Er was een tijd dat ik door mijn dagen heen leek te gaan alsof alles neutraal was. Ik deed wat nodig was : trainen voor een belangrijke wedstrijd, mijn financiën bijhouden, werken, mijn taken afronden… maar er zat nauwelijks emotie bij. Geen trots, geen voldoening, gewoon … routine. Mensen noemden me soms “onverschillig”, en eerlijk? Soms voelde ik dat zelf ook.

Het bijzondere is dat ik geen financiële zorgen had, mijn leven liep op rolletjes, maar het voelde alsof ik er niet écht bij was. Ik realiseerde me dat het niet ging om wat ik deed, maar om hoe ik erbij voelde. En dat wilde ik veranderen.

Stap 1: Verbinding maken met mijn waarden.

Ik begon mezelf te vragen: “Waarom doe ik dit? Wat betekent dit voor mij?”

• Sparen was niet langer gewoon geld opzij leggen, maar een manier om vrijheid en rust te creëren voor mijn toekomst.
• Mijn werk werd een kans om te groeien, niet alleen een verplichting.
• Ook mijn hardlooptrainingen kregen nieuwe betekenis: niet alleen kilometers afleggen, maar een stap dichterbij een succesvolle loop zijn.
  Door mijn acties te koppelen aan wat voor mij écht belangrijk is, begon ik kleine vonkjes van betekenis te voelen.

Stap 2: Rituelen creëren.

Ik ontdekte dat rituelen magie kunnen brengen in alledaagse handelingen:

• Mijn ochtendkoffie werd een moment van bewustzijn : ruiken, proeven, even stilstaan.
• Voor een taak nam ik 30 seconden om mijn intentie te zetten, bijvoorbeeld : “Ik doe dit vandaag om mezelf te ontwikkelen“, of in het geval van een hardlooptraining “Ik loop vandaag om sterker te worden en mijn Dam tot Dam-doel te bereiken.”
  Het klinkt klein, maar zulke mini-rituelen hielpen me bewuster te leven.

Stap 3: Kleine successen vieren.

Voorheen dacht ik : pas trots zijn als iets groots is bereikt. Nu probeer ik elk klein succes te erkennen.

• Een taak afronden.
• Een vriendelijk woord tegen een passant.
• Een week zonder impulsieve uitgaven.
  Ik noteer het of zeg het hardop: “Ik ben hier trots op.”
  Dat maakt dat mijn acties een positieve emotie oproepen in plaats van leeg voelen.

Stap 4: Mijn zintuigen wakker maken.

Veel van mijn onverschilligheid kwam van het leven op autopilot. Dus ik oefen:

• Bewust lopen, zien wat er om me heen gebeurt.
• Bij het eten de smaak echt proeven.
• Echt luisteren als iemand iets vertelt.
  Dit simpele aanwezig-zijn verandert mijn alledaagse routines in bewuste, betekenisvolle momenten.

Stap 5: Reflectie.

Aan het einde van de dag neem ik 5 minuten om mezelf vragen te stellen:

• Wat voelde ik vandaag echt?
• Waar ben ik trots op?
• Wat deed ik met aandacht?
  Deze kleine reflectie helpt me om steeds meer verbinding te voelen met mijn eigen leven.

Sinds ik hiermee begon, merkte ik al snel hoe zelfs de kleinste dingen betekenis kregen. Sparen voelt als vrijheid, het huishouden doen als zorg voor mezelf en mijn gezin, een kop koffie als een moment van rust. Langzaam verdween mijn onverschilligheid en kwam er ruimte voor betrokkenheid en voldoening. Kleine gewoontes en rituelen helpen me nu om bewuster te leven en elke dag rijker te ervaren. En daar ben ik dankbaar voor.

Lieve groet, Vera.