That time of the month… Januari 2016

Lees/leef met me mee in deze terugblik op de afgelopen maand :
Januari, de maand waarin alles weer in zijn ritme kwam na de feestmaand december. De kerstboom is het huis weer uit en de werk- en schoolweken zijn weer normaal. Heerlijk weer hoor, die structuur en regelmaat. Hoewel, het heeft inmiddels wel weer lang genoeg geduurd. Kom maar weer door met wat vrije dagen ;-).

american beauty

Favoriete vrije tijds besteding : films kijken. Ik keek deze maand veel Netflix. Lekker ’s avonds voor het slapen gaan nog even in bed met mijn laptop kruipen. Ik keek American Beauty (favoriet!), Eat Love Pray (mooi), How To Get Away with Murder (wel ok), Making a Murderer (saaaai), Jesus Camp (op momenten bizar), en Under The Tuscan Sun (leuk). Naar de cinema ging ik twee keer : met mijn dochter naar Mega Mindy versus Rox (wat is Jim Bakkum leuk opgedroogd !), en met mijn man naar Bridge of Spies.

voeten

Nieuwe ervaringen : ik ging voor het eerst naar de pedicure. Normaal houd ik er niet zo van als mensen aan mij zitten, en qua uiterlijk ben ik altijd van de quick-fixes, maar dit was even nodig. Ik had namelijk last van mijn eelt, en er was ook een nagel aan het ingroeien. Ik vond het fijn, luxe zelfs omdat ik ook mijn teennagels heb laten lakken, en na afloop liep ik op wolkjes.

dentist

Minder moment deze maand was het feit dat mijn kroon er voor de 3e keer uitviel, en ik dus weer voor 2,5 uur in de tandartsstoel plaats moest nemen. De tandarts is ervan overtuigd dat het nu niet meer mis kan gaan. Nu ik nog …

pomphuis

Mooie herinneringen werden gemaakt op vrijdag 22 januari ❤.

lucht

Genieten deed ik van de mooie roze luchten, ’s ochtends op weg naar mijn werk. Je kunt echt merken dat we op weg zijn naar het voorjaar, nu het al weer wat eerder licht wordt, en wat later donker.

Als ik terugkijk op de maand januari 2016 was het voor mij een maand die letterlijk stond voor een nieuw begin, een nieuwe start. Een nieuw jaar, nieuwe kansen, en een nieuwe bezigheid : bloggen.

De maand samengevat in 1 woord : vernieuwing.

Welk woord zou jij gebruiken als jij de afgelopen maand zou moeten samenvatten in één woord ?

 

Essentials … Longchamp Le Pliage

Essentials … zaken waar ik niet meer zonder kan. En waarvan ik eigenlijk vind dat iedereen ze zou moeten hebben. Gewoon omdat ze het leven makkelijker maken. Of mooier. Of leuker. Of …

Een shopping bag behoorde voor mij nooit tot de standaarduitrusting. Ik vroeg standaard, zonder blikken of blozen, om een plastic zakje bij het afrekenen. Maar nu de gratis plastic tassen echt niet meer toegestaan zijn, en ik regelmatig of met mijn aanschaf in mijn armen over straat loop, of toch maar zuchtend en grommend voor een paar centen een plastic zakje aanschaf, heb ik me toch maar eens verdiept in het fenomeen shopping bag. Ik kwam daarbij uit op een aantal musts :

  • de tas moet er goed uitzien
  • de tas moet waterdicht zijn
  • de tas moet tegen een stootje kunnen
  • de tas moet licht van gewicht zijn
  • de tas moet dicht kunnen

Al shoppend (want daar ben ik goed in 😉 kwam ik heel wat leuke tassen tegen, maar telkens was er wel iets wat me tegenstond. Dan was de sluiting niet mooi (ik houd niet van zilver bijvoorbeeld), dan vond ik de merknaam te erg aanwezig, of stond het merk me sowieso tegen, dan vond ik de kleur niet mooi; er was altijd wel iets. Tot ik de Le Pliage tegenkwam. Voor wie ‘m niet kent :

Le Pliage is een van de meest symbolische tassen van het Franse merk Longchamp. Het model is van ultralichte nylonstof met slanke hengsels en heeft een leren klep met drukknoop. 
De Le Pliage-tas is geïnspireerd op de Japanse origamikunst. De Le Pliage-lijn bevat verschillende vormen en groottes, en is ieder seizoen in een twaalftal kleuren beschikbaar. Omdat Le Pliage vederlicht is, is de tas zeer geschikt voor dagelijks gebruik. Hij kan tot pocketformaat worden opgevouwen en is sterk genoeg om alles wat je overdag nodig hebt, bij de hand te hebben.

