De kleine dingen die ik momenteel zo mis

Gek genoeg zijn het niet de grote dingen die ik mis in deze tijden van corona. Natuurlijk is het jammer dat er geen vakantie in zit, of dat we niet op terras, uit eten, of naar de bioscoop kunnen. Maar daar kan ik nog prima mee leven. Het zijn de kleine dingen die ik mis in deze tijd, en daar sta ik best van te kijken.

Ik mis het sociale; een arm om iemand heen slaan die het kan gebruiken. Het krijgen van een knuffel als ík het nodig heb. Dat soort dingen. Ik voel me met vlagen momenteel zo eenzaam.

Ik mis het zorgeloze van niet altijd en overal met ziekte geconfronteerd te worden. Niet langer meer de “jij kunt mij eventueel besmetten“-mentaliteit. Niet steeds kijken of je afstand houdt en krijgt; zou dat gauw terugkomen denk je ?

Ik mis het vrij kunnen rondlopen en -reizen zonder daar een boete aan te kunnen overhouden. Het op een bankje kunnen zitten in de vrije natuur zonder een bekeuring te riskeren, of het kunnen nemen van de auto zonder aan een agent uit te hoeven leggen waar ik naar toe ga.

Ik mis de spontaniteit. Het alles kunnen doen zonder na te denken. Het niet twee keer na moeten denken of iets überhaupt wel mogelijk is, of iets essentieel is. Het idee dat ik kan gaan en staan waar ik wil. Ik mis mijn vrijheid.

Ik mis mijn collega’s, zelfs die ene gruwelijk irritante energieslurpende collega, ik mis het hangen bij het koffiezetapparaat. Ik mis de druk en de ad-hoc verzoeken; de dynamiek.

Ik mis het kunnen niezen in het openbaar zonder dat mensen bang hoeven te zijn dat ik hen vermoord. En andersom natuurlijk ook. Zodra ik nu iemand hoor hoesten of proesten deins ik achteruit en kunnen ze rekenen op een woeste blik.

Ik mis het gewoon zonder stress winkelen. En dan heb ik het niet eens zozeer over het funshoppen bij bijvoorbeeld de Action. Ik mis ook het op mijn gemak, ontspannen boodschappen doen bij de Albert Heijn. Het struinen door de winkelpaden, zonder boodschappenlijstje, en het niet moeten opletten van wat je aanraakt, het niet aan je gezicht zitten, etc.

Ik mis de ongedwongen sfeer. Het zonder nadenken kletsen met iemand die je tegenkomt. De laagdrempelige gezelligheid met andere mensen. Het praatje pot, de afleiding.

Ik mis het invullen van mijn agenda. Het kunnen plannen, de dagelijkse To-Do-Things afvinken. Of juist doorschuiven.

Ik mis mijn normale ritme, ik mis de uitdaging, de tijd voor mezelf, ik word er een beetje suf van. Het is gewoon saai op het moment.

Ik mis écht vrije dagen. De dagen die je optimaal benut omdat je geniet van het uitslapen, de vrije momentjes, het gewoon even alleen thuis zijn.

Kortom, ik mis het normale leven zonder restricties, angst, onzekerheid en naar nieuws. Wat mis jij het ergste in deze tijden van corona ? Ik ben benieuwd ! Liefs, Vera

2 thoughts on “De kleine dingen die ik momenteel zo mis

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.