dit jaar heb ik een nieuwe decoratie om op te hangen, en wel een superleuke juten slinger die ik deze week maakte, en die ik je graag vol trots laat zien.
Voordat je verder leest wil ik allereerst graag 3 disclaimers geven. Ten eerste; ik ben gek op het Sinterklaasfeest. Het geloof van kleine kindjes in De Sint vind ik magisch, en heeft voor mij niets te maken met “kinderen voorliegen“. Voor mij is dit puur Hollandse traditie, en na de verjaardag van mijn dochter, is Pakjesavond voor mij Het Feest van het jaar. Ten tweede, voor mij is een juten zak onlosmakelijk verbonden met Sinterklaas. In die juten zak worden de cadeaus gestopt, en hoewel ik heus ook wel eens tegen Little Miss C gezegd heb dat je daarin meegenomen wordt naar Spanje als je niet zoet bent, ben ik volkomen tegen bangmakerij. Het Sinterklaasfeest is een feest van vermaak en een grapje of een klein dreigementje als kinderen klein zijn (bv eet maar zoet door, dan mag je je schoen zetten) moeten kunnen, maar stelselmatig dreigen met bv het slaan met de roe, of het in de zak stoppen niet. En last but not least : Piet. Piet is in mijn wereld zwart van de roet en de ene Piet heeft zich eerder gewassen dan de ander, en dat is waar ik in geloof.
Ik kocht een juten slinger met 13 vlaggetjes, waar ik met een lijmpistool ornamentjes op kleefde. Ik had al een aantal figuurtjes in huis, ik kocht er een aantal op de KreaDoe, en de roe en de juten zakjes heb ik zelf gemaakt. De roe maakte ik met wat takjes uit de tuin, en de juten zakjes maakte ik van een stukje jute, opgevuld met wat watten; ik knoopte er een rood strikje omheen.
Eerst legde ik de ornamentjes los op de vlaggetjes, en pas toen ik het er leuk uit vond zien, heb ik alles vastgelijmd. Voor mij stond vast dat ik Sinterklaas in het midden wilde, en de 2 juten zakjes aan het eerste en het laatste vlaggetje, en de rest heb ik gewoon naar eigen inzicht neergelegd. Daar zat verder geen gedachte achter.
Deze slinger is ook superleuk om te maken met je (klein-)kind. Denk er dan alleen wel aan dat je het lijmpistool niet door hem/haar laat bedienen. Niet alleen de knop van het lijmpistool wordt gloeiend heet, maar de lijm zelf ook, en we willen geen huilende kindjes rondom dit Kinderfeest.
Tenslotte … gezien de gevoeligheden en de discussies rondom Sinterklaas voelde ik me bijna bezwaard deze post te plaatsen, maar ik heb besloten dit toch te doen, omdat ik het voor mij een-na-mooiste feest van het jaar wil behouden, en ik ook trots ben op mijn creatie en wellicht een lezer/volger ermee kan inspireren ‘m ook te maken.
Ik wens jou alvast een gezellige Sinterklaastijd toe. Liefs, Vera.