Toen ook nog bleek dat de sluiting in goudkleur was, was ik om. Ik kocht de tas in de kleur beige en in de maat L. Er hing wel een aardig prijskaartje aan : de prijs was
€ 80,-. Een behoorlijk bedrag, al is het een essential waar ik de komende jaren veel plezier van zal hebben. En waar ik het grotere geheel, het milieu, mee dien. Want daar is het uiteindelijk om begonnen. Het doel van het verbod op gratis plastic tasjes is immers om zwerfvuil op straat en in zee tegen te gaan en verspilling van grondstoffen te voorkomen. En in dat licht valt deze diepte-investering toch wel mee ?!

Was jij al in het bezit van een shopping bag ? Of ben jij hier ook pas over na gaan denken nadat de nieuwe wetgeving in werking in getreden ?

 

 

At the movies … Bridge of Spies

Tom Hanks, I love him. Elke film waar hij in speelt is wat mij betreft een topfilm. Big, The Green Mile, You’ve Got Mail, en natuurlijk Forest Gump : een paar van mijn all-time favorieten waar hij in speelt.

Toen bleek dat mijn man kaartjes gekocht had voor Tom’s nieuwste film Bridge of Spies, was ik gelijk enthousiast. Dat kon niet mis gaan. Maar helaas, dat ging het wel.

De film, gebaseerd op een waargebeurd verhaal, gaat over de Amerikaanse advocaat James B Donovan die, nadat hij een aantal jaar als verzekeringsadvocaat werkte, de spion Rudolf Abel strafrechtelijk moet verdedigen. Deze laatste woont al een aantal jaar als schilder in de Verenigde Staten en spioneerde daar voor de Sovjet-Unie. Als er gedurende de rechtszaak en de gevangenisstraf van Rudolf Abel de Amerikaanse piloot Gary Powers tijdens een geheime missie boven Rusland wordt neergehaald en door de Russen gevangen wordt genomen, en ook de Amerikaanse student Frederic Pryor die in Berlijn studeert wordt opgepakt, is het aan advocaat James B Donovan om naar Oost-Berlijn af te reizen om een ruil te regelen tussen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie. 

Hoewel het gegeven al niet echt mijn ding was, dacht ik nog dat de historische setting, en het feit dat Steven Spielberg deze film geregisseerd heeft, veel goed zouden maken. Helaas, het mocht niet baten, het was mij allemaal wat te saai en te droog. Ondanks de quasi humoristische opmerking die Rudolf Abel zo af en toe maakte.

Ik vond de film langdradig, de 2 uur en 21 minuten die hij duurt, waren me echt te lang. En zelfs Tom vond ik op een gegeven moment erg slaapverwekkend worden. Jammer !

Heb jij Bridge of Spies ook gezien ? En wat vond jij ervan ?

 

 

 

Let’s get started !

Waarom zijn blogs voor vrouwen boven een bepaalde leeftijd zo saai ? Waarom zit er zo weinig pit in, en kan ik er niet door geïnspireerd raken ? Fijner vind ik het om blogs te lezen van 30- vrouwen hoewel die natuurlijk niet altijd meer helemaal op mijn lijf geschreven zijn. Ik haal er dan ook uit wat ik kan gebruiken, en gooi er mijn eigen sausje overheen (en ben tegelijkertijd blij dat ik niet meer over de onzekerheden beschik die die meiden nog wel hebben).

Maar dat kan toch niet het lot zijn van ons,
oudere jongeren ? Daarom heb ik besloten om Forever38.com te beginnen.

Forever38.com is allereerst een uitlaatklep voor mezelf. Tegelijkertijd hoop ik vrouwen van rond mijn leeftijd te inspireren. Mijn leven is niet perfect, ik ben niet perfect, maar ik leid een lekker leven en ik ben gelukkig met hoe ik leef, en met wat ik heb. Op dit punt ben ik natuurlijk niet vanzelf gekomen. Ieder leven heeft zo zijn ups en zijn downs, zo ook de mijne. Zonder die downs, zouden de ups niet bestaan. Je leert dingen pas waarderen op het moment dat je ook met de minder leuke dingen geconfronteerd bent geweest.

Ik probeer met Forever38.com geen perfect beeld van mijn leven te schetsen, maar wel een reëel beeld; hoewel je zult begrijpen dat ik sommige onderwerpen niet zal delen vanwege te privé. Ik doe er echter wel alles aan om geen eenzijdig beeld te scheppen.

Ik wil de dingen waar ik enthousiast over ben graag met mensen delen; of het nu gaat om een bepaalde bestemming, een mooie film, of een anti-rimpelcrème die echt werkt (of juist die hippe hype die je echt niet mag missen…). Tegelijkertijd hoop ik dat je door mijn blog te lezen even kunt ontspannen.

Ik ben Vera, voor altijd 38, getrouwd, en moeder van een dochter. Lees mee en enjoy !

*Het afgebeelde boekje kocht ik bij de Hema voor € 2,99. Het heeft een kant met scheurpapier voor “to do”, en een kant met scheurpapier voor “blog notes”. Dit boekje gaat al een tijdje standaard mee in mijn tas; hij is klein en dus makkelijk mee te nemen. Er staan al behoorlijk wat krabbels en ideeën voor blogposts in, dus … let’s get started !